« Ekran 2.0
       Metodyka edukacji medialnej – wykład z Podstaw edukacji medialnej »

Edukacja medialna – organizacje i projekty – 2. zadanie badawcze

Znajdź najbardziej interesującą inicjatywę edukacyjno-medialną i opisz ją. Może być w Polsce, może być w innym kraju – te będą wyżej punktowane. Opisz jej wyjątkowość podaj adres strony internetowej. Możesz posiłkować się linkami presscafe (u dołu, po prawej stronie w menu rozwijanym), ale nie ukrywam że najbardziej chciałbym Cię prosić o oryginalne „odkrycia”. Wskazane również regionalne inicjatywy, w Twoim rodzinnym mieście, województwie. Może to być również strona internetowa Twojej klasy dziennikarskiej, którą ukończyłeś w szkole ponadgimnazjalnej. Podziel się tym doświadczeniem.

Opisz, co w niej jest lub było interesującego, jak ta aktywność według Ciebie wpisuje się w cele i praktykę społecznej edukacji medialnej. Do pełnego udziału w kolokwium czeka Cię jeszcze trzecie zadanie, o którym dowiesz się już na początku maja.

Image: Michal Marcol / FreeDigitalPhotos.net

       « Ekran 2.0
       Metodyka edukacji medialnej – wykład z Podstaw edukacji medialnej »

Answers: 163 to the post “Edukacja medialna – organizacje i projekty – 2. zadanie badawcze”

  1. Monika Kapinos Monika Kapinos napisał(a):
    8 kwietnia 2012 o godz. 00:25

    Kampania medialna i edukacyjna STOP cyberprzemocy .
    Projekt to ogólnopolska kampania STOP cyberprzemocy, która została przeprowadzona przez Fundację Dzieci Niczyje (FDN), jedną z wiodących polskich organizacji pozarządowych. Fundacja Dzieci Niczyje działa na rzecz bezpieczeństwa w Internecie od 2004 roku, a od roku 2005 stanowi część Polskiego Centrum Programu Safer Internet (utworzonego w ramach programu Komisji Europejskiej Safer Internet), prowadząc działania, które mają na celu zwiększanie świadomości społeczeństwa na temat bezpieczeństwa w Sieci. Kampania STOP cyberprzemocy była odpowiedzią na rosnącą skalę przemocy przy użyciu mediów elektronicznych wśród dzieci i młodzieży. Obejmowała kampanię medialną oraz działania edukacyjne. W ramach kampanii medialnej prezentowano spot telewizyjny i radiowy oraz reklamy prasowe. Część edukacyjna obejmowała dwuminutowy film szkoleniowy, pokazujący incydent cyberprzemoc z perspektywy ofiary, sprawcy i obserwatora, scenariusze zajęć edukacyjnych, podręcznik dla nauczycieli, a także poradnik Jak reagować na cyberprzemoc.
    Spot telewizyjny (z napisami w języku angielskim)
    http://www.dzieckowsieci.pl/strona.php?p=204
    Dwuminutowy film edukacyjny:
    http://www.dzieckowsieci.pl/strona.php?p=203

    Cele projektu:

    - Zwiększenie wiedzy nauczycieli i rodziców uczniów gimnazjów z zakresu różnych
    aspektów cyberprzemocy, takich jak:
    - Formy cyberprzemocy
    - Usługi internetowe, które mogą być wykorzystywane do krzywdzenia innych;
    - Psychologiczne, społeczne i technologiczne motywy cyberprzemocy;
    - Charakterystyka sprawcy, ofiary i obserwatora cyberprzemocy;
    - Następstwa cyberprzemocy, jej wpływ na wszystkie wymienione wyżej osoby;
    - Cyberprzemoc a prawo;
    - Metody zapobiegania cyberprzemocy.

    W ramach akcji STOP cyberprzemocy prezentowano reklamy telewizyjne, radiowe i prasowe.
    Przygotowano również dwuminutowy film edukacyjny, pokazujący zjawisko cyberprzemocy z
    perspektywy ofiary, sprawcy i zewnętrznego obserwatora. Film ten stanowi podstawę dyskusji w
    klasie podczas zajęć edukacyjnych.
    Plakat przygotowany dla potrzeb kampanii promuje ofertę Helpline (www.helpline.org.pl), projektu prowadzonego przez Fundację Dzieci Niczyje, za którego pośrednictwem dzieci, rodzice i profesjonaliści pracujący z dziećmi mogą zgłaszać swoje obawy i problemy dotyczące niebezpiecznych sytuacji napotkanych w Sieci. Media chętnie włączyły się w tę kampanię, emitując spot telewizyjny i radiowy oraz publikując reklamy prasowe na zasadach non-profit.

    Partnerzy, którzy zaangażowali się w kampanię i wnieśli istotny wkład w jej sukces:

    Agencja VA Strategic Communications, pomoc w pracy nad scenariuszem filmu i założeniami
    kampanii medialnej, realizacja kampanii medialnej (produkcja filmu, plakatu)

    Urząd m. st. Warszawy, współpraca przy planowaniu warszawskiej kampanii edukacyjnej,
    sfinansowanie materiałów edukacyjnych dla warszawskich szkół

    Fundacja Orange, sfinansowanie i dystrybucja pakietów edukacyjnych do gimnazjów w Polsce

    Save the Children, sfinansowanie pakietów edukacyjnych do gimnazjów w Polsce

    Od stycznia do marca 2008 roku następujące media włączyły się w kampanię STOP
    cyberprzemocy:
    - Telewizja: TVP1, TVP2, TV Bydgoszcz, TV Wrocław, TV Opole, TV Olsztyn, TV Kraków,
    TV Rzeszów, TV Kraków, TV Gorzów Wielkopolski, TV Kielce,
    - Radio: Radio Józef, Radio eM, Radio eR, Radio HIT, Radio Kaszebe, Radio Kraków,
    Radio OnAir!, Radio Łódź, Radio Warszawa, Radio Rzeszów,
    - Prasa: Charaktery, Gazeta Finansowa, Gazeta Prawna, Gazeta Wyborcza, Komputer
    Świat, Oliwia, Poradnik Domowy, Przegląd, Przyjaciółka, Remedium, Rzeczpospolita,
    Tygodnik Powszechny, Vita, Polityka, Trybuna, Forum.

    Po zakończeniu kampanii, dzięki współpracy jej organizatorów (zespołu Helpline.org.pl) z Ministerstwem Edukacji Narodowej (Centrum Metodycznego Pomocy Psychologiczno- Pedagogicznej CMPPP) powstał poradnik dla pedagogów, Jak reagować na cyberprzemoc.Oficjalna prezentacja poradnika odbyła się w trakcie obchodów Dnia Bezpiecznego Internetu, 10
    utego 2009 roku. To pierwsza polska publikacja poświęcona działaniom interwencyjnym w przypadkach cyberprzemocy, a jednocześnie pierwszy poradnik dotyczący tego zjawiska, adresowany do nauczycieli i pedagogów. W poradniku omówiono konkretne problemy zgłoszone konsultantom Helpline.org.pl przez pedagogów, a dotyczące sposobu, w jaki należy reagować na przypadki cyberprzemocy. Dystrybucja poradnika wśród szkół i placówek oświatowych prowadzona jest we współpracy z CMPPP i MEN.

    Najistotniejsze materiały i dokumenty dostępne do pobrania:

    - Badanie ankietowe dotyczące zjawiska cyberprzemocy w Polsce, przeprowadzone dla potrzeb
    kampanii STOP cyberprzemocy:
    http://www.dzieckowsieci.pl/repository/upload/PDF/przemoc_rowiesnicza_a_media_elektroniczne
    .pdf

    - Badanie widoczności kampanii:
    http://www.dzieckowsieci.pl/repository/upload/PDF/FDN_wyniki.pdf

    - Materiały edukacyjne (scenariusz zajęć, film edukacyjny) do pobrania:
    http://www.dzieckowsieci.pl/strona.php?p=295

  2. Karolina Wasik Karolinka Wasik napisał(a):
    10 kwietnia 2012 o godz. 09:18

    OnAir – European Media Education Project

    Europejski projekt edukacji medialnej sfinansowany przez Komisje Europejską w ramach programu Lifelong Learning Programme – Comenius Sub Programme ukazuje efektywne wykorzystanie mediów w edukacji. Jest koordynowany przez Universit? La Sapienza we współpracy z partnerami z Belgii, Bułgarii, Włoch, Litwy, Polski i Rumunii.

    Ma na celu podniesienie atrakcyjności nauczania w placówkach oświatowych, jak również zachęcenie nauczycieli do korzystania z mediów przy nauczaniu dzieci i młodzieży w szkołach. Chce również przygotować młodego człowieka na rozpowszechnianie i odbieranie informacji docierających do niego z całego świata oraz dać mu niezbędne umiejętności potrzebne do tego, aby stać się świadomym użytkownikiem.

    Efektem projektu są:

    ?Międzynarodowy Raport i europejskie profile umiejętności związane z edukacją medialną: http://www.onair.medmediaeducation.it/transnationalreport.aspx
    ?Baza danych potwierdzonych doświadczeń w zakresie edukacji medialnej: http://www.onair.medmediaeducation.it/casestudies.aspx
    ?Ścieżki edukacyjne: http://www.onair.medmediaeducation.it/educationalpackages.aspx

    Projekt ma na celu ukazanie, że nowe media nie stały się zagrożeniem, ale narzędziem do rozwoju umiejętności czytania i pisania oraz dla budowania ich krytycznego i świadomego podejścia do rozumienia rzeczywistości poprzez nowe media.

    Projekt składa się z 6 modułów:

    1.Zasady projektowania w zakresie edukacji medialnej
    Ten moduł koncentruje się na podstawowych zasad nauczania i uczenia się działania w edukacji medialnej. Stanowi on również kilka narzędzi roboczych wspierających działania projektowe i zewnętrzne linki do stron internetowych, gdzie czytelnik może znaleźć przydatne zasoby, takie jak plany lekcji, artykuły, filmy.
    2.Ocena umiejętności i kompetencji medialnych
    3.Umiejętności czytania i kompetencje
    Wprowadza czytelnika w kluczowe pojęcia związane z obszarem mediów, a następnie dostarcza kilku narzędzi roboczych, które mogą być użyte w innych sytuacjach.
    4.Umiejętności pisania i kompetencje
    5.Umiejętności krytycznego myślenia i kompetencje
    Zawiera podstawowe pojęcia związane z obszarem kompetencji medialnych i oferuje kilka narzędzi roboczych, które mogą być użyte w innym kontekście edukacyjnym.
    6.Umiejętności i kompetencje użytkownika

  3. Karolina Socka Karolina Socka napisał(a):
    10 kwietnia 2012 o godz. 19:04

    Kampania internetowa „Bezpieczna szkoła” pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Microsoft.

    Organizatorami kampanii są: Fundacja Dzieci Niczyje oraz ArcaBit.

    „Fundacja Dzieci Niczyje od 1992 roku zajmuje się szeroko rozumianą problematyką krzywdzenia dzieci. W 2004 roku pod hasłem ?Nigdy nie wiadomo, kto jest po drugiej stronie? Fundacja przeprowadziła pierwszą ogólnopolską akcję społeczną na rzecz bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w Internecie. Od tego czasu pod nazwą ?Dziecko w Sieci? Fundacja realizuje kompleksowe działania na rzecz bezpieczeństwa młodych internautów.
    Od 2005 roku projekty Fundacji Dzieci Niczyje związane z bezpieczeństwem młodych internautów są elementem programu Komisji Europejskiej ?Safer Internet?. Ich głównym partnerem lub współorganizatorem jest Fundacja Orange.”

    „Firma ArcaBit jest producentem oprogramowania antywirusowego ArcaVir, istniejącego na rynku polskim od ponad 5 lat. Praktycznie od początku swojej działalności, ArcaBit angażuje się w liczne akcje związane
    z zagadnieniami bezpieczeństwa internetowego, dotyczące przede wszystkich najmłodszych użytkowników
    w Internecie. Współpracuje m.in. z Fundacją Dzieci Niczyje, zajmującą się akcją społeczną ?Dziecko w Sieci?.
    Od lutego 2010 roku ArcaBit prowadzi projekt BezpiecznaSzkoła.com.pl, mający na celu w kompleksowy sposób przekazać wiedzę nie tylko dzieciom, ale ich opiekunom i nauczycielom na temat szeroko pojętego bezpieczeństwa internetowego.”

    link do strony: http://www.bezpiecznaszkola.com.pl/

    Kampania ta to kolejny apel ( wcześniejsza kampania „Nigdy nie wiesz kto jest po drugiej stronie”) , który ma uwrażliwić rodziców oraz opiekunów na niebezpieczeństwo jaką może być przebywanie w cyberprzestrzeni.
    Projekt ten, ma na celu przekazanie jak najszerszej wiedzy z zakresu bezpieczeństwa internetowego najmłodszych użytkowników oraz pobudzenie świadomości opiekunów na temat zagrożeń, na które narażone są dzieci, a które mogą wpłynąć na ich rozwój.

    Organizatorzy przygotowali dla najmłodszych filmiki gry oraz konkursy edukacyjne, które uczą poprawnego a co najważniejsze bezpiecznego korzystania z medium.
    Dzieci odnajdą dla siebie kącik z konkursami i grami oraz przyjaznymi dla siebie stronami, po których mogą się poruszać bez obaw
    ——-> http://www.bezpiecznaszkola.com.pl/filmy

    Kampania internetowa nadal trwa i nadal prowadzone są bezpłatne szkolenia najbliższe już 20 kwietnia.
    Program szkolenia:
    -Przedstawienie charakterystyki korzystania z Internetu przez dzieci i młodzież.
    -Omówienie specyfiki zagrożeń, na które narażeni są młodzi użytkownicy Internetu (skala problemu, aspekty prawne, profilaktyka).
    -Zaprezentowanie narzędzi edukacyjnych oraz rozwiązań systemowych na rzecz bezpieczeństwa dzieci i młodzieży online opracowanych w ramach programu ?Dziecko w Sieci? Fundacji Dzieci Niczyje.
    -Przedstawienie możliwości rozwiązań systemowych mających zapewnić bezpieczeństwo dzieci online, ze szczególnym uwzględnieniem modułu Kontroli Rodzicielskiej wyposażonego w odpowiednie ustawienia.

    Bezpieczna Szkoła ma również za zadanie informować na bieżąco o najnowszych rozwiązaniach w dziedzinie technologii walczących z zagrożeniami płynącymi z sieci. Nie zawsze możemy zdać się na zdrowy rozsądek i wtedy z pomocą przychodzą nam odpowiednie oprogramowania antywirusowe wyposażone nie tylko w mechanizmy chroniące komputer przed infekcjami, lecz również w specjalne moduły blokujące nieodpowiednie strony, czy kontrolujące czas korzystania przez dziecko z Internetu. Pamiętajmy, że komputery naszych podopiecznych są stale narażone na szkodliwe programy i w trosce o bezpieczną pracę oraz zabawę nie powinniśmy ich lekceważyć.

    Kampania medialna nadal trwa a jej zasięg obejmuje całe państwo.

    Karolina Socka

  4. Aleksandra Ciupak Aleksandra Ciupak napisał(a):
    14 kwietnia 2012 o godz. 18:09

    Kampania społeczna ?Cała Polska czyta dzieciom?
    http://www.calapolskaczytadzieciom.pl/

    Fundacja ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom została założona w 1998 przez Irenę Koźmińską.

    1 czerwca 2001 Fundacja zainaugurowała kampanię społeczną „Cała Polska czyta dzieciom”, w celu uświadomienia społeczeństwu ogromnego znaczenia czytania dziecku dla jego wszechstronnego rozwoju. W czerwcu 2002 Fundacja zorganizowała I Ogólnopolski Tydzień Czytania Dzieciom, w którym wzięło udział ponad 150 miejscowości. Obecnie bierze w nim udział ponad 2500 miejscowości.

    W 2003 r. Fundacja rozpoczęła dwa nowe programy edukacyjne: ?Czytające szkoły? i ?Czytające przedszkola?, z sukcesem promujące wprowadzenie głośnego czytania dzieciom w szkołach i przedszkolach. Według najnowszych statystyk, do programów przyłączyło się już 2339 szkół i 2376 przedszkoli w Polsce oraz kilkanaście placówek zagranicznych.

    Aby dotrzeć do szerokiej rzeszy odbiorców, Fundacja wyprodukowała:

    - reklamy telewizyjne:

    „Tato, czy ty umiesz czytać?”
    http://www.youtube.com/watch?v=TL0BT-XkVnI

    „Męskie rozmowy”
    http://www.youtube.com/watch?v=Z_yLtSI7wzE

    „Strychostrachy”
    http://www.youtube.com/watch?v=uCB3KjCLdPQ

    - krótkie filmy ze znanymi osobistościami czytającymi swoim dzieciom

    http://www.youtube.com/watch?v=U0UQk5wuA84&list=UUdGUcpzj2dOAn_2dbKGWWgw&index=8&feature=plcp

    http://www.youtube.com/watch?v=ycy-I5Pe-Ko&list=UUdGUcpzj2dOAn_2dbKGWWgw&index=7&feature=plcp

    -teledysk:

    „Cała Polska czyta dzieciom”
    http://www.youtube.com/watch?v=Dua5O87SkhU&list=UUdGUcpzj2dOAn_2dbKGWWgw&index=22&feature=plcp

    W 2004 roku dzięki „Książkowemu Maratonowi Fundatorów? biblioteki zostały wzbogacone w tysiące nowych książek. W marcu 2006 Fundacja zainicjowała Konkurs Literacki im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży. Jak do tej pory zorganizowano dwie edycje, na które wpłynęło ponad 1500 prac konkursowych. Wszystkie nagrodzone książki zostały opublikowane. Innym projektem, który pozytywnie wpłynął na polski rynek książki dziecięcej to wydanie kolekcji 23 książek „Cala Polska czyta dzieciom” – wspólne przedsięwzięcie Fundacji i Tygodnika „Polityka”. Łączny nakład książek z kolekcji to ponad 2 miliony egzemplarzy.

    Fundacja prowadzi działalność edukacyjną na bardzo szeroką skalę. Od 2006 r., zostało zorganizowanych ponad 100 konferencji edukacyjnych oraz wiele warsztatów w całym kraju dla rodziców, nauczycieli, dziennikarzy, psychologów, policji, księży, polityków. W 2008 i 2009 r. we współpracy z Wyższą Szkołą Psychologii Społecznej w Warszawie przeprowadzono Studia podyplomowe dla nauczycieli pn. „Czytanie jako metoda rozwoju i edukacji”.

    Fundacja otrzymała wiele nagród, a wśród nich Grand Prix na Festiwalu Komunikacji Społecznej, Medal „Gloria Artis” Ministra Kultury, Nagrodę honorową Pro Publico Bono, nagrodę międzynarodową IBBI – Asahi Reading Promotion Award, Nagrodę Guliwera czy Nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek.

    Uważam, że ta kampania doskonale wpisuje się w cele i ideę edukacji medialnej. Kampania ?Cała Polska czyta dzieciom? ma przecież na celu kształtowanie odbiorców od najmłodszych lat. Czytanie dzieciom wpływa pozytywnie na ich rozwój. Kształtuje ich na świadomych odbiorców mediów, którzy w przyszłości będą potrafili trafnie i z rozwagą selekcjonować informacje, które docierają do nas niemal z każdej strony.

  5. Joanna Borkowska napisał(a):
    18 kwietnia 2012 o godz. 12:34

    http://www.nina.gov.pl/instytut/artyku%C5%82/2011/06/30/projekty
    Narodowy Instytut Audiowizualny to narodowa instytucja kultury powołana w celu digitalizacji, udostępniania i promocji polskiego dziedzictwa audiowizualnego.
    Jego działanie jest ważne w dzisiejszych czasach ze względu na konieczność ocalenia archiwów audiowizualnych polskiej kultury. Zainteresowała mnie ta instytucja przede wszystkim na swój cel jakim jest ratowanie dziedzictwa kulturowego. Co za tym idzie gromadzenie , archiwizacja , rekonstrukcja i dokumentowanie twórczości audiowizualnej, umożliwianie warunków powszechnego dostępu do niego, działalność wydawnicza i wreszcie interesująca nas edukacja medialna oraz działalność szkoleniowa w kierunku popularyzacji i rozwoju mediów. Ciekawe jest połączenie edukacji medialnej -nowoczesnej technologii – z ratowaniem historii kultury.
    http://www.nina.gov.pl/edukacja/artykul/2011/06/24/kred%C4%85-po-ekranie
    „ Kształtowanie kompetencji, świadomości i krytycznego odbioru treści audiowizualnych wymaga synergii kilku elementów: edukacji medialnej, udostępniania materiałów w formacie dostępnym dla każdego użytkownika, inicjowania projektów łączących kreację artystyczną i refleksję teoretyczną nad zjawiskami współczesnego świata, a także promowania aktywnej postawy odbiorczej.  ”

    Narodowy Instytut Audiowizualny daje przygotowanie teoretyczno-praktyczne w zakresie wykorzystywania mediów i ich funkcjonowania. Młodzi ludzie dowiedzą się jak poszerzona wiedza na temat mediów może wpłynąć na sposób ich odbioru i na budowanie świadomego społeczeństwa.
    Instytut uczy jak nakręcić własny film,napisać reportaż,nagrać audycję czy produkować muzykę i korzystać z nowych mediów. Wszystko wytłumaczone prosto, obrazowo ( poprzez filmiki) i co ważne porywająco. http://www.nina.gov.pl/edukacja/pracownia/artyku%C5%82/2011/07/21/jak-zrobi%C4%87-film-

    Wiele ciekawych wywiadów z ludźmi , którzy na codzień mają styczność z dziennikarstwem, mediami, porady dla osób interesująch się dziennikarstwem i mediami.

    Inicjatywa ta wpisuje się jak najbardziej w cele edukacji medialnej ucząc świadomego korzystania z mediów. Zwraca uwagę jak młodzi ludzie powinni odbierać media,w jakim kierunku zmierzają współczesne media oraz o niebezieczeństwie zanikania „duszy” wypieranej przez nowoczesne technologie .http://www.nina.gov.pl/edukacja/pracownia/artyku%C5%82/2011/08/09/o-dziennikarstwie-politycznym-i-nowoczesnych-mediach-andrzej-morozowski
    Wiedzę teoretyczną młodzież wykorzystuje na organizowanych konkursach, warsztatach,spotkaniach dotyczących edukacji medialnej.

    Narodowy Instytut Audiowizualny poprzez swoją inicjatywę edukacyjno-medialną przygotowuje m.in do wykorzystywania mediów w procesie samokształcenia i jako narzędzi w pracy artystycznej i intelektualnej,przygotowuje do świadomego i krytycznego korzystania z mediów, wprowadza w podstawy medialnego procesu twórczego .

  6. Olga Lachowicz Olga Lachowicz napisał(a):
    18 kwietnia 2012 o godz. 19:45

    Moim zdaniem bardzo ciekawą inicjatywą edukacyjno-medialną są studia online
    oraz kursy wspomagające (platformy e-learningowe).

    Może mało kto wie, że studia można ukończyć praktycznie nie wychodząc z domu.

    Na początek warto powiedzieć jak rozpoczęło się te przedsięwzięcie.
    Działania w tym kierunku podjął Polski Uniwersytet Wirtualny (PUW)

    Polski Uniwersytet Wirtualny (PUW) jest wspólnym przedsięwzięciem Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.Prowadzi studia oraz kursy uzupełniające przez Internet.

    Zadania:
    * wspomaganie szkoleń i wykładów tradycyjnych
    * promowanie nowoczesnych metod kształcenia
    * tworzenie centrum kompetencyjnego w zakresie metodyki, technologii i organizacji e-nauczania

    PUW dysponuje również najnowszymi technologiami informatycznymi oraz wsparciem metodycznym dla zainteresowanych instytucji, w szczególności dla innych uniwersytetów i szkół wyższych.

    Historia:

    Pierwsze studia on-line zostały uruchomione przez Akademię Humanistyczno-Ekonomiczną w Łodzi w październiku 2002 na dwóch kierunkach: zarządzanie i marketing oraz informatyka. Rok później rozpoczęły się zajęcia na następnych dwóch kierunkach: politologii oraz pielęgniarstwie. W lipcu 2005 pierwsi absolwenci studiów na platformie PUW odebrali swoje dyplomy.

    Oferta szkoleniowa obejmuje także kursy z dziedzin:

    ^Technologie komputerowe i informacyjne
    ^Ekonomia i finanse
    ^Zarządzanie
    ^Marketing
    ^Media i komunikacja
    ^Psychologia i pedagogika
    ^Prawo
    ^Historia i nauki polityczne
    ^Metodyka nauczania
    ^Nauki społeczne
    ^Nauki ścisłe
    ^Akademia przedsiębiorczości
    ^Języki obce
    ^Pielęgniarstwo
    ^Pełna lista kursów
    ^Nowości

    Warunki kursu:
    Warunkiem uruchomienia kursu jest zebranie minimalnej liczby uczestników, to jest 6 osób. Uczelnia zastrzega sobie prawo do nieuruchomienia kursu w przypadku mniejszej liczby kandydatów.
    W przypadku nierozpoczęcia kursu osobom, które uiściły opłatę, zaproponowany zostanie nowy termin, udział w innym kursie lub zwrot uiszczonej opłaty.

    STUDENCI:

    Studenta obowiązuje taki sam program, określony przez uczelnię i wymagania programowe, jak na tradycyjnych studiach. Musi on zaliczyć wszystkie wymagane przedmioty, napisać pracę dyplomową i zdać egzamin dyplomowy. Obowiązuje go system punktowy ? zaliczeniu każdego przedmiotu odpowiada zdobycie przez studenta określonej programem studiów liczby punktów.

    Studia odbywają się w systemie niestacjonarnym.
    Studenci zdobywają zaliczenia i zdają egzaminy w siedzibie uczelni ? bezpośrednio przed nauczycielami akademickimi.

    Absolwenci otrzymują tradycyjne dyplomy, stwierdzające ukończenie studiów na danymi kierunku. Nie zawierają one informacji o wspomaganiu nauki przez Internet.

    NAUCZANIE NA ODLEGŁOŚĆ, przede wszystkim za pośrednictwem Internetu, stanowi bardzo atrakcyjną alternatywę dla nauczania tradycyjnego. Umożliwia naukę na bardzo wysokim poziomie, dostępną w dowolnym miejscu i o dowolnym czasie. Daje szansę niepełnosprawnym, bezrobotnym, osobom pracującym i wszystkim poszukującym wiedzy „dostępnej wszędzie i zawsze”. W korporacjach i administracji publicznej – ogranicza koszty i daje dostęp do „właściwej wiedzy w odpowiednim miejscu i odpowiednim czasie” (tzw. just-in-time learning), co może znacząco zwiększyć efektywność nauczania. Złożone systemy informatyczne są już w stanie precyzyjnie określać poziom wiedzy każdej szkolonej osoby i w efekcie dostosowywać proces nauki do indywidualnych potrzeb (tzw. kształcenie różnic).

    Distance learning, to forma nauki doceniana i stosowana od lat. Zmieniają, unowocześniają się jej narzędzia: po kształceniu korespondencyjnym i uniwersytetach radiowo-telewizyjnych czas na osiągnięcia nowoczesnej technologii – internetowe łącza, oferujące interaktywny sposób przekazywania wiedzy. E-learning to najnowsza generacja produktów edukacyjnych.

    Zdobywanie wiedzy z wykorzystaniem sieci jest metodą coraz szerzej stosowaną. O skali popularności (a zatem także o tym, że jest to forma już sprawdzona, o potwierdzonej skuteczności) świadczy fakt, że w 2000 r. w USA 75% uczelni wyższych oferowało różnorodne formy edukacji przez Internet.

    JAK WYGLĄDA NAUKA PRZEZ INTERNET?
    http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=sF_ZMvPtA5Q

    Organizacja:
    Rok akademicki: 2 semestry.
    W ciągu semestru: nauka w trakcie zajęć prowadzonych przez Internet.
    Jeden semestr to realizacja kilku przedmiotów.

    W trakcie semestru: zjazdy konsultacyjne. Na koniec semestru: sesja egzaminacyjna.

    Egzaminy: tradycyjne zdawane przed nauczycielem akademickim w uczelni. System punktowy: zaliczenie przedmiotu to zdobycie punktów kredytowych ECTS. Praca dyplomowa: tradycyjna ? podobnie jak obrona i egzamin dyplomowy.

    Organizacja zajęć z danego przedmiotu:

    2-6 modułów, z których każdy stanowi zamkniętą merytorycznie całość,
    uczestnik sam decyduje kiedy się uczy i wykonuje zadane prace,
    precyzyjny harmonogram określa terminy rozliczania się z zadań.

    Komunikacja:

    przede wszystkim asynchroniczna, niewymagająca jednoczesnej obecności wszystkich studentów/kursantów ? forum dyskusyjne, e-mail, obszary prac grupowych, foldery zwrotne (oddawanie prac),
    synchroniczna w ustalonych z uczestnikami godzinach – czat, wirtualna tablica.

    Elementy oceny:

    *udział w dyskusjach na forum,
    *zadania indywidualne, testy do modułów,
    *zadanie grupowe wykonywane w 4-osobowym zespole i obejmujące cały przedmiot.

    Dyplom:
    taki sam, jak dla innych trybów studiów, uzupełniony suplementem do dyplomu ? zgodny z wymogami Unii Europejskiej.

    WARTO ZOBACZYĆ STRONĘ NA FACEBOOKU
    http://www.facebook.com/Polski.Uniwersytet.Wirtualny

    STRONA PUW:
    http://www.puw.pl/art.html?akcja=studia&Paid=474

    Oto kilka uczelni, które prowadzą studia on-line:

    Uniwersytet Warszawski, Centrum Otwartej i Multimedialnej Edukacji, e-mail: info@come.uw.edu.pl
    Polski Uniwersytet Wirtualny, http://www.puw.pl
    Szkoła Główna Handlowa w Warszawie – http://www.e-sgh.pl
    Politechnika Warszawska – http://www.okno.pw.edu.pl
    Centrum Edukacji Niestacjonarnej Politechniki Gdańskiej – http://www.dec.pg.gda.pl
    Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych w Warszawie – http://www.pjwstk.waw.pl

    Studenci w systemie on-line oczywiście otrzymują indeksy i legitymacje studenckie. Mają też prawo do zaświadczeń do WKU i ZUS. Mogą też ubiegać się o stypendia za wyniki w nauce, socjalne oraz zapomogi.

    Dużą zaletą studiów przez internet jest to, że mogą w ten sposób studiować Polacy przebywający za granicą. Jeśli więc, np. pracujesz w Londynie, nie możesz przyjeżdżać co 2 tygodnie do Polski by studiować tu zaocznie, a chcesz skończyć polską uczelnię, to jest to jakieś rozwiązanie.

    Wysokość czesnego:

    Ceny studiów on-line wahają się w zależności od uczelni i kierunku. Wynoszą od 1500 zł za semestr do około 5 tysięcy zł.

    Studia on-line za granicą:

    Interesującą propozycją mogą być studia w tym systemie za granicą. Można zdobyć dyplom renomowanej zachodniej uczelni ucząc się w domu. Uczelnię odwiedzać trzeba tylko na okres egzaminów, choć zdarza się też, że wykładowcy przyjeżdżają do Polski by egzaminować internetowych studentów. Niektóre kierunki studiować można w języku angielskim, inne tylko w narodowym języku danej uczelni.

    DODATKOWE INFORMACJE:
    http://www.studiaonline.info/serwis.php?s=1456&pok=36694&id=24719

    WYKAZ UNIWERSYTETÓW:
    http://www.studiaonline.info/serwis.php?s=1456&pok=36694&c1_1=&c2_1=3599&c3_1=

    ONET O E-LEARNINGU:
    http://katalog.onet.pl/6173,studia-online,k.html

    FORUM DYSKUSYJNE NA TEMAT STUDIÓW ON-LINE
    http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=4352581

    Podsumowując:
    Inicjatywa ta jest bardzo interesująca, nie mniej jednak ma także swoje słabe strony. Przede wszystkim młodzi ludzie potrzebują ruchu i działania. Gdyby studiowali przez internet to mogłoby to mieć negatywne skutki dla ich zdrowia. Inna negatywną cechą jest koszt takich studiów. Może ich koszt zmaleje, gdy zyskają większą popularność?

  7. Anna Dranikowska Anna Dranikowska napisał(a):
    22 kwietnia 2012 o godz. 14:22

    Ogólnopolski program edukacji filmowej ?Lekcja w kinie?

    Jest to cykl wydarzeń edukacyjnych, kierowany do uczniów polskich szkół. W kinach, które uczestniczą w projekcie, realizowane będą multimedialne zajęcia edukacyjne połączone z projekcjami filmowymi.

    W czasie zajęć uczniowie poznają najważniejsze zagadnienia z zakresu języka filmu oraz dowiedzą się, jakie są możliwości wykorzystania poszczególnych środków wyrazu, co one znaczą i jaką spełniają funkcję w tekstach kultury audiowizualnej. Prezentacja przykładów filmowych pomaga uczniom zrozumieć omawiane treści.

    Kolejnym etapem realizacji projektu jest przeprowadzenie przez nauczycieli lekcji w szkole. Nauczyciele otrzymują od organizatorów materiały edukacyjne zawierające między innymi precyzyjne scenariusze lekcji, które pogłębiają poruszaną w czasie ?Lekcji w kinie? problematykę i i rozwijają indywidualne zainteresowania uczniów.

    Program ten obejmuje wszystkie etapy nauczania w szkolnictwie podstawowym, gimnazjalnym i ponadgimnazjalnym:
    W tym roku dla uczniów klas 0-3 zaplanowano zgłębianie tajemnic produkcji filmów animowanych. Podczas lekcji zatytułowanej ?Dlaczego Francik chrapie? ? tajemnice filmowej animacji? dzieci poznają historię animacji, tajemnice warsztatu reżyserów animacji i proste techniki animowania. Obejrzą także reportaż ze Studia Filmów Animowanych w Poznaniu ( w roli reporterki ? aktorka Joanna Jabłczyńska), gdzie pokazane zostaną etapy produkcji filmów i studio, w którym wszystko się odbywa. Najmłodsi wezmą także udział w seansie pięciu krótkich filmów animowanych.

    Dla starszych uczniów szkół podstawowych (klasy 4-6) przygotowano lekcję zatytułowaną ?Małe porządki w świecie filmu ? poznajemy rodzaje filmowe?. Uczestnicy projektu poznają pojęcie rodzaju filmowego i główne rodzaje filmowe, cechy charakterystyczne filmów fabularnych, pojęcia fabuły i fikcji, dowiedzą się, o czym mogą opowiadać filmy dokumentalne, poznają różne rodzaje technik filmowej animacji i nauczą się określać filmy łączące cechy różnych rodzajów filmowych. Po lekcji wezmą też udział w seansie trzech krótkich filmów.

    Dla gimnazjalistów przygotowano lekcję ?Język filmu – plany ? światło ? kolor ? kompozycja?, podczas której uczniowie poznają podstawowe pojęcia języka filmu, dowiedzą się, jak twórcy filmowi sterują naszymi emocjami, przekonają się, jaką siłę w grze z widzem stanowi sprytne użycie koloru, poznają plany filmowe i ich najważniejsze funkcje, zobaczą, jak wiele filmowcy nauczyli się od malarzy i fotografów, dowiedzą się, co to jest kadr i odkryją, jak układa się jego zawartość, zobaczą, jak wiele na ekranie może zmienić odpowiednio dobrane światło. Na końcu obejrzą sześć krótkometrażowych filmów.

    Uczniowie szkół ponadgimnazjalnych odkryją sztukę manipulacji w filmach. Podczas lekcji zatytułowanej ?Kino jako narzędzie manipulacji? ukazane zostaną im mechanizmy stosowane przez propagandę nazistowską i sowiecką, technika kreowana wroga poprzez podział ?my-oni?, technika nadmiernego uogólniania, stereotypów, selekcji i przemilczania pewnych informacji, a także technika zniekształcania przekazu, m.in. poprzez wykorzystanie elementów humorystycznych. Uczestnicy projektu obejrzą także film Woody?ego Allena pt. ?Zelig?.

    Program ten jest moim zdaniem świetnym sposobem na zapoznanie młodych ludzi z dziełami filmowymi, oraz, jak twierdzi Elżbieta Tomińska ? autorka programu nauczania j. polskiego w szkole podstawowej ?Słowa jako klucze? (wyd. WSiP), ?pozwala przygotować młode pokolenie do właściwego odbioru i rozumienia tekstów kultury?.

    Strona internetowa programu: http://lekcje.info.pl/

  8. Kamila Węclewska Kamila Węclewska napisał(a):
    22 kwietnia 2012 o godz. 14:34

    ?WNUKI W SIECI?

    23 stycznia 2012 roku rozpoczęła się kampania ?Wnuki w sieci?. Dotyczy ona bezpieczeństwa dzieci korzystających z Internetu. Adresowana jest do babć i dziadków, którzy zajmują się wnukami, a chcieliby by ich podopieczni byli bezpieczni w sieci.

    Organizator – Fundacja Kidprotect.pl

    Partnerzy:
    – Patronat honorowy – Rzecznika Praw Dziecka Marek Michalak i Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej
    – UPC Polska
    – NK.pl
    – Surface.pl
    – MMJ.pl

    Kampania została też wpisana do rządowego programu przeciwdziałania przestępczości i zachowaniom aspołecznym ?Razem bezpieczniej?.

    DZIAŁANIA:

    Kampania ,,Wnuki w sieci? opiera się na materiałach radiowych i prasowych, które można zobaczyć także na stronie http://www.wnukiwsieci.pl.

    W kampanii wzięło udział wiele znanych osób:
    ? Stanisław Mikulski, aktor
    ? Andrzej Rybiński, piosenkarz
    ? Jerzy Trela, aktor
    ? Kazimiera Utrata, aktorka
    ? Maciej Wisławski, pilot rajdowy
    ? Dorota Zawadzka, psycholog dziecięcy

    Jeden ze spotów – http://www.youtube.com/watch?v=3pf_qCIxP5s

    W ramach kampanii zostały przygotowane również specjalne broszury, które trafią m.in. do osób, które prowadzą kursy komputerowe dla seniorów.

    Udostępniono także specjalną, bezpłatną linię telefoniczną – 801 123 400. Pod tym numerem można uzyskać rady dotyczące ochrony młodych osób przed niebezpieczeństwami w Internecie.

    http://www.wnukiwsieci.pl

    ?KLIKAJ Z GŁOWĄ?
    Wspólna inicjatywa portalu nk.pl oraz fundacji Kidprotect.pl

    Akcja „Klikaj z głową” wystartowała w styczniu 2010 roku. Pokazuje uczniom oraz nauczycielom, jak mądrze i bezpiecznie korzystać z Internetu.

    Projekt odbywa się w ramach programu profilaktyczno-edukacyjnego „Szkoła Bezpiecznego Internetu”, objętego patronatem Rzecznika Praw Dziecka, Ministerstwa Edukacji Narodowej, Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania oraz Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.

    Podczas spotkać ,,Klikaj z Głową? młodzież uczy się korzystać w bezpieczny i rozsądny sposób Internetu ? np. chronić dane osobowe, zdobywać wirtualnych przyjaciół czy też dokonywać zakupów w sieci.

    http://www.klikajzglowa.pl

    ,,SAFTER DAY INTERNET? ? ,,Dzień Bezpiecznego Internetu?

    Dzień Bezpiecznego Internetu ustanowiono z inicjatywy Komisji Europejskiej w ramach programu Safer Internet. Jego celem jest przede wszystkim propagowanie działań na rzecz bezpiecznego dostępu do zasobów internetowych dla dzieci i młodzieży.

    Dzień Bezpiecznego Internetu obchodzi się w pierwszej połowie lutego.

    W Polsce Dzień Bezpiecznego Internetu jest organizowany w od 2005 r. przez Fundację Dzieci Niczyje, NASK oraz Fundację Orange.

    We wszystkich krajach Unii Europejskiej obchodom DBI towarzyszy kampania medialna poświęcona ochronie prywatności w Internecie – ?Think B4 U post!”.

    W Polsce jest realizowana pod hasłem ?Pomyśl zanim wyślesz”.

    Spot z 2010 roku – http://www.youtube.com/watch?v=EhMV609a2Jo

    Strony poświęcone poświęcone DBI

    Polska ? http://dbi.saferinternet.pl/art_dbi/co_to_jest_dzien_bezpiecznego_internetu.html
    Europa – http://www.saferinternet.org

    Uważam, że przestawione wyżej kampanie związane z bezpieczeństwem w Internecie są świetną okazją do nauki korzystania z możliwości Internetu. Dzięki temu, iż adresaci są różni (dziadkowie, młodzież, nauczyciele) szersze kręgi osób mogą skorzystać z porad, a także wcielać je w życie.

  9. Patrycja Marszałek Patrycja Marszałek napisał(a):
    30 kwietnia 2012 o godz. 10:45

    Festiwal Filmów NieZwykłych w Sandomierzu
    http://www.festiwalniezwykly.pl/

    W dniach 26 kwietnia ? 6 maja 2012 po raz 9. odbędzie się Festiwal Filmów NieZwykłych w Sandomierzu.

    Jest to festiwal podczas którego za darmo, albo za drobną opłatą można obejrzeć nowe i starsze filmy, które opowiadają o czymś ważnym, mają przesłanie, ukrytą głębie. Wyświetlane filmy są niestandardowe i wywołują różne emocje. Każdy znajdzie coś dla siebie, zarówno dzieci jak i seniorzy.

    Festiwalowi towarzyszą różne spotkania i warsztaty. Co roku wybierany jest reżyser niezwykły. Bohaterem tegorocznej edycji festiwalu został Janusz Majewski, który zostanie uhonorowany Koroną Sandomierską – wyróżnieniem wręczanym każdego roku wybitnej osobowości polskiego kina.

    Dodatkowo w ramach pokazów specjalnych Projektu Kino RP odbędzie się seans zrekonstruowanego cyfrowo filmu Andrzeja Wajdy ?Ziemi obiecanej? wraz ze spotkaniem z aktorami oraz z wieczorem wspomnień o niedawno zmarłym mistrzem polskiego kina – Janusza Morgensterna .

    Festiwal jest godny uwagi, ponieważ ma miejsce co roku w długi weekend majowy, kiedy zaczyna się w Sandomierzu sezon turystyczny, dzięki czemu może propagować wyższą sztukę filmową, a dodatkowo zwiedzić niezwykle urokliwe królewskie miasto. Nie każdy ma odwagę iść na alternatywny film do kina, bo boi się że się mu on po prostu nie spodoba, a o taki w telewizji coraz trudniej. Jeżeli już się wybieramy, to chcemy się raczej pośmiać, aby zapomnieć o otaczających nas problemach, a może czasem warto się na moment zatrzymać i zastanowić nad głębszym sensem naszego istnienia? Ten festiwal ukazuje różne ludzkie problemy, przemyślenia. To że jakaś produkcja nie ma ogromnego promocyjnego zaplecza, nie powinno jej skreślać. Filmy nieznane również mogą być dobre.

    Podczas tegorocznego festiwalu oprócz filmów odbędzie się również spotkanie metodyczne dla nauczycieli „Film sprzymierzeńcem w edukacji i wychowaniu”, koncerty muzyki filmowej jak i bardziej popularnej (Anita Lipnicka & John Porter), dzieci będą mogły posłuchać również bajek czynatych przez znane osoby, a młodzież uczestniczyć w warsztatach filmowych.

    Wiele osób czeka na spotkania z osobami kina i tym razem się nie zawiodą. Porozmawiać będzie można z : Janem Zamojkim, Olgierdem Łukaszewiczem, Krzysztofem Wierzbickim, Marianem Dzieędzielem, Andrzejem Barańskim, Zbigniewem Masternakiem, Andrzejem Sewerynem, Wojciechem Pszoniakiem, Andrzejem Łapickim, czy też Januszem Majewskim.

    Festiwal Filmów NieZwykłych jest dla mnie wyjątkowy, ponieważ to właśnie on otworzył mi oczy na kino bez przepychu. Pochodzę z Sandomierza ? nie jest to wielkie miasteczko ? dlatego zwykle wiadomo co się w nim dzieje, na szczęście teraz coraz więcej. Co roku nie mogę się doczekać tego festiwalu, a tym razem postanowiłam się osobiście zaangażować w jego przygotowanie i zostałam wolontariuszką. Wszystkich bardzo serdecznie zapraszam.

    Niestety jeszcze nie powstał tegoroczny promocyjny filmik, ale ten jest równie ciekawy:
    http://www.youtube.com/watch?v=Q9eLNXbSZ6Q

    a Sandomierz to nie tylko Ojciec Mateusz :)

    Organizatorzy:

    Urząd Miejski w Sandomierzu
    Sandomierskie Centrum Kultury
    Camfilm

    Mecenat:

    Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Sieć Kin Studyjnych i Lokalnych, Filmoteka Narodowa, Stowarzyszenie Filmowców Polskich, Fundacja Sztuki i Edukacji Filmowej Animafilm, Polski Instytut Sztuki Filmowej

    Partnerzy:

    Duński Instytut Kultury, Ambasada Danii w Polsce, Duński Instytut Filmowym, Duńska Agencja Sztuki

    Zadanie zrealizowano przy wsparciu finansowym Samorządu Województwa Świętokrzyskiego i Karpackiej Spółki Gazownictwa

  10. Ewelina Boniecka Ewelina Boniecka napisał(a):
    3 maja 2012 o godz. 12:51

    MediaStarter- program edukacji medialnej dla gimnazjalistów!!!!!!!

    Program ten został przygotowany przez Canal+ Cyfrowy. Polscy gimnazjaliści mogą pogłębiać wiedzę o środkach masowego przekazu. Przecież świadomy odbiór mediów to klucz do zrozumienia współczesnego świata. Edukacja medialna powinna być popularyzowana! Aby bowiem swobodnie poruszać się we współczesnym świecie należy przede wszystkim zrozumieć:
    -czym są media;
    -jak można z nich korzystać.
    Dlatego uważam, że program wdrażany przez Canal+ Cyfrowy jest niezmiernie ważny i potrzebny, szczególnie teraz, w czasach natłoku informacyjnego szumu.

    Młodzi ludzie coraz częściej korzystają z mediów. Teraz to nie tylko radio, telewizja ani nawet internet. Postęp technologii coraz częściej daje o sobie znać. W związku z tym czy potrafią oni świadomie wybierać z obszernej oferty? Czy maja wystarczające umiejętności? Program MediaStarter stworzony został po to, aby rozwiać te wątpliwości.

    Program MediaStarter ma formę cyklu zajęć prowadzonych przez nauczycieli. Może być zrealizowany w całości lub wykorzystany jedynie we fragmentach. Zajęcia opierać mają się na specjalnie przygotowanym podręczniku opracowanym przez ekspertów z Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej pod kierownictwem profesora Wiesława Godzica. Podręcznik jest bezpłatnie dostępny dla nauczycieli, którzy biorą udział w szkoleniu z zakresu programu MediaStarter.

    W dzisiejszych czasach media stały się (obok rodziny i szkoły) środowiskiem kształtującym świat wartości młodego człowieka. Oczywiste jest więc, że należy umiejętnie z nich korzystać. MediaStarter dostarcza młodym ludziom skondensowane informacje dotyczące środków masowego przekazu.
    http://www.canalpluscyfrowy.pl/pl/mediastarter

    Canal+ Cyfrowy w ramach programu edukacji medialnej dla gimnazjalistów organizuje też ogólnopolski konkurs dziennikarski „Liczy się temat”. Jest to już piąta edycja konkursu, który ma na celu uwrażliwienie nastolatków na rolę i wpływ mediów na społeczeństwo. Konkurs rozpocznie się na początku października, więc zamieszczę link dotyczący wyników jego czwartej edycji:).
    http://www.canalpluscyfrowy.pl/pl/mediastarter/4edycja
    Uważam, że jest to bardzo trafiona inicjatywa. Młodzi ludzie mogą nie tylko poznawać świat mediów ale także rozwijać się oraz pobudzać kreatywne myślenie.

    Program MediaStarter to też @ktywista- czyli kolejny program dla gimnazjalistów. Uczniowie mogą wytropić i opisać to, co uznają za ważne w swoim środowisku lokalnym. Program realizowany jest ze środków Parlamentu Europejskiego i we współpracy z portalem Wiadomości24.pl i Gazeta.pl.
    https://www.ceo.org.pl/portal/b_mediastarter_doc?docId=48987

    Należy cieszyć się, że ludzie zauważają fakt, iż Edukacja medialna staje się powoli istotną częścią naszego życia. Trzeba popierać każdego rodzaju akcje uświadamiające, szczególnie młodych ludzi. Media to czwarta władza, to podstawa dzisiejszego funkcjonowania w świecie. Dlatego też Edukacja Medialna powinna stać się rozpowszechniona i popularna nie tylko wśród ludzi zawodowo związanych z mediami. To przecież ważne abyśmy byli świadomymi odbiorcami!

  11. Daria Porycka Daria Porycka napisał(a):
    4 maja 2012 o godz. 21:47

    Jak powszechnie wiadomo, jednym z krajów przodujących w rozwoju edukacji medialnej są Stany Zjednoczone. Przykłady różnych amerykańskich inicjatyw można by długo wymieniać. W mojej pracy skupię się na odkrytej przeze mnie jakiś czas temu inicjatywie- Children?s Media Project (CMP). Link: http://www.childrensmediaproject.org/index.asp
    CMP to organizacja non-profit z siedzibą w Nowym Jorku, której misję można określić jako inwestycję w przemianę społeczną poprzez dostarczanie narzędzi i umiejętności niezbędnych do właściwego odbierania komunikatów medialnych. Programy organizacji mają na celu zachęcanie młodych ludzi do aktywnego uczestnictwa w otaczającej ich rzeczywistości, nie zaś jedynie biernego odbierania świata.
    CMP tworzy zespół ludzi całkowicie oddanych swojej pracy, dla których edukacja medialna jest pasją i sposobem na życie. Rozległa wiedza i umiejętności pozwoliły im na stworzenie interesujących programów edukacyjnych adresowanych nie tylko do młodzieży, ale również grona pedagogicznego. Główne cele programów to nauka krytycznego odbioru przekazów medialnych, zaangażowanie w realizację własnych projektów medialnych, a także rozwój kreatywności przy tworzeniu komunikatów. Najbardziej zaangażowanym w pracę CMP oferuje możliwość stałego zatrudnienia przy redagowaniu ich serwisu, tworzeniu internetowego radia i telewizji. Dzięki temu organizacja przyczynia się do wzrostu możliwości zdolnych i ambitnych młodych ludzi.
    Uważam CMP za niezwykle interesującą inicjatywę edukacyjno-medialną z uwagi na fakt, że podczas organizowanych przez nich zajęć uczestnicy mają okazję nie tylko poznać specyfikę mediów i nauczyć się krytycznego myślenia, ale również poznać pracę w mediach od strony praktycznej. Organizacja dysponuje środkami, które umożliwiają jej tworzenie własnego radia i telewizji w Internecie. Oczywiście nagrania dla owych mediów opracowują uczniowie. Nauczyciele zaś w specjalnych programach mogą dowiedzieć się, jak uczynić swoje lekcje atrakcyjniejszymi dla młodzieży właśnie przy pomocy multimediów. Nie trzeba nikogo przekonywać, jak bardzo przydają się takie urozmaicenia w procesie edukacji. Projekt ujęty w ciekawą formę na długo zapada w pamięć, daje większą satysfakcję z wykonanej pracy i prawdziwą radość doświadczania czegoś nowego. Oby tak rozbudowane inicjatywy miały miejsce także w Polsce i objęły możliwie jak największą grupę młodzieży.
    Przechodząc do lokalnych inicjatyw, w mojej pamięci zapisała się konferencja z cyklu Kultura 2.0, zorganizowana w dniach 27-29.11.2011roku w Warszawie przez Narodowy Instytut Audiowizualny. Głównym tematem spotkania była oczywiście edukacja medialna, jej funkcje i sposoby jej wdrażania. Uczestnicy mogli poznać innowacyjne sposoby stosowania edukacji medialnej w procesie nauczania i zastanowić się nad stojącymi przed nią wyzwaniami. Na uwagę zasługuje strona internetowa konferencji:
    http://www.kultura20.pl
    Oprócz ładnej szaty graficznej zapewnia odwiedzającym dostęp do interesujących treści merytorycznych zgromadzonych w formie prezentacji multimedialnych. Moim zdaniem to dopracowana w najdrobniejszych szczegółach inicjatywa- absolutnie warta odnotowania.

  12. Ewa Wojciechowska Ewa Wojciechowska napisał(a):
    6 maja 2012 o godz. 22:05

    Program Edukacji Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
    Laboratorium Edukacji Twórczej

    Program Edukacji Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski to inicjatywa mająca na celu wsparcie rozwoju kreatywności dzieci i młodzieży oraz przybliżenie im i poszerzenie ich wiedzy z zakresu sztuki i kultury współczesnej w oparciu zarówno o program bieżących wystaw, jak i materiały archiwalne i źródłowe. Ta forma aktywności zbliża młodych ludzi do sztuki, uczy prawidłowego odbioru przekazów artystycznych, ale także wskazuje na głęboki związek wszystkich dziedzin sztuki oraz ich swobodne przenikanie się. Zajęcia rozwijają u uczestników zdolności manualne oraz pobudzają wszystkie zmysły do odbioru dzieł sztuki współczesnej.
    Dziecko uczestniczy w warsztatach w sposób czynny, jest przede wszystkim aktywnym odbiorcą sztuki współczesnej, ale także jej współtwórcą.

    Kuratorami Programu Edukacji Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski Joanna Rentowska i Marek Goździewski.

    Zajęcia ujęte w Programie Edukacji CSW Zamek Ujazdowski są podzielone tematycznie. Tematy dopasowane zostały odpowiednio do grupy wiekowej uczestników warsztatów.

    Informator z propozycjami Programu Edukacji Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski na rok szkolny 2011/2012: http://csw.art.pl/upload/file/2012_edu_informator.pdf
    (Informator zawiera propozycje dotyczące wydarzeń specjalnych ? warsztatów realizowanych w oparciu tematykę wystaw czasowych, oraz warsztatów organizowanych przez cały rok szkolny 2011/12)

    Równolegle do Programu Edukacji CSW Zamek Ujazdowski działa projekt LET ? Laboratorium Edukacji Twórczej. Kuratorami LET są Maria Parczewska i Janusz Byszewski.

    Laboratorium Edukacji Twórczej powstało w roku 1989 i funkcjonuje w oparciu o idee realizowania koncepcji kultury czynnej, wprowadzonej do praktyki artystycznej przez Jerzego Grotowskiego (współtwórca zespołu teatralnego Teatr Laboratorium). W projektach LET odbijają się także idee psychologiczne w szczególności psychologii humanistycznej. To dzięki nim termin twórcze – zawarty w nazwie ? ma znaczenie szersze, pozaartystyczne i określa postawę przełamywania stereotypów tak w myśleniu jak i w działaniu. Wiąże się również z koncepcją rozwoju osobistego i przekonaniem, że kreatywność nie jest zarezerwowana dla ludzi utalentowanych. LET nie pełni funkcji usługowych wobec programu CSW – działa projektami, w zależności od podejmowanego problemu. Do aktywnego udziału zapraszane są konkretne grupy uczestników, którymi przez ostatnie lata staja się różne środowiska zawodowe, pracujące w obszarze kultury, edukacji, animacji, czy nawet resocjalizacji.

    Jeden z dwóch podstawowych celów to ? przerzucanie pomostu pomiędzy odbiorcami i sztuką współczesną.
    ?Jeśli więc polem naszego zainteresowania zawodowego jest miejsce styku sztuki i odbioru jej przez widza ? zajmujemy się tym problemem z obu punktów widzenia. Z jednej strony staramy się rozpoznać teren sztuki i włączyć w naszą praktykę edukacyjno ? twórczą wszystko, co ma związek z konkretnym obiektem, projektem artystycznym od tworzywa, języków, form ekspresji po idee, biografie, komentarze odautorskie, noty kuratorskie, kontekst kulturowy. Z drugiej strony ? staramy się zrozumieć pozycję widza – dotychczas biernego odbiorcy, od którego sztuka coraz więcej wymaga i coraz więcej oczekuje. Do tego odbiorca nie czuje się przygotowany ani przez szkołę, ani przez dom. Nie jest też gotowy do zmiany postawy z obserwacyjnej na aktywną.
    Założenia te realizujemy w trakcie warsztatów twórczych, z których jedne prowadzimy w salach wystawowych, inne w przestrzeniach poza ? w kontakcie z przyrodą, w przestrzeni społecznej, w sferze miasta.?

    Kuratorzy Laboratorium Edukacji Twórczej tworzą autorski program artystyczno ? edukacyjny, częściowo tylko powiązany z ekspozycjami CSW. Program LET jest w dużej mierze autonomiczny, realizowany także ?w drodze? czyli w miejscach czasem znacznie oddalonych od Zamku (w muzeach, galeriach, na uczelniach, w ośrodkach penitencjarnych, w domach dziecka, w środowisku wiejskim i małomiasteczkowym ze społecznościami lokalnymi, itp. w Polsce i za granicą).

    Grupą docelową programu LET są studenci humanistycznych i artystycznych uczelni, animatorzy kultury, muzealnicy, osoby zawodowo związane z edukacją, sztuką, resocjalizacją: nauczyciele, wychowawcy, terapeuci a także publiczność CSW, środowiska lokalne, małe społeczności miejskie i wiejskie (community art).

    Ważniejsze projekty o szerokim zasięgu:
    ? Laboratorium Animacji Muzealnej ? ogólnopolski projekt dla muzealników, pedagogów, animatorów kultury; 2010; dotacja MKiDN
    ? Dom kultury jako rzeźba społeczna ? ogólnopolski projekt dla animatorów kultury z organizacji państwowych i ngo, 2010, dotacja MKiDN
    ? Sztuka współczesna ? instrukcja obsługi, ogólnopolski cykl warsztatów, zakończony publikacją, CSW 2007 (dotacja MKiDzN);
    ? Field Extension, roczny projekt ze szkołami artystycznymi, Arvidsjaur, Szwecja, 2004/5;
    ? Kultura Kontra Patologia, projekt adresowany do osób pracujących w środowiskach zagrożonych marginalizacją, Mazowieckie Centrum Kultury, 2005-2007;
    ? Był sobie dom kultury, trzy edycje ogólnopolskiego projektu adresowanego do pracowników domów kultury, finansowanego przez Ministerstwo Kultury, 1999 – 2000;
    ? Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu, we współpracy z CECA/ICOM Rzym, 1998;
    ? 1001 papierów, polsko – fiński projekt artystyczny, Warszawa 1994;
    ? Drzewo, wielostopniowy projekt realizowany w kontakcie z naturą w Szkocji i Polsce, 1993-1994;
    ? Obrazy malowane przez rzeki, udział w międzynarodowym projekcie muzealnym na zaproszenie CECA/ ICOM, Paryż, 1992.

  13. Hanna Iluszczenko Hanna Iluszczenko napisał(a):
    8 maja 2012 o godz. 15:23

    SIECI@KI :D !
    http://www.sieciaki.pl/

    Sieciaki.pl to projekt edukacyjny prowadzony od lutego 2005 r. przez Fundację Dzieci Niczyje, w ramach programu „Dziecko w Sieci”. Projekt Sieciaki.pl jest elementem programu Saferinternet.pl. Głównym partnerem projektu jest Fundacja Orange. Na stronie jest już 203717 zarejestrowanych użytkowników – ale można także korzystać bez zakładania konta :)

    Podstawowym elementem projektu Sieciaki.pl jest edukacyjny serwis internetowy przeznaczony dla dzieci w wieku 6-12 lat, poświęcony tematyce bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w Internecie. W ramach projektu organizowane są również spotkania z dziećmi, imprezy plenerowe, koncerty oraz zajęcia edukacyjne, przygotowywane są też filmy, gry, piosenki i materiały multimedialne.

    Projekt Sieciaki.pl ma na celu przede wszystkim:
    –> edukację dzieci w zakresie bezpieczeństwa w Internecie,
    –> edukację w zakresie posługiwania się Internetem,
    –> promocję bezpiecznych zastosowań sieci,
    –> certyfikowanie oraz promocję bezpiecznych stron i serwisów internetowych

    Uzupełnieniem działań serwisu jest coroczna akcja „Sieciaki na Wakacjach”. To seria wakacyjnych pikników edukacyjnych organizowanych przez Fundację Dzieci Niczyje i Fundację Orange. Akcja ma na celu edukowanie dzieci poprzez zabawę ? jak reagować na zagrożenia w Internecie oraz jak ich unikać. Sieciakowe pikniki odbywają się latem w najpopularniejszych wakacyjnych miejscowościach :)

    *Jak dzieci korzystają z Internetu?*

    ?Sieciaki? to ogólnie współczesne dzieci, korzystające z sieci. Internet dla nich jest równoprawną rzeczywistością. Jak wynika z sondażu CBOS – dorośli są tym coraz bardziej zaniepokojeni!!! Rodzice i dziadkowie dzieci w wieku 7?19 lat wzięli udział w ankiecie i co piąty uczestnik przyznał, że nie orientuje się, w jaki sposób jego dzieci korzystają z sieci…

    Rodzice i dziadkowie uważają, że dzieci i młodzież wykorzystują Internet przede wszystkim jako źródło informacji potrzebnych na lekcje.
    Ponadto ściągają muzykę, rozmawiają przez komunikatory internetowe, korzystają z poczty elektronicznej i portali społecznościowych.
    Zdaniem aż 39 proc. respondentów dzieci poświęcają na tę aktywność zbyt wiele czasu! PRAWIE POŁOWA RODZICÓW I DZIADKÓW JEST PRZEKONANA, ŻE INTERNET STANOWI ZAGROŻENIE DLA DZIECI! Obawiają się przede wszystkim niebezpiecznych znajomości, szkodliwych treści i programów, np. filmów pornograficznych.

    Dlatego właśnie inicjatywa edukacyjno-medialna, którą jest stronka sieciaki.pl jest tak bardzo ważna. Wiadomo, że rodzice nie mogą kontrolować swoich pociech 24/7 i stać za nimi, patrząc ciągle w monitor. Więc trzeba się tym zająć „od wewnątrz”.

    Dana inicjatywa została także wyniesiona poza wirtualny świat. Korzystają z niej szkoły podstawowe w caaałej Polsce! Nauczyciele korzystają z podręcznika „Sieciaki”. Oto jego opis:

    Podręcznik ?Sieciaki? stanowi pomoc dydaktyczną dla nauczycieli w realizacji zajęć na temat bezpiecznego korzystania z sieci wśród uczniów klas I-III szkół podstawowych .
    Zawiera scenariusze zajęć dostępne w dwóch: wersjach: pełnej (2 x 45 min) oraz skróconej (45 min).
    Ideą przyświecającą zajęciom jest propagowanie bezpiecznego korzystania z sieci przy wykorzystaniu popularnych i lubianych przez dzieci metod: konkursów, kolorowanek i innych form edukacji poprzez zabawę. W obydwu scenariuszach główny element zajęć stanowi kreskówka pt. ?Sieciaki? przekazująca dzieciom podstawowe zasady bezpiecznego korzystania z sieci.
    Dzieci uczestniczące w zajęciach otrzymują od prowadzącego książeczkę z ćwiczeniami „Poznaj bezpieczny Internet” lub wydruki wybranych jej stron, które zostały opisane i zaprezentowane w scenariuszu.

    Materiały wideo można także pobrać ze strony:
    http://dzieckowsieci.fdn.pl/scenariusz-zajec-sieciaki :)

    A oto przykładowa kreskówka wykorzystywana w ramach edukacji internetowej Sieciaki:
    http://www.youtube.com/watch?v=s4IxSAn5iNA

    Ogólnie strona internetowa jest zrobiona w bardzo przejrzysty i kolorowy sposób, który na pewno zainteresuje małoletniego odwiedzającego. (Z własnego doświadczenia wiem, że mój młodszy brat i jego znajomi chętnie zaglądają tam i grają w gry:)!).

    Fabuła serwisu oparta jest na odwiecznej walce dobra ze złem. Sieciaki ? czwórka przyjaciół: Ajpi, Netka, Spociak i Kompel ? potrafią sprawnie i bezpiecznie korzystać z sieci. Razem z sympatycznym robotem NetRobim i Sztuczną Inteligencją starają się uczynić Internet jak najbardziej przyjaznym. Ich przeciwnikami są Sieciuchy ? bohaterowie uosabiający internetowe zagrożenia: Bełkot, Kradziej, Kłamacz i Śmieciuch, dowodzi nimi Czyste Zło.

    Na stronie jest wiele ciekawych atrakcji, które bawią i uczą. Dzieci mają dostęp do zasad bezpiecznego korzystania z sieci, kreskówek edukacyjnych oraz audycji radiowych, mogą grać w gry edukacyjne na Siecioplanecie, czytać sieciakowe opowiadanie i brać udział w licznych konkursach. Za udział w konkursach dzieciom przyznawane są punkty ? bajty, które następnie dzieci mogą wymienić na nagrody w sieciakowym sklepiku. Dodatkowo w konkursach wygrać można nagrody rzeczowe takie, jak: programy i gry komputerowe, zabawki, gry planszowe, a także sprzęt multimedialny.

    Co dwa tygodnie Sieciaki publikują nowy numer ?Siewie?, w którym znajdują się porady, ciekawostki i łamigłówki oraz informacje o nowościach w serwisie. Codziennie do dzieci wysyłana jest informacja o aktualnościach lub poradach. Dodatkowo serwis umożliwia swoim użytkownikom założenie własnego, bezpiecznego profilu. Dzięki temu dzieci uczą się, jak korzystać z portali społecznościowych.

    Jednym z najważniejszych elementów serwisu jest Katalog Bezpiecznych Stron Best.

    Jest to zbiór stron regularnie weryfikowanych pod kątem bezpieczeństwa przez zespół pracowników. Strony zebrane w Katalogu służą rozwijaniu zainteresowań, edukacji i rozrywce.

    Ponadto w wielu miastach obchodzony jest Dzień Bezpiecznego Internetu i wtedy w Bibliotekach odbywają się zajęcia z tego samego programu. Na przykład Biblioteka w Nowej Rudzie: „Luty to miesiąc w którym od 2004 roku obchodzony jest Dzień Bezpiecznego Internetu, w tym roku 7 lutego pod hasłem >>Wspólnie odkrywamy cyfrowy świat! Bezpiecznie<<. Akcja ma na celu inicjowanie i propagowanie działań na rzecz bezpiecznego dostępu dzieci i młodzieży do zasobów internetowych."
    źródło: http://www.nowaruda.info/8720.htm

    JAKBY TEGO BYŁO MAŁO…! Projekt można także zainicjować podczas wakacji we własnym mieście :)! Wszystkie potrzebne informacje o tym jak to zrobić można znaleźć na stronie Sieciaków na facebooku:
    https://www.facebook.com/notes/sieciakipl/sieciaki-na-wakacjach-w-twoimi-mie%C5%9Bcie/301066823300920
    "15 czerwca 2012 zostanie udostępniony formularz dla inicjatorów akcji, dzięki któremu możliwe będzie zamówienie bezpłatnego pakietu edukacyjnego umożliwiającego przeprowadzenie pikniku dla dzieci w wieku 4-12 lat. W skład zestawu wchodzić będą m.in. scenariusze pikników, płyta dvd z multimediami, seria komiksów ?Sieciaki.pl?, gra planszowa ?Sieciaki ? misja bezpieczny Internet?, plan lekcji, dyplom, plakat etc.
    Jednocześnie zostanie uruchomiony konkurs na najciekawsze pikniki, do wygrania w którym będą atrakcyjne nagrody dla inicjatorów akcji."

    Tak więc uważam, że jest to jedna z najciekawszych inicjatyw edukacyjno-medialnych w Polsce i jest bardzo pożyteczna i przydatna. Gdy nasi rodzice byli mali to nie mieli takiego dostępu do Internetu, tak więc nie mogą przewidzieć wszystkich zagrożeń czekających tam na ich dzieci. Na szczęście nie zostali sami z tym problemem, mają wsparcie poprzez organizatorów projektu "Sieciaki", do których mogą się zwrócić z każdym prblemem lub pytaniem :).

    POZOSTAŁE LINKI:
    http://www.sieciaki.pl/dla-rodzicow-i-nauczycieli/o-projekcie
    http://www.sieciaki.pl/dla-rodzicow-i-nauczycieli/o-serwisie
    http://www.sieciaki.pl/dla-rodzicow-i-nauczycieli/scenariusze-lekcji
    http://www.sieciaki.pl/dla-rodzicow-i-nauczycieli/katalog-bezpiecznych-stron
    http://www.sieciaki.pl/dla-rodzicow-i-nauczycieli/materialy-do-pobrania
    http://www.sieciaki.pl/dla-rodzicow-i-nauczycieli/przydatne-linki

    http://www.charaktery.eu/wiesci-psychologiczne/1487/Polskie-sieciaki/

    http://dzieckowsieci.fdn.pl/scenariusz-zajec-sieciaki

    http://blog.ciufcia.pl/sieciaki-pl-czyli-jak-bezpiecznie-korzystac-sieci/.

  14. Wioletta Odalska napisał(a):
    8 maja 2012 o godz. 18:26

    „Dom Aniołów stróżów” powstał w 1991 roku, inicjatorzy właśnie wtedy po raz pierwszy zobaczyli z bliska młodych, którzy mieli kilka czy kilkanaście lat i bagaż życiowych doświadczeń, którego nie uniósłby niejeden dorosły. Po raz pierwszy w życiu zobaczyli zupełnie inny świat: dziewczyny stojące na ulicy, złodziei – kieszonkowców, ludzi mieszkających w kanałach, meliny i dzieci bez przyszłości, które wąchały klej. Tak rozpoczęła się misja uliczna. Na początek powstały dwie świetlice: w Katowicach – Śródmieściu oraz w Katowicach – Załężu. Później projektem zaczęły interesować się także władze miasta czego skutkiem było otrzymanie od nich nowego budynku i oprócz dwóch świetlic powstało ognisko wychowawcze dla dzieci w wieku przedszkolnym.
    Od tego momentu na terenie Załęża prowadzona jest systemowa pomoc na rzecz dzieci, młodzieży i ich rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym. I najnowszym choć powstałym w 2009r programem było powstanie Socjoterapeutycznego Klubu Młodzieżowego oraz rozszerzenie działalność Poradni Rodzinnej.

    Obecnie prowadzony jest w Katowicach ? Załężu Środowiskowy Program Psychoprofilaktyczny dla Dzieci i Młodzieży oraz ich Rodzin Zagrożonych Marginalizacją Społeczną, w ramach którego oferowana jest systemowa pomoc dzieciom i ich rodzinom mającym poważne problemy wychowawcze, rodzinne i socjalno – bytowe. Jednocześnie prowadzą program szkolenia wolontariatu stwarzający studentom i absolwentom śląskich uczelni możliwość nabycia praktycznej wiedzy i umiejętności w zakresie pomocy dzieciom, młodzieży i rodzinom marginalizowanym społecznie.
    Jak widać problemów w polskich rodzinach jest dziś bardzo wiele. Czasem są one tak poważne i pojawiają się jeszcze przed urodzeniem dziecka przez co nie ma ono żadnych szans na normalne dzieciństwo, nie mówiąc już o zabawie czy możliwościach edukacyjnych. Ta niesprawiedliwość powoduje liczne róznice społeczne, przez które dziecko cierpi później do końca życia. Takie organizacje jak „Dom Aniołów Stróżów” pomaga tym dzieciom choć troche przystosować się do normalnego życia. Edukacja przez nich prowadzona ma na celu wyrównanie ich szans z dziećmi normalnych rodzin.

    Oto prowadzone przez nich akcje:
    -środowiskowy program resocjalizacyjno – wychowawczy ?BYĆ?. Celem tego programu była pomoc młodzieży odrzuconej, zaburzonej emocjonalnie, zdemoralizowanej i dotkniętej przestępczością, uzależnionej od substancji psychoaktywnych, młodocianym przestępcom
    i prostytutkom
    -program ?ULICA? w ramach, którego działał Punkt Pracowników Ulicznych. Działalność Punktu skierowana była do młodzieży odrzuconej, żyjącej na pograniczu patologii, realnie zagrożonej różnymi jej formami, pochodzącej
    z rodzin dysfunkcyjnych
    -obecnie prowadzone są szkółki narciarskie, warsztaty fotograficzne, akademie piłkarskie, taniec czy warsztaty wspinaczkowe
    -prowadzone są także ogniska wychowawcze, świetlice terapeutyczne, kluby młodzieżowe, poradnie rodzinne.
    Oto kilka linków prowadzących do strony:
    http://www.anioly24.pl/index.php
    http://www.anioly24.pl/prasa,-internet.php
    http://www.anioly24.pl/szkolka-narciarska.php

    „W Aniołach nauczyłam się…gotować, sprzątać, tabliczki mnożenia…a przede wszystkim nauczyłam się jeździć na nartach”

    „Jestem zadowolona bo moje dzieci nie spędzają wolnego czasu na ulicy a w Aniołach…gdzie wraz z dorosłymi odrobiają lekcję, wciąż uczą się czegoś nowego…”

    „W Aniołach jest fajnie…chodzimy na ryby, kręgle, jeżdzimy na basen, ściankę wspinaczkową …czy rajdy rowerowe” – oto jak wypowiadają się rodzice jak i sami uczestnicy akcji o prowadzonych programach w „Domu Aniołów Stróżów”. Jak widać więc jest to organizacja jak najbardziej potrzebna, szkoda tylko, że jest ograniczona do Katowic i jego okolic.

  15. Karolina Sierszyńska Karolina Sierszyńska napisał(a):
    9 maja 2012 o godz. 11:57

    Interesującym projektem edukacji medialnej jest stworzony przez Centrum Edukacji Nauczycieli w Suwałkach system, który ma na celu zapewnienie szerokiego i wszechstronnego dostępu do informacji wraz z wykształceniem kompetencji do jej merytorycznej oceny i selekcji oraz sprawnością techniczną dotarcia do potrzebnych źródeł. Uczniowie będą rozwijać swoje dotychczasowe umiejętności oraz przyswajać nową wiedzę dzięki instytucjom takim jak biblioteki czy muzea ale również przez prace w grupach i na komputerach. Dzięki tym zajęciom młodzi ludzie będą mogli w sposób świadomy przyswajać wiadomości podawane przez media, oceniać je oraz obiektywnie je krytykować.
    Cele ogólne edukacji czytelniczej i medialnej to m.in.:
    - Kształtowanie pożądanych postaw czytelniczych, wyrabianie i utrwalanie ?kultury czytelniczej, bibliotecznej i informacyjnej?;
    - Rozumienie natury i roli mediów we współczesnej cywilizacji, zdobycie umiejętności przekazu i krytycznego odbioru treści komunikatów medialnych oraz zachowanie dystansu i krytycyzmu wobec informacji przekazywanych przez media;
    - Posługiwanie się narzędziami medialnymi i technicznymi w realizacji zamierzonych celów;
    - Rozwijanie umiejętności analizowania komunikatów medialnych
    i odczytywania znaków i kodów dosłownych i kontekstowych;
    - Kształtowanie krytycznej postawy oraz dystansu wobec informacji przekazywanych przez media;
    - Kształcenie umiejętności posługiwania się narzędziami medialnymi
    i technicznymi : magnetofon, aparat cyfrowy, kamera wideo, skaner, kserokopiarka i in.
    Więcej informacji oraz szczegóły projektu znajdują się na stronie:
    http://www.edukacja.edux.pl/p-3599-edukacja-czytelnicza-i-medialna-program.php

  16. Radosław Przybysz Radosław Przybysz napisał(a):
    9 maja 2012 o godz. 17:46

    Bez wątpienia, jedną z ciekawszych inicjatyw, związanych z tematyką edukacji medialnej, jest, obchodzony powszechnie co roku, Dzień Bezpiecznego Internetu.

    Dzień Bezpiecznego Internetu (DBI) obchodzony jest z inicjatywy Komisji Europejskiej od 2004 roku. Jego celem jest ostrzeganie przed zagrożeniami czyhającymi na młodych użytkowników internetu i propagowanie postaw bezpiecznego korzystania z tego nowoczesnego medium. W Polsce Dzień Bezpiecznego Internetu od 2005 roku organizowany jest przez Fundację Dzieci Niczyje oraz Naukową i Akademicką Sieć Komputerową (NASK) ? realizatorów unijnego programu ?Safer Internet?. W 2012 światowy DBI odbył się 7 lutego. Do akcji dołączyło 87 państw. W tym roku głównym partnerem DBI była Fundacja Orange. Firma Orange wraz z Telekomunikacją Polską stworzyły nawet specjalny biuletyn instruujący rodziców, jak zapewnić bezpieczeństwo ich pociechom podczas korzystania z usług telefonicznych i internetowych.

    Podczas obchodów DBI organizatorzy zachęcają szkoły, organizacje pozarządowe, firmy i osoby prywatne do wspierania tego przedsięwzięcia przez organizację lokalnych inicjatyw na rzecz bezpieczeństwa młodych internautów (m.in. zajęć edukacyjnych, happeningów, gazetek szkolnych, kampanii informacyjnych, konkursów). Skłaniają rodziców, wychowawców i pedagogów do pochylenia się nad kwestią, która z roku na rok staje się coraz istotniejsza, mianowicie nad kwestią zapewniania bezpieczeństwa swym podopiecznym w czasie, gdy surfują oni po wirtualnym świecie.

    Według informacji uzyskanych przez fundacje organizujące DBI, w ostatnim roku liczba dzieci, które codziennie korzystają z Internetu wzrosła prawie o 20 proc. Dzieci coraz aktywniej korzystają z internetu. Ponad połowa najmłodszych badanych użytkowników sieci (7-14 lat) buszuje w niej codziennie, a ponad 80 proc. dzieci – przynajmniej kilka razy w tygodniu. Co więcej, strony dla dorosłych wyraźnie zyskały wśród wszystkich internautów z grupy 7-14 lat. Erotyka plasuje się w top 15 kategorii o największej liczbie użytkowników z grupy 7-14, a jest na pierwszym miejscu pod względem dynamiki wzrostu na przestrzeni ubiegłego roku. Strony erotyczne przyciągały o 40 proc. więcej użytkowników niż 12 miesięcy wcześniej, z ostatnich danych wynika, że liczba odwiedzających je 7-14 latków sięga miliona. (Źródło danych: Megapanel PBI/Gemius za listopad 2010 i 2011, grupa 7-14 lat).

    Takie dane dowodzą słuszności kampanii takich jak Dzień Bezpiecznego Internetu. Nie da się jednak zachować niewinności dziecięcego świata organizując jakiś wyidealizowany, oderwany od rzeczywistości dzień, który najwięcej dobrego przyniesie sponsorom i dziennikarzom, którzy muszą czymś zapełnić strony. Dlatego też organizatorzy starają się zachęcić do zaangażowania w działania na rzecz bezpieczeństwa online przede wszystkim lokalne środowiska, najbliższe dzieciom. Na witrynie internetowej DBI (www.dbi.pl) udostępniają oni szeroką ofertę materiałów edukacyjnych, takich jak: scenariusze zajęć, kursy e-learning oraz materiały multimedialne. Tradycyjnie dla lokalnych organizatorów obchodów tego dnia przewidziany został konkurs z nagrodami. Szkoły i placówki dydaktyczne prezentują w nim własne inicjatywy, organizowane wspólnie przez uczniów, rodziców i nauczycieli, mające na celu poprzez zabawę i rywalizację, propagować nowy trend ? świadomego, wspólnego i bezpiecznego korzystania z sieci. W tym roku do organizatorów nadesłano ponad tysiąc (!) lokalnych inicjatyw z całej Polski.

    Tegoroczny DBI odbywał się pod hasłem „Wspólnie odkrywamy cyfrowy świat! Bezpiecznie!”. Organizatorzy chcieli szczególnie zwrócić uwagę na to, że wirtualny świat może być odkrywany wspólnie przez najmłodszych oraz ich rodziców czy dziadków. Dzieci mogą oswoić swoich dziadków z techniczną obsługą Internetu, dziadkowie zaś czuwają nad bezpiecznym i rozważnym poruszaniem się najmłodszych w sieci.

    Podczas zorganizowanej z okazji DBI konferencji specjaliści zajmujący się bezpieczeństwem dzieci i młodzieży w internecie podkreślali, że najlepszą ochroną przed zagrożeniami czyhającymi w sieci jest wiedza. Zaprezentowano kilka projektów edukacyjnych skierowanych do dzieci w różnym wieku oraz ich opiekunów i nauczycieli.

    Niestety dzisiaj już coraz młodsze dzieci dzieci często korzystają z internetu poza kontrolą zabieganych i zapracowanych dorosłych. Według unijnych badań co trzeci rodzic nigdy nie tłumaczył dziecku, jakie są zasady bezpiecznego korzystania z sieci i nie potrafi pomóc dziecku w przypadku trudności ze znalezieniem czegoś w internecie. Prawie połowa nigdy nie dała wskazówek, co ma zrobić dziecko, gdy coś je przestraszy czy zaniepokoi w internecie. Aż 58 proc. dzieci nie pamiętało, żeby kiedykolwiek surfowali razem z rodzicami. W świetle tych statystyk, inicjatywa taka jak światowy Dzień Bezpiecznego Internetu wydaje się bardzo słuszna i można jej tylko przyklasnąć. Bo kto ma nauczyć dzieci sprawnego i bezpiecznego korzystania z mediów, tak by nigdy nie były do nich niechętnie nastawione w przyszłości, jak nie rodzice i nauczyciele?

    * Link do materiału z konferencji prasowej: http://www.youtube.com/watch?v=3nRIzRLJDA&feature=player_embedded#!

    * Link do spisu wszystkich nadesłanych inicjatyw propagujących DBI: http://dbi.saferinternet.pl/art_dbi/inicjatywy_2012.html

    * Link do materiałów edukacyjnych dostarczonych przez organizatora: http://dbi.saferinternet.pl/art_dbi/mat_edu.html

    *Linki do mediów, które opisały tę kampanię edukacyjno-medialną:
    http://tvp.info/informacje/technologie/obchodzilismy-dzien-bezpiecznego-internetu/6445169
    http://wiadomosci.radiozet.pl/Polska/Wiadomosci/Czy-jestes-bezpieczny-w-internecie
    http://www.charaktery.eu/co-gdzie-kiedy/5105/-%E2%80%9EWsp%C3%B3lnie-odkrywamy-cyfrowy-%C5%9Bwiat-Bezpiecznie%E2%80%9D-/
    http://www.rdc.pl/?/artykuly__1/warto_wiedziec/przedpoludnie_rdc_zasady_bezpiecznego_poruszania_sie_w_internecie

  17. Katarzyna Mosakowska Katarzyna Mosakowska napisał(a):
    9 maja 2012 o godz. 18:37

    ?Tydzień z Internetem?
    http://www.biblioteki.org/tydzien_z_internetem_2012
    ?Między 26 a 30 marca w bibliotekach, szkołach, domach kultury, pracowniach komputerowych i innych instytucjach oferujących publiczny dostęp do Internetu odbywały się spotkania dla dzieci, rodziców i dziadków w ramach kampanii ?Tydzień z Internetem 2012?. Hasło przewodnie tegorocznego „Tygodnia z Internetem” to aktywność osób starszych i solidarność międzypokoleniowa. Swój udział w kampanii zarejestrowało 400 instytucji.?
    Całą akcję koordynuje Fundacja Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego, we współpracy m.in. z Microsoft, UPC czy Telekomunikacją Polską, a patronuje jej Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji oraz koalicja ?Dojż@łość w sieci?, która działa na rzecz zachęcenia osób starszych do aktywnego korzystania z Internetu.
    Moim zdaniem jest to bardzo ciekawa inicjatywa, która oprócz wydźwięku edukacyjnego, posiada także sensy prospołecznie. Tegoroczna kampania wzięła sobie za cel zbliżenie do siebie trzech pokoleń: dziadków, rodziców i dzieci, co jest warte zauważenia, szczególnie, że różnice pokoleniowe były zawsze, ale obecnie, niestety coraz częściej słyszy się o przemocy wobec osób starszych, dzieci, bądź w ogóle o kryzysie rodziny. Nie dość, że seniorzy mogą poszerzać swoją wiedzę z zakresu najnowszych mediów, to jeszcze mogą zbliżyć się do rodziny, poprzez wspólne działanie.
    Ponadto akcja ma poruszyć ośrodki małych miejscowości, w których można korzystać z Internetu, a wiele osób bądź o tym nie wie, lub po prostu nie chce korzystać. A szkoda, ponieważ domy kultury, czy biblioteki stworzone są by można było w nich działać, poszerzać wiedzę, itd.
    Bardzo podoba mi się też ogólnoeuropejski charakter akcji, który też w pewnym sensie daje poczucie działania w większej społeczności.
    Martwi mnie jednak, że tak mało osób wzięło udział w przedsięwzięciu. 400 ośrodków kultury i ponad 8 tys. uczestników, to jednak trochę mało jak na 40-milionowe państwo. Przyczyną tego najpewniej była słabo prowadzona akcja promocyjna.

  18. Małgorzata Różycka Małgorzata Różycka napisał(a):
    9 maja 2012 o godz. 19:35

    e-Learning for Kids 

    http://www.e-learningforkids.org 

    Istnieje wiele organizacji i projektów, które twórczo i aktywnie próbują wesprzeć naszą edukację. Podczas moich poszukiwań natknęłam się na niezliczoną ilość inicjatyw, programów, serwisów, które swoją pomysłowością zrobiły na mnie ogromne wrażenie.
    Spośród wielu wybrałam globalną fundację non-profit e-Learning for Kids.
    Organizacja od 2004 r. zajmuje się promowaniem bezpłatnego nauczania przez internet dzieci od
    5 do 12 lat. Serwis internetowy dostępny jest w języku angielskim, holenderskim, hiszpańskim, francuskim i portugalskim. Założycielem fundacji jest Nick van Dam. To człowiek z pasją, który przyznaje, że nauczanie online jest rewolucją w dziedzinie kształcenia i sposobem na dobrą zabawę, która przynosi dodatkowo ogromne korzyści. Dla użytkowników został przygotowany filmik gdzie opowiada on o swojej fundacji i jej celach: http://elearningforkids.org/images/bios/EFKVideo.wmv
    Organizacja finansowana jest jest poprzez bezpośrednie darowizny czy dotacje. Dodatkowo w USA i Holandii można odliczyć procent od podatku wspierając działalność.

    Żyjemy w takim świecie, że od najmłodszych lat nasza przyszłość determinowana jest przez umiejętności, które posiadamy, talenty wyróżniające nas spośród innych czy szybkość w zdobywaniu nowej wiedzy. Panuje naturalna selekcja i już od dziecka nałożone są na nas wysokie oczekiwania. Jedak otaczająca nas rzeczywistość i realia nie zawsze są w stanie przygotować nasze pociechy do zmierzenia się z wizją nauczania.

    Kształcenie online ciągle się rozwija. Problemem jest tylko bardzo często dostęp do tych serwisów, które jeśli są naprawdę wartościowe, są też płatne. Uniemożliwia to niektórym dzieciom dostęp do wysokiej jakości nauczania online. E-learning for Kids to nowa alternatywa dostępna w internecie zupełnie za darmo, która pomaga wzmacniać podstawowe umiejętności najmłodszych. Ma na celu naukę przez zabawę i wprowadzenie zupełnie nowej struktury kształcenia. Warto wspomnieć, że serwis to nie niskiej jakości gry, ale bardzo przystępnie i dokładnie opracowane zadania. Programy przygotowywane są przez czołowych e-learningowych specjalistów, sprzedawców i wykwalifikowanych projektantów. Rada Doradcza weryfikuje materiały i poddaje kontroli jakości.
    W swojej ofercie fundacja posiada kursy z matematyki, nauk ścisłych, czytania, pisania na klawiaturze, angielskiego oraz informacji o zdrowiu. Wchodząc w zakładkę dostępnych kursów :http://www.e-learningforkids.org/courses.html możemy wybrać sobie interesujący nas dział i poszczególne zadania a obok każdego znajdziemy dodatkowo informację o wieku dzieci, dla których dana lekcja jest przeznaczona. Z serwisu mogą korzystać poza tym szkoły, które znajdą tam sprawdzone kursy online dopasowane do różnych programów nauczania.
    Serwis przeznaczony jest jednak nie tylko dla dzieci, ale także dla rodziców, którzy chcą brać czynny udział w zdobywaniu wiedzy ich pociech i chcą zaangażować się w ich edukację. Również jest to miejsce dla twórców gier, handlowców, producentów, ekspertów, którzy chcieliby przyczynić się do tworzenia innowacyjnych sposobów nauczania i podzielić się swoją pasją i wiedzą.
    Fundacja ma ma jeszcze jeden cel – budowanie wspólnoty rodziców i nauczycieli, którzy mogliby w ten sposób wymieniać się swoimi poglądami i doświadczeniami na temat nauczania dzieci i wdrażać w życie swoje nowe pomysły.

    Bardzo ciekawą inicjatywą jest to, że każdy z nas może pomóc w tworzeniu nowych edukacyjnych gier i kursów, które mogą znaleźć się na stronie. Wystarczy mieć odpowiednie umiejętności, trochę czasu, zaaplikować i poinformować o swojej nowej propozycji kadrę organizacji. Moderatorzy przedstawiają krótki filmik pokazujący jak to zrobić i zachęcają do spróbowania swoich sił w ramach tego rodzaju wolontariatu.
    http://www.youtube.com/watch?v=xfZpxMqUXKo.

    Warto wspomnieć, że serwis tworzą eksperci, ludzie biznesu, czy po prostu ochotnicy niemalże z całego świata. Wszyscy wkładają w projekt całe swoje serce i umiejętności, aby stworzyć kolejnym pokoleniom lepszy system nauczania, aby pomóc najmłodszym w tych pierwszych krokach zdobywania wiedzy i przede wszystkim po to, aby na twarzach dzieci pojawiał się uśmiech nie tylko podczas zabawy, ale także i podczas nauki.

  19. Paweł Nadrowski napisał(a):
    10 maja 2012 o godz. 18:13

    Moim zdaniem jedną z ciekawszych rodzimych inicjatyw są coroczne dni otwarte nadawców publicznych ? Telewizji Polskiej oraz Polskiego Radia sprzyjające wzrostowi świadomości słuchaczy i telewidzów.

    Jest to niewątpliwie najlepsza dla odbiorcy okazja aby przyjrzeć się zakulisowemu funkcjonowaniu rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych. W trakcie dni otwartych dochodzi do spotkań i rozmów z ludźmi, którzy na co dzień odpowiadają za końcowy przekaz docierający do milionów.

    Plan każdej z imprez jest dość różnorodny. Z pewnością największą gratką dla gości jest zwiedzanie studiów, ale to tylko kropelka w morzu atrakcji. Dla przykładu podam plan dnia otwartego w Polskim Radiu sprzed dwóch lat.

    PROGRAM 1:
    - spotkanie z Janem Zagozdą, który zaprezentował stare urządzenia radiowe, nagrania oraz publikacje płytowe
    - dziennikarka „Lata z radiem” Agata Kasprolewicz opowiedziała o montażu radiowym, a każdy słuchacz mógł zrobić własne nagranie
    - zwiedzanie studia emisyjnego, podejrzenie audycji od kulis, a nawet możliwość wzięcia w niej udziału
    - na plazmowym ekranie będzie można było zobaczyć możliwości montażu cyfrowego, a także przyjrzeć się, jak powstają single
    - impreza na radiowym parkingu z udziałem głosów Jedynki: m.in. Krzysztofem Grzesiowskim, Adamem Rozlachem, Andrzejem Matulem, Marią Szabłowską, Dorotą Truszczak, Pawłem Sztompkem, Romanem Czejarkiem, Zygmuntem Chajzerem, Martą Kielczyk, Agnieszką Kunikowską, Zbigniewem Krajewskim.

    PROGRAM 2:
    - koncert muzyki folkowej w wykonaniu zespołu „Wołosi i Lasoniowie”
    - spotkanie z wielokrotnie nagradzanym dyrygentem Łukaszem Borowiczem i muzykami Polskiej Orkiestry Radiowej oraz koncert w ich wykonaniu

    PROGRAM 3:
    - wycieczka po radiu na słynną Myśliwiecką 3/5/7, gdzie już w hallu głównego budynku zwiedzających przywitali Henryk Sytner i Krzysztof Łoniewski, dziennikarze sportowi Programu 3
    - w Studiu M-5 słuchacze zobaczyli w jaki sposób nagrywa się audycję, a także mieli okazję nagrania własnego głosu
    - w Studiu M-4 dla fanów Trójki zostały zaprezentowane zdjęcia oraz gadżety Programu 3, a także pokaz montażu wielościeżkowego
    - możliwość zobaczenia, jak się miksuje muzykę, zwiedzenia słynnego studia koncertowego im. Agnieszki Osieckiej, studia emisyjnego, a także newsroomu

    PROGRAM 4:
    - możliwość zobaczenia na własne jak powstają audycje „Hyde Park”, „Dancehall Masakra”, „S4″ i „Europejski Kalendarz Kulturalny”
    - namalowanie radiowego graffiti
    (za: http://www.polskieradio.pl/13/652/Artykul/261769,Dzien-Otwarty-w-Polskim-Radiu)

    Na podobnych zasadach opierał się dzień otwarty Telewizji Polskiej (szczegóły: http://www.tvp.pl/rozrywka/wydarzenia/dzien-otwarty-telewizji-polskiej)

    Dzień otwarty Polskiego Radia odbywa się zawsze w połowie września, a TVP w trakcie nocy muzeów.

  20. Mateusz Michalski Mateusz Michalski napisał(a):
    10 maja 2012 o godz. 22:03

    ?We Are? to inicjatywa medialno-edukacyjna stworzona przez „Media Evolution? czyli pozarządową organizację, której celem jest rozwój edukacji medialnej w Polsce na różnych płaszczyznach: http://www.mediaevo.pl/misja.html
    ?Człowiek, integracja, rozwój? ? to hasło, które przyświeca projektom prowadzonym przez ?Media Evolution?.
    Uważam, że idealnie wpisuje się w koncepcję działalności organizacji.
    ?Media Evolution? stawiają, bowiem na rozwój człowieka, którego naturalnym środowiskiem powinno być społeczeństwo. Organizacja nastawiona jest na budowę społeczeństwa informacyjnego, którego głównym celem jest komunikacja i integracja.

    Zupełnie nowym projektem młodego zespołu jest inicjatywa ?We Are?.
    Na stronie, projekt opisany jest następująco:
    Polega ona na tym, że 16 grup polskiej młodzieży odwiedzi 16 krajów świata na różnych kontynentach zdobędzie doświadczenia dotyczące odmiennych stylów życia oraz zastosowania globalnych technologii w rozwoju społecznym.
    Myślę, że jest to wspaniała myśl, zwłaszcza w dobie postępującej cywilizacji i rozwoju nowych technologii. Skoro mamy komputer, dostęp do Internetu i wiadomo, że młodzi nagminnie z nich korzystają, nie zawsze w celach pochlebnych – to, dlaczego mamy nie połączyć tego z czymś pożytecznym?
    Projekt zakłada przełamywanie barier i obalenie stereotypów oraz poznanie szans rozwoju dla młodych ludzi w danych krajach.
    Według mnie poznanie nowych kultur, zetknięcie się z tzw. ?innym światem? to dla młodego człowieka nie tylko ciekawa przygoda, ale także lekcja życia.
    Dzięki takim wyjazdom, młodzież będzie przecież doskonalić język, otwierać się na nowe, z początku może trudne relacje z miejscowymi, poznawać ich obyczaje, normy zachowań.
    To z pewnością uczy pokory, wyrabia wrażliwość społeczną oraz uczy komunikacji z kimś z pozoru obcym dla nas (przynajmniej w tej warstwie kulturowej).
    Dalej organizatorzy piszą: W oparciu o użycie narzędzi medialnych młodzież zrealizuje reportaże ze swoich podróży, na podstawie własnego scenariusza i pracy reporterskiej. Poznawanie dzięki temu będzie miało charakter aktywny i wymagający kreatywności.
    Takie zadania pozwolą rozbudzić w młodych fantazję i chęć poznania tożsamości innych narodów. Dodatkowo stanowić będą fundament warsztatu dziennikarskiego w jak najbardziej praktycznym wydaniu.
    Finalnym etapem projektu ma być emisja reportaży w mainstreamowych mediach.
    Oto 16 krajów, do których udadzą się grupy: Turcja, Chiny, Rosja, Japonia, USA, Meksyk, Szwecja, Etiopia, Kolumbia, Francja, RPA, Indie, Niemcy, Korea Płd, Australia, Brazylia.
    Więcej informacji o projekcie można znaleźć tutaj: http://www.mediaevo.pl/1-young-media-we-are/projekty-edukacja.html

    Oprócz wyjazdów i tworzenia własnych materiałów filmowych, inicjatywie cały czas będzie towarzyszyć powstająca właśnie strona internetowa, dostępna w wielu językach: http://weare.pl/.

    Projekt ?We Are? nie tylko rozwinie osobowość, charakter, pomoże w otwarciu się na inne kultury, czy zrealizuje misję medialno-edukacyjną. Przede wszystkim pozwoli młodym ludziom w praktyce zgłębić tajniki wiedzy o komunikacji międzykulturowej.
    A jak wiadomo, komunikacja międzykulturowa to wszelkie oddziaływania między różnymi kulturami, mające na celu nawiązanie kontaktów pomiędzy nimi i wzajemne poznanie.
    Zetknięcie się z inną kulturą pozwala nabyć kontakty, nowe znajomości, ale także poszerzyć własną wiedzę na temat innych kultur i zdobyć dystans do własnej kultury.
    Jeśli dodatkowo można to połączyć z edukacją medialną to mamy do czynienia z projektem o międzynarodowym znaczeniu.

  21. Robert Borowski Robert Borowski napisał(a):
    12 maja 2012 o godz. 14:03

    „The Social Networking goes to school”- jest to bardzo ciekawy artykuł o wielu akcjach związanych z edukacją medialną w amerykańskich szkołach. Ukazuje on jak owa Edukacja Medialna jest ważna w Stanach Zjednoczonych. Szkoły metodą prób i błędów powoli wprowadzają rożne innowacje do swoich programów nauczania.
    Jedną z ciekawszych inicjatyw było założenie przez New Milford High School oficjalnej strony na Facebook’u. Dzięki tej inicjatywie na stronie szkoły pojawiają się aktualne wpisy dotyczące imprez czy wydarzeń sportowych, a szkolne wycieczki zamieszczają tam zdjęcia z wycieczek.
    Duże znaczenie w USA mają również takie formy komunikacji jak Twitter czy Skype. Np. Jednej ze szkół za pomocą Twittera udało się nawiązać kontakt ze sponsorami, którzy przekazali szkole sprzęt komputerowy. Twitter i Skype są wykorzystywane do robienia konferencji, które z czasem mogą zastąpić normalne zajęcia. Za ich pomocą można również porozumieć się w przypadku problemów z zadaniem domowym itp.
    kolejnym ciekawym projektem jest „Around the World with 80 schools”. Ten program umożliwia wymianę doświadczeń za pomocą Skype z wieloma szkołami na całym świecie. Program ten zapoczątkowała Silvia Tolisano w 2009 roku. W dość krótkim czasie udało jej się zgromadzić ok. 300 nauczycieli na całym świecie, którzy zgodzili się na uczestnictwo w tym projekcie.
    http://aroundtheworldwith80schools.net/
    W północnej Kalifornii powstał również bardzo ciekawy projekt dofinansowany przez poaństwo o nazwie „Project K-NECT”. Uczniowie mogą za pomocą smartphonów rozwiązywać zadania z matematyki, oraz o każdej porze wysłać wiadomość do nauczyciela w razie problemów. „K-Nect” to innowacyjny pomysł, bo wykorzystuje narzędzie, które do tej pory nigdy nie kojarzyło się ze szkołą, a raczej z czym co przeszkadzało w nauce. Ważne jest też to że za pomocą programu można również uzyskać pomoc w rozwiązaniu przez rówieśników poprzez posty na stronie. Pozwala to na pogłębienie więzi pomiędzy uczestnikami.
    Chodź programy budzą również pewne zastrzeżenia, bo dość mocno ingerują w prywatną sferę uczniów to nie zmienia to faktu, że amerykanie nie boją się zmian i wiedzą że te zmiany są nieuniknione.
    A jak sfera edukacji medialnej wygląda w Polsce? Obecnie bardzo mało szkół prowadzi swoje profile na facebook’u, dużo lepiej wygląda to na uczelniach wyższych gdzie już większość informuje o najważniejszych wydarzeniach przez to medium. O innych narzędziach „web 2.0″ w polskich szkołach nie słyszałem. Jedyny przykład jaki mogę przytoczyć ze swojej szkoły związany z edukacją medialną to warsztaty dziennikarskie w których mogli uczestniczyć uczniowie mojej byłej szkoły organizowane przez „Dobra Uczelnia”, z którą nasza szkoła podpisała umowę o współpracy. Na tych warsztatach profesjonalni dziennikarze mówili o tajnikach swojego zawodu oraz o technikach wykorzystywanych jakie wykorzystują w swojej pracy.

  22. Katarzyna Bigun Katarzyna Bigun napisał(a):
    12 maja 2012 o godz. 18:58

    Look At Me (LAM) ? rosyjskie czasopismo internetowe o modzie, filmach, muzyce i ciekawych wydarzeniach w mieście (od protestów do pokazu filmu na dachu budynku), które tworzone razem z czytelnikami. Na dany moment LAM gwałtownie się rozwija i uważany jest zanajwiększy młodzieżowy projekt medialny w Rosji. W 2012 roku projekt został oceniony w 5 milionów dolarów.

    Zaczeło się wszystko od założenia bloga przez Vasilija Esmanova dla swojej dziewczyny, żeby ta się nie nudziła. Ona razem z fotografem chodziła po ulacach i szukała ludzi w ciekawych ubraniach. W 2007 roku strona zmieniła swoje ukierunkowanie od blogu o modzie ulicznej do mass media. 6 października 2007 to data uznawana przez twórców jako ?początek wspólczesnej historii?. LAM nie jest projektem inwestycyjnym. Został stworzony młodymi ludżmi, który wklali w niego swoje pieniądze.

    Materiały czytelników stanowią 90% projektu. Ale LAM nie blog czy socjalna sieć w dosłownym znaczeniu. Nie ma żadnego projektu, który całkiem powtarza LAM. I to właśnie odróżnia dany projekt od innych rosyjskich serwisów, które już mają swoje analogi za granicą.

    Na stronie są takie rozdziały jak: ?Moda?, ?Muzyka?, ?Filmy?, ?Projektowanie&Sztuka?, ?Technologie?, ?Media?, a także serwisy: ?Wydarzenia?, ?Galerię?, ?Looks?, ?Sklep?.

    Strona dostępna tylko języku rosyjskim, ale redakcja dynamicznie pracuje nad wersją anglojęzyczną.

    http://www.lookatme.ru/

    Nie zarejestrowanym użytkownikom dostępna cała zawartość kontentu. Natomiast użytkownicy z własnym profilem mogą brać aktywny udział w dyskusjach i społecznej aktywności, z której właśnie składa się strona. W zespole teraz pracuje 38 osób, ktorzy kierują projektem (menedżerowie, programiści, projektanci, reklama, rachunkowość,. Natomiast kontent tworzony jest przez użytkoników.

    Jeden z twórców projektu Vasilij Esmanov:
    http://www.youtube.com/watch?v=d-eoCi-7mYw

    A tak wygląda redakcja:
    http://www.youtube.com/watch?v=nERhp8Go0gg

    Codziennie na stronie pojawia się ok. 40-45 materiałow, 100 wydarzeń, 20 publicznych galerii. Zdjęcia ze strony publikował popularny młodzieżowy magazyn Nylon. Także LAM upominał sie w The New York Times.

    30% użytkowników to twórcza inteligencja: ludzie w wieku od 25 do 35 lat, którzy odnieśli pewne sukcesy w życiu i w swoim zawodzie są związani z sztuką, właścicieli firm i ludzie ze świata mediów (styliści, projektanci, muzycy, krytycy filmowi), którzy także często wyjeżdżają za granicę. Pozostali 70% to młodzi specjaliści i studenci w wieku od 18 do 25 lat. Jest to młodzież, która żyje w wielkich miastach.

    Na dzień dzisiejszy LAM jesy jednym z niewielu przykładów skutecznego połączenia treści materiałów redakcji i użytkowników w Rosji: zjednoczenie ogromnej ilości autorów w tworzeniu prawdziwego medialnego produktu. Dzięki możliwości tworzenia bezpłatnych ogłoszeń, serwis okazał ogromny wpływ w branży promocji klubu jak Moskwie tak i w wielkich miastach. Także okazał wpływ na pracę organizatorów wystaw i innych kulturalnych wydarzeń.

    Za 4 lata redakcja i użytkownicy napisali 814 709 materiałow, których mogło by wystarczyć na 5 tys. czasopism.

    4 lata w liczbach:

    413 732 756 osób odwiedziło LAM
    1 215 850 komentarzy
    221 kraj czyta LAM. Tylko Somalia, Czad, Republika Sródkowoafrykańska i Sahara Zachodnia jeszcze nie mają takiej możliwości.

  23. Dominika Osuch napisał(a):
    12 maja 2012 o godz. 21:24

    Moim zdaniem, aby konkretna inicjatywa medialna była pożądana i ciekawa powinna otwierać się przede wszystkim na osoby, które nie mają na co dzień możliwości zgłębiania tajników mediów. Chodzi mi tutaj przede wszystkim o osoby starsze, ludzi z mniejszych miejscowości, takich- którzy mogą z takiego projektu wynieść najwięcej.

    Postarałam się więc znaleźć takie inicjatywy edukacyjno- medialne, które adresowane byłyby przede wszystkim do takich właśnie osób, do bardziej zawężonej grupy. Projektów dla dzieci jest w dzisiejszych czasach najwięcej- to oczywiście logiczne, bo to oni są przyszłością dla kraju i ich wiedza potem będzie przynosiła korzyści. Nie można jednak zapominać o naszych dziadkach, seniorach, którzy są także pełni zapału, muszą tylko te informacje dostać od podstaw.

    Znalazłam dwa takie interesujące projekty, które postaram się zwięźle przedstawić.

    Najbardziej zasługującym na uwagę według mnie jest Międzynarodowy Projekt Medialno- Edukacyjny- COMAPP.
    COMAPP powstał na przełomie 2011 i 2012 r.

    Projekt medialno- edukacyjny COMAPP koncentruje się na szkoleniach realizowanych w formule train-the-trainer (szkolenie trenerów, którzy szkolą innych) uwzględniającej koncepcję uczenia się przez całe życie. Odbiorcami końcowymi COMAPP będą osoby należące do marginalizowanych segmentów społeczeństwa w Unii Europejskiej, takich jak bezrobotni, seniorzy, kobiety i emigranci. W polu zainteresowania projektu COMAPP są zwłaszcza osoby, które z różnych powodów, bądź to ze względu na tradycje rodzinne lub środowiskowe, bądź ze względu na okoliczności życiowe, nie posiadają wykształcenia formalnego, a przede wszystkim, nie posiadają sprawności w posługiwaniu się nowoczesnymi technologiami informacyjno- komunikacyjnymi, wykorzystywanymi w procesie uczenia się.

    Kurs polega na tym, aby dotrzeć do tych trenerów za pomocą specjalnych multiplikatorów, wyszkolić ich do regularnej i intensywnej pracy między pokoleniami i nauczyć międzykulturowego podejścia do ludzi, ale także do mediów.

    Cały kurs i jego pojedyncze odcinki wprowadzą w życie wielu osób innowacyjne sposoby wykorzystania nowych technologii, mobilnych telefonów, aplikacji do nagrywania zdjęć, muzyki, obrazów, nauczą interaktywnej aktywności. Jak wcześniej zaznaczałam, kurs jest dostosowany do różnych środowisk, więc każdy w przystępnej formie może z niego czerpać.

    Największą wartością tego projektu, według mnie jest jedno międzykulturowy wymiar i to, że współpracują nad nim różne osoby z różnych krajów z całego świata.

    Partnerzy Projektu
    Projekt jest realizowany przez siedem instytucji partnerskich Unii Europejskiej, z których trzy to jednostki uniwersyteckie w Niemczech, W. Brytanii i Polsce zajmujące się mediami na poziomie akademickim, dwa stowarzyszenia medialno- kulturalne (Hiszpania, Niemcy) oraz dwie niekomercyjne stacje radiowe (Finlandia, Węgry). Tak skonstruowane konsorcjum partnerów COMAPP łączy wiedzę teoretyczną i doświadczenie dydaktyczne w zakresie nauczania mediów na poziomie akademickich z praktycznym ich stosowaniem.
    W skład Konsorcjum COMAPP wchodzą następujący partnerzy:

    1. Pädagogische Hochschule, Freiburg, Niemcy (Koordynator Główny)
    2. AlgoDoSol, Music and Culture Association, Algodonales, Hiszpania
    3. Civil Radio (Civil Rádiózásért Alapítvány), Budapeszt, Węgry
    4. Department of Transatlantic & Media Studies, WSMiP UŁ, Łódź, Polska
    5. KoMMedia, Association for Media and Education, Freiburg, Niemcy
    6. Radio Robin Hood (Turun lähiradioyhdistys ry), Turku, Finlandia
    7. University of Sunderland, Wielka Brytania

    Całe szkolenie podzielone jest na trzy sekcje, w tym materiały edukacyjne zostały opracowane i przetestowane najpierw w grupach roboczych. W drugim etapie grupy te są zapraszane do ogólnego programu szkolenia, które zostaną zbadane w krajach pilotażowych: Wielkiej Brytanii, Niemczech i Hiszpanii.

    Każda grupa jest szkolona właśnie w trzech sekcjach, tzn. w trzech różnych dziedzinach:

    Pierwsza to Komunikacja, wywiady, edycja dźwięku, produkcja mp3 przewodnikiem audio.
    Druga: Multimedia i sfery publiczne. Stworzenie internetowej Tour i buforowanie geo.
    Trzecia: Holistyczne nauczanie między pokoleniami i między kulturami, oceny, ewaluacje.

    Z naszego kraju to Uniwersytet Łódzki stał się jednym z partnerów i zaangażował się we współpracę.
    COMAPP jest trzecim z kolei projektem medialnym realizowanym przez Katedrę Studiów Transatlantyckich i Mediów Masowych (poprzednie projekty: META-EUROPE i CROSSTALK były również koordynowane przez dr. W. Oleksego). Jednym z ważnych rezultatów uczestniczenia w projektach Meta-Europe i Crosstalk było opracowanie nowych zajęć dla studentów WSMiP ?Jak robić radio?. Również w odniesieniu do COMAPP planuje się wprowadzenie do programu nauczania na specjalności amerykanistyka i mass media nowych zajęć, które będą oparte na metodologii i materiałach opracowanych w Projekcie COMAPP.

    Myślę, że projekt ten, choć wciąż jest w fazie realizacji, doskonale nadaje się jako przykład pozytywnej inicjatywy w omawianej przez nas, tak istotnej dziedzinie współczesnego życia.

    Oto link do strony oficjalnej projektu: http://www.comapp-online.de

    Chciałabym króciutko przedstawić jeszcze jedną inicjatywę zasługującą moim zdaniem na uwagę, z powodu takiej samej grupy docelowej, a nawet jeszcze bardziej zawężonej.
    Chodzi o projekt: ?Break the generation gap?- który jak sama nazwa wskazuje, skupia się na przełamywaniu międzypokoleniowych barier i zapełnianiu tej przestrzeni. Była to ( bo zakończyła się 22 kwietnia br.)międzynarodowa wymiana medialna.

    Młodzież z Polski, Czech, Anglii, Hiszpanii i Finlandii przez tydzień pracowała wspólnie z grupą seniorek z Dzielnicowego Domu Kultury Węglin. Tematem wymiany było nawiązanie więzi pokoleniowej między młodzieżą a seniorkami poprzez media. Uczestnicy wspólnie pracowali nad stworzeniem dwóch filmów, bloga i wystawy fotograficznej. W programie wymiany znalazły się warsztaty medialne, wieczory międzypokoleniowe sesje integracyjne, gra miejska. Świetna atmosfera podczas spotkania pozwoliła na złamanie barier międzypokoleniowych i językowych.

    Według mnie to wspaniały przykład, jak edukacja medialna jest potrzebna starszym ludziom, jaką mogą oni czerpać z tego radość. Seniorzy nie czują przepaści, sami są zaangażowani w nowe technologie i potrafią korzystać z mediów. Chciałabym aby takie projekty coraz częściej pojawiały się w Polsce, a dodatkowy ich atut- czyli partnerzy z wielu krajów, to kolejna szansa dla seniorów na naukę także języków obcych. Uczestnicy tego projektu bardzo mile go wspominają, a na dowód tego powstały z wymiany materiały, które uczestnicy sami stworzyli: filmy, obrazy itp.

    http://generationgap.eds-fundacja.pl/

  24. Karolina Kędziora Karolina Kedziora napisał(a):
    13 maja 2012 o godz. 09:32

    TERAZ EDUKACJA ? Fundacja Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego

    NAZWA: Fundacja Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego ?Teraz edukacja?

    ROK ZAŁOŻENIA: 2008

    SIEDZIBA: Warszawa

    OBSZARY DZIAŁALNOŚCI: Edukacja społeczna: ekonomiczna i finansowa, ekologiczna, prozdrowotna oraz promocja nowoczesnych technologii w edukacji przez całe życie (lifelong learning)
    MOTTO:
    „Opowiedz mi to, a zapomnę,
    Pokaż mi to, a będę pamiętał,
    Zaangażuj mnie, a wówczas zrozumiem.”
    Konfucjusz
    „Umysł musi być zawsze czynny”
    Leszek Balcerowicz

    ULUBIONY PORTAL EDUKACYJNY: http://www.edunews.pl
    OFICJALNY BLOG FUNDACJI: http://edunews-pl.blogspot.com
    OFICJALNY KANAŁ FILMOWY W YOUTUBE: http://www.youtube.com/user/terazedukacja
    GALERIA ZDJĘĆ WE FLICKR: http://www.flickr.com/photos/terazedukacja/
    EDUKACYJNE TAGI W DELICIOUS:http://delicious.com/empe

    W społeczeństwie informacyjnym edukacja staje się jednym z najważniejszych obszarów aktywności życiowej. Wynika to m.in. z tempa rozwoju technologicznego i postępujących za tym zmian na rynku pracy.

    Szkoła przestaje być instytucją, która zapewnia wiedzę i umiejętności na kilkadziesiąt lat życia. Według prof. Wojciecha Cellarego „naczelna zasada, jaką kierowało się społeczeństwo industrialne: 20 lat nauki na 40 lat pracy, stanie się nieaktualna. Co 5-10 lat każdy będzie zmuszony nie tyle zmienić miejsce pracy, co zawód, a przed dokonaniem tej zmiany bedzie musiał stać się profesjonalistą. Instytucje edukacyjne muszą odpowiedzieć na potrzebę ustawicznego kształcenia w ciągu całego życia człowieka.”

    Do tak poważnych zmian nie jest jeszcze w pełni przygotowane żadne społeczeństwo na świecie. Jest to proces, który zachodzi bardzo szybko, często w wyniku pojawiania się rewolucyjnych rozwiązań technologicznych oraz działań oddolnych tworzących się społeczności użytkowników Internetu, a jego konsekwencje oddziałują silnie na sytuację życiową osób oraz rozwój społeczno-gospodarczy.

    Wobec przemian w życiu gospodarczym i społecznym olbrzymie znaczenie zyskują inicjatywy o charakterze edukacyjnym, które pozwalają osobom i instytucjom lepiej przygotować się do aktywnego uczestnictwa w społeczeństwie informacyjnym i będącym jego najbardziej rozwiniętą formą – społeczeństwie wiedzy.
    Dlatego powołaliśmy do życia Fundację Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego „Teraz edukacja”

    Celem Fundacji Teraz Edukacja jest wspieranie indywidualnego, społecznego i gospodarczego rozwoju osób i instytucji będących uczestnikami społeczeństwa informacyjnego poprzez realizację nowatorskich programów edukacyjnych przy użyciu narzędzi współczesnych technologii informacyjno – komunikacyjnych oraz mediów, jak również promocja nowoczesnej edukacji jako kluczowego czynnika tworzącego się społeczeństwa wiedzy.
    Wśród głównych zadań Fundacji znajdują się:
    ? promocja efektywnego wykorzystania nowych technologii komunikacyjnych i edukacyjnych,
    ? wyrównywanie, z pomocą nowoczesnych narzędzi komunikacyjnych i edukacyjnych, szans w dostępie do zasobów informacji i edukacji,
    ? podnoszenie jakości systemów kształcenia, doskonalenie programów nauczania i uzupełnianie ich o elementy innowacyjne,
    ? promocja idei edukacji przez całe życie,
    ? kształtowanie świadomości ekonomicznej i obywatelskiej, podnoszenie kompetencji i poziomu wiedzy obywateli w zakresie nauk o znaczeniu kluczowym dla rozwoju gospodarki i społeczeństwa.
    Fundacja realizuje wyżej wymienione zadania poprzez realizację autorskich i innowacyjnych projektów o charakterze edukacyjnym oraz współpracę z partnerami publicznymi, biznesowymi, mediami i organizacjami pozarządowymi.
    NAJCIEKAWSZE PROJEKTY:
    1. Moj@ Edukacja ? innowacyjny projekt wspierany przez polskich partnerów Apple
    „Nasz projekt skierowany jest do uczniów, nauczycieli oraz studentów kierunków pedagogicznych, którzy chcą zmieniać polską szkołę w miejsce przyjazne dla nowych technologii. Dziś internet to styl życia i naturalne środowisko młodych ludzi, nie sposób oddzielić go od edukacji. Otaczają nas komputery, multimedia, smartfony, aplikacje, narzędzia internetowe, którymi młodzież posługuje się z łatwością, trzeba to wykorzystać” ? mówi Katarzyna Kudlek, koordynator projektu.
    ?Moj@ edukacja? to projekt, którego zadaniem jest propagowanie nowoczesnego sposobu myślenia o dzisiejszej edukacji wśród uczniów, nauczycieli, ale również studentów kierunków pedagogicznych, którzy chcą w przyszłości pracować z młodzieżą. Projekt wyrasta z potrzeby unowocześnienia procesu edukacji i szerszego wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych w nauczaniu i uczeniu się.
    Inspirujący doradca
    ?Moj@ edukacja? opiera się na dwóch filarach. Jednym z nich jest nowy portal edukacyjny. Nauczyciel może tu znaleźć wiele praktycznych i ciekawych pomysłów na lekcje i projekty z zastosowaniem narzędzi multimedialnych, komputerów, smartfonów, oprogramowania (aplikacji) i zasobów internetu. Każdemu, kto szuka inspiracji i wiedzy na temat zastosowań nowoczesnych technologii w szkole, portal Edustyle.pl posłuży za inspirującego doradcę.
    ?Jak chcecie (się) uczyć?? ? kreatywny konkurs
    Drugim filarem programu jest konkurs, którego celem jest przede wszystkim pobudzanie kreatywności młodych ludzi i ich nauczycieli. Organizatorzy zadają uczniom pytanie: ?jak chcecie się uczyć??, zaś nauczycielom i studentom kierunków pedagogicznych nieco inne: ?jak chcecie uczyć??. Aby wziąć udział w konkursie, należy zaprezentować ulubione sposoby uczenia się lub nauczania, czyli narzędzie edukacyjne, które sprawia, że uczymy (się) szybciej, łatwiej, skuteczniej, przyjemniej. Prace nadsyłane na konkurs mogą być przygotowane w jednej z form: materiału filmowego, materiału dźwiękowego (podkasty/MP3), prezentacji multimedialnej, bloga lub własnej edukacyjnej strony internetowej, albo też wykorzystywać metodę mieszaną ? zawierającą różne wymienione tu formy.
    Jest o co walczyć – pula nagród w konkursie to łącznie ponad 47 tys. złotych! Chęć uczestnictwa w projekcie zgłosiło już ponad 200 szkół z całego kraju. Zachęcamy gorąco do wzięcia udziału w konkursie! 22 listopada br. upływa termin zgłaszania swoich prac. Więcej informacji znajduje się na stronie: http://www.edustyle.pl.
    2. Chcemy uczyć (się) nowocześniej
    Uczniowie często traktują edukację szkolną jako nudną, mało praktyczną, niewykorzystującą możliwości oferowanych przez powszechnie dostępne technologie. ?Kiedy idę do szkoły, muszę zwolnić obroty” ? to typowa ocena szkoły przez młodzież. Jak można to zmienić? Odpowiedzi na to pytanie szukają organizatorzy projektu ?Moj@ edukacja?, wspieranego przez firmę iSource i polskich partnerów Apple.
    Badania uczniów wykazują, że nuda i zniechęcenie są powszechnymi odczuciami młodych osób, które traktują instytucję szkoły, z jej tradycyjnymi metodami nauczania, jako twór z minionej epoki. A młodzież potrafi i chętnie się uczy, ale poza szkołą, zawsze wtedy, gdy nabywa praktycznych umiejętności i korzysta z nowych technologii oraz Internetu, które są dla nich i pewnym stylem życia i naturalnym środowiskiem nauki, czy pracy. Z drugiej strony, w szkołach jest też coraz więcej nauczycieli – innowatorów, którzy dostrzegają potrzebę unowocześnienia procesu edukacji i szerszego wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych w nauczaniu.
    Edukacja w dobrym stylu
    To właśnie z myślą o takich osobach powstał projekt ?Moj@ edukacja?, a w nim nowy portal edukacyjny – Edustyle.pl. Można tu znaleźć wiele praktycznych i ciekawych pomysłów na lekcje i projekty z zastosowaniem narzędzi multimedialnych, komputerów, smartfonów, oprogramowania (aplikacji) i zasobów Internetu. Każdemu, kto szuka inspiracji i wiedzy na temat zastosowań nowoczesnych technologii w szkole, portal Edustyle.pl posłuży za inspirującego doradcę.
    Nazwa portalu celowo nawiązuje do pojęcia stylu. Chodzi o kreowanie nowego stylu w edukacji ? uczenia (się), które wykorzystuje w szerszym stopniu powszechnie dostępne nowoczesne technologie i oprogramowanie.
    Kreatywny konkurs
    Celem projektu jest przede wszystkim pobudzanie kreatywności młodych ludzi i ich nauczycieli. Organizatorzy zadają uczniom pytanie: ?jak chcecie się uczyć??, zaś nauczycielom i studentom kierunków pedagogicznych nieco inne: ?jak chcecie uczyć??. Oczywiście odpowiedzi nie wystarczy udzielić na piśmie, w formie szkolnego wypracowania. Aby wziąć udział w konkursie, należy zaprezentować ulubione sposoby uczenia się (nauczania), czyli narzędzie edukacyjne, które sprawia, że uczymy (się) szybciej, łatwiej, skuteczniej, milej. Prace nadsyłane na konkurs mogą być przygotowane w jednej z form: materiału filmowego, materiału dźwiękowego (podcasty/MP3), prezentacji multimedialnej, bloga lub własnej edukacyjnej strony internetowej, albo też wykorzystywać metodę mieszaną ? zawierającą różne wymienione tu formy.
    W ramach projektu powstają również dwa e-przewodniki, które będą służyć informacją i radą tym, którzy chcieliby wykorzystać dostępne technologie w procesie edukacji, ale nie wiedzą, jak zacząć. Zostały one zamieszczone do pobrania w Edustyle.pl.
    ?Moj@ edukacja? to pierwszy projekt ogólnopolski, który daje uczniom szansę wypowiedzenia się w praktyczny sposób na temat swoich osobistych preferencji w uczeniu się. Jego rezultatem będzie powstanie co najmniej kilkudziesięciu narzędzi edukacyjnych, które będą inspirować uczniów oraz nauczycieli do wprowadzania zmian w codziennej praktyce edukacyjnej.
    O tym, że jest o co walczyć, niech świadczy pula nagród w konkursie ? łącznie ponad 47 tys. złotych. Chęć uczestnictwa w projekcie zgłosiło już ponad 100 szkół z całego kraju.
    3. Edukacja ekonomiczna dziennikarzy
    W dniach 19-28 maja 2009 Teraz Edukacja współorganizowała międzynarodowy projekt „Edukacja ekonomiczna dziennikarzy”. III etapem realizacji tego projektu była szkoleniowa wizyta studyjna dziennikarzy kazachskich w polskich mediach i instytucjach ekonomicznych.

    Celem tego projektu było:

    ? zwiększenie poziomu świadomości ekonomicznej, obiektywizmu oraz jakości analiz gospodarczych dokonywanych przez dziennikarzy w Kazachstanie przy wykorzystaniu doświadczeń pracy polskich mediów;
    ? zwiększenie roli mediów w budowaniu przejrzystości działalności prowadzonej przez instytucje finansowe, podmioty gospodarcze i rząd;
    ? poprawienie jakości pracy i warsztatu dziennikarzy ekonomicznych oraz zwiększenie ich wiedzy z zakresu ekonomii i gospodarki poprzez bezpośrednie spotkania i dyskuzje z polskimi ekspertami ekonomicznymi;
    ? nawiązanie roboczych kontaktów pomiędzy ekspertami polskimi i dziennikarzami ekonomicznymi w Kazachstanie, dzięki czemu obie strony będą pogłębiały wiedzę o zachowaniu współpracujących ze sobą rynków.
    Polska jest postrzegana w Kazachstanie jako kraj, który odniósł wielki sukces w transformacji społecznej i gospodarczej w Europie. Do Polski często przyjeżdzają na studia, szkolenia i spotkania delegacje i grupy osób reprezentujących różne środowiska, aby poznawać doświadczenia polskie i pogłębiać wiedzę na temat procesów demokratycznych i gospodarczych.

    Fundacja Teraz Edukacja współpracuje z Fundacją Sorosa w Kazachstanie przy organizacji trzyletniego projektu szkoleniowego prowadzonego przez polskich ekspertów ekonomicznych. Szkoleniowa wizyta studyjna w Warszawie jest kolejnym etapem realizacji projektu (odbyły się już dwa szkolenia w Kazachstanie). Poza pogłębianiem wiedzy i nawiązywaniem dobrych relacji z polskimi partnerami, grupa ta może stanowić dla polskich mediów i instytucji ważnego partnera w wymianie informacji na rynku, którym dość mocno interesują się polskie firmy i instytucje publiczne (na przykład GPW w Warszawie). Jest to też grupa dziennikarzy bardzo niezależna od władz kazachskich, która może dostarczać polskim partnerom znacznie dokładniejszych danych ekonomicznych i finansowych niż to wynika z oficjalnych raportów rządu w Kazachstanie.

    W programie szkoleniowym wzięła udział grupa 14 dziennikarzy ekonomicznych z Kazachstanu. Realizacja bogatego programu szkoleniowego obejmowała kilkanaście sesji edukacyjnych i informacyjnych (w kolejności w programie szkolenia):
    ? Thomson-Reuters ? szkolenie na temat standardów dziennikarstwa ekonomicznego oraz etyki dziennikarskiej.
    ? Rzeczpospolita ? organizacja redakcji ekonomicznej, tematyka i sposób relacjonowania wydarzeń w gospodarce.
    ? Gazeta Wyborcza ? organizacja redakcji gospodarczej, analizy i komentarze, ocena polityki gospodarczej rządu.
    ? Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie – funkcjonowanie rynku kapitałowego w Polsce, współpraca giełdy z rynkami wschodnimi, metody szkolenia dziennikarzy na temat pracy giełdy
    ? TV Biznes ? relacjonowanie wydarzeń w gospodarce, organizacja pracy redakcji ekonomiczno-biznesowej
    ? TVN CNBC ? programy poświęcone ekonomii, gospodarce i biznesowi w kanałach telewizji TVN, sposób przygotowywania wiadomości biznesowych
    ? Gazeta Prawna & Forsal.pl – prawa i uprawnienia dziennikarza, organizacja redakcji prawno-finansowej, praktyczne porady dla dziennikarzy finansowych
    ? Gazeta Giełdy Parkiet ? sposób relacjonowania pracy Giełdy Papierów Wartościowych, standardy pracy dziennikarza piszącego o spółkach notowanych na Giełdzie
    ? Ministerstwo Finansów ? współpraca Ministra i jego urzędu z dziennikarzami ekonomicznymi, komunikowanie prac nad budżetem państwa ? etapy prac nad budżetem
    ? Dziennik-The Wall Street Journal – organizacja redakcji biznesowej, relacjonowanie wydarzeń w gospodarce
    ? Polskie Radio ? Radio Biznes ? wiadomości gospodarcze w radio, organizacja redakcji biznesowej, warsztat pracy dziennikarza radiowego
    ? Komisja Nadzoru Finansowego – współpraca urzędu nadzorującego rynek finansowy z mediami, zasady komunikowania strategicznych decyzji KNF
    ? Narodowy Bank Polski ? Rola banku centralnego w gospodarce rynkowej, stopy procentowe ? znaczenie dla gospodarki, współpraca z bankami centralnymi krajów Azji Centralnej i Kazachstanu, edukacja ekonomiczna społeczeństwa i rola mediów, konferencja prasowa po posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej
    Ponadto przygotowane zostały cztery sesje specjalistycznych wykładów:
    ? Sposoby zarządzania oszczędnościami
    ? Schematy spłaty kredytu bankowego
    ? Makroekonomia kursów walutowych
    ? Mechanizm transmisji monetarnej
    Organizatorzy wizyty szkoleniowej składają serdeczne podziękowania wszystkim instytucjom i osobom biorącym udział w szkoleniach i spotkaniach z dziennikarzami.

    Dofinansowanie na realizację projektu Fundacja Teraz Edukacja otrzymała ze środków Narodowego Banku Polskiego. Głównym partnerem merytorycznym i finansowym projektu ?Economic Education of Journalists? jest Fundacja Sorosa w Kazachstanie.

  25. Czytając wypowiedzi swoich kolegów i koleżanek jestem zaskoczony, że jeszcze nikt za swój przykład interesującej inicjatywy edukacyjno-medialnej nie podał żadnego z serwisów prężnie rozwijającego się
    w Polsce dziennikarstwa obywatelskiego. Moim zdaniem taka forma aktywności medialnej w sieci jest doskonałym sposobem na zrozumienie świata obecnie zdominowanego przez liczne środki masowego przekazu ? w tym wszechobecny już Internet. Możliwość współtworzenia wirtualnej rzeczywistości
    w formie dziennikarstwa obywatelskiego to niewątpliwie szansa na świadome poznanie pracy współczesnego żurnalisty.

    Dziennikarstwo obywatelskie powstało w dobie Internetu i jest jednym z przykładów mediów tworzonych przez użytkowników. Opiera się na narzędziach komunikacji jak blog, vlog, forum, wiki? . To te narzędzia tworzą galaktykę mediów obywatelskich. Ich boom jest jedną z cech charakterystycznych dla nowego pokolenia internetu zwanego Web 2.0. Różnią się one od klasycznych tym, że zwykły obywatel przechodzi z roli pasywnego odbiorcy do roli nadawcy, stając się w ten sposób medium.

    Internet umożliwia każdemu interaktywne tworzenie i współtworzenie swojej zawartości i jej natychmiastową publikację online. Coraz bardziej powszechne wstukiwanie myśli na przeznaczone do tego serwisy informacyjne świadczy o upowszechnieniu się w społeczeństwie uważnego odbioru treści
    i refleksyjności. Są to cechy bardzo nam wszystkim dzisiaj, w świecie rozpędzonym do granic możliwości, potrzebne.

    Jednym z serwisów dziennikarstwa obywatelskiego jest InfoTuba. Postanowiłem przedstawić jej profil ze względu na to, że sam od niedawna jestem jej użytkownikiem.

    tu link: http://www.infotuba.pl/

    konto na Facebooku: http://pl-pl.facebook.com/InfoTuba

    konto na Twitterze: https://twitter.com/#!/infotubapl

    KILKA SŁÓW O SERWISIE

    InfoTuba to serwis poświęcony dziennikarstwu obywatelskiemu. Został stworzony specjalnie dla wszystkich, którzy chcą pisać i swoją twórczością dzielić się z innymi. To miejsce przeznaczone dla wszystkich tych, dla których pisanie jest najlepszym sposobem ekspresji. InfoTuba ma zadanie pomóc
    w nagłaśnianiu najbardziej palących, najważniejszych i najtrudniejszych kwestii. Autorzy dzielą się tu wiadomościami, tematami, problemami, które dotyczą regionu czy miasta, w którym mieszkają.

    CO OFERUJE NAM INFOTUBA Z PERSPEKTYWY EDUKACJI MEDIALNEJ?

    >poznajemy zawód dziennikarza stając się nim, jesteśmy świadomi, jakie stoją przed nim zadania

    >uczymy się tworzyć media i dzięki poznaniu wielu mechanizmów zaczynamy je prawidłowo rozumieć

    >nie są obce nam oczekiwania odbiorcy, potrafimy odpowiedzieć na jego potrzeby; poznajemy samych siebie (wciąż przecież pozostajemy również zawsze odbiorcą!)

    >możemy liczyć na profesjonalne wskazówki i rady od zawodowych dziennikarzy, którzy opiekują się serwisem

    >dzięki współpracy z koordynatorami serwisu mamy możliwość poznania wykorzystywanych
    w tworzeniu wszelkich komunikatów medialnych zabiegów, które mają na celu wzbudzić zainteresowanie w czytelniku

    >tworząc własne publikacje musimy nauczyć się korzystać z różnorodnych źródeł informacji – w ten sposób rozwijamy w sobie umiejętność weryfikacji ich pochodzenia i autentyczności

    > InfoTubę tworzą ludzie: wymiana zdań, wzajemne komentowanie prezentowanych treści, realizacja wspólnych projektów ? dzięki temu rozwijamy zdolność do współpracy w grupie przy użyciu nowoczesnych technologii komunikowania

    Na samym końcu zachęcam do odwiedzenia mojego własnego profilu na InfoTubie i jednocześnie zapraszam wszystkich do czytania i komentowania moich artykułów.

    tu link: http://www.infotuba.pl/u3173.xml

  26. Justyna Witczak Justyna Witczak napisał(a):
    13 maja 2012 o godz. 15:43

    Projekt Fundacji MEDIA EVOLUTION: Edukacja medialna. 20 kroków

    OPIS PROJEKTU…
    Edukacja Medialna. 20 Kroków? to działanie składające się z 20 zajęć, których zadaniem jest budowanie kompetencji medialnej uczniów i nauczycieli lub animatorów. Wszystkie zajęcia są precyzyjnie zaprojektowane przez ekspertów.
    Głównym celem programu jest budowanie społeczeństwa informacyjnego, nauka krytycznego myślenia w odbiorze mediów ale też kształtowanie cech interpersonalnych młodych ludzi, które będą miały kluczowy wpływ na ich rozwój i świadome wejście w dorosłe życie.

    Warto wiedzieć: EDUKACJA MEDIALNA TO NIE SĄ warsztaty dziennikarskie.

    Projekt został skonstruowany w oparciu o model ?dual skills learning?. Polega on na jednoczesnym rozwoju kompetencji uczestnika i prowadzącego zajęcia. Fundacja Media Evolution przekazuje do bezterminowego użytku nośnik (pendrive 4GB w kształcie karty kredytowej) z aplikacją zawierającą scenariusze zajęć, testy, arkusze ewaluacyjne, dyplomy dla uczestników.

    W PROGRAMIE UCZESTNIK NABYWA…
    - wiedzę o działaniu mediów
    - umiejętność selektywnego odbioru treści medialnych
    - świadomość marketingu i reklamy w mediach
    - umiejętność swobodnego poruszania się w różnych gatunkach dziennikarskich
    - umiejętność identyfikowania wartości prezentowanych w mediach
    - umiejętność odróżniania informacji od opinii
    - świadomość korelacji między światem mediów a życiem publicznym.

    Poprzez cykl praktycznych zajęć uczeń uporządkuje wiedzę na temat praw obywatelskich i lokalnego środowiska. Pozna różne modele przywództwa i rolę lidera w kształtowaniu postaw i przekazów medialnych.
    Najlepsi uczestnicy otrzymują dyplomy uczestnictwa. Nauczyciel lub animator po realizacji 2 edycji projektu i wypełnionym teście on-line otrzymuje Certyfikat Edukatora Medialnego.

    UCZESTNIK…
    Ideą programu jest zapoznanie uczestników z elementarnymi zagadnieniami dotyczącymi mediów, społeczeństwa obywatelskiego i aktywności społecznej. Tylko zrozumienie funkcjonowania mediów a także otoczenia społecznego pozwala na rozwój i pełne korzystanie z praw obywatelskich.
    Twórcy aplikacji postawili na pracę w grupie, kreatywność uczestników a także zadania indywidualne i włączenie do projektu członków rodzin uczestników.

    NAUCZYCIEL LUB ANIMATOR…
    Kroki ? czyli etapy programu składają się z zajęć w szkole i w domu. Nauczyciel lub animator realizuje plan oraz przeprowadza prostą ewaluację projektu. Czas potrzebny do realizacji ?kroków? w szkole nie przekracza 45 minut. Prowadzący zajęcia sami decydują jak długo i w jakim cyklu będą realizowali projekt. Dla oceny osiągnięć projektu realizator przeprowadza z uczestnikami dwa testy: początkowy i końcowy.
    Certyfikat Edukatora medialnego otrzyma każdy prowadzący zajęcia po dwukrotnym przeprowadzeniu programu i wypełnieniu testu on-line.

    DLA KOGO JEST TEN PROJEKT?
    Uczestnicy:

    Wiek uczestników: 14-19.
    Program jest przeznaczony dla uczniów szkół gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych oraz innych placówek oświatowych. Mile widziana jest realizacja programu przez domy kultury, ogniska wychowawcze i kluby młodzieży.

    Prowadzący zajęcia:

    Nauczyciele:
    - języka polskiego
    - wiedzy o społeczeństwie
    - wychowawcy świetlicowi
    - pracownicy szkolnych bibliotek,

    Animatorzy:
    - twórcy
    - animatorzy kultury,
    - wychowawcy kolonijni,
    - harcerze

    Studenci (zaliczenie praktyk):
    - edukacja medialna
    - pedagogika
    - polonistyka
    - socjologia
    - nauki polityczne
    - dziennikarstwo

    PUNKTY I.M.E.T
    Każdy z ?kroków? ma określoną wartość punktową w ramach tabeli Interschool Media Education and Training. Prowadzący zajęcia oceniają zaangażowanie i poziom wykonania poleceń przez uczestników. Po zakończeniu programu, za największą liczbę punktów uczestnik otrzymuje złoty dyplom. Dyplomy przysługują również za notowanie drugie oraz trzecie. Punkty Interschool Media Education and Training wskazują wartość merytoryczną i narzędziową w procesie Edukacji Medialnej.

    DLACZEGO TEN PROJEKT JEST WAŻNY?
    Edukacja Medialna w całej Europie jest jednym z filarów nowoczesnego szkolnictwa, niestety w Polsce nie znalazła dotychczas miejsca w systemie edukacji. Projekt „Edukacja Medialna. 20 kroków” jest odpowiedzią na potrzeby uczniów i w części wypełnia lukę w systemie edukacji.

    Eksperci Fundacji Media Evolution opracowują innowacyjne programy dla uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych wprowadzające ich w świat mediów poprzez praktykę. Głównym przesłaniem jest: „aby zrozumieć media i móc je krytycznie odbierać, trzeba je najpierw poznać”.

  27. Aneta Gwara napisał(a):
    15 maja 2012 o godz. 19:56

    Kampania ?Konsumenckie ABC?
    Zainteresowała mnie kampania edukacyjno-medialna ?Konsumenckie ABC?. Pomysłodawcą jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, finansowana ze środków Unii Europejskiej oraz Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Celem tego projektu jest przekonanie młodych konsumentów do świadomego kupowania dzięki rebusom, quizom, psychotestom skierowana do dzieci i młodzieży. Została poprzedzona badaniami socjologicznymi dotyczącymi świadomości i umiejętności konsumenckich młodych konsumentów oraz ich postaw wobec reklamy.
    Celem kampanii jest:
    - uświadomienie konsumentów o ich prawach i obowiązkach
    - kształtowanie konsumenckiej świadomości dzieci i młodzieży
    - umiejętność racjonalnego odbioru przekazu reklamowego
    Głównymi jej założeniami jest bezpieczeństwo konsumentów, wybieranie dobrych jakościowo produktów, zakupy internetowe, reklamowanie produktów, prawidłowe odczytywanie oznaczeń na produktach.
    Nastolatki wydają miesięcznie około 200 milionów, to właśnie ich siłę zauważył rynek. To właśnie młodzi konsumenci są szczególnie narażeni na negatywne konsekwencje działania chwytów marketingowych. Twórcy kampanii zajęli się dystrybucją ulotek, broszur, publikacją artykułów, wydawaniem książek, kolorowanek i komiksów dla dzieci.
    Powstał również serwis:
    http://www.konsumenckieabc.pl/
    w którym można znaleźć informacje konsumenckie, publikacje, filmy, e-kartki oraz sferę rozrywki. Młodzi klienci mogą dowiedzieć się również na co zwracać uwagę na zakupach, jakie instytucje im pomagają, co zrób z wadliwym produktem, jakie mają prawa i obowiązki.
    Telewizja Polska wyemitowała również 20-odcinkowy program ?konsument? poruszający tematykę kampanii, oraz ?konsument w świecie konkurencji?.
    Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazał do 900 przedszkoli 36 tysięcy kolorowanek dla dzieci w wieku 5 – 6 lat. 120 tysięcy komiksów dla uczniów szkół podstawowych trafiło do 800 placówek w całym kraju, do 3800 szkół ponadpodstawowych wysłano podręczniki i film edukacyjny.
    Kampania była adresowana również do konsumentów ze szkół ponadpodstawowych. Otrzymali oni ponad 170 tysięcy poradników ?Młodzi kupują?. Autorami podręczników są pedagodzy i psycholodzy z Centrum Edukacji Obywatelskiej. Od tradycyjnych podręczników odróżnia je nowoczesna szata graficzna, liczne ćwiczenia, quizy i zagadki skłaniające młodzież do samodzielnego analizowania sytuacji związanych z zakupami. W poradniku dla szkół ponadgimnazjalnych więcej miejsca poświęcono poważniejszym tematom, choćby społecznej odpowiedzialności biznesu czy odpowiedzialności za środowisko naturalne.
    W ramach kampanii przeszkolono ponad 2,5 tysiąca nauczycieli przedszkoli i szkół podstawowych. Przygotowano dla nich specjalne scenariusze lekcji poświęcone tematyce konsumenckiej. Nauczyciele w skali od 0 do 10 ocenili szkolenia na prawie 9. Proponowali, by więcej miejsca w szkole poświęcać prawom konsumentów oraz wskazywali, że aby móc prowadzić zajęcia na ten temat sami muszą uzupełnić swoją wiedzę.

    Efektami podjętych działań było rozwijanie umiejętności podejmowania racjonalnych decyzji konsumenckich, nauka korzystania z reklam jako źródła informacji o danym produkcie, uświadomienie jaka jest rola reklamy i jakie wykorzystywane są chwyty marketingowe.

    Kampania w moim mniemaniu jest o tyle ważna, że większość konsumentów kupuje nie patrząc na datę przydatności, na oznaczenia produktów, nie znając swoich praw obowiązków, a często też nie reklamując wadliwych produktów a powinniśmy znać i korzystać ze swoich praw.

  28. Agata Chojnacka Agata Chojnacka napisał(a):
    15 maja 2012 o godz. 23:57

    Jedną z wielu inicjatyw dotyczących Edukacji Medialnej, która mnie zainteresowała, jest Olimpiada Medialna. Jest to przedsięwzięcie edukacyjne Fundacji Nowe Media oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.
    ?Projekt jest odpowiedzią na potrzebę kształcenia świadomych obywateli społeczeństwa informacyjnego i jest nakierowany na polepszenie jakości komunikacji społecznej w Polsce. Najlepsi spośród uczestników mogą liczyć na indeksy Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, staże w czołowych mediach, sprzęt elektroniczny i oprogramowanie.?
    Zawodnik, który bierze udział w Olimpiadzie, pokonuje dwa pierwsze etapy konkursu w domu- za pomocą własnego komputera. Finał odbywa się w Warszawie, gdzie spotykają się najlepsi i najwytrwalsi zawodnicy. Zakres tematyczny testów obejmuje następujące zagadnienia:
    -Transformacja mediów
    -Sztuka informacji
    -Odbiór i tworzenie przekazów medialnych
    -Sztuka prezentacji i debaty
    -Cyfryzacja telewizji w Polsce
    -Film

    Udział w Olimpiadzie mogą wziąć uczniowie gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych w całej Polsce, a warunkiem uczestnictwa jest spełnienie kilku wymogów formalnych określonych w Regulaminie i prawidłowe wypełnienie Formularza Rejestracyjnego Uczestnika- nic prostszego.
    Na stronie internetowej można odnaleźć także materiały pozwalające lepiej przygotować się do zadań, jak również testy próbne.
    https://olimpiada-medialna.edu.pl/
    Olimpiada Medialna posiada swoją stronę na Facebooku (http://www.facebook.com/Olimpiada.Medialna), na której pojawiają się nowości związane z inicjatywą, ciekawe artykuły; promowane są również inne przedsięwzięcia związane z mediami. Publikowane są tam pytania uczestników, odpowiedzi, wyniki testów oraz nowiny ze świata mediów.
    Uważam, że inicjatywa ta jest niezwykle interesującym przedsięwzięciem, daje możliwości poznania mediów od innej strony, zdobywania wiedzy z zakresu Edukacji Medialnej oraz możliwość zaistnienia w świecie medialnym.

  29. Anna Soporek Anna Soporek napisał(a):
    16 maja 2012 o godz. 11:59

    Szczególną uwagę zwróciłam na Fundacja Dobrego Odbioru (http://fundacjado.pl/) projekt warsztatów dla młodzieży.
    FDO zajmuje się przede wszystkim praktycznym kształceniem kompetencji me­dialnych. Ma ona na celu ?uświadamiać, że media mają realny wpływ na podejmo­wane przez ludzi decyzje. I nie chodzi tylko o reklamy produktów, ale każdy przekaz medialny. Bo każdy dotyka naszych przekonań i wartości.?
    Głównym obszarem działania fundacji są warsztaty, dające praktyczną wiedzę i umiejętności z zakresu edukacji medialnej. Do tej pory przeprowadzone zostały dwie edycje letnich warsztatów zatytułowanych Media w wielkim mieście, które do­finansował UMSt. Warszawy. Ogółem udział w nich wzięło 80 dzieci.
    Podczas warsztatów młodzież realizowała swój własny program telewizyjny – złożony z krótkich felietonów i wejść prezenterskich nagrywanych w profesjonalnym, blueboxowym studiu TVP. Młodzież uczestniczyła w procesie produkcji telewizyjnej, uczyła się redagowania krótkiej informacji, spróbowała montażu i samodzielnego posługiwania się kamerą. Każdy mógł zaprezentować się przed kamerą w studiu po krótkim przeszkoleniu dotyczącym autoprezentacji. Na zakończenie każdy dostał DVD z nagranym programem.
    Warsztaty zawierały także treści dotyczące kształtowania kompetencji medialnych – czyli krytycznego i selektywnego odbioru mediów. Fundacja Dobrego Odbioru to organizacja non-profit założona przez doświadczone dziennikarki TVP, związane przede wszystkim z TVP Kultura.
    „Zdecydowałysmy się na realizację projektu warsztatów dziennikarskich dla młodzieży, bo to oryginalny i pouczający sposób na lato w mieście. Wszyscy oglądamy telewizję, ale niewielu wie, jak wygląda ona \”od kuchni\”. Głównym celem naszej Fundacji jest edukacja medialna, a więc nie tylko uczenie umiejętności dziennikarskich, ale także kompetencji medialnych, czyli krytycznego i selektywnego odbioru mediów. Jest to temat praktycznie nieobecny w polskim systemie edukacji, choć w starych krajach członkowskich Unii Europejskiej jest obowiązkowym elementem programu nauczania”

    Więcej informacji, relacji wideo oraz zdjęć z realizacji projektu na stronie internetowej fundacji.

  30. Ewa Nowakowska Ewa Nowakowska napisał(a):
    16 maja 2012 o godz. 12:15

    Jedną z ciekawszych inicjatyw edukacyjno-medialnych jest Piknik Naukowy Polskiego Radia i Centrum Nauki Kopernik. W tym roku odbył się on w sobotę 12 maja. Impreza ta posiada stronę internetową http://pikniknaukowy.pl/2012/ oraz fanpage na facebooku https://www.facebook.com/Pikniknaukowy (ponad 5 tysięcy fanów). Ta inicjatywa to cios dla wszystkich, którzy twierdzą, że takie dziedziny nauki jak fizyka, matematyka czy chemia to nuda. Takie wydarzenia jak Piknik to wspaniała okazja żeby zainteresować swoje dziecko którąś z tych dziedzin nauki oraz żeby nakarmić wewnętrzne dziecko, które każdy z nas ma w sobie ( no bo proszę mi powiedzieć, że nie lubicie jak coś wybucha, strzela piorunami i robi inne super rzeczy). Ludzi przyciąga także patronat Polskiego Radia – mogą spotkać swoich ulubieńców z anteny na żywo. Piknik Naukowy łączy media, naukę i świetną zabawę czyli wszystko czego trzeba żeby miło i produktywnie spędzić dzień.

  31. ?Wolne lektury? ? internetowa biblioteka: http://wolnelektury.pl/

    Inicjatywa edukacyjno-medialna, którą realizuje organizacja pozarządowa Fundacja Nowoczesna Polska (http://nowoczesnapolska.org.pl/). Już od 10 lat podejmuje ona działania na rzecz nowoczesnej edukacji i rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce. Największym projektem fundacji jest obecnie szkolna biblioteka internetowa ?Wolne Lektury? realizowana od 17 września 2007 r. we współpracy z Biblioteką Narodową, pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz przy wsparciu Senatu RP. Rocznie bibliotekę odwiedza ponad milion nauczycieli i uczniów, którzy korzystają z tekstów oraz narzędzi do twórczej i zaangażowanej pracy z tekstem.

    ?Wolne lektury?, to cyfrowa biblioteka lektur należąca do domeny publicznej. Portal udostępnia je w różnych formatach (PDF, TXT, ODT), z licznymi przypisami i komentarzami opracowywanymi przez specjalistów. Dodatkową atrakcją jest system powiązań między tekstami, który pozwala np. łączyć je na podstawie wspólnych motywów literackich, a wkrótce ma się pojawić także możliwość tworzenia własnych zestawów lektur. Celem projektu jest stworzenie aktywnej społeczności wokół strony. Już w 2009 roku pomysł osiągnął niebywały sukces, gdyż na początku marca liczba unikatowych użytkowników serwisu osiągnęła 100 tysięcy na miesiąc.

    Projekt ten jest unikatowy w swojej dziedzinie. Nie chce być porównywany ze stronami typu sciaga.pl, czy bryk.pl, gdzie wszelkie wypracowania, streszczenia i opracowania lektur przygotowywane są przez samych uczniów. Niestety poziom na takich stronach jest bardzo zróżnicowany i nie wszystkie prace są wykonane na przyzwoitym poziomie. Dochodzi do tego ciężka weryfikacja takiej pracy, ponieważ osoba, która nie posiada znajomości utworu literackiego nie będzie wiedziała, czy to co czyta jest prawdą. Zaś z portalem wolnelektury.pl zawiązana jest społeczność nauczycieli i naukowców, którzy wspólnie opracowują komentarze do lektur, proponują, jakie lektury dodatkowe warto w nim umieścić, i tworzą mapy, dzięki którym łatwiej jest się poruszać między książkami i między motywami literackimi. Ważną funkcją biblioteki internetowej jest aktywizacja zarówno uczniów jak i nauczycieli. Tym samym pozostaje w zgodzie z filozofią ruchu wolnej kultury ? to znaczy, że nie tylko zapewnia swobodny dostęp do prezentowanych na portalu treści, ale też umożliwia społeczności nauczycielskiej i naukowej, a także uczniom, twórcze działania w oparciu o te treści. Tym właśnie ?Wolne Lektury? różnią się od licznych stron z opracowaniami lektur szkolnych ? dostarczają narzędzi do pracy z tekstem, a nie gotowych ściąg.

    Projekt jest czysto niekomercyjny, stąd zabiega o poparcie z kręgu wybitnych osobistości zarówno kultury jak i nauki. Ogromny prestiż inicjatywa uzyskała, kiedy zaraz po powstaniu portalu Patronat Honorowy zgodził się objąć ówczesny Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Kazimierz Michał Ujazdowski. ?Wolne Lektury? posiadają także Komitet Honorowy, w którym zasiadają:

    ? prof. Maria Janion
    ? prof. Grażyna Borkowska
    ? prof. Przemysław Czapliński
    ? prof. Mieczysław Dąbrowski
    ? prof. Ewa Kraskowska
    ? prof. Małgorzata Czermińska
    ? prof. Jerzy Jarzębski
    ? prof. Piotr Śliwiński

    Ponad to projekt cieszy się także poparciem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
    Projekt ?Wolne Lektury? bardzo mnie zainteresował pod kilkoma względami. Żyjemy w czasach, w których Internet jest bardzo pomocnym medium, ale jednocześnie zaczyna być jednym wielkim ?śmietnikiem?, gdzie każdy może opublikować to co chce i kiedy chce. Przez to ciężko czasem znaleźć wiarygodne źródło informacji na wybrane zagadnienie. Inną ważną sprawą jest to, że wydawcy gazet, czasopism i innych form czytelnictwa proponują nam już e-wydania, które powoli niszczą rynek drukowany. Podobnie dzieje się także z książkami. Portal wolnelektury.pl oferuje pełne wersje lektur i poezji nie godząc tym samym w prawa autorskie. Świadectwem na to, że jest to portal wiarygodny i cieszący się dobrym uznaniem są patronaty MEN i MKiDN. Era papieru powoli odchodzi w zapomnienie, co sprzyja także dzieciom i młodzieży z małych miejscowości, gdzie nie ma Biblioteki Publicznej albo jej zasób jest zbyt ubogi. Rozwiązaniem może być projekt Fundacji Nowoczesna Polska, gdzie przeczytać lekturę można on-line. Ponad to wzbogacić się o wiedzę nauczycieli, którzy prężnie pracują nad opracowaniem takich lektur ? specjaliści w tej dziedzinie z tytułami naukowymi. Rozwijająca się z dnia na dzień technologia powinna nam również ułatwiać edukację. Szkolnictwo z takimi przedsięwzięciami w Polsce jest w moim przekonaniu ?skazane? na sukces! :)

  32. Sylwia Żmuda napisał(a):
    16 maja 2012 o godz. 13:39

    Nie znam zbyt wiele inicjatyw edukacyjno-medialnych, jednak mogę co nieco opowiedzieć o działającym już od jakichś 10 lat profilu dziennikarskim w moim liceum, czyli w I LO im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie. Jako absolwentka tej właśnie klasy, podzielę się swoimi doświadczeniami i spostrzeżeniami na temat tego profilu.

    Moja „dziennikarska” klasa charakteryzowała się rozszerzeniem programowym z j. polskiego i w niewielkim stopniu z historii. Przez jeden rok (jedynie) moja klasa miała tzw. „zajęcia dziennikarskie” z doświadczonym dziennikarzem Radia Rzeszów i nauczycielem historii w naszej szkole. Zajęcia wspominam bardzo mile. Uczyliśmy się tworzenia poszczególnych form dziennikarskich, wskrzesiliśmy na kilka okolicznościowych numerów niedziałającą już szkolną gazetkę, a także odbyliśmy wycieczkę do Radia Rzeszów, gdzie mieliśmy szansę sprawdzić swoje umiejętności czytania przed mikrofonem. Mimo wszystko, klasa ta zostawiła mi po sobie pewien niedosyt z powodu niewielkiej ilości zajęć warsztatowych. Poza tym jednym rokiem, z dziennikarstwem miała wspólną jedynie nazwę profilu…

    Uważam, że tworzenie klas dziennikarskich ma sens jedynie wtedy, gdy faktycznie w programie są obowiązkowe zajęcia związane z edukacją medialną. Po 3 latach nauki w moim liceum nie czułam się wcale bliżej wymarzonej kariery dziennikarza. Większość mojej klasy nawet zupełnie porzuciła myśli o niej (jestem jedyną osobą studiującą dziennikarstwo spośród 35 osób na liście w dzienniku). To ogromne zaniedbanie rokrocznie przyczynia się do wielkich nieporozumień: młodzi ludzie „zabijają się” o miejsce w dziennikarskiej klasie, po czym odkrywają, iż nie różni się ona niczym od zwykłej, humanistycznej klasy w przeciętnym liceum i powoli tracą zapał do podążania właśnie tą ścieżką kariery.

    Według mnie, każda inicjatywa edukacyjno-medialna przyczynia się do rozwoju medialnej edukacji, ale tylko wtedy, gdy jest ona przeprowadzana we właściwy sposób, z odpowiednim zaangażowaniem. Nie może ona być tylko chwytem marketingowym, takim jakim jest dla mojego „elitarnego” liceum klasa z elementami dziennikarstwa.

  33. Gabriela Zych Gabriela Zych napisał(a):
    16 maja 2012 o godz. 14:03

    Kampania edukacyjna ?Enjoy English, Enjoy Living?

    http://www.edoo.pl/enjoy/

    https://www.facebook.com/pages/Enjoy-English-Enjoy-Living/102349646517306

    Kampania edukacyjna ?Enjoy English, Enjoy Living? jest pierwszą kampanią tego typu. Ma ona na celu zachęcenie Polaków, którzy wyemigrowali do Wielkiej Brytanii do nauki języka angielskiego.

    Pierwsza edycja obejmowała 6 miesięcy i podzielona była na dwie części. Pierwsza ? od kwietnia do czerwca i druga od września do listopada 2011.
    Twórcy kampanii poruszają problem komunikacji za granicą. Chcą udowodnić, jak bardzo znajomość języka wpływa na jakość życia, komfort, samopoczucie.
    Hasło kampanii: Język to podstawa. Zacznij od podstaw.

    ?Będziemy Ci udowadniać, że nauka języka angielskiego może być pasjonującym procesem. Aby poprawić swój angielski, nie musisz siedzieć w szkolnej ławie czy wkuwać po nocach słówka! Język to kultura, dlatego żywimy nadzieję, że dzięki tej kampanii zachłyśniesz się nie tylko językiem Szekspira, ale i brytyjską kulturą. Chcielibyśmy, by dzięki nam Twoje jej eksploracje z dnia na dzień okazywały się coraz bardziej pasjonujące.? ? zachęcają pomysłodawcy.

    Kampania realizuje swoje cele poprzez:

    –> publikacje w mediach dotyczące skutecznej nauki języka angielskiego oraz nieszablonowe, skonsultowane z lektorami języka angielskiego materiały pozwalające na udoskonalanie umiejętności językowych;
    –> telefoniczne konsultacje językowe, bez opłat;
    –> warsztaty online, bez opłat;
    –> konkursy organizowane w mediach z książkami na temat nauki języka, gadżetami oraz biletami wstępu do najbardziej fascynujących brytyjskich muzeów, teatrów oraz galerii jako nagrodami;
    –> banery zachęcające do szlifowania języka umieszczone w serwisach internetowych odwiedzanych przez brytyjską Polonię;
    –> darmową usługę EmailWords, która umożliwi regularnie otrzymywanie e-maili z nowymi słówkami wraz z objaśnieniami.

    Dlaczego warto doskonalić swoją znajomość języka angielskiego??

    –> większe szanse na rynku pracy, szybsze otrzymanie awansu i wyższej pensji,
    –> lepsze samopoczucie wśród osób, które posługują się tym językiem ? rozumie się o czym mówią,
    –> bezproblemowe wyrażanie się swojej opinii na każdy temat, bez obaw o barierę językową,
    –> uzyskanie pewności siebie
    –> korzystanie garściami z zasobów kultury brytyjskiej
    –> koniec z problemem ?jak to powiedzieć???

    Enjoy English, Enjoy Living patronują: Polish Express, Panorama, Polacy.co.uk, Ang.pl, Praca I Życie za Granicą, Nowy Czas, Lejdiz, Link Polska Express, Goniec.com, Polnews.co.uk oraz Myplymouth.eu.

  34. Karolina Bełkot napisał(a):
    16 maja 2012 o godz. 16:40

    Akcja „INTERNET TO OKNO NA ŚWIAT. CAŁY ŚWIAT” poświęcona jest problemowi kontaktu dzieci z niebezpiecznymi treściami w Internecie.
    Adresowana jest do rodziców i realizowana w ramach kampanii „Dziecko w Sieci”. Zrealizowana została w 2006 r., ze względu na aktualność tematyki wznowiona w 2009 r. Prowadzona jest pod honorowym patronatem Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania. Od kwietnia do czerwca 2009 r. telewizje TVN, Orange Sport, Orange Sport Info, TVO, TV Lidzbark Warmiński, TV4, VH1 oraz Comedy Central emitowały spot pod tytułem „Egzekucja”, w którym scenie rozstrzelania więźnia przygląda się mały chłopiec (http://www.youtube.com/watch?v=PIdCQ4_km98).

    Z badań firmy Gemius i Fundacji Dzieci Niczyje wynika, że blisko 3/4 młodych internautów natknęło się w sieci na pornografię, a ponad 50% z nich trafiło na brutalne sceny przemocy. Materiały te mogą mieć szkodliwy wpływ na rozwój i psychikę dziecka. Co gorsza, blisko 30% rodziców nie widzi żadnych zagrożeń związanych z Internetem!

    Linki do stron internetowych związanych z akcją:
    http://fdn.pl/internet-okno-na-swiat-caly-swiat-0
    http://dzieckowsieci.fdn.pl/internet-okno-na-swiat-caly-swiat
    http://www.dyzurnet.pl/aktualnosci/internet_to_okno_na_swiat._caly_swiat..html

    Kampania jest realizowana w ramach programu Safer Internet Komisji Europejskiej. Polskie Centrum Programu Safer Internet jest prowadzone przez Fundację Dzieci Niczyje oraz Naukową i Akademicką Sieć Komputerową. Powołane zostało w 2005 r., podejmuje szereg kompleksowych działań na rzecz bezpieczeństwa dzieci i młodzieży korzystających z Internetu i nowych technologii.
    Akcja ta zdobyła krajowe i międzynarodowe uznanie , otrzymała nagrody m. in. na festiwalach Złote Orły 2006, Klubu Twórców Reklamy w 2007, Golden Drum 2007 oraz podczas 55. Festiwalu Cannes Lions.

    Moim zdaniem akcja ta jest przykładem działania medialno-edukacyjnego, ponieważ w dobie rozwoju Internetu i nowych technologii ważne jest, aby zadbać o bezpieczeństwo najmłodszych w sieci. Uświadomić im, ich rodzicom i opiekunom, że korzystanie z Internetu oprócz zalet niesie też zagrożenia.

  35. Monika Ufnal napisał(a):
    16 maja 2012 o godz. 17:57

    Kanada jest uważana za lidera jeśli chodzi o edukację medialną, dlatego tam postanowiłam poszukać interesujących projektów edukacyjnych. Ciekawą inicjatywą jest kanadyjska organizacja non-profit Media Awareness Network, która prowadzi swoją stronę internetową, na której zamieszcza ogromną ilość materiałów mających pomóc m.in. nauczycielom w prowadzeniu edukacji medialnej. Założona w 1996 roku, stworzona by budować świadomość medialną oraz cyfrową. Swój przekaz wysyła na cały świat, prowadzona jest w języku angielskim oraz francuskim. Skierowana jest zarówno do dorosłych, którym dostarcza niezbędnych informacji mogących umknąć w natłoku wydarzeń i pędzie współczesnego życia, a także do młodych, by pomóc im zrozumieć media, pokazać, jaki wpływ mogą one mieć na nasze życie, jak kreują nasz wizerunek i nasze wybory, uświadomić ich potęgę.
    Strona jest rzeczywiście świetnie zbudowana, można tam znaleźć mnóstwo przydatnych porad i wskazówek. Znajdujemy tam taki dział jak Dla rodziców, który mówi, jak rozmawiać z dziećmi o tym, co znajdujemy w mediach oraz jak pogodzić współistnienie mediów w naszym domu. Pokazuje też samym rodzicom i tłumaczy, w jaki sposób dzieci korzystają np. z Internetu, jak się odnajdują w tym równoległym świecie oraz jakie zagrożenia czyhają na ich pociechy w tej rzeczywistości. Dzięki zrozumieniu tych kluczowych spraw rodzicom łatwiej będzie dotrzeć do swoich najmłodszych i pomóc im, zanim będzie za późno.
    Znajdujemy dalej zakładkę gry edukacyjne, jak np. ta wzorująca się na bajce o 3 świnkach i złym wilku, która pokazuje dzieciom jak strzec swojej prywatności w Internecie i dlaczego nie powinniśmy podawać swoich danych osobowych.
    http://www2.media-awareness.ca/english/games/privacy_playground/start.html
    Mamy również sekcję Dla nauczycieli, która zawiera ponad 200 darmowych lekcji i materiałów pomocniczych związanych z edukacją medialną. Jest to nieprzebrane źródło, które może być świetną inspiracją do prowadzenia ciekawszych lekcji i sposobem na lepsze dotarcie do uczniów. Pokazuje, jak uświadamiać dzieci o niebezpieczeństwach Internetu i jak nauczyć ich bezpiecznego i produktywnego korzystania z tego, co oferują nam media, jak nauczyć ich krytycznego myślenia.
    Strona ta rozbiera media na kawałki, logicznie ukazuje mechanizmy jakie rządzą nimi, a także niestety nami. Pokazuje jak się bronić i być świadomym tego, co się wokół nas dzieje. Jest solidnie zbudowanym wirtualnym poradnikiem dla osób praktycznie w każdym wieku.
    Dodatkowo organizacja wychodzi do społeczności z różnego rodzaju akcjami, jak np. Media Literacy Week, która odbywa się w listopadzie każdego roku. Ma ona za zadanie podkreślenie znaczenia kompetencji medialnych w edukacji dzieci i młodzieży. Współpracuje z wieloma szkołami, bibliotekami i organizacjami związanymi z edukacją, więc jej zasięg jest pokaźny, i inspiruje te placówki do współdziałania w celu wykształcenia samodzielnie myślących, zaangażowanych i dobrze poinformowanych młodych ludzi..
    http://www.medialiteracyweek.ca/en/default.htm
    Ciekawą akcją jest też podobny ideowo program skierowany wyłącznie do dziewcząt, mający na celu wyrobienie umiejętności poruszania się i krytycznego myślenia o mediach, dzięki czemu może zmienić się ich postrzeganie samych siebie. Chodzi głównie o zwiększenie wiary w siebie i podchodzenie z dystansem do kreowanego przez media wizerunku perfekcyjnego kobiecego ciała.
    Organizacja Media Awareness Network działa bardzo aktywnie w Internecie. Jest połączona z Twitterem, Facebookiem, ma również swój kanał na YouTube, gdzie zamieszcza uświadamiające i zachęcające do samodzielnego myślenia filmiki.
    http://www.youtube.com/user/MediaAwareness
    Uważam, że jest to genialne przedsięwzięcie, prowadzone na wielką skalę i zajmujące się naprawdę istotnym problemem. Z tego co widzę nie jestem w tym poglądzie osamotniona, patrząc na listę nagród, które organizacja zdobywa od początku swego istnienia.
    http://www.media-awareness.ca/english/corporate/about_us/awards.cfm

    A oto strona główna Media Awareness Network
    http://www.media-awareness.ca/english/index.cfm

  36. Tomek Brzoza Tomek Brzoza napisał(a):
    17 maja 2012 o godz. 20:23

    Nazwa kampanii ,,Zapnij pasy. Włącz myślenie??.

    Głównym celem kampanii było przekonanie Polaków, by zawsze zapinali pasy bezpieczeństwa, a przede wszystkim ? by korzystali z nich pasażerowie podróżujący na tylnym siedzeniu samochodu. Kampania została sfinansowana z funduszy Banku Światowego. Poprzedziły ją badania, które pokazały, że polscy kierowcy i pasażerowie siedzący z przodu samochodu w zdecydowanej większości zapinają pasy, natomiast pasażerowie jadący z tyłu pojazdu robią to znacznie rzadziej.

    Kampania była emitowana w mediach w zeszłym roku ,a jej hasło brzmiało następująco: ,,Siła uderzeniowa pasażera to nawet 3 tony. Włącz myślenie??. Nadawcom kampanii była Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, która była zaskoczona tym jak kierowcy lekceważąco traktują przepisy o zapinaniu pasów. W kampanii skupiono się na tym, aby uświadomić kierowców, że to oni powinni pamiętać o tym, żeby wszyscy pasażerowie zapinali pasy bezpieczeństwa. Hasło kampanii naprawdę daje do myślenia i pokazuje jak wielkie ryzyko stwarzamy nie zapinając pasów.

    W ramach kampanii wykorzystywano zróżnicowane media. Reklamy pojawiły się w TV, radiu, kinach, internecie, prasie, na billboardach i w taksówkach. Na potrzeby kampanii została także uruchomiona strona internetowa http://www.bezpieczniwpasach.pl, na której weryfikacji poddano najczęstsze mity związane z zapinaniem pasów bezpieczeństwa. Stoiska edukacyjne kampanii pojawiły się także na dwunastu piknikach ?Lata z Radiem? organizowanych w całej Polsce.

    To, co zdecydowanie spodobało mi się w tej kampanii to spoty reklamowe. Nakręcone w lekkim stylu, z nutką humoru pokazywały prawdziwe sytuacje z życia codziennego. Pokazują także jak niewiele potrzeba do uniknięcia tragedii ? wystarczy odrobina stanowczości ze strony kierowcy. Hasło kampanii także było strzałem w dziesiątkę, bo pokazuje jak pozornie mała rzecz może uratować życie, albo je zniszczyć. ,,Zapnij pasy. Włącz myślenie?? to tylko jedna z kampanii organizowanych przez Krajową Rade Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego. ,,Włącz myślenie?? to cały cykl kampanii do których należą jeszcze między innymi: ,,Prędkość zabija!??,czy ,,Nie jedź na kacu??.

    Oto linki do spotów reklamowych:
    http://www.youtube.com/watch?v=iHYfOj4O578
    http://www.youtube.com/watch?v=jlvFtS1q5lk&feature=related

    Chciałbym wspomnieć o jeszcze jednej bardzo ciekawej inicjatywie edukacyjno-medialnej, którą była kampania przeprowadzano w Warszawie w 2005r. pod nazwą: ,,Śmieć przykładem segreguj odpady??.

    Kampania promowała selektywną zbiórkę odpadów i miała na celu zwrócenie uwagi mieszkańców stolicy na problem segregacji odpadów. Kampania była bardzo nagłośniona, wykorzystano billboardy, reklamy w autobusach, wyemitowano ponad 350 spotów telewizyjnych w TVP3 i TVN , wykorzystano także spoty radiowe, a także wydrukowano ponad 12 tys. Plakatów. Myślę ,że z podobnymi inicjatywami odnośnie segregacji śmieci spotykamy się w naszych rodzinnych miejscowościach tyle ,że w odpowiednio mniejszych realiach i taką praktykę zawdzięczamy w dużej mierze sukcesowi jaki odniosła kampania z 2005 roku.

  37. Magdalena Garstka Magdalena Garstka napisał(a):
    17 maja 2012 o godz. 22:11

    Na polskim – film zamiast lektury, a bajeczne animacje w miejsce nudnego schematu z podręcznika. Na geografii – zamiast podróży palcem po mapie – podróż z Google’em. Tak może wyglądać edukacja zgodnie z rządowym programem „Cyfrowa szkoła”.

    ?Cyfrowa szkoła?

    Strona główna: http://www.cyfrowaszkola.org/

    http://www.cyfrowaszkola.men.gov.pl/

    Czym jest Cyfrowa szkoła ? http://www.youtube.com/watch?v=cNLY2JVw0es

    Projekt jest przedsięwzięciem pilotażowym dla planowanego do realizacji wieloletniego programu rządowego w sprawie rozwijania kompetencji uczniów i nauczycieli w zakresie stosowania technologii informacyjno-komunikacyjnych w edukacji. Program wpisuje się w kierunkowe założenia wyrażone w krajowych i europejskich dokumentach strategicznych w zakresie rozwoju społeczeństwa informacyjnego. Program opiera się na założeniu, że jednym z podstawowych zadań współczesnej szkoły jest rozwijanie kompetencji uczniów przygotowujących ich do życia w społeczeństwie informacyjnym, oraz że rozwój kompetencji uczniów powinien dokonywać się w szkole poprzez działania kompetentnych nauczycieli, świadomych korzyści edukacyjnych z wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych. Zastosowanie technologii i komunikacji w edukacji przyczyni się także do rozwoju nieformalnych form kształcenia i samokształcenia uczniów i nauczycieli oraz przygotuje ich do udziału w procesie uczenia się przez całe życie.

    Realizacje tego projektu, planuje się w okresie od marca 2012 do czerwca 2013.

    Koordynatorem programu jest minister edukacji narodowej we współpracy z ministrem administracji i cyfryzacji. Szkoły do pilotażu wybierze wojewoda ? dostanie od rządu pieniądze proporcjonalnie do liczby podstawówek w województwie. Ostatecznie o tym, kto się dostanie do pilotażu, zdecyduje losowanie. Szkoły będą musiały jednak wnieść wkład własny ? 20 proc. kwoty, o którą chcą się ubiegać. Nie musi to być jednak gotówka ? wystarczy, jeśli przygotują szkołę technicznie do obsługi komputerowego sprzętu, czyli zadbają o łącze internetowe itp.

    Etapy programu:
    W ramach programu pilotażowego dyrektorzy szkół z własnej inicjatywy albo na wniosek rady pedagogicznej lub rady szkoły występują do organów prowadzących z wnioskiem o wyposażenie szkoły w pomoce dydaktyczne. W kolejnym etapie z wnioskiem o udzielenie wsparcia finansowego organ prowadzący występuje do wojewody, a następnie zespół powołany przez wojewodę dokonuje oceny formalnej wniosków organów prowadzących oraz kwalifikuje szkoły do objęcia wsparciem finansowym w drodze następującej procedury.
    Procedura wyboru szkół do pilotażu przewiduje ich losowanie w sytuacji, gdy wnioskowana kwota wsparcia w danym województwie będzie większa od kwoty przyznanej w ramach programu.

    ?Cyfrowa szkoła? obejmuje cztery obszary:

    -e-nauczyciel
    *przygotowanie nauczycieli do nauczania, komunikowania się z uczniami i rodzicami oraz prowadzenia dokumentacji szkolnej z wykorzystaniem TIK;
    *przeszkolenie 40 ?e-trenerów” i 1200 ?e-moderatorów”, którzy będą wspierać szkoły w realizacji zadań z zakresu stosowania TIK w praktyce szkolnej;
    *organizacja sieci współpracy i szkolenia dla ok. 19 tys. szkolnych ?e-koordynatorów”, których zadaniem będzie szkolenie oraz wspieranie nauczycieli w nabywaniu i doskonaleniu umiejętności w pracy z wykorzystaniem TIK;

    -e-zasoby edukacyjne, w tym e-podręcznik
    *rozbudowa multimedialnych cyfrowych zasobów edukacyjnych na portalu ?Scholaris” (znajdują się na nim materiały edukacyjne przeznaczone do prowadzenia zajęć lekcyjnych) oraz udostępnianie narzędzi, rozszerzających warsztat pracy nauczycieli, umożliwiających opracowywanie lekcji z wykorzystaniem TIK;
    *przygotowanie nieodpłatnych e-podręczników, które będą dostępne na otwartym publicznym portalu edukacyjnym dla uczniów.

    -e-szkoła
    *wyposażenie (doposażenie) szkół podstawowych, prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego i ogólnokształcących szkół muzycznych I stopnia w nowoczesne pomoce dydaktyczne niezbędne do realizacji programów nauczania z wykorzystaniem TIK.

    -e-uczeń
    *zapewnienie uczniom w klasach IV-VI szkół podstawowych, prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego i ogólnokształcących szkół muzycznych I stopnia dostępu do nowoczesnych pomocy dydaktycznych, w szczególności mobilnego sprzętu komputerowego.

    http://mac.gov.pl/dzialania/cyfrowa-szkola-i-nowe-umiejetnosci-program-pilotazowy-rzadu/

    Cele programu:
    Celem programu pilotażowego jest wypracowanie optymalnego modelu realizacji programu wieloletniego w sprawie rozwijania kompetencji uczniów.
    i nauczycieli w zakresie stosowania TIK w edukacji.

    Realizację tego programu przewiduje się na lata 2013-2016.

    Uczniowie i nauczyciele, dzięki rozwojowi kompetencji cyfrowych nabędą niezbędne kwalifikacje do funkcjonowania w społeczeństwie informacyjnym.

    Zasięg programu:
    Przewiduje się, że programem pilotażowym będzie objętych około 400 szkół podstawowych ze wszystkich województw. Organy prowadzące tych szkół dostaną dotację celową na zakup nowoczesnych pomocy dydaktycznych, w tym przenośnych komputerów , tablic interaktywnych i urządzeń umożliwiających budowę bezprzewodowej sieci komputerowej.

    Maksymalne kwoty wsparcia finansowego dla szkół w ramach programu „Cyfrowa szkoła”:

    1.dla szkół, w których uczy się do 100 uczniów (szkoły małe) ? do 90 tys. zł
    2.dla szkół, w których uczy się od 101 do 300 uczniów (szkoły średnie) ? do 140 tys. zł
    3.dla szkół, w których uczy się 301 i więcej uczniów (szkoły duże) ? do 200 tys. zł

    Całkowity koszt programu to 61 mln zł. W 2012 r. na jego realizację przewidziano w budżecie państwa rezerwę celową w wysokości 50 mln zł (w tym 44 mln zł na zakup pomocy dydaktycznych). Wkład własny organów prowadzących oszacowano na co najmniej 11 mln zł. Na e-zasoby (m.in. e-podręczniki) w latach 2012-2015 zaplanowano do wydania 45,5 mln zł ze środków unijnych (Europejskiego Funduszu Społecznego). Na realizację zadań w obszarze e-nauczyciel przewiduje się przeznaczyć 20 mln zł środków unijnych (Europejski Fundusz Społeczny).

    Zgodnie z programem, organy prowadzące, którym udzielono wsparcia, będą musiały zadbać o to, aby szkoły zrealizowały określone zadania związane ze stosowaniem TIK w nauczaniu, w tym powołanie szkolnego e-koordynatora i udział nauczycieli w szkoleniach z zakresu stosowania TIK w nauczaniu w ramach międzyszkolnych sieci współpracy oraz prowadzenia zajęć z wykorzystaniem TIK.

    Ten program powinien zapoczątkować zasadniczą zmianę w podejściu do procesu nauczania w polskiej szkole, w którym w coraz większym stopniu powinny być wykorzystywane techniki informatyczne. Z doświadczeń większości europejskich państw wynika bowiem, że zastosowanie narzędzi informatycznych w edukacji zwiększa zaangażowanie uczniów w naukę i poprawia ich wyniki. Tymczasem w ogłoszonych przez OECD wynikach programu PISA 2009 (Program Międzynarodowej Oceny Umiejętności Uczniów) polscy uczniowie wypadli bardzo słabo pod względem kompetencji cyfrowych. Z badań przeprowadzonych w 2009 r. wynika, że co czwarty 15-latek w naszym kraju ma trudności z wyszukiwaniem potrzebnych informacji w Internecie (nie osiąga podstawowego poziomu 2. w teście PISA), a jedynie 3 proc. uczniów wykazuje się wysokim poziomem umiejętności cyfrowych, w szczególności wyszukiwaniem i czytaniem informacji on-line (osiąga najwyższy poziom 5. w teście PISA).

    Minister Edukacji o ?Cyfrowej szkole?- http://www.gazeta.tv/plej/0,100864.html#kanal=Plej,slowo=cyfrowaszkoła,film=82983_11696482,sortuj=data,strona=1,typ=szukaj

    Moim zdaniem, ?Cyfrowa Szkoła? jest świetnym pomysłem i może wiele zmienić w polskich szkołach. Uważam jednak, że ten projekt powinien pojawić się już dużo wcześniej, bo przecież uczniowie nie od dziś mają kontakt z komputerami i Internetem. Obawiam się również o to, że niektórzy nauczyciele nie pójdą z duchem czasu i nie wykorzystają możliwości, jakie daje im ten program. W każdej szkole są przecież tak zwani nauczyciele ?muzelalniacy?, którzy zamiast tablic multimedialnych, rzutników i laptopów, otwierają podręcznik i zaczynają monolog. Na szczęście są tacy, którzy wykorzystają warunki oferowane przez ?Cyfrową szkołę?i jednocześnie przyczyniają się do cyfryzacji szkół. I oto w tym wszystkim chodzi- by szkoły (ich uczniowie, ale także nauczyciele) rozwijały swój poziom edukacji medialnej. To jest główny plus tego przedsięwzięcia.

  38. Anna Świerżewska napisał(a):
    18 maja 2012 o godz. 15:19

    Kampania medialno ? edukacyjna ?Dbaj o Fejs?

    W Polsce z portali społecznościowych korzysta już prawie 70 proc. dzieci i młodzieży. Bez zastanowienia i nie zapoznając się z regulaminem, logują się na Naszej-Klasie, Facebook?u i wielu innych portalach, na których mogą dzielić się z innymi zdjęciami, filmikami i treściami. Rodzice często nie są w stanie w stu procentach kontrolować tego, co ich pociechy robią podczas surfowania po Internecie. Wraz ze wzrostem popularności serwisów społecznościowych rośnie liczba zgłoszeń trafiających do Helpline.org.pl ? telefonu zaufania dla młodych, świadczącego pomoc w sytuacjach zagrożenia związanych z korzystaniem z Internetu. Coraz większa liczba niebezpieczeństw czyhających w sieci stała się inspiracją do przeprowadzenia kampanii ?Dbaj o Fejs?. Akcję realizują Fundacja Dzieci Niczyje oraz Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa, które tworzą Polskie Centrum Programu Safer Internet. Kampania została przygotowana przez agencję reklamową VA Very Advertising, która odpowiada za strategię, kreację i realizację wszystkich działań. Akcję finansuje Fundacja Orange. Organizatorzy i partnerzy z pewnością wnieśli istotny wkład w sukces przedsięwzięcia.

    Akcja skierowana jest przede wszystkim do ludzi młodych, a jej głównym celem jest zwrócenie uwagi na problem prywatności w sieci. Uświadamia jak trudno jest uniknąć konsekwencji nierozważnych działań w sieci, jak ważna jest znajomość zagrożeń i odpowiedzialne korzystanie z serwisów społecznościowych.
    W ramach kampanii stworzono superbohatera ? Fejsmena. W filmikach, które sukcesywnie publikowane są na stronie http://www.youtube.com/fejsmen przekazuje on dobre rady dotyczące zasad bezpiecznego korzystania z sieci. Każda z przedstawionych historii dotyczy innego zagadnienia odnośnie bezpiecznego korzystania z portali społecznościowych: nierozważnego przesyłania zdjęć o charakterze seksualnym (sexting), cyberprzemocy, komentowania i publikowania ryzykownych informacji oraz ochrony dostępu do kont i profili. Fejsmen ma nadnaturalne zdolności przewidywania konsekwencji nieostrożnych zachowań w Internecie, a do jego zadań należy pomoc innym. Niestety każda próba ratunku kończy się niepowodzeniem.
    Fejsmen posiada swój profil na portalu Facebook pod adresem http://www.facebook.com/fejsmen, na którym organizowane są konkursy, udostępniane aplikacje i wpisy poświęcone bezpieczeństwu online. W wielu miejscach możemy zobaczyć promujące kampanie plakaty przedstawiające Fejsmena.

    Edukacyjne filmy o superbohaterze Fejsmen http://www.youtube.com/user/fejsmen?feature=results_main
    Strona o kampanii:
    http://fdn.pl/%E2%80%9Edbaj-o-fejs%E2%80%9D-fejsmen-uczy-bezpieczenstwa-w-serwisach-spolecznosciowych

    Konkursy i aplikacje udostępniane na Facebook?u zachęcają do częstego zaglądania na profil Fejsmena. Animowane filmy oraz ich ciekawa, a jednocześnie życiowa fabuła z pewnością trafia do młodych użytkowników portali społecznościowych, którzy w ten rozrywkowy sposób mogą się nauczyć jak bezpiecznie korzystać z tych serwisów i unikać zagrożeń.

  39. Karolina Zając napisał(a):
    19 maja 2012 o godz. 08:48

    W poszukiwaniu inicjatywy edukacyjno-medialnej postanowiłam opuścić granice naszego kraju i sprawdzić jak rzecz ma się w innych państwach. Zawędrowałam aż na drugi koniec Afryki, a mianowicie do RPA, gospodarza ostatnich Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej. Działa tam pogram edukacji poprzez rozrywkę o nazwie Soul City.
    Poniżej podaję link do strony programu:
    http://www.soulcity.org.za/

    W tłumaczeniu na język polski Miasto Dusz ma kształtować świadomość zdrowotną i obywatelską kilku państw południowej Afryki. Jest dynamicznym, innowacyjnym i multimedialnym programem Edutainment, czyli założenia iż można uczyć przez rozrywkę. To największy projekt tego typu realizowany na terenie Afryki, objął on swoim zasięgiem 16 milionów ludzi. Sprawiło to, że prawa do realizacji programu zakupiły również telewizje w Ameryce Środkowej i Azji Południowo-Wschodniej.

    Ale skupmy się na samym projekcie. Jego tematyka dotyczyła w głównej mierze problemów związanych z profilaktyką i ochroną zdrowia, wplatając w to kwestie rozwoju społecznego, ukazując pożądane postawy społeczne i zachowania w ramach społeczności lokalnych.

    Jest to złożony projekt edukacyjny. Skierowany jest do dwóch grup odbiorców: dorosłych (Soul City) i dzieci w wieku 8-12 lat i ich opiekunów (Soul Buddyz). Składa się z serialu telewizyjnego emitowanego w najpopularniejszej stacji w RPA SABC 1, ale również z codziennej noweli radiowej (45 odcinków po 15 minut każdy), trzech kolorowych broszur towarzyszących emisji każdej edycji serialu oraz towarzyszące programowi: kampania reklamowa oraz działania z zakresu public relations i rzecznictwa wzmacniające przekaz dotyczący głównych wątków programu.

    Pierwsze odcinki serialu telewizyjnego pojawiły się już w 1994 roku, skupiając się na problemie matek i zdrowia ich dzieci oraz HIV i AIDS. W kolejnych latach pojawiały się nowe serie poświecone następującym problemom:
    edycja 1994 ? Matka i zdrowie dziecka, HIV/AIDS.
    edycja 1996 – HIV/AIDS, dom i własność, gruźlica i palenie.
    edycja 1997 – HIV/AIDS, dom, przemoc, nadużywanie alkoholu.
    edycja 1999 – HIV/AIDS, finanse osobiste, nadciśnienie, przemoc wobec kobiet.
    edycja 2001 – HIV/AIDS, rozwój własnego biznesu, gwałt, niepełnosprawność.
    edycja 2003 ? HIV/AIDS, depresja, astma, edukacja dorosłych i czytelnictwo.
    edycja 2005 – HIV/AIDS, zdrowie publiczne.
    edycja 2007 – HIV/AIDS, zdrowie publiczne.
    Program nie ogranicza się jednak do emisji w głównym kanale telewizji SABC, ale także ma swoją emisję w dziesięciu rozgłośniach regionalnych SABC, we wszystkich dziewięciu jeżykach oficjalnych RPA.

    Zadbano także o czytelników prasy. W każdej edycji programu 3 miliony broszur dotyczących serialu są dystrybuowane poprzez południowoafrykańskie dzienniki. Można je również znaleźć w instytucjach rządowych, klinikach medycznych, a także organizacjach pozarządowych, samorządowych, biznesowych czy edukacyjnych. O ile rolą telewizji i radia w Soul City jest promować lub wręcz narzucać określone wzorce postępowania, o tyle rolą tych publikacji jest przede wszystkim dostarczenie bardziej pogłębionej wiedzy na dany temat.

    Nie od dziś wiadomo, że znane osoby przyciągają widzów przed telewizory. Do współpracy z organizatorami Soul City zaproszono wielu znanych aktorów. Wzmocniło to nie tylko popularność programu, ale także jego wiarygodność, gdyż aktorzy często mówią przy różnych okazjach o osobistych doświadczeniach łączących się z tematyką danego odcinka. Aktorzy stają się w ten sposób rzecznikami określonej zmiany społecznej w dziedzinie zdrowia.
    Warto zwrócić uwagę na proces powstawania kolejnych edycji serialu, w który włączeni są zarówno potencjalni odbiorcy, jak i eksperci. W Soul City został on opracowany bardzo szczegółowo. Wszystkie materiały są testowane przed emisją na grupie odbiorców, aby zapewnić, że skuteczność programu będzie odpowiednio wysoka. Zbierane są również doświadczenia i głosy osób, które miały podobne problemy życiowe jak bohaterowie planowanego cyklu. W sposób organizatorzy programu nie decydują odgórnie, jakie powinny być treści programu, lecz stwarzają możliwość powstania treści odpowiadających faktycznie na zapotrzebowanie społeczne.

    Program finansowany jest z wielu źródeł, m.in. przez firmy (Old Mutual, BP), jak i instytucje rządowe i międzynarodowe (brytyjskie MSZ, Komisję Europejską, Irlandzkie Biuro Pomocy czy Ambasadę Holandii.

    Soul City porusza wiele problemów dotyczących zdrowia publicznego i rozwoju społecznego, skupiając się na oddziaływaniu na istniejące normy społeczne, postawy i zachowania ludzi. Program oddziałuje na różne poziomy odbiorców ? od osób indywidualnych, wspólnotę lokalną aż po różne grupy społeczne i polityków. Poprzez wykorzystanie wielu kanałów mediów oraz rzecznictwo wokół głównych problemów społecznych stara się wspierać tworzenie środowiska, w którym różne osoby i wspólnoty podejmować będą racjonalne decyzje w zakresie zdrowia.

    Uważam, że tworzenie takich kampanii i programów jest niezwykle konieczne, zwłaszcza w państwach afrykańskich. Przecież doskonale zdajemy sobie sprawę, jak trudno żyje się na tym kontynencie i jak bardzo potrzebna jest pomoc. Mam nadzieję, że program będzie kontynuowany oraz, że będą tworzone nowe projekty.

  40. Anna Jakubowska Anna Jakubowska napisał(a):
    20 maja 2012 o godz. 11:56

    Przeszukując internet w poszukiwaniu ciekawej inicjatywy edukacyjno-medialnej postanowiłam skupić się na naszym kraju. Najciekawsza wydała mi się inicjatywa „Moja szkoła jest medialna”

    Projekt ?Moja Szkoła jest Medialna-Młodzi Liderzy? to wyjątkowe w polskich warunkach działanie na rzecz edukacji medialnej, którego zadaniem jest:
    budowanie społeczeństwa informacyjnego,
    nauka krytycznego myślenia w odbiorze mediów
    rozwój cech interpersonalnych decydujących o sukcesie uczniów.

    Projekt trwa trzy dni. Młodzież pod okiem ekspertów Fundacji Media Evolution pracuje w mobilnym studiu telewizyjnym, realizuje własny reportaż promujący swoją szkołę, miasto, gminę lub powiat, realizuje wywiady z samorządowcami oraz organizuje konferencję prasową wraz z premierą swojego filmu.
    Reportaż młodzieży jest w pełni profesjonalny. Jest efektem twardym projektu a jego powstanie ma charakter edukacyjny.

    Podczas pracy z młodzieżą prowadzony jest intensywny trening medialny.

    W programie są elementy:
    - warsztatu lidera,
    - autoprezentacji,
    - warsztatu krytycznego myślenia,
    - warsztatu samorządowego,,
    - dramy,
    - teorii zarządzania,
    - warsztatu public relations

    Młodzież uczy się praktycznych umiejętności związanych z budowaniem przekazu. Uczestnicy przechodzą też intensywne przygotowanie do realizacji reportażu, który jest efektem twardym projektu. Młodzież pracuje wyłącznie na profesjonalnym sprzęcie.

    Obszary tematyczne reportażu (do wyboru):
    - Promocja szkoły
    - Promocja miasta lub regionu
    - Ludzie sukcesu
    - Nowoczesność i tradycja
    - Ekologia: Człowiek i Jego środowisko
    - Zdowy styl życia
    - Smaki regionu
    - Promujemy talenty

    Uczniowie, w ramach warsztatu PR realizują kampanię internetową oraz organizują samodzielnie profesjonalną konferencję prasową, podczas której zaprezentowany zostaje ich film oraz idea edukacji medialnej.

    „Moja Szkola Jest Medialna- młodzi liderzy” jest częścią międzynarodowego projektu Young Media. We Are.

    Najlepsi uczestnicy z II edycji zostaną zaproszeni do castingu do projektu ?Young media. We are? .
    Młodzież odwiedzi 16 krajów świata realizując filmy o pokonywaniu barier kulturowych

    Projekt jest wyjątkowo ciekawy, ponieważ daje możliwość poznania świata mediów „od kuchni”. Uczy nie tylko podstaw warsztatu dziennikarskiego, ale również pracy w grupie, zaangażowania i zespołowości tak potrzebnych w dzisiejszych realiach. Daję również szansę na promowanie swojego regionu. Warto też wspomnieć o fantastycznej nagrodzie głównej, która umożliwia poznanie świata oraz wielu ciekawych ludzi.

    Uważam, że projekt „Moja szkoła jest medialna” jest wyjątkowo udanym pomysłem, który zaszczepi w młodych ludziach chęć poznawania medialnego świata.

  41. Filip Komorski Filip Komorski napisał(a):
    21 maja 2012 o godz. 16:17

    Polska jest jednym z ostatnich krajów Unii Europejskiej, w którym system kształcenia pomija edukację medialną. Państwa Europy Zachodniej od wielu lat realizują rozbudowane programy edukacji medialnej. W niektórych krajach jest ona traktowana wręcz priorytetowo. W Polsce dopiero od niedawna możemy spotkać się z projektami edukacji medialnej.

    Nie dawno miałem przyjemność uczestniczyć w projekcie ?Moja Szkoła jest Medialna-Młodzi Liderzy? organizowanym przez Fundację Media EVOlution.
    Media Evolution to organizacja pozarządowa stworzona przez ludzi mediów oraz specjalistów wielu dziedzin. Celem jej jest budowanie idei społeczeństwa informacyjnego i tworzenie medialnych projektów społecznych.

    Projekt ? Moja Szkoła jest Medialna-Młodzi Liderzy? trwa trzy dni. Młodzież pod okiem ekspertów Fundacji Media Evolution pracuje w mobilnym studiu telewizyjnym, realizuje własny reportaż promujący swoją szkołę lub miasto realizuje wywiady z samorządowcami oraz organizuje konferencję prasową wraz z premierą swojego filmu.

    Osoby uczestniczące w projekcie uczą się praktycznych umiejętności związanych z budowaniem przekazu. Uczestnicy przechodzą też intensywne przygotowanie do realizacji reportażu, który jest efektem projektu. Dodatkowym plusem jest również to, iż pracuje się wyłącznie na profesjonalnym sprzęcie.

    Projekt ?Moja Szkoła jest Medialna-Młodzi Liderzy? jest idealnym połączeniem nauki z dobrą zabawą.

  42. Michał Frącz napisał(a):
    22 maja 2012 o godz. 13:06

    W mojej starej szkole realizowano dwa projekty, a była nim Klasa Dziennikarska
    http://www.zespolszkol.mrozy.pl/viewpage.php?page_id=121 tu dawno niezaktualizowano, ale i z tego co wiem sama gazetka jest obecnie w lekkim zastoju oraz Klasa Bezpieczeństwo Publiczne http://bezpieczenstwopubliczne.mrozy.pl/news.php

    Pierwsza inicjatywa polegała na tym, że do szkół zapraszano lokalne sławy, uczniowie wyjeżdżali na nagrania na rózne programy, uczyli się obsługi programów edytorskich, pracowali przy drukowaniu gazetki szkolnej, dodawali newsy na stronę szkoły itd. itp.

    Klasa BP(skrót oficjalny) ma inny cel; obowiązkowe jest noszenie mundurków i zdobywanie odznaczeń(poprzez wysokie oceny w nauce) a jej absolwenci mają łatwiej znaleźć pracę w policji, ochronie, wojsku, straży pożarnej i tym podobnych służbach mundurowych. Co piątek wyjeżdżają na poligon by postrzelać, odbyć trening karate, itd. Tego typu praktyki są magnesem na okoliczną młodzież, w przeciwieństwie do klasy dziennikarskiej.

    Gdy chodziłem do liceum, obie wymienione inicjatywy działały jeszcze pełną parą, nie zaliczając żadnych afer. Jak jest obecnie – nie mam szczegółowych informacji, więc nie będę pozował na eksperta, ale nie słyszałem też, by zawiesiły działalność.

    Z punktu widzenia edukacji medialnej na pewno są to pozytywne inicjatywy do rozruszania lokalnej społeczności i walczenia z wykluczeniem. Z tego powodu powinno się o nich pamiętać.

  43. Grzegorz Koprukowiak Grzegorz Koprukowiak napisał(a):
    22 maja 2012 o godz. 19:44

    Bardzo chętnie podzielę się uwagami dotyczącymi projektu edukacyjno-medialnego w którym sam mam przyjemność brać udział.

    „DobryPR” to innowacyjna ścieżka edukacyjna wpisująca się w potrzeby dzisiejszego rynku zawodowego i odpowiadająca najnowszym trendom obowiązującym w tzw. „Personal-branding”, polegającym na uporządkowaniu swoich treści, by lepiej komunikować je na zewnątrz.

    „DobryPR” poza konkretnymi warsztatami wiedzy dziennikarskiej oferuje elementy związane z zarządzaniem czasem, odbiorem mediów i skuteczną autoprezentacją. Celem ścieżki oferowanej uczestnikom jest to, aby wychodząc ze szkolenia zrozumieli jak ważne jest nie tylko prezentowanie siebie i dbanie o ład w swoim życiu, ale także poznali skuteczne metody na przestrzeganie tych zasad w swoim przypadku.

    Oferta kierowana jest głównie do szkół średnich i ośrodków akademickich. A dlaczego? Bowiem student/uczeń spotyka się z ogromnym przeskokiem związanym ze światem nauki a światem zawodowym. Często nie idą one w parze. Będąc nawet najwybitniejszym studentem czasem ciężko o dobrą pracę. „DobryPR” ma ułatwić ten przeskok.

  44. Julia Tryzno Julia Tryzno napisał(a):
    22 maja 2012 o godz. 21:09

    Szczerze powiedziawszy, nie znam zbyt wielu kampanii edukacyjno-medialnych, a te, które znam, zostały wyżej opisane. Mogę się jednak podzielić się informacjami o profilu dziennikarsko-medialnym działającym w moim liceum ? LO im. Bolesława Prusa w Skierniewicach. Jako absolwentka takiej klasy podzielę się spostrzeżeniami na ten temat.

    Pamiętam, że chętnych gimnazjalistów na ten profil było mnóstwo, a klasa tylko jedna. Bo mało kto teraz przecież nie marzy o karierze dziennikarskiej. Jako przyszli publicyści, felietoniści, prezenterzy, czy reporterzy powinniśmy mieć wiedzę z języka polskiego i historii ? takie właśnie rozszerzenia realizowaliśmy przez 3 lata nauki. Gorzej było z WOSem, który też jest ogromnie ważny, bo przygodę z tym przedmiotem skończyliśmy w 2 klasie. Nie zostało to dobrze zaplanowane, gdyż historię na maturze zdawało 8/30 osób, a WOS połowę więcej. Wiąże się to z tym, iż ci drudzy musieli wydawać pieniądze na korepetycje w ostatnim roku. Przez całe liceum mieliśmy warsztaty i zajęcia dziennikarskie (3 godziny tygodniowo). Prowadzili je ludzie pracujący w branży, zapraszani byli studenci dziennikarstwa, którzy dzielili się z nami swoimi opiniami. Nie robiliśmy zbyt wiele, ale kilka razy słuchaliśmy reportaży radiowych, pisaliśmy newsy, ćwiczyliśmy swój głos poprzez nagrywanie się na dyktafon, tworzyliśmy materiały telewizyjne, a także odwiedziliśmy gmach TVP. Tak naprawdę to właśnie tam dowiedzieliśmy się najważniejszych rzeczy dotyczących naszego przyszłego zawodu. Pan, który oprowadził nas po kątach telewizji, opowiadał jak rzeczywiście wygląda praca dziennikarza. Jedni się zachwycali, drudzy z góry powiedzieli, że nie chcą w to brnąć.

    I tak właśnie, ja i moja koleżanka jesteśmy jedynymi studentkami dziennikarstwa ( spośród 30 osób w klasie ). Osobiście uważam, że tworzenie klas o takim profilu jest świetnym pomysłem, jednak u mnie nie wszystko wyglądało tak kolorowo. Niekiedy zajęcia były odwoływane z przyczyn nieznanych, minusem było to, iż odbywały się one w piątki od 13 do 16, więc większość moich znajomych zwyczajnie to zlekceważyła. Panie prowadzące nie wymagały od nas zbyt wiele, nie dawały motywacji do pracy. Były nawet plany założenia strony internetowej, jednak na planach się skończyło. Moim zdaniem powinno się stawiać na wiele więcej godzin praktyk niż teorii, gdyż może się to przerodzić w zwykłą nudę. Mimo tych rzeczy, które wymieniłam wcześniej, nie dowiedziałam się zbyt dużo na ten temat, więc powiem szczerze, iż nie czułam się, że jestem bardziej doświadczona.

    Uważam, że każda inicjatywa edukacyjno-medialna ma sens, ale jeśli jest przeprowadzona zgodnie z założeniami, z odpowiednimi ludźmi i we właściwy sposób. Niestety, pewnie można napotkać się na takie kampanie, które ociekają pomysłem i świetnością, ale na tym niestety się kończą, tak jak było w przypadku mojej byłej klasy. Należy pamiętać, że jeśli chcemy się przyczynić do rozwoju, nie możemy tylko stawiać na chwyty marketingowe. Należy przede wszystkim działać.

  45. Paula Witusik Paula Witusik napisał(a):
    23 maja 2012 o godz. 01:02

    W dobie rozwijającej się techniki komputer stał się dla nas czymś, bez czego ciężko poruszać się w dzisiejszym świecie. Niemal każdy posiada swojego własnego netbooka, ipada lub inny tego typu wynalazek, i co gorsze, problem ten nie dotyka tylko młodzieży lub osób pracujących, ale teraz także i dzieci.
    Chłopcy i dziewczęta już od najmłodszych lat przyzwyczajani są do pojawiających się na rynku coraz to nowszych nowinek technicznych, stają się częścią tego fenomenu, co wcale nie wpływa dobrze na ich rozwój. Jednym objawem tego jest spadek czytelnictwa u najmłodszych, którzy zamiast książek wolą chociażby gry komputerowe uznawane powszechnie za bardziej fascynujące i wciągające.
    Jako absolutna fanka czytelnictwa, postanowiłam przedstawić tu inicjatywę edukacyjno-medialną Empiku, pod tytułem ?Przecinek i Kropka?. Powstała ona na przełomie 2008 roku, a jej celem było poszerzenie czytelnictwa u dzieci i pokazanie im, że książka może być niesamowitą przygodą dla każdego z nich. Główną ideą programu jest zachęcenie dzieciaków do czytania nie poprzez wmawianie im, jak pożyteczną wiedzę możemy czerpać z książek, ale poprzez pokazanie tego, jak świetnie można bawić się podczas czytania.
    W ramach tej inicjatywy, przedszkolaki i uczniowie młodszych klas podstawówek mogą wziąć udział w zajęciach dydaktycznych, podczas których mają szansę poznać historię alfabetu, pisma i druku, a także proces powstawania książki ? wszystko w formie zabawy, konkursów i zgadywanek, które niesamowity sposób pozwalają im na osobisty rozwój.
    Dzięki specjalnie wyszkolonym na tę okazję animatorom, dzieciaki zdobywają wiedzę rywalizując ze sobą, łącząc się w grupy i przede wszystkim świetnie się bawiąc w krainie książek jaką jest Empik.
    Program działa prężnie od kilku lat i cieszy się ogromną popularnością wśród szkół i przedszkoli. Jak podaje strona, w ciągu dwóch lat wzięło w nim udział ponad 28. tysięcy dzieci, a do samego programu trzeba zapisywać się z dużym wyprzedzeniem.
    ?Przecinek i Kropka? zbiera wiele znakomitych recenzji od ludzi, dla których edukacja dzieci to najwyższy priorytet.
    W 2010 roku program poszerzono o dwa nowe elementy: Plebiscyt na Najlepszą Książkę Dziecięcą oraz portal o książkach http://www.przecinekikropka.pl , na której znajdziemy wiele ciekawych informacji, a także zakładki typu: polecane książki, konkursy, słuchowiska internetowe oraz informacje na temat warsztatów organizowanych w bibliotekach.
    Uważam, że program jakim jest ?Przecinek i Kropka? to strzał w dziesiątkę. Jest on świetnie zorganizowany, wnosi wiele dobrego w edukację dzieci i przede wszystkim rozbudza wyobraźnię, a przecież o to nam chodziło!

  46. Wiktoria Nowak Wiktoria Nowak napisał(a):
    23 maja 2012 o godz. 17:39

    Stowarzyszenie Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej (http://www.nhef.pl/)
    Stowarzyszenie NHEF prowadzi projekty z zakresu edukacji filmowej, w tym or?ganizuje również dwa duże festiwale filmowe: Międzynarodowy Festiwal Filmowy NOWE HORYZONTY, który przybliża twórczość artystów niszowych oraz American Film Festival, dający okazję do zapoznania się ze współczesną kinematografią amerykańską.
    Inne projekty, które realizuje stowarzyszenie to m.in.: Film na Horyzoncie, Horyzonty Krytyki, Czy wierzysz w to, co widzisz, warsztaty dla nauczycieli podczas festiwali Era Nowe Horyzonty oraz cykl Psychologia w kinie organizowany wraz z pi?smem ?Charaktery? oraz wydawnictwem Nowa Era.
    Według mnie to stowarzyszenie bardzo dobrze robi dla młodych artystów, reżyserów ucząc ich czegoś nowego, niszowego, niż hity wypuszczane na ekran co rok, dając satysfakcje próżnemu odbiorcy o pięknym świecie. Np. Kac Vegas, czy zakłamane filmy dla nastolatek pt. Keitch czy Cinderella Story, pokazujące miłość nie z tej ziemi i piękno Amerykańskich szkół. Amerykańskich, niszowych filmów nam brakuje, jednakże w Polsce jest dużo dobrych filmów poruszających trudne tematyki życiowe np. Senność, Róża, Sala Samobójców czy też 33 sceny z życia, lecz Ameryka nawet na nie, nie spojrzy, bo z naszym krajem kojarzy się tylko tandeta i kicz. Można tak myśleć po obejrzeniu Kac Wawa, czy Sztos, robienie okładek niczym z Hollywood. Oczywiście są to ściągnięte projekty, bo sami boimy się coś wymyślić, kiedy wiemy, że ten sposób jest sprawdzony i ludziom się podoba, a jednak okładka filmu powoduje ile osób takowy film obejrzy.
    Jestem zdania, że edukacja medialna na temat filmów, oczywiście nie tylko polskich, bo jak ostatnio zauważyliśmy film Rozstanie, nie jest amerykańską ani europejską produkcją, a zdobył Oscara, powinna być rozpowszechniona nie tylko w Ameryce ale również np. w Polce. Brakuje nam już pomysłów na dobry scenariusz i dobry niszowy film. Biorąc pod uwagę ilość wyprodukowanych filmów w Hollywood , można zastanowić się czy Ameryka to jedynie kopalnia bestsellerów czy też ambitne kino dla ambitnych odbiorców?

  47. Aleksandra Bujak Aleksandra Bujak napisał(a):
    23 maja 2012 o godz. 17:53

    Moim przykładem inicjatywy medialno- edukacyjnej będzie innowacyjny program multimedialnego kształcenia młodzieży w XXI wieku. Jest to autorski program Pani Grażyny Róziewicz, która w 1994 roku otworzyła w XXI Liceum Ogólnokształcącym im. Hugona Kołłątaja w Warszawie, klasę o profilu humanistyczno- filmowym. Program tej klasy posiada rozszerzenie, w którego skład wchodzi taki przedmiot jak Wiedza o filmie. W ramach zajęć młodzi ludzie, dowiadują się i poznają historie kina, zagrożenia i zalety jakie niesie rozwijająca się siła mass mediów, mechanizmy reklamy, środki stylistyczne kina,a także wiele, wiele innych. Ponadto, tzw. „filmówka” ma zajęcia z grafiki komputerowej oraz fotografii.

    Inicjatywa powstała, ponieważ od początku lat 90. XX wieku wiadomo było, że w dobie tak szybko rozwijającej się kultury mass mediów i technologii, konieczne jest wprowadzenie nowatorskich form edukacyjnych. Ponadto, oczywistym stało się, że należy przygotować młodych ludzi na wejście w tzw. „świat cyfrowy”, aby poradzili sobie na nowoczesnym rynku pracy. W 1994 roku na prośbę ówczesnej pani minister Anny Radziwiłł, p. Grażyna Róziewicz opracowała swój autorski program stworzenia klasy filmowej, w XXI LO, w Warszawie. Program poparli m.in. Andrzej Wajda oraz prof. Andrzej Góralski. W 1994 roku została otwarta pierwsza klasa o profilu filmowym. Od tamtego czasu, klasa ta otwierana jest co roku i cieszy się ogromnym zainteresowaniem ze strony warszawskiej młodzieży.

    Jako absolwentka liceum im. Hugona Kołłątaja oraz klasy filmowej mogę śmiało powiedzieć, że zajęcia w tej klasie były bardzo wartościowym doświadczeniem. Starannie dobrane materiały w ramach zajęć z wiedzy o filmie, pomagają oraz uczą młodego człowieka, aby ze zrozumieniem korzystał i rozwijał się za pomocą internetu, filmu, fotografii itd. To co moim zdaniem jest najbardziej wartościowe w tej inicjatywie, to fakt, że została ona stworzona dla ucznia, dla jego dobra, a nie przeciwko niemu- uczy go, a nie otępia.

    więcej szczegółów na temat programu znajdziecie tutaj:http://grazynaroziewicz.pl/

    poza tym jest tam także wiele ciekawych prac moich kolegów z liceum oraz wszelkie informacje dotyczące stale rozwijającej się „filmówki”.

  48. Magdalena Tomaszek Magdalena Tomaszek napisał(a):
    23 maja 2012 o godz. 18:27

    Na wstępie mogę napisać, że według mnie jest to trudne zadanie. Patrząc na ilość komentarzy, stwierdziłam, że mogę mieć problem ze znalezieniem odpowiedniej inicjatywy, która nie została tutaj wcześniej opisana. Szperając w Internecie, znalazłam dość ciekawą propozycję, jednakże nie jest to typowa inicjatywa edukacyjno-medialna.

    Jedną z najbardziej znanych i uznanych organizacji społecznych w zakresie edukacji medialnej we Francji jest powstały w 2002 r. CIEME, czyli tłumacząc dosłownie ? Międzystowarzyszeniowy Kolektyw na rzecz Dzieciństwa i Mediów (Collectif Interassociatif Enfance et Media). W rzeczywistości chodzi tu o federację stowarzyszeń, których jest około 100 tysięcy, dla których wspólnych mianownikiem jest działalność na rzecz edukacji medialnej dzieci i młodzieży. Jej grupą docelową są dzieci i ich rodzice, a także nauczyciele i władze publiczne.

    Misją CIEME jest reprezentowanie dzieci i młodzieży w świecie mediów oraz wobec organu regulacyjnego ds. treści audiowizualnych. Do misji CIEME należy również prowadzenie dialogu między uczestnikami życia społecznego w wymiarze medialnym oraz pobudzanie badań naukowych w zakresie edukacji medialnej.

    Metody działania CIEME to:
    ? praca w sieci oraz spotkania członków w celu wypracowania kierunków działania i zadań;
    ? organizacja letnich uniwersytetów i salonów edukacyjnych;
    ? publikacje (biuletyn ?flash? oraz kwartalnik, raporty i opracowania);
    ? funkcjonowanie komitetu naukowego, w którego skład oprócz ekspertów medialnych wchodzą prawnicy, filozofowie, socjologowie, psychiatrzy i psychoanalitycy dziecięcy.

    Wydaje mi się, że inicjatywa ta jest ciekawa, bo może pomóc dzieciom i młodzieży w zrozumieniu tego pokrętnego świata, jakim jest świat mediów. Mimo tego, że inicjatywy edukacyjno-medialne we Francji nie są zbyt imponujące, to ta zdecydowanie zasługuje na uwagę.

    http://www.collectifciem.org/

  49. Marzena Rosłoń Marzena Rosłoń napisał(a):
    24 maja 2012 o godz. 11:00

    W dzisiejszych czasach edukacja medialna zaczyna odgrywać dużą rolę w życiu ludzi. Jest ona ważna zarówno dla dzieci i młodzieży jak i dla starszego pokolenia. Media są obecne wszędzie, otaczają ludzi i ważne jest aby potrafili oni z nich właściwie korzystać.
    Powstaje wiele inicjatyw mających na celu poprawę świadomości medialnej, ale często mają one niestety mały zasięg i nie docierają do wszystkich zainteresowanych. Działania te są jednak bardzo potrzebne, aby użytkownicy nie czuli się osaczeni przez media ale potrafili z nich racjonalnie korzystać.

    Oto kilka projektów, które udało mi się wyszukać i ich opisy:
    1.http://www.medialit.org/
    The Center for Media Literacy (CML)
    Jest to organizacja edukacyjna, zadedykowana do promowania i wspierania edukacji umiejętności korzystania z mediów jako ram dla dostępu, analizy, oceny, tworzenia i uczestnictwa w treściach medialnych, CML pracuje, aby pomóc obywatelom, zwłaszcza młodym, rozwijać krytyczne myślenie i umiejętności medialne. Produkcji potrzebnej do życia w pełni w 21 wieku kultury medialnej.
    The Center for Media Literacy (CML) czyli Centrum Kształacenia Umiejętności Medialnych, organizuje konferencje na całym świecie.
    -05 marca 2012 – Goście z całego świata wzięli udział w warsztatach umiejętności korzystania z mediów w Kaliforni. Była to część programu International Visitor Leadership sponsorowanego przez Departament Stanu. Program zgromadził ludzi z całego świata w celu rozpatrzenia kwestii „umiejętności korzystania z mediów: Promowanie społeczeństwa obywatelskiego poprzez nowe media.”
    -Przedstawiona w Krajowym Stowarzyszeniu Edukacji umiejętności korzystania z mediów (NAMLE) konferencja w Filadelfii.
    -Luty 2010, regulator ictQatar, we współpracy z londyńskim Międzynarodowym Instytutem Łączności, zwołuje i przewodniczy forum na temat komunikacji cyfrowej Literacy w Doha.
    Kontakt:
    Center for Media Literacy
    22631 Pacific Coast Highway, #472
    Malibu, CA 90265
    310-804-3985 Email | Web: http://www.medialit.com

    2.ec.europa.eu/culture/media/literacy/act_prog/index_en.htm
    European Commision Media
    Inicjatywa Komisji w zakresie miejętności korzystania z mediów, na wniosek Parlamentu Europejskiego i przemysłu wraz z państwami członkowskimi.

    Pod koniec 2007 r. Komisja przyjęła komunikat w sprawie umiejętności korzystania z mediów , który stanowi kolejny element europejskiej polityki audiowizualnej oraz linki do przepisów audiowizualnych w usługach medialnych (AVMS) . Artykuł 33 w niniejszej dyrektywie wprowadzono obowiązek sprawozdawczości dla Komisji w sprawie poziomu umiejętności korzystania z mediów we wszystkich państwach członkowskich. W 2008 roku Rada i Parlament Europejski przyjął odpowiednio wnioski i sprawozdania z własnej inicjatywy w sprawie umiejętności korzystania z mediów.

    W szczególności, projekty otrzymały wsparcie finansowe na cel, jakim jest:
    – analiza oświadczeń mediów i wartości w multimedialnej perspektywie;
    – zachęcania do produkcji i dystrybucji mediów zawierających treści Literacy;
    -stymulację korzystania z mediów w celu zwiększenia uczestnictwa w życiu społecznym i wspólnotowym;
    – zintensyfikowanie sieci wokół edukacji medialnej i zagadnień pokrewnych;

    Podstawowe informacje o edukacji medialnej

    Od listopada 2000 r. w ramach strategii lizbońskiej, Komisja zorganizowała trzy warsztaty na temat umiejętności korzystania z mediów i 3,5 mln ? wsparcia finansowego dla około 30 projektów (w ramach inicjatywy eLearning).

    3.http://www.pttime.pl/
    Polskie Towarzystwo Technologii i Mediów Edukacyjnych
    Ukazywanie przydatności mediów w edukacji i życiu społecznym. Nauczenie w jaki sposób medi mogą być atrakcyjnie wykorzystywane.
    np. pomoc nauczycielom w edukacji regionalnej

    Z pewnością jest jeszcze więcej różnych inicjatyw regionalnych i krajowych na całym świecie, ponieważ media i internet w dzisiejszym społeczeństwie odgrywają ogromną rolę.

  50. Blanka Głuchowska napisał(a):
    24 maja 2012 o godz. 12:54

    Myślę, że na uwagę zasługuje projekt Piłeś – Nie Jedź. Jego organizatorem jest Polski Przemysł Spirytusowy. W Polsce z roku na rok jest co raz więcej wypadków z udziałem nietrzeźwych kierowców. Żeby uzmysłowić Polakom ile mogą stracić prowadząc po pijanemu powstały specjalne spoty promujące akcje.

    Spot TV – http://www.youtube.com/watch?v=HDoq1Q1oUhQ&feature=player_embedded

    Często jest tak, że kierowca nie zdaje sobie sprawy z tego, że wypicie nawet malej ilości alkoholu może znacznie osłabić czas jego reakcji na sytuacje zaistniałe na drodze.

    Projekt ten posiada swoją stronę internetową http://www.pilesniejedz.pl Znajdziemy na niej wiele ciekawych informacji. Warto teraz uświadomić sobie jakie mogą być konsekwencje prowadzenia po alkoholu, niż później cierpieć lub zadać cierpienie innym.

    Ze strony internetowej możemy dowiedzieć się m.in, że 0,1 mg w dm? w wydychanym powietrzu lub 0,2 promila stężenia alkoholu we krwi) jest wykroczeniem, za które grozi grzywna oraz zakaz prowadzenia pojazdów do 3 lat. Jeżeli poziom alkoholu we krwi jest większy i przekracza 0,5 promila jest to przestępstwo przestępstwo, za które można dostać karę do 2 lat pozbawienie wolności, a także zakaz prowadzenia pojazdu prowadzić nawet do 10 lat. Za spowodowanie wypadku ze skutkiem śmiertelnym grozi kara do 12 lat pozbawienia wolności i dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych.

    Za nim wsiądziemy do samochodu po alkoholu należy zadać sobie pytanie: „Czy warto?” Oczywiście, że nie. Lepiej wrócić z imprezy autobusem czy nocować u znajomych. Jeżeli spowodujemy wypadek, w którym będą ofiary śmiertelne do końca życia, będziemy pamiętać ten dzień. Dzień, w którym odebraliśmy komuś męża, żonę, dziecko lub może zabiliśmy bliską nam osobę.

    Samochód nie jest zabawką. Raz podjętej decyzji, nie da się już cofnąć.

    Myślę, że jest to bardzo potrzebny program. Na pewno radykalnie. Jeżeli nawet niewielka liczba kierowców zacznie myśleć nad konsekwencjami swojego zachowania to i tak będzie już duży plus. Takie programy są potrzebne. Trzeba docierać do ludzi i tłumaczyć im, co tracą przez jedną, głupią decyzją. Całe ich życie może ulec diametralnej zmianie. Pijani kierowcy mogą też całkowicie zniszczyć życie innych osób, które całkowicie na to nie zasłużyły.

    Nie starajmy się w każdym aspekt swojego życia wcielać słów ” Carpe diem”. Są one jak najbardziej pozytywne, ale trzeba też myśleć.

    Patroni medialni akcji:
    - Ministerstwo Spraw Wewnętrznych
    - Komenda Główna Policji Biuro Ruchu Drogowego
    - Instytut Transportu Samochodowego
    - Polski Związek Motorowy
    - Fundacja „Krzyś”
    - Koncern paliwowy BP
    - European Forum for Responsible Drinking

  51. Agnieszka Celińska Agnieszka Celińska napisał(a):
    27 maja 2012 o godz. 11:37

    Uważam, że świetną inicjatywą edukacyjno ? medialną jest możliwość studiowania, nie wychodząc z domu ? a więc studiowanie online oraz kursy przygotowujące.

    Pomysł został zrealizowany jako pierwszy przez Akademie Humanistyczno ? Ekonomiczną w Łodzi w roku 2002. Otwarto kierunek zarządzanie i marketing a także informatyka, następnie politologia i pielęgniarstwo. Polski Uniwersytet Wirtualny ? PUW – utworzony został przez Akademie Humanistyczno ? Ekonomiczną w Łodzi oraz Uniwersytet Marii Skłodowskiej Curie w Lublinie. Za priorytet swoich działań uczelnie te postawiły promowanie nowoczesnych metod nauczania, przy zachowaniu merytorycznie, tradycyjnych szkoleń i wykładów. Obecnie PUW posługuje się najnowszymi technologiami z zakresu informatyki.

    Oferta PUW to około 16 kierunków, w tym m.in. ? prawo, psychologia, media i komunikacja, ekonomia, języki obce. Warunkiem rozpoczęcia danego kierunku jest zebranie 6 osób do grupy, w innym przypadku dany kierunek może w ogóle nie zostać uruchomiony. Opłata czesnego wynosi od 1,5 tysiąca do 5 tysięcy złotych za semestr, w zależności od kierunku i uczelni.

    Organizacja roku akademickiego przebiega w następujący sposób ? 2 semestry, w ciągu których nauka prowadzona jest przez Internet, plus kilka zjazdów konsultacyjnych. Na koniec ? sesja egzaminacyjna w tradycyjnej formie poprzez ocenę i punkty ECTS. Na ocenę składa się także udział w dyskusjach na forum, testy, wykonane polecenia domowe, praca zespołowa. Studenci otrzymują indeksy i legitymacje, mogą także ubiegać się o zapomogi czy stypendia naukowe. Przedmioty składają się z modułów, student sam decyduje kiedy się uczy i odrabia zadane polecenia. Komunikacja między studentami nie wymaga obecności ich wszystkich w jednej chwili ? możliwość tworzenia forum, chat, maili. Otrzymany po zaliczeniu roku dyplom, niczym nie różni się od tego, otrzymywanego na tradycyjnych studiach, posiada jedynie suplement do dyplomu, wymagany przez Unię Europejską.

    Internetowe studia są ciekawą alternatywą dla tradycyjnej formy edukacji. W zakresie merytorycznym niczym nie od niej nie odbiega, a umożliwia studiowanie w każdym miejscu i czasie. Jest szansą dla tysięcy ludzi, różnego pokroju ? również poza granicami kraju, a systemy informatyczne potwierdzają i określają poziom zdobytej przez nich wiedzy. Taka forma edukacji staje się coraz popularniejsza, z roku na rok zyskuje więcej zwolenników i coraz więcej szkół otwiera internetową edukację w swoim zakresie. Wartą uwagi alternatywą dla Polaków jest także możliwość studiowania online na zagranicznej uczelni nie ruszając się z domu.

    Studiowanie online wydaje się mieć same zalety. Przyjmując, że dziś każdy z nas spędza, statystycznie, połowę swojego dnia przed monitorem, wykorzystanie części tego czasu na studiowanie wydaje się łatwe do wygospodarowania i osiągnięcia. Jest to genialna alternatywa dla wszystkich tych, których los, czas czy inne ograniczenia pozbawiły możliwości tradycyjnego edukowania. No ale każdy kij ma dwa końce. Studiowanie online pozbawia internetowego studenta życia, o którym nawet mu się nie śniło. Pozbawia tysięcy przespanych godzin na wykładzie, milionów kserowanych notatek przed sesją czy powrotów zapchanym, nocnym autobusem po wielkiej studenckiej imprezie. Poza tym, studiowanie to jest bardzo czasochłonne a pozbawione jakiegokolwiek przymusu ruchu, co negatywnie odbije się na zdrowiu i fizycznej kondycji studenta. A wysokość czesnego negatywnie odbije się na portfelach ich rodziców, bowiem cena jest dosyć wysoka.

    FACEBOOK
    http://www.facebook.com/Polski.Uniwersytet.Wirtualny
    STRONA PUW:
    http://www.puw.pl/art.html?akcja=studia&Paid=474
    FORUM
    http://www.forumnasze.pl/topics62/studia-przez-internet-vt21615.htm
    INFORMACJE
    http://www.studiaonline.info/serwis.php?s=1456&pok=36694&id=24719

    Uczelnie, które prowadzą internetowe studia ?

    Szkoła Główna Handlowa w Warszawie ? http://www.e-sgh.pl
    Centrum Edukacji Niestacjonarnej Politechniki Gdańskiej ? http://www.dec.pg.gda.pl
    Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych w Warszawie ? http://www.pjwstk.waw.pl
    Politechnika Warszawska ? http://www.okno.pw.edu.pl
    Polski Uniwersytet Wirtualny, http://www.puw.pl
    Uniwersytet Warszawski, Centrum Otwartej i Multimedialnej Edukacji, e-mail: info@come.uw.edu.pl

  52. Anna Wojtuch napisał(a):
    27 maja 2012 o godz. 15:10

    Buszując po Internecie w poszukiwaniu organizacji zajmującej się edukacją medialną i programów z tym związanych trafiłam na bardzo interesującą stronę:
    Edukacja Medialna wyzwaniem XXI wieku

    http://www.nowa.edukacjamedialna.pl/news.php

    Nie jest to organizacja, jednak strona jest warta uwagi, gdyż proponuje nam obfity program dotyczący edukacji medialnej, liczne konferencje, strony internetowe o uzależnieniach medialnych, strony dla dzieci i rodziców o tej tematyce itd.
    Ciekawym elementem pojawiającym się na stronie jest odniesienie do katolickiego głosu w sprawie edukacji medialnej:
    http://www.nowa.edukacjamedialna.pl/e107_plugins/links_page/links.php?cat.1

    Można znaleźć tu również bogatą ofertę książkową dotykającą sprawy mass mediów. Co ciekawe autorami nie są jedynie osoby świeckie ale i również duchowne, więc na media możemy popatrzeć z dwóch perspektyw:
    http://www.nowa.edukacjamedialna.pl/page.php?18

    Stronę prowadzi pani mgr Małgorzata Więczkowska -Pedagog, nauczyciel dyplomowany. Zainteresowania i główne kierunki pracy to pedagogika medialna, zwłaszcza wychowanie do mass mediów, manipulacja i zagrożenia oraz profilaktyka medialna.
    Prowadzi szkolenia rad pedagogicznych i kursy dla nauczycieli, katechetów i rodziców w Polsce i zagranicą. Autorka licznych artykułów i recenzji w czasopismach oraz pracach zwartych. Autorka bierze czynny udział w Konferencjach Naukowych. Współpracuje z mediami. Uczestniczka cyklu audycji radiowych.Przygotowuje prace doktorską dotyczącą przekazów medialnych skierowanych do dzieci i młodzieży.

    Sama strona pisze o sobie w następujący sposób:
    „Serwis EDUKACJA MEDIALNA jest odpowiedzią na współczesne potrzeby rodziców, nauczycieli i wychowawców. Chcemy pomóc przygotować dzieci i młodzież do twórczego i krytycznego odbioru mediów, aby przekaz, który dociera do naszych wychowanków, był jak najbardziej wartościowy i jak najmniej szkodliwy.”

    Strona pod względem estetycznym jest skromna ale bardzo przejrzysta co zachęca do jej obejrzenia. Myślę, że niejedna osoba z naszej uczelni chciałaby poznać panią prowadzącą tę stronę, jak i również uczyć się pod jej skrzydłami.

  53. Piotr Stokłosiński napisał(a):
    27 maja 2012 o godz. 15:55

    Jako przykład inicjatywy medialnej, która zainteresowała mnie w ostatnim czasie, mogę podać akcję „Komentuj. Nie obrażaj.” Dotyczy ona ważnego problemu, który narasta wraz ze wzrostem łatwości dostępu do internetu. Do sieci dostają się ludzie coraz młodsi, którzy są przekonani o swojej anonimowości w internecie, co rodzi w nich złudne poczucie bezkarności i wolności. Problem nie dotyczy jednak tylko najmłodszych, ale także już starszych użytkowników internetu, u których niestety słowo starszy, nie jest równoznaczne z dojrzalszym.

    Więcej o inicjatywie możemy przeczytać na stronie interenetowej http://www.komentujnieobrazaj.pl/

    Akcja opiera się na trzech podstawowych filarach, które mają pozwolić na stopniowe wykorzenianie agresywnych i głupich komentarzy z polskiej sieci.

    1. Komentuj – Inicjatorzy namawiają Polaków do tego, by nie bali się brać udziału w dyskusjach internetowych, a przede wszystkim, by robili to merytorycznie w ten sposób będąc przykładem dla innych. Twórcy strony piszą na swojej stronie, by swoje zdanie wspierać argumentami, które mają być zrozumiałe dla inncyh użytkowników, co miałoby automatycznie podnosić poziom dyskusji – a także zachęcać innych, by ci włączali się do rozmowy na odpowiednim poziomie na wszelkich forach, czy stronach internetowych.

    2. Reaguj- Na stronie administratorzy zachęcają nas do tego, by widząc świadome zaniżanie poziomu dyskusji odpowiednio reagować. Często w rozmowach pod różnego typu newsami możemy ujrzeć wysyp przeróżnych, krótkich komentarzy, które z merytoryką nie mają nic wspólnego. Gdy pozostali próbują odpowiedzieć na tego typu wypowiedzi, często po prostu „Zniżają się do ich poziomu”, przez co powstaje reakcja łańcuchowa wywołująca wiadome skutki. Organizatorzy zachęcają nas, by tego typu zabiegów się wystrzegać, a wszelkie nadużycie zgłaszać do administratorów i moderatorów stron, którzy mają środki, by zrobić na stronie odpowiedni porządek. Co prawda często jest to bardzo pracochłonne, gdyż ilość tekstów, które zaniżają poziom jest zatrważająca, jednak jest to walka w słusznej sprawie.

    3. Bądź sobą! – Twórcy inicjatywy podkreślają, że w internecie nie chodzi o to, żeby wszystkim jedynie przytakiwać i zgadzać się z ogólnie przyjętą opinią. Negowanie takich wypowiedzi i posiadanie innego zdania nie jest złe – dopóki wypowiadamy się kulturalnie. Słowa, które piszemy w internecie „pod prąd” często mogą wydawać się treściami agresywnymi czy pisanymi, by podburzyć czytających, zwyczajnie ich prowokując. Autorzy strony chcą nam jednak przekazać, że dopóki swoje komentarze piszemy kulturalnie i merytorycznie, możemy mieć czyste sumienie.

    Anna Maria-Siwińska z portalu gazeta.pl napisała na stronie akcji – „Obecnie ludzie korzystający ze współczesnych mediów chcą być traktowani równie poważnie, jak dziennikarze i nie wystarczają im suche fakty, podane bez możliwości komentowania. W naszych serwisach mamy naukowców i dziewczyny dilerów narkotyków. Wariatów i społeczników. W zasadzie w komentarzach i na forum jest wszystko, czego potrzebujemy i na co pozwolimy.’ – podkreślając, że to my, poprzez swoje komentarze internet tworzymy i decydujemy o tym jaki będzie poziom tekstów, które tam przeczytamy. Propagowanie więc akcji i zachęcanie do uczestnictwa jak największej liczby ludzi, po jakimś czasie z pewnością pozytywnie zadziała na poziom dyskusji, z jakim spotykamy się w polskim internecie.

  54. Rafał Juć Rafał Juć napisał(a):
    27 maja 2012 o godz. 19:49

    Bardzo ciekawą inicjatywą edukacyjno-medialną, która ostatnimi czasy zyskuje na prestiżu jest Polski Uniwersytet Wirtualny w Łodzi. Oficjalna strona uczelni – http://www.puw.pl/

    PUW to wspólna inicjatywa dwóch stacjonarnych szkół, a mianowicie Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Polski Uniwersytet Wirtualny w Łodzi wspomaga szkolenia i tradycyjne wykłady, aczkolwiek największy nacisk kładzie na promowanie nowoczesnych metod kształcenia. Placówka dysponuje nowoczesnymi technologiami informacyjnymi i wspiera polskie uniwersytety w zakresie tychże technologii.

    Pierwsze studia on-line zostały uruchomione przez Akademię Humanistyczno-Ekonomiczną w Łodzi w październiku 2002 na dwóch kierunkach: zarządzanie i marketing oraz informatyka. Rok później rozpoczęły się zajęcia na następnych dwóch kierunkach: politologii oraz pielęgniarstwie. W lipcu 2005 pierwsi absolwenci studiów na platformie PUW odebrali swoje dyplomy.

    Oferta e-learningu PUW jest bardzo szeroka i daje możliwość zdobycia certyfikatu jednego z kursów z aż 16 różnorodnych dziedzin, w które wchodzą: technologie komputowe i informacyjne, prawo, języki obce czy nauki ścisłe.

    Nowatorski projekt, a także ogromne doświadczenie na rynku sprawiły, że PUW stał się atrakcyjnym podmiotem dla wielu prywatnych, jak i państwowych firm, co z kolei zaowocowało uczestnictwem PUW w wielu projektach edukacyjnych w charakterze krajowym, jak i międzynarodowym. Były to m.in. projekt ?E-study? prezentowany na wystawie najlepszych projektów międzynarodowych w Maastricht, projekt ?Sitcom? nagrodzony Comenius EduMedia Award, projekty ?E-rolnictwo? i ?E-turystyka? realizowane w ramach konsorcjum z innymi uczelniami wyższymi.

    Dlaczego e-learningowa oferta PUW cieszy się tak sporym zainteresowaniem? Daje ona bowiem możliwość nauki na bardzo wysokim poziomie, dostępną w dowolnym miejscu w dowolnym czasie. Co więcej taka metoda daje równe szanse wszystkim ludziom – niepełnosprawnym, bezrobotnym, pracującym na pełnych etatach. Dodatkowo złożone systemy informacyjne dają możliwość precyzyjnego dopasowania kursów do osobistych preferencji każdego z kursantów.

  55. Grzegorz Gawin Grzegorz Gawin napisał(a):
    27 maja 2012 o godz. 19:51

    Jak wiadomo bardzo duża ilość Polaków chciałaby aby na naszych drogach nie było pijanych kierowców, którzy powodują wiele wypadków. Niesie to za sobą śmierć wielu osób. Nie ma się czym szczycić. Są jednak osoby, które nie tylko o tym rozmawiają i narzekają. Zainicjowały one akcję społeczną, która ma edukować ludzi jeżeli chodzi o prowadzenie pojazdów mechanicznych po spożyciu alkoholu.

    http://www.pilesniejedz.pl – ten oto link prowadzi do strony głównej gdzie można wyczytać wszystkie informacje związane z tą kampanią. Najważniejszym zadaniem tej kampanii jest pokazanie jak jazda po pijanemu może się skończyć, a główne hasło brzmi :
    „Nawet tyle nie wystarczy, żeby zapłacić za życie innych. PIŁEŚ, NIE JEDŹ”

    Pod tym napisem można zobaczyć złożone ręce, które mogą sugerować modlitwę.

    Na tej witrynie jest również dostępny spot reklamujący tę akcję.
    http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=HDoq1Q1oUhQ – wydaje mi się iż wiele osób oglądających telewizję natknęło się na ten spot.

    Jeżeli chodzi o rzecz, która w tej akcji jest interesująca to zdecydowanie zwrócenie uwagi na bezpieczeństwo osób w Polsce w ruchu drogowym. Jest to wręcz priorytetowa sprawa gdy słyszy się, że pijany kierowca potrącił dziecko czy wjechał w kilka osób stojących na przystanku autobusowym. Chyba nikt nie chciałby znaleźć się na takim feralnym przystanku ?

    Wydaje mi się, iż przedstawiłem najważniejsze rzeczy odnośnie tej kampanii, którą spokojnie można wpisać w „edukację społeczną”. Mam nadzieję, że dzięki takim akcjom więcej osób pójdzie po rozum do głowy i nie wsiądzie za kierownicę po alkoholu.

  56. Bogumiła Deka Bogumiła Deka napisał(a):
    27 maja 2012 o godz. 21:52

    Internet łączy w sobie wszystkie środki społecznego przekazu (radio, prasę, tv), dlatego nauka korzystania z niego idzie w parze z edukacją medialną. Osoby, które mają największy problem z obsługą komputera to najczęściej ludzie starsi. W Polsce internauci w wieku 50+ stanowią zaledwie 10 % tej społeczności. Pozostałym nieumiejętność korzystania z tego medium utrudnia życie. Do tej pory seniorzy podchodzili do nauki dość sceptycznie. Zapewne dlatego, że większość z nich nie zna korzyści, ułatwień wynikających ze sprawnego poruszania się w sieci. Poznanie tych profitów jest ważne szczególnie teraz, gdy prawie wszystko odbywa się za pośrednictwem Internetu. Brak takich umiejętności sprawia, że mają mniejsze szanse na rynku pracy, mniejszy dostęp do informacji.

    Według mnie najbardziej interesującą inicjatywą edukacyjno ? medialną jest program ,,Akademia e-seniora UPC?? ,bo to właśnie on wyszedł naprzeciw tym najbardziej ,,potrzebującym? i postanowił ich wyedukować.

    O programie.

    Akademia e-Seniora UPC powstała w 2006 roku w odpowiedzi na bardzo duże zainteresowanie Internetem wśród osób starszych. Już podczas pierwszej, pilotażowej edycji, wiosną 2006 roku, ilość osób zgłaszających się na kursy internetowe była olbrzymia (na jedno miejsce zgłaszało się nawet 8-10 osób). W pierwszej edycji kursy realizowane były w sześciu Pracowniach Internetowych UPC, w pozostałych miastach wynajmowano kawiarenki internetowe, tak by dotrzeć z programem do jak największej liczby zainteresowanych osób. Od 2006 roku projekt bardzo się zmienił, stale ewoluuje. Pierwsze bezpłatne kursy trwały sześć godzin. Uczestnicy oraz instruktorzy prowadzący zajęcia otrzymali skrypt. Po zakończonym kursie uczestnicy wypełniali ankiety, dzięki którym pozyskiwano wiedzę na temat potrzeb seniorów i kierunków rozwoju zajęć. Dzięki ankietom zebrano informacje na temat problemów, jakie napotykali kursanci, ich obaw i tego, co w kursie było udane i inspirujące. Ewaluacja ankiet, analiza wyników po kolejnych edycjach Akademii e-Seniora umożliwiła pomyślny rozwój programu, takie jego przygotowanie, by jak najlepiej spełniał wymagania i odpowiadał na potrzeby grupy docelowej. Kolejna edycja, realizowana jesienią 2006 roku, została wydłużona o dwie godziny a skrypt został udoskonalony. Przełom nastąpił w 2007 roku ? wtedy powstał podręcznik, strona WWW programu (akademiaeseniora.pl), wydłużono czas trwania zajęć do 16 godzin, przewidziano możliwość zorganizowania konsultacji dla uczestników kursów (4 godziny). Wprowadzono również opłatę za kurs w wysokości 32 zł. Zainteresowanie kursami w 2007 roku nie malało. Informacje o Akademii e-Seniora są rozpowszechniane przede wszystkim przez samych absolwentów kursów. Kolejne złaknione wiedzy grupy co roku dopytują o termin organizacji kursu. Dzięki ogólnopolskiej akcji edukacyjnej, która w ramach Akademii e-Seniora UPC objęła już kilka tysięcy osób, obalono dość powszechny stereotyp na temat seniorów, jako grupy społecznej niezainteresowanej nowoczesnymi narzędziami komunikacji. Tymczasem poznanie obsługi komputera i Internetu zbliża osoby 50+ do ich rodzin, w szczególności młodego pokolenia. Umożliwia kontakt z bliskimi i ze światem. Ułatwia życie ? pozwala samodzielnie, łatwo i szybko dotrzeć do praktycznych informacji. Wielka satysfakcja jaką daje seniorom eksplorowanie wirtualnego świata, zdobywanie nowych umiejętności jest źródłem zadowolenia dla autorów, programu, podręcznika oraz instruktorów.

    Zakres kursu
    Uczestnicy kursów poznają komputer i internet wg specjalnie opracowanej metody. Zajęcia prowadzą wyszkoleni instruktorzy. Seniorzy uczą się m.in. wyszukiwania informacji na stronach WWW, wysyłania e-maili, porozumiewania się za pomocą komunikatorów; zapoznają się również z takimi pojęciami, jak: czat, forum, grupa dyskusyjna, multimedia.

    Pracownie Internetowe UPC
    Kursy Akademii e-Seniora UPC odbywają się w Pracowniach internetowych UPC w Warszawie, Kielcach, Lublinie, Szczecinie, Bydgoszczy, Wrocławiu i Opolu, gdzie zajęcia inaugurują działalność pracowni UPC. Do współpracy przy realizacji programu Akademia e-Seniora UPC zaproszono również biblioteki oraz Uniwersytety Trzeciego Wieku, które od 2011 roku organizują kursy na bazie metody nauczania Akademii e-Seniora. Placówki służą propagowaniu internetu, szczególnie wśród osób, które znajdują się poza zasięgiem nowych technologii. Wśród partnerów znalazły się organizacje pozarządowe, instytucje publiczne, jednostki działające w oparciu o prawo spółdzielcze.

    Kluby e-Seniora
    W pracowniach UPC działają także kluby e-Seniora, w ramach których absolwenci kursów mogą nieodpłatnie korzystać z komputera i Internetu w wyznaczonych dniach tygodnia. Oferta skierowana jest do wszystkich, którzy nie mają własnego komputera z dostępem do sieci, a chcieliby skorzystać z wiedzy zdobytej na kursie

    Debaty
    W 2007 i 2008 roku UPC wraz z Akademią Rozwoju Filantropii zorganizowało debaty nt. edukacji internetowej osób 50+ w Polsce. Celem debat było zwrócenie uwagi na potrzebę edukacji internetowej wśród grup wykluczonych technologicznie. Kwestia ta dotyczy przede wszystkim osób dojrzałych, które w życiu zawodowym nie miały możliwości zdobycia umiejętności w zakresie obsługi komputera i nie znają korzyści oraz ułatwień wynikających z korzystania z internetu. Brak wiedzy i umiejętności są także podstawową przyczyną małej aktywności osób starszych w życiu społecznym. Uczestnicy dyskusji zwrócili uwagę na to, że wbrew utartym stereotypom osoby starsze widzą i doceniają użyteczność nowoczesnych technologii i chcą je poznać.

    http://www.upc.pl/o-upc/zaangazowanie-spoleczne/e-akademia-upc/akademia-e-seniora/

  57. Marta Stefańska Marta Stefańska napisał(a):
    27 maja 2012 o godz. 21:59

    Dla mnie ciekawą inicjatywą jest projekt ? Zabawa w Internet – necio.pl?, skierowany do dzieci w wieku 4-5 lat i jest poświęcony bezpiecznemu korzystaniu z Internetu.

    Spośród innych kampanii mających na celu edukację medialną wyróżnia się niezwykłą kreatywnością i przyciąga uwagę, nie tylko maluszków.

    Korzystając z serwisu http://www.necio.pl/ dzieci nauczą się odpowiedniego posługiwania myszką i klawiaturą. Do zabawy w Internet zaprasza przyjazny robot o zabawnym głosie, który opowiada m.in. czym jest Internet, jak działa i do czego służy. Żeby nie było nudno, w międzyczasie zachęca do zagrania w edukacyjne gry. Serwis zawiera również wesołe filmiki, piosenki, teledyski i uczy posługiwania się internetowymi odtwarzaczami. Dzieci dowiedzą się jak ich surfować po stronach WWW, komunikować się z innymi, używać poczty e-mail. Zawiera nawet elementy tzw. netykiety i dobrego zachowania, informuje co można a czego nie. Robocik przestrzega też przed niebezpieczeństwami związanymi z Internetem. Wszystko to odbywa się w przyjaznej atmosferze, niejako w formie kursu. Moja młodsza siostra (5 lat) była zachwycona, gdy jej pokazałam tę stronę internetową.

    Na serwisie można również znaleźć poradniki dla nauczycieli i rodziców, zamówić materiały multimedialne czy scenariusze zajęć.

    Projekt jest prowadzony przez Fundację Dzieci Niczyje we współpracy z Fundacją Orange w Ramach programu Komisji Europejskiej Safer Internet, który uruchomiony został w 1999 r. i ma na celu promocję bezpiecznego korzystania z nowych technologii i Internetu wśród dzieci i młodzieży.

    http://www.saferinternet.pl/safer_internet_w_polsce.html

    Cieszę się, że tego typu inicjatywa została przeprowadzona. W dzisiejszych czasach bardzo istotne jest uświadamianie dzieci od najmłodszych lat. Oby takich akcji było coraz więcej.

  58. Adriana Kokłowska Adriana Kokłowska napisał(a):
    27 maja 2012 o godz. 22:57

    http://www.fundacja.orange.pl/

    Fundacja Orange została założona w 2005 r. przez Telekomunikację Polską i Orange. Jej celem jest realizacja działań o charakterze społecznym, charytatywnym i edukacyjnym. Programy edukacyjne Fundacji mają na celu wyrównywanie szans dzieci i młodzieży w dostępie do nowoczesnej edukacji i kultury, popularyzację zasad bezpiecznego korzystania z Internetu oraz pomoc społeczną.
    Na stronie internetowej czytamy, iż fundacja ?włącza się w ważne społecznie inicjatywy, finansuje i współfinansuje programy i projekty z zakresu edukacji, kultury, opieki zdrowotnej i wolontariatu, a także działalności charytatywnej na rzecz dzieci i młodzieży. Realizuje zarówno projekty autorskie, jak i współpracuje w tym zakresie z polskimi i międzynarodowymi instytucjami społecznymi.?

    Najważniejsze programy realizowane przez fundację to:

    - EDUKACJA Z INTERNETEM TP ? głównym założeniem inicjatywy jest rozpowszechnienie korzystania z nowych technologii, a szczególnie z internetu, jako narzędzi edukacji. Program ma również na celu popularyzację zasad bezpiecznego poruszania się w świecie wirtualnym przez uczniów oraz przygotowania nauczycieli do odważnego korzystania z techniki. Program odniósł już wiele sukcesów, np. ponad 150 tysięcy osób ukończyło e-learning dotyczący bezpiecznego zachowania w sieci; ponad 190 tysięcy dzieci zarejestrowało się w portalu http://www.sieciaki.pl; kilkaset nauczycieli ukończyło kursy przygotowujące ich do prowadzenie lekcji z wykorzystaniem nowych technologii.

    - DŹWIĘKI MARZEŃ ? program ten wspiera rozwój niesłyszących dzieci. Pomaga maluchom z wadą słuchu komunikować się z innymi i aktywnie udzielać się w życiu społecznym. Zapewniana jest darmowa, domowa rehabilitacja i wypożyczane są aparaty słuchowe. Organizowane są również zbiórki pieniężne.

    - SZKOŁA BEZ PRZEMOCY ? program ten obejmuje swoim zasięgiem całą Polskę! Zainicjowało go i prowadzi od wiosny 2006 roku 16 dzienników regionalnych dwóch grup wydawniczych ? Media Regionalne i Polskapresse. Od września 2006 do grona Organizatorów dołączyła Fundacja Orange. Celem Programu jest przeciwdziałanie przemocy w polskich szkołach przez zwiększenie świadomości problemu, zmianę postaw wobec przemocy, a także dostarczenie szkołom konkretnego wsparcia i narzędzi, które skutecznie i systemowo zwalczałyby to zjawisko.

    - TELEFON DO MAMY ? ten program społeczny powstał w trosce o najmłodszych pacjentów, którzy przebywają w szpitalach. Mogą oni bezpłatnie dzwonić do swoich bliskich. Kolorowe telefony są umieszczone niemal na każdym dziecięcym oddziale szpitalnym w Polsce! Dodatkowo Fundacja Orange organizuje konkursy dla małych pacjentów, przekazując im materiały plastyczne, gry i zabawki. Dzięki Fundacji w szkołach przyszpitalnych działa też 100 mini pracowni internetowych dla dzieci.

    - AKADEMIA ORANGE – Celem programu jest promowanie nowoczesnej edukacji dzieci i młodzieży poprzez wspieranie innowacyjnych projektów edukacyjnych, które w nowatorski i atrakcyjny sposób zachęcają do zdobywania wiedzy. Dodatkowym celem Programu jest pokazanie, że Internet i nowoczesne technologie mogą i powinny być narzędziem edukacji, dzięki którym można odkrywać otaczający nas świat. Tematem przewodnim Programu jest edukacja kulturalna.
    W ramach Akademii Orange powstało wiele ciekawych projektów, np. platforma Akademii Orange, spotkania integracyjne w różnych polskich miastach, program Biblioteki z Internetem TP czy program edukacji kulturalnej. Przeglądając na facebook?u fanpage Akademii Orange widzę, że wszelkie jej programy cieszą się ogromnym zadowoleniem i popularnością! Z ciekawością przeglądam najnowszą fotorelację z projektu pt. ?Kręci mnie film?, który miał miejsce w Krakowie. Komentarze uczestników o treści ?Było super!? są najlepszym dowodem na to, że Akademia Orange to świetna inicjatywa, która przynosi oczekiwane rezultaty.

    Moim zdaniem Fundacja Orange jest niezwykła. Nie tylko prowadzi ogólnopolskie programy, w ramach których wspiera wszechstronny rozwój dzieci i młodzieży przy wykorzystaniu nowych technologii ale także pomaga dzieciom niepełnosprawnym, przebywającym w szpitalach i tym, którzy potrzebują specjalistycznego wsparcia.

  59. Katarzyna Frelek napisał(a):
    28 maja 2012 o godz. 11:16

    Wśród niewykorzystanych jeszcze organizacji lub projektów nie wspieranych przez dr Drzewieckiego, znalazłam Polskie Towarzystwo Technologii i Mediów Edukacyjnych. Ta organizacja stawia sobie za cel upowszechnianie wiedzy z zakresu mediów, zwłaszcza ich najnowszych technologii. Wpisane jest w to m.in. organizowanie konferencji naukowych, warsztatów dla uczniów i nauczycieli, prowadzenie tzw. pedagogiki medialnej. W zakresie działań PTTiME znajdziemy także wydawanie książek i publikacji. Członkiem organizacji może zostać każdy, kto interesuje się upowszechnianiem edukacji medialnej i złoży pisemną deklarację do zarządu. Z członkostwem wiążą się również obowiązki. Należy do nich przede wszystkim aktywne uczestnictwo w życiu i działalności Towarzystwa. Wśród obowiązków duży nacisk jest położony na etyczne postępowanie.
    Przykłady konferencji:
    - VI Międzynarodowa Konferencja Naukowa ?Media a edukacja? Od nowych technik nauczania do edukacji wirtualnej, Poznań, 12-14 czerwca 2006
    - V Międzynarodowa Konferencja Naukowa ?Media a edukacja? Kompetencje medialne społeczeństwa wiedzy, Poznań, 22-24 kwietnia 2004
    - IV Międzynarodowa Konferencja Naukowa ?Media a edukacja w dobie integracji?, Poznań, 20-23 kwietnia 2002
    Przykładu publikacji:
    - ?Kompetencje medialne społeczeństwa wiedzy? pod redakcją W. Strykowskiego, W. Skrzydlewskiego
    - ?Edukacja i media w dobie integracji? pod redakcją W. Strykowskiego, W. Skrzydlewskiego
    Inne projekty:
    - Seminarium ?Film jako pomoc dydaktyczna w szkolnej edukacji regionalnej?
    - Warsztaty filmowe dla nauczycieli ?Psychologia w kinie?

    http://www.pttime.pl/

  60. Wioleta Walewska Wioleta Walewska napisał(a):
    28 maja 2012 o godz. 12:00

    Przykładem interesującej inicjatywy edukacyjno-medialnej może być działalnością biura Media Desk Polska Podstawą jest umożliwienie profesjonalistom branży audiowizualnej pełniejszego wykorzystania dotacji z Unii Europejskiej oraz zwiększenie aktywności branży audiowizualnej na arenie międzynarodowej.

    Biuro posiada własną stronę internetową: http://www.mediadeskpoland.eu/

    Można na niej znależć informacje o europejskich wydarzeniach audiowizualnych czy programach szkoleniowych. Posiada także połączenie z innymi „media deskami” w Europie i dzięki temu biuro ma możliwość organizowania wspólnych imprez przeznaczonych dla branży audiowizualnej: konferencji, seminariów, spotkań. Poprzez tę stronę Zespół Media Desk Polska informuje także o wszystkich nowych wezwaniach do składania aplikacji i pomaga w ich wypełnianiu.

    Na stronie widnieją także zakładki zawierające bardzo ciekawe informacje np.: „Przewodnik po europejskich stacjach TV” czy też „Cyfrowa Przyszłość. Edukacja medialna i informacyjna w Polsce”.

    Jednym z projektów prowadzonych przez Media Desk Polska jest:

    Program MEDIA 2007 na lata 2007 – 2013

    wspierający sektor audiowizualny i kinematografię europejską, jest jednym z najważniejszych elementów polityki audiowizualnej Unii Europejskiej. Skierowany jest do niezależnych producentów, dystrybutorów, organizatorów festiwali filmowych i targów branżowych, centrów szkoleniowych, szkół filmowych, kin promujących filmy europejskie oraz projekty mające na celu zachowanie europejskiego dziedzictwa audiowizualnego.

    Program MEDIA jest programem wspierającym sektor audiowizualny w zakresie:

    przygotowania i rozwoju projektu filmowego (Media development ? single project, slate funding ? filmy fabularne, kreatywne dokumenty, animacje oraz projekty interaktywne),
    produkcji filmów i programów przeznaczonych do rozpowszechniania w europejskich stacjach nadawczych (TV Broadcasting),
    dostępu do finansowania produkcji filmowej przez instytucje finansowe (I2I Audiovisual),
    dystrybucji filmów europejskich,
    promocji i festiwali (Access to markets, European festivals),
    organizacji międzynarodowych programów szkoleniowych (Media training),
    wdrażania nowych technologii (Pilot Project).

  61. Michał Kokoszkiewicz Michał Kokoszkiewicz napisał(a):
    28 maja 2012 o godz. 12:06

    Na dworze co raz cieplej, momentami żar leje się z nieba. Po za tym jest koniec maja a to oznacza, że już tylko kilka tygodni dzieli nas od upragnionych wakacji. Wreszcie nadejdzie upragniony okres wytchnienia i odpoczynku, plaże nadmorskie oraz te przy lokalnych kąpieliskach wypełnią się ogromną liczbą, marzących o chwili relaksu, młodych ludzi. Właśnie dlatego uważam, że należało by wspomnieć o trwającej od kilku lat w okresie letnim kampanii- ?Płytka wyobraźnia to kalectwo?. http://www.plytkawyobraznia.pl/index

    Inicjatywa ta została zapoczątkowana przez stowarzyszenie o nazwie ?Integracja?. Jest to pozarządowa organizacja powstała w 1995 roku i mająca na celu pomoc ok. 5- milionowej rzeszy osób niepełnosprawnych, ich rodzinom i opiekunom. Głównym zadaniem ?Integracji?, jak mówi jej prezes Piotr Pawłowski, jest ?kształtowanie świadomości obywatelskiej, działanie na rzecz wyrównywania szans oraz integracji społecznej?. http://www.integracja.org/?page_id=5

    Akcja ta ma na celu ostrzeżenie, szczególnie młodych ludzi, przed ogromną tragedią jaką może spowodować jeden nieodpowiedzialny skok do rzeki bądź jeziora, co do głębokości którego nie mamy absolutnie stuprocentowej pewności. Co roku, przynajmniej kilkaset osób, ulega trwałemu kalectwu na skutek nierozważnego zachowania i głupiego wybryku wynikającego z chęci dobrej zabawy. Często spotęgowane jest to również wręcz nagannym zachowaniem jakim jest wchodzenie do wody pod wpływem alkoholu lub nie mniej głupim wrzucaniem kogoś do niej wbrew jego woli. Spowodować to może nie tylko całkowite uzależnienie od innej osoby ale także zjawisko wyizolowania i wyrzucenia poza tzw. nawias społeczny, o trudnościach z uzyskaniem wykształcenia i znalezieniem pracy nie wspominając. Celem całego przedsięwzięcia jest nie tylko ostrzeganie lecz również dotarcie do osób, które zostały już dotknięte kalectwem. Ma zapewnić im wsparcie psychiczne i podnieść na duchu, starając się przekonać, że mimo kalectwa można żyć dalej i podejmować różne inne ciekawe inicjatywy.

    Uważam, że powyższa kampania, mająca na celu uświadomienie młodym ludziom jak wielkie zagrożenie niesie za sobą skok na głowę w miejscach do tego nie przeznaczonych, to idea rewelacyjna, tym bardziej, że pomysłodawcą jest osoba, która sama doświadczyła podobnego dramatu, na skutek którego została na resztę życia przykuta do wózka inwalidzkiego. Mnie, jako odbiorcę tej kampanii, najbardziej dotknął jej spot, http://www.youtube.com/watch?v=dlRK0YkeZEI który bardzo jasno i dobitnie ukazuje całe przesłanie akcji i przede wszystkim skłania do głębokiego przemyślenia. Również hasło- ?Płytka wyobraźnia to kalectwo? prowokuje nas do zastanowienia w sytuacji gdy będziemy mieli okazję oddać skok.

  62. Volha Yeustsihneyeva Volha Yeustsihneyeva napisał(a):
    28 maja 2012 o godz. 14:32

    OGÓLNOROSYJSKI MEDIAFESTIWAL „ZŁOTE PIÓRO”
    Ogólnorosyjski młodzieżowy mediafestiwal „Złote pióro” od 1995r. odbywa się co roku na Syberii, nieprzerwanie od 1995 r.
    Bierze w nim udział ok. 250 uczniów starszych klas. W ciągu trzech dni młodzi korespondenci uczestniczą w różnych konkursach, wydają gazety oraz nadają telewizyjne i radiowe audycje. Doświadczeni dziennikarze organizują spotkania, poświęcone specyfice różnego rodzaju mediów. Na konferencjach prasowych młodzi uczestnicy mogą zadawać pytania gościom „Złotego pióra” – znanym politykom i działaczom społecznym.
    W 2004 roku festiwal przybrał formę koncernów medialnych, która okazała się być bardziej efektywną. Wszyscy uczestnicy festiwalu dzielą się na cztery koncerny medialne, w których pracują różne Media i organizacje : gazeta, radio, telewizja, agencja informacyjna i agencja PR.
    Za każdym razem tematy do pracy koncernów stają się bardziej skomplikowane i nabywają dobrze zaznaczony charakter społeczny. Festiwal stał się platformą twórczych eksperymentów w dziedzinie dziennikarstwa społecznego.
    http://www.zhilavskaya.ru/proekt_zp.html

    DZIENNIKARSKIE WAKACJE W MOSKWIE
    Laboratorium zintegrowanych komunikacji(????) wspólnie z elektronicznym czasopismem „MIC” i przy pomocy Fakultetu dziennikarstwa MGGU im. Szołochowa organizują wycieczkę prasową „Dziennikarskie wakacje w Moskwie” (trwającą 5 dni)
    Organizowano ten projekt dla wszystkich osób interesujących się dziennikarstwem, nie ma ograniczeń wiekowych .
    Program :
    - uczestnictwo w nagrywaniu programów telewizyjnych
    - zwiedzanie redakcji federalnych Mediów
    - spotkania z kierownikami mass media
    - wykłady korespondentów następnych przedstawicieli medialnych : „Pierwszy kanał”, „Moskiewski komsomolec”, „BBC Russia”, „Radio Latarnia”, „Wiadomości”, „Nasze radio”, kanał telewizyjny „Deszcz” itd.
    http://mic.org.ru/index.php/sem-konf/49-zhk

  63. Damian Knafel Damian Knafel napisał(a):
    28 maja 2012 o godz. 21:08

    Ciekawą inicjatywą edukacyjno medialną jest ?Edukacja Medialna. 20 Kroków?. Jest to projekt fundacji Media Evolution. Jest on na tle ciekawy, że podczas zajęć swoje kompetencje rozwija nie tylko uczestnik, ale i również prowadzący. Uczestnikami kursu mogą być uczniowie szkół gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych oraz innych placówek oświatowych w wieku od 14 do 19 lat. Prowadzącymi zajęcia mogą być nauczyciele (np. języka polskiego czy pracownicy szkolnych bibliotek ), animatorzy (np. animatorzy kultury czy harcerze) czy studenci (zaliczając praktyki takich kierunkach jak np. edukacja medialna, polonistyka czy dziennikarstwo)

    Projekt składa się z 20 ?kroków? czyli z 20 zajęć podczas których uczestnicy mogą wzbogacić się o:
    - wiedzę o działaniu mediów
    - umiejętność selektywnego odbioru treści medialnych
    - świadomość marketingu i reklamy w mediach
    - umiejętność swobodnego poruszania się w różnych gatunkach dziennikarskich
    - umiejętność identyfikowania wartości prezentowanych w mediach
    - umiejętność odróżniania informacji od opinii
    - świadomość korelacji między światem mediów a życiem publicznym.

    Uczestnictwo w kursie jest odpłatne, ale jest on dofinansowany przez konsorcjum projektowe i sponsorów w 75%. Wkład własny to kwota ok. 300 złotych. Aby wziąć udział w tym projekcie należy wysłać swoje zgłoszenie na adres mailowy zamieszczony na stronie internetowej projektu :

    http://www.mediaevo.pl/edukacja-medialna-20-krokow/projekty-edukacja.html

    Po zakończeniu kursu każdy z uczestników otrzymuje dyplom, a najlepsi otrzymają złoty dyplom. Nauczyciel lub animator po realizacji 2 edycji projektu i wypełnionym teście on-line otrzymuje Certyfikat Edukatora Medialnego.

    Tego typu kursy są naprawdę atrakcyjne, gdyż pozwalają na zdobycie dodatkowej wiedzy dla uczniów w wieku 14-19. Dodatkowo podczas tego kursu swoje kompetencje mogą również podnieść nauczyciele. Jest to bardzo rzadko spotykane aby podczas jednego kursu uczyli się zarówno jego prowadzący jak również i uczestnicy. Takie kursy pomagają rozwijać zainteresowanie mediami już od lat szkolnych, co skutkuje w późniejszej pracy w mediach.

  64. Natalia Żach napisał(a):
    28 maja 2012 o godz. 21:29

    MEDIA EVOLUTION

    http://www.mediaevo.pl/
    https://www.facebook.com/pages/Fundacja-MediaEvolution/181214418569888
    http://www.youtube.com/user/FundacjaMediaEvo?feature=mhee

    „Media Evolution? to organizacja pozarządowa stworzona przez ludzi mediów oraz specjalistów wielu dziedzin, między innymi pedagogów i prawników. Celem jej jest budowanie idei społeczeństwa informacyjnego i tworzenie medialnych projektów społecznych w różnych przestrzeniach życia: w rodzinie, w systemie edukacji, w biznesie czy w życiu publicznym.

    Każdy z tych obszarów wymaga konkretnych rozwiązań, które pomogą umieścić w centrum działania mediów człowieka i jego potrzeby rozwoju. Fundacja ?Media Evolution? jest odpowiedzią na potrzeby Polski, która musi dorównać standardom życia społecznego Europy Zachodniej.

    Link do misji organizacji:

    http://www.mediaevo.pl/misja.html

    PROJEKTY SPOŁECZNE

    Jednym z bardzo interesujących projektów społecznych jest ?Klinika Sukcesu?. Została zrealizowana z Towarzystwem Przyjaciół Dzieci oddział w Radomiu i była skierowana do mieszkańców miasta o rekordowym wówczas bezrobociu. Zakładała ona realizację 18-stu odcinków filmu dokumentalnego z warsztatów dla osób poszukujących pracy z ekspertami z różnych dziedzin. Przez 10-miesięcy wzięło w nim udział 78 osób.

    Prawnicy, doradca zawodowy, psycholog, psychoterapeuta i stylistka radzili jak aktywnie dążyć do sukcesu na rynku pracy. Projekt obejrzało w lokalnej stacji Dami w sieci Vectra 1,5 miliona widzów. Sesje zdjęciowe i warsztaty przyniosły wyjątkowe rezultaty, co czwarta osoba znalazła samodzielnie pracę.

    http://www.telewizja.radom.pl/dami-radom,,content,7,telewizja,klinika_sukcesu.html

    Uważam, iż to bardzo interesujący projekt, który pomógł wielu ludziom. Edukacja medialna wykorzystana w społecznych kampaniach, sprawia, że nabierają one zupełnie nowego charakteru. Staja się dla ludzi bardziej przystępne i otwarte. Klinika Sukcesu pomogła wielu osobom, okazała się skutecznym sposobem na pokonanie nieśmiałości, pozbycie się kompleksów czy zdobycie wiedzy cenionej przez pracodawców.

    PROJEKTY EDUKACYJNE

    MediaEVO jest inicjatorem kilku projektów edukacyjnych, m.in. serii projektów ?20 kroków?, w skład której wchodzą: Edukacja Medialna, Edukacja Prawna, Będę Przedsiębiorcą, Świadomy obywatel UE.

    ?Edukacja Medialna. 20 Kroków? to działanie składające się z 20 zajęć, których zadaniem jest budowanie kompetencji medialnej uczniów i nauczycieli lub animatorów. Wszystkie zajęcia są precyzyjnie zaprojektowane przez ekspertów.

    Głównym celem programu jest budowanie społeczeństwa informacyjnego, nauka krytycznego myślenia w odbiorze mediów ale też kształtowanie cech interpersonalnych młodych ludzi, które będą miały kluczowy wpływ na ich rozwój i świadome wejście w dorosłe życie.

    http://www.mediaevo.pl/files/krok2.pdf
    http://www.mediaevo.pl/files/krok20.pdf

    W programie uczestnicy nabędą:
    - wiedzę o działaniu mediów
    - umiejętność selektywnego odbioru treści medialnych
    - świadomość marketingu i reklamy w mediach
    - umiejętność swobodnego poruszania się w różnych gatunkach dziennikarskich
    - umiejętność identyfikowania wartości prezentowanych w mediach
    - umiejętność odróżniania informacji od opinii
    - świadomość korelacji między światem mediów a życiem publicznym.

    Tematy ?kroków? w programie:
    1. Kim jestem?
    2. Krytyczne myślenie
    3. Autoprezentacja
    4. Informacja
    5. Informacja a opinia
    6. Siła stereotypu w mediach
    7. Różnorodność mediów w Polsce
    8. Reklama w służbie sprzedaży
    9. Internet. Szanse i zagrożenia
    10. Koncentracja rynku mediów
    11. Gatunki dziennikarskie
    12. Obywatel a media
    13. Społeczności lokalne i ich media
    14. Promocja wartości w mediach
    15. Interwencja dziennikarska
    16. Tabloid. Kto rządzi tłumem?
    17. Organizacje pozarządowe w mediach
    18. Cechy lidera
    19. Rynek medialny
    20. Lokowanie produktu

    Ideą programu jest zapoznanie uczestników z elementarnymi zagadnieniami dotyczącymi mediów, społeczeństwa obywatelskiego i aktywności społecznej. Tylko zrozumienie funkcjonowania mediów a także otoczenia społecznego pozwala na rozwój i pełne korzystanie z praw obywatelskich.

    Twórcy aplikacji postawili na pracę w grupie, kreatywność uczestników a także zadania indywidualne i włączenie do projektu członków rodzin uczestników.
    W projekcie może brać udział młodzież w przedziale wiekowym 14-19. Jest on skierowany do uczniów szkół gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych oraz innych placówek oświatowych. Mile widziana jest realizacja programu przez domy kultury, ogniska wychowawcze i kluby młodzieży.

    Dlaczego projekt jest tak ważny?
    Edukacja Medialna w całej Europie jest jednym z filarów nowoczesnego szkolnictwa, niestety w Polsce nie znalazła dotychczas miejsca w systemie edukacji. Projekt „Edukacja Medialna. 20 kroków” jest odpowiedzią na potrzeby uczniów i w części wypełnia lukę w systemie edukacji.
    Eksperci Fundacji Media Evolution opracowują innowacyjne programy dla uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych wprowadzające ich w świat mediów poprzez praktykę. Głównym przesłaniem jest: „aby zrozumieć media i móc je krytycznie odbierać, trzeba je najpierw poznać”

  65. Katarzyna Pietrzyk Katarzyna Pietrzyk napisał(a):
    28 maja 2012 o godz. 22:38

    Uważam, że interesującą inicjatywą medialną jest projekt Legalna Kultura.
    To kampania społeczna, promująca korzystanie z legalnych źródeł kultury, realizowana przez Fundację Legalna Kultura.

    Wraz z odbiorcami kampanii i jej partnerami Legalna Kultura tworzy bazę legalnych źródeł kultury i wspiera powstawanie nowych. Bierze udział w największych wydarzeniach kulturalnych w Polsce i organizuje warsztaty edukacyjne. Długofalowy cel projektu to budowanie świadomości odbiorców kultury w nowej, cyfrowej rzeczywistości.

    ?Kultura. Cała sztuka w tym, by cieszyć się nią razem? – to przewodnie hasło kampanii Legalna Kultura. Kampania jest skierowana do wszystkich odbiorców kultury – tych, którzy świadomie z niej korzystają i czują się za nią odpowiedzialni oraz do tych, którzy jeszcze nie przywiązują znaczenia do legalności źródeł.

    Pierwszy etap kampanii Legalna Kultura trwa od marca do końca października 2012 roku. Promowana jest legalna kultura w kinach i telewizji, w prasie, radiu, Internecie oraz na cyfrowych nośnikach w autobusach i w metrze.
    Idea kampanii społecznej na rzecz promocji legalnych źródeł spotkała się z zainteresowaniem i wsparciem wielu partnerów medialnych ( np. TVN, Polsat, TVP, Cinema City, Wprost, Uważam Rze, Agora S.A. ) oraz instytucji związanych z kulturą. Dzięki temu zyskała nowy wymiar – już na starcie stała się kampanią o ogromnym, ogólnopolskim zasięgu.
    Legalna Kultura to kampania społeczna, która będzie realizowała różnorodne cele:
    ? Uświadomienie istoty relacji twórca ? odbiorca kultury oraz znaczenia udziału odbiorców w tworzeniu kultury (poprzez finansowanie jej).
    ? Działanie na rzecz budowania świadomości istnienia legalnych i nielegalnych źródeł kultury.
    ? Promocja legalnych źródeł kultury, wspieranie ich powstawania i rozwoju.
    ? Popieranie cyfryzacji i poszerzania zasobów publicznych ? im więcej ich będzie, tym szerszy będzie dostęp do kultury.
    ? Integracja środowisk twórców i odbiorców ? wszystkich, którzy są zainteresowani dyskusją o dostępie do dóbr kultury w sieci. Zbliżenie stanowisk stron oraz ich porozumienie sprzyja wprowadzeniu niezbędnych zmian legislacyjnych.

    Legalna Kultura ma służyć budowaniu poczucia odpowiedzialności za rozwój kultury oraz integrować środowiska odbiorców i twórców. Ważnym elementem tego procesu jest edukacja. Legalna Kultura przygotowała i prowadzi własne projekty edukacyjne, ale włącza się także w projekty już istniejące.
    Programy edukacyjne Legalnej Kultury:
    1) Konferencja Filmoteki Szkolnej – W ramach konferencji Filmoteki Szkolnej zorganizujemy dla nauczycieli panel o legalnych źródłach. Z uczniami gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych spotkamy się podczas Festiwalu Filmoteki Szkolnej.
    2) Otwarte Drzwi do Kultury – Dzięki współpracy z partnerami Legalnej Kultury uruchamiamy cykl otwartych spotkań edukacyjnych. To będzie wyjątkowa okazja! Swoje drzwi otworzą i pokażą, jak powstaje kultura: studia nagraniowe, wydawnictwa książkowe, redakcje, muzea i galerie, stacje radiowe i studio filmowe.
    3) Konkurs Filmowy Legalnej Kultury – W marcu ogłosiliśmy konkurs na film, który w interesujący i oryginalny sposób przedstawi cel kampanii ? promocję legalnych źródeł kultury. Laureatów poznamy podczas gali Konkursu Młodego Kina 37. Gdynia Film Festival. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w maju 2012. Kolejny konkurs filmowy zostanie ogłoszony we wrześniu 2012.
    4) Jestem ZA! – I-ART to nowe legalne źródło kultury, tworzone przez Narodową Galerię Sztuki Zachęta. Większość materiałów będzie udostępniona na licencjach Creative Commons. Portal jest kierowany zarówno do badaczy przeprowadzających kwerendy, nauczycieli poszukujących pomocy dydaktycznych, studentów, uczniów i wszystkich zainteresowanych sztuką współczesną.
    5) Edukacja z legalnych źródeł ? Collegium Civitas + Legalna Kultura – Program realizowany we współpracy z Collegium Civitas. W maju 2012 wspólnie przygotujemy serię edukacyjnych materiałów audio-wizualnych wyjaśniających praktyczne aspekty korzystania z cyfrowych zasobów. Filmy zostaną nagrane podczas specjalnych w spotkań edukacyjnych organizowanych w Collegium Civitas. Materiały będą dostępne jako zasoby edukacyjne na stronie http://www.legalnakultura.pl. Będą z nich mogli korzystać nauczyciele i edukatorzy z całej Polski.
    Kampania Legalna Kultura została objęta Honorowym Patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego.

  66. Joanna Purzycka Joanna Purzycka napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 02:31

    Moim zdaniem na uwagę zasługuje akcja ?UNESCO for Media Education and Literacy?, która rozpoczęła się w czerwcu 2008 roku.

    link: http://portal.unesco.org/ci/en/ev.php-URL_ID=15886&URL_DO=DO_TOPIC&URL_SECTION=201.html

    Akcja ta miała na celu rozpowszechnienie krytycznej wiedzy na temat mediów, zapewnienie ludziom umiejętności i zdolności do krytycznego odbioru, oceny i wykorzystywania informacji i mediów w pracy i życiu osobistym, sprawienie, by ludzie podchodzili do mediów racjonalnie i umieli z nich korzystać. Dzięki temu mogliby stać się nie tylko świadomymi użytkownikami i konsumentami, ale też twórcami i producentami informacji i wiadomości multimedialnych.

    Rozpowszechnienie środków masowego przekazu bardzo zmieniło ludzkie procesy komunikacyjne i zachowania. Edukacja medialna ma na celu umocnienie pozycji ludzi poprzez zapewnienie im kwalifikacji, postaw i umiejętności, które są niezbędne do zrozumienia funkcji multimediów.
    Edukacja medialna według UNESCO opiera się na prawach człowieka oraz na tworzeniu społeczeństwa, które ma dostęp do wiedzy i informacji. Dostęp do mediów wysokiej jakości jest według organizacji filarem uniwersalnego prawa do swobodnego wyrażania opinii.

    UNESCO ma wieloletnie doświadczenie w zwiększaniu umiejętności korzystania z mediów, m.in. poprzez uchwalenie w 1982 roku ?Grünwald Declaration?, w której wzięto pod uwagę potrzebę rozwijania systemów politycznych i edukacyjnych, które promowałyby wśród ludzi krytyczne zrozumienie zjawisk komunikacji. Od tego czasu organizacja wspiera wiele inicjatyw mających za zadanie sprawić, by media i umiejętności korzystania z informacji stały się integralną częścią nauczania, które trwa całe życie.
    Akcja skupiała ekspertów z różnych regionów świata w celu przyspieszenia procesu wprowadzania multimediów i alfabetyzacji informacyjnej do procesów nauczania i programów szkoleniowych na całym świecie.
    Szczególny nacisk położony został przede wszystkim na kształceniu nauczycieli. UNESCO postawiło sobie kilka zadań: uwrażliwienie ich na znaczenie informacji i umiejętność korzystania z mediów w procesie edukacji, umożliwienie im włączenia tej wiedzy w nauczanie oraz zapewnienie im odpowiednich metod pedagogicznych i programów nauczania.

    Istotnym elementem tej strategii jest włączenie bibliotek do programu, ponieważ biblioteki stanowią kluczową rolę w edukacji człowieka, gdyż są to miejsca, w którym ludzie korzystają ze źródeł i usług za darmo.
    UNESCO podjęło wiele działań. Wydało m.in. poradnik dla nauczycieli, uczniów, rodziców i profesjonalistów na temat edukacji medialnej. Poza tym pojawiła się też publikacja ?Media and Information Literacy Curriculum for Teachers?, czyli model i program nauczania dla nauczycieli. Celem wydania było zwiększenie liczby nauczycieli, którzy potrafiliby nauczać korzystania z mediów i informacji. Dzięki temu wzrosłaby ta umiejętność w społeczeństwie.
    Publikacja zawiera szczegółowe moduły programu nauczania, m.in. interdyscyplinarne zagadnienia dotyczące zaangażowania w życie obywatelskie, rozwiązywania problemów, równości płci, dialogu międzykulturowego. Publikacja jest efektem procesu trwającego trzy lata, który składał się z badań oraz spotkań grup ekspertów z wielu dziedzin, takich jak media, informacje, technologie, edukacja.

    ?Curriculum? zostało zaprezentowane podczas ?First International Forum on Media and Information Literacy? (Międzynarodowe Forum na temat Mediów i Alfabetyzacji Informacyjnej). Forum to było pierwszym tego typem wydarzeniem na szczeblu międzynarodowym, uczestniczyło w nim ponad 200 osób z całego świata, m.in. nauczycieli, ekspertów mediów i informacji, socjologów, którzy mieli możliwość dyskusji i dzielenia się doświadczeniami i wiedzą.

    Innym działaniem UNESCO jest uruchomienie w porozumieniu z United Nation Alliance of Civilizations pierwszej globalnej sieci uniwersyteckiej dotyczącej mediów i korzystania z informacji oraz dialogu międzynarodowego: University Network on Media and Information Literacy and Intercultural Dialogue. Sieć początkowo łączyła osiem uniwersytetów: Autonomous University w Barcelonie, University of the West Indies na Jamajce, Cairo University w Egipcie, Uniwersytet w Sao Paulo, Temple University w USA, Beijing Tsinghua University, Sidi Mohamed Ben Abdellah University w Maroku oraz Queensland University of Technology w Australii. Sieć ma zadania w różnych obszarach, ma prowadzić badania, działać jako obserwatorium i miejsce krytycznej oceny działalności programu, wydawać publikacje, upowszechnić edukację medialną na wszystkich szczeblach systemu edukacji, promować akcje wśród obywateli, wspierać inicjatywy młodzieżowe itd.

    UNESCO działa w wielu krajach, m.in. w Afryce i Azji, by rozpowszechnić korzystanie z mediów i informacji. Czyni to poprzez konferencje, spotkania, publikacje, programy i wiele innych.

    Akcja ?UNESCO for Media Education and Literacy? według mnie jest akcją bardzo pożyteczną, powszechną i działającą w odpowiedni sposób. UNESCO zaczyna od ?stawiania fundamentów?, gdyż przede wszystkim skupia się na przygotowaniu nauczycieli, którzy mają przekazać swą wiedzę uczniom; dzięki temu upowszechnia się edukacja medialna, a społeczeństwo staje się bardziej świadome.

  67. Paulina Mizia Paulina Mizia napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 10:46

    W moim przekonaniu, świetną inicjatywą edukacyjno- medialną jest ogólnopolska kampania społeczna: ?Język to podstawa. Ucz się języków?, która została zainaugurowana przez Fundację Instytut Jakości w Edukacji (FIJED), Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Jakości w Nauczaniu Języków Obcych (PASE) oraz Międzynarodowe Stowarzyszenie Reklamy w Polsce (IAA Poland).

    Celem tej kampanii jest podniesienie jakości edukacji językowej w Polsce oraz tworzenie systemowych rozwiązań sprzyjających upowszechnieniu znajomości języków obcych wśród Polaków. Zadanie projektu jest także uzmysłowienie obywatelom jak ważna i korzystna jest dla nich umiejętność posługiwania się językiem obcym. Akcja skierowana jest do różnych grup odbiorców: dzieci, młodzieży i dorosłych zainteresowanych nauką języka. Kampania, z racji nadchodzących mistrzostw Euro 2012, dotyczy także przedsiębiorców, właścicieli punktów usługowych: hoteli, restauracji, barów, sklepów itp, chcących sprawdzić gotowość swoich placówek do obsłużenia zagranicznych kibiców.

    Organizatorzy akcji pomyśleli o licznych działaniach propagujących naukę języków np.: Festiwalu Piosenki Obcojęzycznej, akcji ?Czytam po angielsku?, serii konferencji i warsztatów tematycznych oraz certyfikacji punktów sprzedażowych. W trakcie trwania kampanii zorganizowano również Tydzień Języków.

    Inicjatywa ?Tydzień Języków – przygotuj się do EURO? jest w trakcie trwania. Rozpoczęła się ona 25 maja i potrwa do 3 czerwca 2012 r. W jej ramach przeprowadzonych zostanie kilka projektów:

    Let’s Talk: rozdawanie plakietek i nalepek ?Mówię w języku…? w przyjazny sposób komunikujących znajomość języka obcego – otrzyma je każdy, kto zadeklaruje komunikatywną znajomość danego języka.

    Let’s Check: wystawianie bezpłatnych certyfikatów językowych – uzyskanie takiego dokumentu możliwe będzie podczas drzwi otwartych w szkołach językowych i uczelnianych ośrodkach językowych.

    Let’s Work: certyfikacja językowa punktów sprzedaży – każda firma będzie mogła uzyskać w szkole językowej biorącej udział w akcji etykietę ?Tu mówimy w języku…?, po pozytywnym przetestowaniu jej pracowników obsługi klienta.

    Let’s Win: konkurs dla uczniów szkół publicznych. (Nauczyciele będą mieli za zadanie zorganizować w swoich klasach lekcję językową związaną z EURO, której efektem będzie praca biorąca udział w konkursie rozstrzyganym przez internautów).

    Let’s Play: akcje lokalne – szkoły językowe uczestniczące w inicjatywie organizować będą dla swoich lokalnych społeczności rozmaite konkursy, festyny, pikniki, zabawy, gry miejskie itp.

    Kampanię ?Język to podstawa. Ucz się języków? poparło już ponad 150 szkół językowych oraz instytucje z wieloletnim doświadczeniem w nauczaniu języków obcych, m. in.: British Council, Instytut Austriacki, Goethe- Institut, University of Cambridge ESOL Examinations oraz wydawnictwo Pearson. Akcje wspierają także organizacje samorządowe, środowiska biznesowe oraz znane osoby ze świata kultury i mediów, takie jak: Henryk Sawka, Marek Kościkiewicz, czy Radek Brzózka. Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa objął tę inicjatywę patronatem medialnym.

    Uważam, że kampania uświadamia, jakie możliwości otwierają się przed społeczeństwami dzięki wielojęzyczności nowoczesnej Europy. Zdolność rozumienia wielu języków i posługiwania się nimi pozwala obywatelom osiągnąć pełnię swoich możliwości w życiu społecznym i zawodowym. Umiejętności językowe są niezbędne do równouprawnienia i integracji. W aktualnym kontekście zwiększającej się mobilności, globalizacji gospodarki i zmieniających się tendencji gospodarczych potrzeba nauki języków i rozwoju wielojęzycznej i międzykulturowej edukacji jest bardziej oczywista niż kiedykolwiek wcześniej.

  68. Dagmara Wawrzyniak Dagmara Wawrzyniak napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 11:24

    Według mnie jedną z kampanii edukacyjno-medialnych jest działalność fundacji SYNAPSIS ? http://www.synapsis.org.pl Pewnie każdy z nas natknął się na ten spot reklamowy: http://www.youtube.com/watch?v=AuB1lsHPAkw&feature=relmfu Działalność fundacji synapsis to przede wszystkim bezpośrednia pomoc osobom z autyzmem i ich rodzinom. Od 1999 roku Fundacja SYNAPSIS prowadzi Ośrodek dla Dzieci z Autyzmem, który zajmuje się diagnozowaniem, terapią oraz edukacją dzieci i młodzieży z autyzmem. W 2007 roku Fundacja SYNAPSIS otworzyła pierwsze w Polsce przedsiębiorstwo społeczne zatrudniające 24 dorosłe osoby z autyzmem – Pracownia Rzeczy Różnych SYNAPSIS. Ponadto Fundacja SYNAPSIS realizuje zintegrowane działania na rzecz wzmacniania warunków realizacji praw dzieci i osób dorosłych z autyzmem w Polsce. Od 2003 roku przy Fundacji działa Rzecznik Praw Osób z Autyzmem. Była też inicjatorem powołania w 1997 roku Porozumienia AUTYZM ? POLSKA i przewodniczy Radzie Porozumienia, które skupia ponad 40 organizacji działających na rzecz osób z autyzmem w Polsce. Od początku swej działalności Fundacja SYNAPSIS prowadzi działania na rzecz poprawy świadomości społecznej problemu autyzmu. Fundacja przeprowadziła 10 dużych kampanii społecznych w mediach regionalnych i ogólnopolskich. Była współproducentem przedstawienia teatralnego ?Mała Steinberg? z Krystyną Jandą w roli głównej.
    Celem Fundacji SYNAPSIS jest umacnianie, propagowanie i wspieranie:
    ? rozwoju więzi rodzinnych i społecznych,
    ? podmiotowości i godności jednostki oraz rodziny,
    ? wspólnotowości w rodzinie i społecznościach,
    ? własnych możliwości ludzi, a zwłaszcza poczucia kompetencji społecznej, inicjatywy i kreatywności,
    ? ekologicznego widzenia problemów ludzkich, rodzinnych i społecznych,
    ? podmiotowości jednostki w środowisku zawodowym, humanizacji pracy i własności,
    ? potęgowania zdrowia psychicznego, rozwoju umiejętności psychoprofilaktycznych i profesjonalnego doradztwa i pomocy ludziom.
    Uważam, że fundacja ta jest wyjątkowa ze względu na to, że skupia się właśnie na osobach z problemem autyzmu. Opieka osobami z tą chorą jest trudna, dlatego też wymaga wiele poświęcenia i uwagi. W związku z tym fundacja SYNAPSIS prowadzi szkolenia z zakresu terapii i edukacji dzieci z autyzmem i innymi całościowymi zaburzeniami rozwojowymi na poziomie podstawowym i specjalistycznym, aktywizacji zawodowej osób dorosłych z autyzmem oraz pomocy rodzinie osób z autyzmem i wspierania otoczenia społecznego osób z autyzmem. Wszyscy uczestnicy szkoleń otrzymują zaświadczenia Fundacji SYNAPSIS potwierdzające ukończenie szkolenia. Pracownicy oświaty, uczestnicy szkoleń prowadzonych przez Niepubliczną Placówkę Doskonalenia Nauczycieli SYNAPSIS otrzymują zaświadczenia potwierdzające ukończenie szkolenia wystawiane przez tę placówkę.
    Dzięki działalności fundacji SYNAPSIS osoby z autyzmem mogą podjąć się szukania pracy. Znajdą tu wskazówki przydatne do ubiegania się o pracę i informacje dotyczące dostępnego dla nich wsparcia. Fundacja krok po kroku pokazuje jak radzić sobie z tym problemem.
    Podsumowując, działalność fundacji SYNAPSIS ma ogromny wpływ na życie osób cierpiących na autyzm. W bardzo dużym stopniu ingeruje w ich życie, pomagając oczywiście i nakierowując odpowiednio wedle upodobań i zainteresowań. Najodpowiedniejszym słowem, które charakteryzuje działalność fundacji jest bez wątpienia WSPARCIE i POMOC, bo odwiedzając samą stronę fundacji możemy się wiele dowiedzieć.

  69. Marta Klimas Marta Klimas napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 13:39

    Starszy nie znaczy gorszy!
    To temat mojej odpowiedzi na zadanie badawcze;) Tak jest, wlasnie takie dzialania edukacyjne ostatnio odkrylam.

    Niesprawiedliwe by bylo, gdybym pisala tu glownie o jednej instytucji ktora podjela takie przedsiewziecie edukowania starszych ludzi, poniewaz jest ich napewno bardzo duzo. Mnie jednak zainspirowal pewien wolontariat z Poznania w ktorym czynnnie dziala moja kuzynka.
    Jakis czas temu spotkalysmy sie na rodzinnym obiedzie i od slowa do slowa przedstawila mi bardzo ciekawy projekt. Teraz do rzeczy;)

    Wolontariat zorganizowal zajecia dla seniorow z podstawowych dziedzin zycia, tak aby w latwy sposob mogli sie nauczyc m.in jak obslugiwac komputer, jak korzystac z internetu, jakie funkcje ma telefon komorkowy i w czym moze nam pomoc a takze zajecia dodatkowe z podstaw jezyka angielskiego oraz sporty dla kazdego!
    Swietny pomysl i jeszcze lepsza organizacja. Studenci z Poznania wlaczyli sie w nia calym sercem. kilkadziesiat wolontariuszy zaproponowalo w czym mogliby pomoc i kiedy mogliby poswiecic swoj czas aby nauczyc starszych od siebie tego, co sami potrafia doskonale.
    Wiele seniorow z tego skorzystalo i wolontariat do dzis ma „swoich stalych uczniow”. Jest to moim zdaniem rewelacyjne spedzanie czasu i nauka nie tylko dla tych starszych ale i dla nas, mlodych, poniewaz uczymy sie pewnej odpowiedzialnosci za to co mowimy a takze wspolpracujac z doswiadczonymi zyciem ludzmi mozemy wdac sie w bardzo ciekawe rozmowy. Nauka przez zabawe i nauka przez doswiadczenie drugiego, to najlepsze co mogloby nas spotkac, dlatego ja jestem jak najbardziej na TAK!
    Ten temat jest jak rzeka i mozna by przytaczac tu wiele linkow organizacji komercyjnych, fundacji jak i wlasnie wolontariatow, ktore takie zajecia organizuja, mi jednak zalezy na tym abysmy otworzyli nasze serca i przede wszystkim nabrali odwagi i wlaczyli sie w akcje, ktora trwa i oby trwala wiecznie. Bo nie zapominajmy, ze technika idzie do gory i kto wie czy czasem i nas nie beda kiedys uczyc mlodzi, przepelnieni wiedza ludzie. A pamietajmy, ze dobro powraca;)

    PS Tu strona jednego z takich wolontariatow, dzialajacego nie tylko na terenie mojego rodzinnego miasta Poznan ale i w Warszawie. Zapraszam do zakladki kalendarz impez w wybranym miescie: http://www.malibracia.org.pl

  70. Ilona Januszewska Ilona Januszewska napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 14:31

    W dzisiejszych czasach kiedy komputer gości w większości domów, a niezbędnym załącznikiem jest Internet, bardzo łatwo o zagrożenia jakie za tym idą. Mam tu na myśli nieprzemyślanie korzystanie z Internetu dzieci, które ufają wszystkiemu i wszystkim co tylko zobaczą w sieci. Dziecko, nie zawsze zdaje sobie sprawę z tego, że po drugiej stronie nie zawsze jest ktoś, kto ma dobre chęci, bardzo często dzieci stają się obiektem prześladowań.
    I tu wyłania się problem pedofilii, naprzeciw któremu, od jakiegoś czasu wychodzą MEDIA. Dlatego uważam, że bardzo dobrą formą edukacji prowadzonej przez media jest kampania medialna prowadzona pod hasłem Nigdy nie wiadomo, kto jest po drugiej stronie to pierwszy projekt zrealizowany w ramach programu Dziecko w Sieci. Akcja poświęcona została problemowi uwodzenia dzieci w Internecie i rozpoczęła w Polsce dyskusję na temat tego problemu. Dzięki dużemu zaangażowaniu mediów kampania uzyskała widoczność na poziome ponad 70 proc. ogółu Polaków (Gemius 2005), jest to zatem dość dużu procent zainteresowanych.

    W ramach projektu od lutego do czerwca 2004 roku prezentowane były reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe oraz zewnętrzne. Do akcji włączyło się, m.in. 8 ogólnopolskich stacji telewizyjnych, 19 stacji radiowych, 33 tytuły prasowe (ponad 120 publikacji reklamy) oraz blisko 200 portali i serwisów internetowych. Reklama zewnętrzna (billboardy oraz plakaty przystankowe) eksponowana była w 18 największych miastach Polski.

    Spot telewizyjny wykorzystany w kampanii, prezentujący rozmowę na czacie pomiędzy dziewczynką (Ania) i dorosłym mężczyzną podającym się za jej rówieśnika (Wojtek), do dzisiaj jest wykorzystywany w materiałach telewizyjnych dotyczących przypadków pedofilii w Internecie.
    Kampania ?Dziecko w Sieci? została przetłumaczona i zrealizowana w Bułgarii, Czechach, na Łotwie oraz w Albanii i Mołdawii.Kampania została przygotowana we współpracy z agencja reklamową VA Strategic Communications.
    W formie konkluzji, chciałabym zauważyć, że media spełniły swoją rolę i misję w tym przypadku celująco. Służą przede wszystkim dobru społecznemu, uczą i pomagają zapobiec niebezpieczeństwu, jakie może napotkać dziecko podczas surfowania w sieci.

    http://dzieckowsieci.fn.pl/nigdy-nie-wiadomo-kto-jest-po-drugej-stronie

  71. Przemysław Duda Przemysław Duda napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 14:47

    Współczesny świat potrzebuje mediów. Człowiek chce być informowany o tym co się wokół niego dzieje. Utarło się również w wielu kręgach powiedzenie, iż jeżeli nie ma Cię w mediach to nie istniejesz. Wiele osób zabiega o to by choć przez chwilę człowiek o nich usłyszał, by pojawili się na tapecie rozmów. Człowiek potrzebuje mediów, a media potrzebują człowieka. Dlatego też nawet najmniejsze społeczności (jak powiaty, czy gminy, a nawet miasta) organizują swoje lokalne media (jak prasa, radio, portale internetowe czy telewizja).
    Najbliższą mi inicjatywą edukacji medialne jest chyba lokalna telewizja internetowa, którą przed kilkoma laty założyliśmy w moim rodzinnym mieście wraz z grupą przyjaciół. Telewizja ta nie powstała dla zysków finansowych, ale po to, by rozwijać swoje dziennikarskie pasje i uczyć się działania w świecie mediów. Nikt z nas nie posiadał wykształcenia dziennikarskiego, a w pieszych krokach staraliśmy się wspierać i podpowiadać jak powinny wyglądać. Zyskaliśmy również wielu współpracowników, którzy na co dzień uczyli się w miejscowych gimnazjach czy szkołach ponadgimnazjalnych, a ?po godzinach? tworzyli jedyną w regionie telewizję internetową.
    Prócz przygotowywanych raz na jakiś czas programów (informacyjnych, publicystycznych, czy rozrywkowych) organizowaliśmy również różnego rodzaju imprezy, których głównym zadaniem była edukacja dobry wartości i pokazania, że nawet w małym mieście są rzesze talentów. Koncerty, happeningi czy inicjatywy społeczne zyskały wielu zwolenników, co nas niezmiernie cieszyło. Jednym z większych przedsięwzięć, które organizujemy od kilku lat jest plebiscyt ?Widzieć Więcej?, w którym to nagradzane są osoby działające lokalnie na rzecz młodych. To nagroda przyznawana przez młodzież, która pragnie w pewien sposób odwdzięczyć się osobom wspierającym ją w rozwijaniu pasji teatralnych, muzycznych, itp.
    W ostatnich latach podjęliśmy się również wyzwania nakręcenia amatorskich seriali, które mają za zadanie przekazanie widzowi dobrych wartości. Z racji tego, że telewizja powstała przy parafii, wiele audycji odnosi się do ducha katolickiego i prawd ukazywanych przez Kościół.
    Dziś ze względu na różne czynniki nieco rzadziej angażujemy się w rozwój telewizji. Mamy jednak nadzieję, iż nasz portal i programy, które można znaleźć pod adresem http://sigutv.pl znajdą jeszcze więcej sympatyków.
    Mamy również nadzieję, iż to wyzwanie podjęte przez nas przed laty, pomoże nam w naszych działaniach zawodowych, a doświadczenie które zdobyliśmy, zaprocentuje w przyszłości.

  72. Ewelina Urbańska napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 15:19

    Francja jest bliska memu sercu, dlatego zdecydowałam się poszukać czegoś ciekawego właśnie w tym kraju. Natrafiłam na ciekawą inicjatywę, związaną z kierunkiem moich studiów. Takie zajęcia, zadania i szkolenia są bardzo ciekawe i chętnie sama wzięłabym w nich udział.
    CLEMI (Centre de Liaison de l?Enseignement et des Médias d?Information) to ośrodek łączności nauki z mediami informacyjnymi. Powstał w 1983 roku i jest częścią francuskiego Ministerstwa Edukacji Narodowej. CLEMI odpowiedzialny jest za edukację medialną we Francji.
    Celem ośrodka jest promowanie, zachęcenie, w szczególności poprzez szkolenia i wykorzystywanie mediów w nauczaniu, do lepszego rozumienia świata przez uczniów. Efekty są widoczne dzięki współpracy nauczycieli ze specjalistami informacyjnymi. Bez względu na poziom, wszyscy nauczyciele mogą brać udział w szkoleniach, aby promować m.in. dziennikarstwo obywatelskie na szczeblu regionalnym lub krajowym.
    La Semaine de la presse et des médias dans l?école (tydzień z prasą i mediami w szkole) to flagowy pomysł CLEMI, realizowany już od dwudziestu lat. Wszystko po to aby lepiej rozumieć świat mediów, kulturę i demokratyczność w kraju. CLEMI towarzyszy również studentom. Ucząc przekazywania informacji, czym ona jest, rozwija również samodzielność i wytrwałość.
    Oto projekty:
    ? Journaaux scolaires et lycécns- wskazówki np. jak pisać, jak używać i korzystać z informacji.
    ? Blogs et sites- efekty pracy młodych ludzi z Internetem w szkołach.
    ? Radio et webradio- warsztat potrzebny do pracy w radiu. Przybliżenie środków masowego przekazu w Internecie.
    ? Le programme fax!- program ogólnoświatowy, umożliwiający publikowanie w sieci swoich artykułów, przy pomocy nauczycieli. Tematy przeważnie są popularne, ?gorące?.
    CLEMI organizuje wiele konkursów m.in.:
    ? ARTE-CLEMI Reportage,
    ? Trophée presse citron
    ? Concours l?Équipe junior 2012

    CLEMI stawia na kształcenie, zatem oferuje szereg szkoleń zawodowych. Ośrodek jest oficjalnie odpowiedzialny za szkolenia umiejętności korzystania z mediów, ich analizy i produkcji w szkołach. Posiadają sieć trenerów: dziennikarzy, reżyserów, producentów, naukowców i badaczy.

    http://clemi.org/

  73. Wioletta Walaszczyk napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 18:07

    Myślę, że inicjatywą medialno ? edukacyjną o której warto wspomnieć są platformy e ? lerningowe. Zauważyłam, ze korzysta się z nich coraz częściej. Jeden z przykładów może stanowić nasza uczelnia ? UKSW.
    https://e.uksw.edu.pl/login/index.php
    Nauczanie z wykorzystaniem sieci komputerowych i Internetu, oznacza wspomaganie dydaktyki za pomocą komputerów i Internetu. Pozwala to na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej. Doskonale uzupełnia również tradycyjny proces nauczania. E?learning to tylko jeden z elementów edukacji, dlatego edukacja w czasie rzeczywistym dotyczy znacznie obszerniejszego zasięgu usług niż e?learning.
    Termin e-learning, tak jak i techniki uczenia się oraz technologie kształcenia, odnosi się do stosowania w nauczaniu technologii elektronicznej w o wiele szerszym zakresie niż w ramach tradycyjnych szkoleń komputerowych, czy też nauczania wspomaganego komputerowo z połowy lat osiemdziesiątych. Jest również o wiele szerszy od pojęć nauczania i edukacji online, które oznaczają nauczanie tylko przez sieć internetową.
    E-learning służy nauczaniu na odległość oraz nauczaniu elastycznemu, jednak może być również łączony z tradycyjnym nauczaniem w formie kursów mieszanych tak jak to ma miejsce na UKSW, w przypadku nauki, na przykład, języków obcych.
    Istnieje kilka dróg nauki przy pomocy tej metody. Oto one:
    1. Model korespondencyjny:
    ? Materiały drukowane, skrypty, podręczniki
    ? Lekcje nadawane przez radio lub telewizję
    2. Model multimedialny:
    ? Materiały drukowane
    ? Lekcje na nośnikach audio
    ? Lekcje na nośnikach wideo
    ? Dydaktyczne programy komputerowe
    3. Model teleedukacyjny synchroniczny:
    ? Audiotelekonferencje
    ? Wideotelekonferencje
    ? Lekcje przez radio lub telewizję i audiotelekonferencje
    4 Model teleedukacyjny asynchroniczny (wirtualny):
    ? Interaktywne multimedia
    ? Materiały prezentowane w sieciach INTERNET
    ? Teleedukacja z komputerem i Internetem

    Omawiana przeze mnie metoda to swoisty internetowy zamiennik szkoły. Na całym świecie istnieje prawie dwieście rodzajów narzędzi wspomagających proces nauczania zdalnego. Chciałabym zauważyć, że znajomość tych systemów czy metod prowadzenia nauczania za ich pomocą jest jednak ciągle niezbyt duża .
    Pragnę przedstawić jedną z nich w mojej pracy badawczej.
    Platforma WebCT jest jedną z bardziej popularnych, mającą 38% udział w rynku platform e-learningowych. Autorzy wykorzystali ją do budowy przykładowego kursu. Platforma ta jest przewidziana do instalacji na serwerze uczelni lub wydziału. Pozwala ona na łączenie wielu kursów w jeden tok studiów. System ten opiera się na narzędziach do tworzenia i zarządzania kursami oraz skryptach CGI, scalających teelementy. Udostępnione materiały szkoleniowe mogą zawierać między innymi tekst, grafikę, wideo i audio. Możliwe jest podpinanie prezentacji zgodnych z systemem wtyczek, np. apletów w Javie czy prezentacji we Flashu. Za pomocą WebCT, podobnie zresztą jak i innych systemów tej klasy, możemy stworzyć cały kurs, zawierający oferowane dla studentów materiały, narzędzia komunikacji oraz narzędzia do sprawdzania postępów w nauce. WebCT ma szeroki zakres różnych form testów automatyczne sprawdzanie odpowiedzi, wraz z analizą rezultatów testów grupy studenckiej, pozwala na stosunkowo efektywne sprawdzenie wiedzy studenta. Należy zaznaczyć, że system WebCT ma już polską wersję językową, co jest niezbędnym warunkiem stosowania takiego systemu w dydaktyce.
    http://www.elearninglearning.com/course/platform/webct/

  74. Patrycja Sosnowska Patrycja Sosnowska napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 18:55

    Przykładem interesującej inicjatywy edukacyjno-medialnej może być czasopismo „Pod Wiatr”.

    http://podwiatr.pl/historia

    To gazeta ukazująca się na Pomorzu, Kujawach i w Wielkopolsce.
    Ideą pisma, które ukazuje się od października 1993 r.- do 2004 roku jako miesięcznik obecnie dwumiesięcznik – jest umożliwienie młodzieży mówienie własnym głosem o swoich sprawach, promocja talentów w dziedzinie publicystyki, literatury , sztuki plastycznej i fotografii, wspieranie dążeń młodych ludzi do intelektualnej samorealizacji, wspomaganie nauczania j. polskiego oraz współczesnej kultury i historii Polski w szkołach polonijnych i prezentacji dorobku edukacyjnego tych placówek. Pismo ma formułę otwartą i udostępnia łamy każdemu młodemu człowiekowi oferującemu czytelnikom swój talent. Najmłodszy twórca występujący na łamach ma 11 lat, najstarszy – 26 lat.
    Przez okres ukazywania się Pod Wiatr obecność na jego łamach w rozmaity sposób zaznaczyło ponad 4,5 tys. korespondentów ? autorów z kraju i kilkudziesięciu środowisk polonijnych. 1213 młodych twórców nadesłało ponad 8 tys. utworów poetyckich i prozatorskich na piętnaście Konkursów Literackich o trofeum ?Wiatraka?. Siedemnasty rok na łamach ukazuje się czterostronicowa wkładka ?Witryna Literacka? prezentująca dorobek literacki autorów w wieku do 26 lat, ?Galeria? sztuki graficznej i fotograficznej, dwukolumnowy dodatek proekologiczny pn. ?Ekologia bez granic?, rubryka recenzji oraz niekonwencjonalny cykl edukacyjny ?Lektury szkolne inaczej?. Pod Wiatr był współinicjatorem i patronem medialnym regionalnych konkursów proekologicznych ?Z ekologią bez granic? oraz na ?Szkolną gazetkę proekologiczną?. Z inicjatywy redakcji w roku 2000 bydgoscy uczniowie z 97 szkół i placówek oświatowo ? wychowawczych zasadzili ?Drzewa Roku 2000? tworząc żywe pomniki swoich szkół w ?Gaju Milenijnym? na terenie Leśnego Parku Kultury i Wypoczynku w Myślęcinku. Z uwagi na formułę edukacyjno – kulturalną Pod Wiatr posiada status czasopisma specjalistycznego.
    Pod Wiatr za pośrednictwem warszawskiej Fundacji ?Oświata Polska Za Granicą? i bezpośrednio z redakcji dociera nieodpłatnie do młodzieży pochodzenia polskiego w ponad 500 ośrodków polonijnych ( w tym w ok.350 na Wschodzie ) 106 krajów świata. Intencją wydawcy oraz skupionej wokół tytułu młodzieży jest uczynienie z Pod Wiatr forum przyjaźni oraz świadectwa tożsamości narodowej i pokoleniowej.
    W roku 2001 Polskie Stowarzyszenie Autorów, Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie (APAJTE) z siedzibą w Paryżu przyznało Mirosławowi Twarogowi i jego żonie Annie Dyplom Uznania ? za prowadzenie działalności dziennikarskiej wśród młodzieży polonijnej świata?.

    Myślę, że gazeta ta daje wiele możliwości utalentowanej młodzieży Pomorze, Kujaw i Wielkopolski. Szukałam, czy takie czasopisma występują również w innych regionach, lecz niestety nic nie znalazłam. To świetny pomysł na kształtowanie wiedzy, talentów i umiejętności młodych artystów, czy dziennikarzy. Gdyby taka gazeta powstała w województwie łódzkim napewno napisałabym do niej jakiś swój tekst. To świetny start dla młodych dziennikarzy. To genialne, aby w gazecie każdy mógł wypowiadać się bez granic swoja poezją.
    Hasło czasopisma – SAMI O SOBIE :)

  75. Joanna Turek Joanna Turek napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 19:46

    Cały czas dużym problemem jest kontrolowanie dzieci w sieci przez rodziców. Najmłodsi nie są jeszcze uodpornieni i wciąż popełniają błędy wchodząc na różnego rodzaju fora, czaty czy portale gdzie wypisują swoje dane co może mieć potem koszmarne skutki zagrażające ich bezpieczeństwu. Nie wszyscy rodzice zdaja sobie sprawę z wagi i konsekwencji tego problemu inni nie są w stanie upilnować dziecka ze względu na bark czasu lub niekompetencje w używaniu komputera. Temat jest jak najbardziej aktualny i cały czas o nim głośno w mediach, dlatego zainteresował mnie program „Dziecko w sieci” z inicjatywy Fundacji Dzieci Niczyje.

    Fundacja do tej pory zrealizowała pięć kampanii:

    1: NIGDY NIE WIADOMO, KTO JEST PO DRUGIEJ STRONIE!

    Ogólnopolska kampania społeczna Dziecko w Sieci zainicjowana została przez Fundację Dzieci Niczyje w lutym 2004 roku. Podstawowym jej celem było zwrócenie uwagi dorosłych i dzieci na zagrożenia związane z aktywnością pedofilów w Sieci oraz edukacja w zakresie bezpiecznego korzystania z Internetu. Część medialną kampanii zrealizowano pod hasłem Nigdy nie wiadomo, kto jest po drugiej stronie. Od stycznia 2005 kampania realizowana jest w ramach programu Komisji Europejskiej Safer Internet jako kompleksowy projekt edukacyjny na rzecz bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w Sieci. Od stycznia 2005 głównym partnerem kampanii jest Fundacja Orange.

    2: INTERNET TO OKNO NA ŚWIAT. CAŁY ŚWIAT.

    W latach 2005-2006 współorganizatorem kampanii była Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa (NASK). FDN wspólnie z NASK zrealizowały kampanię medialną i edukacyjną poświęconą problemowi niebezpiecznych treści w Sieci. Pod hasłem Internet to okno na świat. Cały świat opracowane zostały reklamy prasowe, radiowe, oraz telewizyjne.

    3: STOP CYBER PRZEMOCY!

    Od stycznia 2008 roku w ramach kampanii realizowana jest akcja Stop Cyberprzemocy poświęcona problemowi przemocy rówieśniczej w Sieci. Na jej potrzeby opracowane zostały reklamy prasowe, telewizyjne i internetowe oraz film edukacyjny wraz ze scenariuszem zajęć adresowanych do uczniów szkół gimnazjalnych.

    4:KAŻDY RUCH W INTERNECIE ZOSTAWIA ŚLAD!

    W czerwcu 2010 roku, w związku ze zmianą w prawie (penalizująca uwodzenie dzieci w Internecie) ruszyła kampania społeczna Każdy ruch w Internecie zostawia ślad. Jej celem było m.in. zakomunikowanie ofiarom uwodzenia, nawet potencjalnym, że nie są bezbronne, a prawo stoi po ich stronie. Celem kampanii było również zwrócenie uwagi sprawców, nawet tych potencjalnych, że w relacjach dziecko/dorosły, to osoba dorosła zawsze ponosi odpowiedzialność za sytuację.

    5: PROMOCJA BEZPIECZEŃSTWA W SIECI.

    W lutym 2011 roku ruszyła kampania Promocja bezpieczeństwa w sieci. Jej celem było zwrócenie uwagi rodziców na ich rolę w wychowaniu dzieci ze szczególnym naciskiem na bezpieczne korzystanie z Internetu.

    Na stronie głównej projektu http://dzieckowsieci.fdn.pl/ można znaleźć wiele ciekawostek związanych z bezpieczeństwem poruszania się w Internecie. Z strony mogą korzystać dorośli i dzieci. Znajduje się tam wiele zakładek dotyczących szczegółowego opisu projektu, wiele wskazówek ale też gier i zabaw dla najmłodszych. Ciekawą zakładką jest „Materiały edukacyjne” gdzie są umieszczone scenariusze do zabaw , e-lerning, czy wyniki badań. W ramach projektu są przeprowadzane szkolenia. Kampania cieszy się dużym zainteresowaniem dzięki promocji w telewizji, radiu, prasie kolorowej i Internecie. Projekt jest jak najbardziej dobrze przeprowadzony ze względu na rozpropagowanie problemu i nie milczenie w tak poważnym przedsięwzięciu. Serdecznie zapraszam do zapoznania się ze stroną podaną powyżej ponieważ dzięki świadomości jakie niebezpieczeństwa na was i waszych bliskich czekają w Internecie nie wpadniecie w pułapki czyhające na was w witrynach sieciowych.

  76. Olga Mikos napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 20:15

    Media są obecne w naszym życiu cały czas. Codziennie mamy styczność z telewizją, radiem, Internetem. Można zatem wysunąć stwierdzenie, że środki masowego przekazu mają na nas ogromny wpływ. Są nośnikami ważnych dla nas informacji choćby politycznych, ale są także w dużym stopniu źródłem naszej wiedzy o świecie. Dlatego edukacyjna rola mediów jest niemalże konieczna. Myślę, że wykonują one w pewnym stopniu swoje zadanie, ponieważ wiele organizacji czy fundacji medialnych organizuje przedsięwzięcia mające na celu budowanie społeczeństwa świadomego.
    Ciekawą inicjatywą medialną, z którą się spotkałam jest stworzony przez fundację MEDIA EVOLUTION projekt ? Young Media. We are?. Prezentuję poniżej link do strony tego projektu:
    http://www.mediaevo.pl/1-young-media-we-are/projekty-edukacja.html
    Celem tego przedsięwzięcia jest przełamywanie barier poprzez narzędzia medialne. Jest ono skierowane do ludzi młodych, w których konieczne jest zbudowanie świadomości różnic kulturowych i budowanie tolerancji. Projekt ten polega na tym, że 16 grup młodzieżowych z Polski odwiedza 16 wybranych krajów świata na różnych kontynentach. Krajami tymi są : Turcja, Chiny, Rosja , Japonia, USA, Szwecja, Etiopia, Kolumbia, Francja, RPA, Indie, Niemcy, Korea Płd., Australia, Brazylia.
    Uczestnicy wypraw mogą nie tylko poznać odmienne kultury, ale także porównać szanse na rozwój rówieśników mieszkających w tych krajach ze swoimi. Projekt ten na pewno spodoba się młodym, chcącym wiązać przyszłość z dziennikarstwem, czy studentom dziennikarstwa, ponieważ podczas podróży młodzież realizować będzie reportaże na podstawie zdobytych przez siebie informacji i spostrzeżeń. Wyniki ich pracy prezentowane będą w mainstreamowych mediach.
    Uważam, że jest to świetna inicjatywa, ponieważ młodzi podróżnicy podczas zdobywania wiedzy dla siebie samych będą jednocześnie tworzyć materiały reportażowe, których rola będzie oczywiście edukacyjna. Cieszy fakt, że media praktykują takie działania, które mają na celu edukowanie społeczeństwa.
    Pozdrawiam, ?

  77. Martyna Śpiechowicz Martyna Śpiechowicz napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 21:42

    w moim prywatnym odczuciu, świetną akcją edukacyjno-medialną jest „cała polska czyta dzieciom” organizowana od wielu lat przez fundację abcxxi.
    celem tej akcji jest „wspieranie zdrowia psychicznego, umysłowego dzieci i młodzieży. ma ona za zadanie uświadomić rodzicom jak ważne jest rozwijanie kręgosłupa moralnego ich pociech poprzez bajki i opowiastki. jak wypowiadają się organizatorzy czytanie od najmłodszych lat pomaga dzieciom w poprawnym wysławianiu się, zwiększa zasób ich słownictwa. łatwiej jest im także zrozumieć czytane teksty. moim zdaniem najważniejszy jest jednak rozwój wyobraźni i poczucia humoru – to te dwie cechy znacznie ułatwiają dzieciakom rozwój wewnętrzny, pomagają w dalszym prawidłowym rozwoju.
    żeby zapewnić swojej akcji powodzenie organizatorzy zastosowali najsłynniejszy sposób – zaangażowali w swój projekt sławne osoby, np. profesora jerzego buzka, aktora artura barcisia czy najsłynniejszą nianię w polsce – dorotę zawadzką. w specjalnych spotach reklamowych zachęcają rodziców do wieczornego czytania bajek. ponadto na stronie fundacji można znaleźć listę książek polecanych i informacje o organizowanych wydarzeniach. do najbardziej znanych akcji prowadzonych przez fundację jest ogólno polski tydzień czytania dzieciom, organizowany co roku.
    jak można znaleźć na stronie akcji, ma ona na celu:
    przekonać blisko 40% rodziców do codziennego czytania swym małym dzieciom
    przeprowadzić ponad 100 konferencji, szkoleń i warsztatów z zakresu mądrego wychowania
    pozyskać 6300 Liderów i Koordynatorów dla kampanii czytania i mądrego wychowania
    zachęcić 2300 przedszkoli i 2400 szkół do wprowadzenia codziennego czytania dzieciom
    zbudować Program Nauczania Wartości i służący mu portal http://www.TakWartoŻyc.pl
    stworzyć Kluby Czytających Rodzin w oparciu o portal http://www.RodzinneCzytanie.pl
    zainicjować w całej Polsce programy ?Czytanie zbliża? dla dzieci zdrowych i niepełnosprawnych,
    wprowadzić program ?Czytanie uzdrawia? – czytanie dzieciom w szpitalach, hospicjach, sanatoriach
    wyprodukować filmy edukacyjne ?Wychowanie przez czytanie? i ?Jak kochać dziecko??
    napisać dwie książki ?Z dzieckiem w świat wartości? i ?Wychowanie przez czytanie?
    przeprowadzić studia podyplomowe dla nauczycieli ?Czytanie jako metoda rozwoju i edukacji?
    przeprowadzić w 4. miastach program ?Generacje-Kreacje? aktywizujący kulturowo i integrujący dzieci z Domów Dziecka i seniorów z Uniwersytetów Trzeciego Wieku
    przeprowadzić szkolenia dla matek przebywających w więzieniu ze swymi małymi dziećmi
    zainicjować czytanie dzieciom w wielu szpitalach i hospicjach
    wydać z tygodnikiem Polityka kolekcję 23. książek dla dzieci pt. ?Cała Polska czyta dzieciom?
    zachęcić ponad 2400 miast i miejscowości do udziału w kampanii czytania.
    przeprowadzić dwie edycje Konkursu Literackiego im. A. Lindgren na współczesną książkę dla dzieci
    i młodzieży, którego motto brzmi: szukamy polskich autorów na miarę Astrid Lindgren

    uważam, że jest to jedna z najważniejszych akcji w polsce, która z powodzeniem uświadamia polakom jak ważne jest czytanie książek, już od najmłodszych lat. dzięki wprowadzeniu do kampanii znanych twarzy, puszczaniu spotów reklamowych w telewizji dociera ona do szerszej liczby odbiorców. dzieci mają prawo się rozwijać, a rodzice mają obowiązek im w tym pomagać. temu ma też słuzyc cała akcja.

  78. Witold Prokop napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 22:42

    Uważam, że dobrym przykładem inicjatywy edukacyjno-medialnej jest Fundacja Liternet. Jej twórcami są Leszek Onak i Łukasz Libiszewski . Promuje ona literaturę w Internecie i udostępniania nowe przestrzenie technologiczne tej dziedzinie sztuki.
    Za swoje cele uznaje: wspieranie i rozpowszechniane w internecie działalności kulturowej, a w szczególności literatury, inicjowanie i realizowanie projektów naukowych i badawczych dotyczących związków internetu i literatury, popularyzowanie światowego dorobku kulturowego oraz promocja literatury polskiej za granicami Polski. Swoimi działaniami prowokuje do refleksji nad kierunkiem, w którym może podążyć literatura.
    Cele realizuje poprzez prowadzenie pism internetowych, serwisów społecznościowych, prezentacje najnowszych zjawisk i sylwetek twórczych, dyskusje nad nowymi sposobami ekspresji, warsztaty i konferencje. Na swoim portalu http://liternet.pl/ autorzy mogą dodawać teksty, zajawki książek, wydarzenia. Czytelnicy mogą dyskutować na temat literatury. Od 2008 roku działa również serwis http://niedoczytania.pl/ . Poświęcony jest tematyce kultury niezależnej, promowania kultury wyższej wśród młodych i kreatywnych ludzi. Oprócz bieżących wiadomości o literaturze, znajduje się tu też miejsce na bardziej złożone gatunki dziennikarskie: eseje, recenzje, felietony, wywiady i sylwetki twórców.
    Za swoją działalność została wyróżniona Nagrodą Żurawie 2008 oraz Papierowy Ekran 2009 za najlepszy serwis internetowy o książce w Polsce oraz wszechstronną promocję literatury i wysoki poziom merytoryczny (zarówno nagroda jury jak i publiczności).

  79. Izabela Wrocławska napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 22:44

    Od 2009 roku organizowany jest konkurs na najlepszą kampanie społeczną. Spośród ubiegłorocznych zwycięzców wybrałam kampanię, która została wyróżniona ? ?Życie czeka?. Kampania ta promuje metodę transplantologii w Polsce.
    Moim zdaniem nie ma nic piękniejszego niż ofiarować komuś życie. Dlatego jeśli człowiek nie ma już możliwości pomagać, może to zrobić pośmiertnie. Wypełnienie oświadczenia to tylko chwila, która umożliwia potrzebującym otrzymanie szansy, bezcennej szansy. Uważam, że warto skupiać się właśnie na takich kampaniach i pokazywać ludziom, że mogą zrobić coś wyjątkowego.
    Cele kampanii to: zachęcenie jak największej ilości osób do wypełnienia oświadczeń woli, pobudzenie dyskursu społecznego na temat transplantologii, pokazanie przebiegu procesu pobierania i przeszczepiania narządów oraz edukacja społeczeństwa na temat postępów w rozwoju transplantologii.
    Polska jest na końcu listy krajów europejskich, które wykonują przeszczepy. Problemem nie staje się tutaj strach, ale brak podstawowej wiedzy na temat transplantologii. Centrum Zdrowia Dziecka jest jednym z wiodących ośrodków wykonujących przeszczepy u dzieci. Jest pionierem w prowadzeniu programu rodzinnych przeszczepów wątroby w Polsce. CZD starało się poszerzyć wiedzę poprzez ciągłe informowanie o stanu zdrowia chłopca, który spożył trującego grzyba. Nagminnie proszono o wypełnianie oświadczeń i zobrazowano sylwetkę osoby potrzebującej. Specjalnie z tej okazji utworzono oficjalny profil na Facebooku, gdzie była możliwość dyskusji oraz zaangażowania się w pisanie bajek terapeutycznych dla pacjentów. Odbył się również piknik ?Biegnij ? życie czeka!?, w którym wzięło ok 2000 osób, m.in. pacjentów CZD, ich rodziców, sportowców z Polskiego Stowarzyszenia Sportu po Transplantacji, mieszkańców Warszawy i okolic.
    Na kampanię nie zostały wydane żadne środki finansowe, a dzięki wykorzystaniu większości mediów, kampania miała duży zasięg. Nagłośnienie przypadku 6-letniego Tomka zaowocowało zwiększeniem ilości pobrań narządów od zmarłych dzieci oraz zmniejszeniem obaw wśród lekarzy co do wyboru tej metody leczenia.
    Na koniec chciałabym zwrócić uwagę na dane, które znalazłam:
    ?Liczba przeszczepionych narządów od zmarłych dawców w październiku 2010 wyniosła 148, natomiast w październiku 2009 ? 86. Do końca roku 2010 zaobserwowano ok. 40% zwiększenie się ilości przeszczepów w stosunku do 2009 roku (dane http://www.poltransplant.pl ).
    Liczba osób oczekujących na przeszczep nerki w październiku 2010 wynosiła 1409, co stanowi wynik o 20% niższy niż w roku 2009 .?
    http://www.czd.pl
    http://zycieczeka.czd.pl
    Kampania odniosła sukces, ale to wciąż za mało. Dlatego trzeba pamiętać, że warto pomagać. Co gdyby nas spotkała podobna sytuacja i oczekiwaliśmy pomocy?

  80. Urszula Wielgórska Urszula Wielgórska napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 22:53

    Przy wyborze inicjatywy edukacyjno-medialnej kierowałam się głównie tym, aby skierowane były głównie do młodych ludzi ? takich jak ja.
    Poszukując ciekawych inicjatyw edukacyjno-medialnych natrafiłam na dwie, które szczególnie zwróciły moją uwagę. Nie mogłam zdecydowac się na jedną, więc opiszę obie.
    Takie akcję powinny przede wszystkim być skuteczne. To znaczy wywierać zamierzone reakcję wśród potęcjalnych odbiorców. Kto mógłby być lepszym ,,rynkiem docelowym? niż młodzi ludzie? Do tej właśnie grupy społecznej skierowane są wybrane przeze mnie inicjatywy.
    Pierwsza to kampania ,,Gen Wolności?, której nadawcą jest Instytut Lecha Wałęsy. Akcja powstała w 30. Rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w Polsce i ma na celu budowę w polskim społeczeństwie poczucia nowoczesnego patriotyzmu. Wielu może uznać inicjatywę za patetyczną, naciąganą i niepotrzebną, bo przecież młodzi uczą się w szkołach o naszej historii itp. W rzeczywistości wielu uczniów kończy edukację ze znikomą wiedzą o własnym kraju. Nauczyciele nie są w stanie dotrzeć do czasów PRL a co dopiero dokładnie omówić przyczyny i przebieg stanu wojennego ( nie pozwala im na to program nauczania). Dlatego tak ważne jest by młodzi ludzie mogli tą wiedzę zdobyć z innych źródeł.
    ?Gen Wolności? ma integrować Polaków wokół pozytywnego postrzegania osiągnięć obywateli i państwa. Zgodnie z założeniami program ma uświadamiać Polakom, iż zawsze, niezależnie od czynników historycznych, posiadali w sobie ?Gen Wolności?, dzięki któremu udało się przetrwać i odbudowywać niepodległą Polskę.
    Pomysłodawcą kampanii jest Grzegorz Wrona, a realizuje ją Fundacja Instytut Lecha Wałęsy. Spot według scenariusza Piotra Bujnowicza, Grzegorza Wrony i Ewy Kielar wyreżyserowali Piotr Bujnowicz i Szymon Lenkowski. Honorowego patronatu udzielił mu Andrzej Wajda.
    Na kampanię składają się, poza filmem reklamowym, publikacje edukacyjne dla dzieci, młodzieży i nauczycieli, pokazujące historię Polski przez pryzmat pojęcia ?wolność?, przygotowane pod patronatem prof. Normana Daviesa. Wśród materiałów znalazła się adresowana do przedszkolaków kolorowanka, zestaw bajek o tematyce patriotycznej, wraz z audiobookiem zawierającym interpretacje baśni w wykonaniu znanych polskich aktorów: KrystynyJandy, Cezarego Żaka, Małgorzaty Sochy, Jerzego Radziwiłowicza, Zbigniewa Zamachowskego, Wojciecha Malajkata, Piotra Pręgowskiego, Jerzego Gudejki, Katarzyny Żak, Piotra Adamczyka, Ewy Kuryło oraz Krzysztofa Kowalewskiego.
    Projekt jest w założeniu wieloletni, będzie się składać na niego cykl spotkań i wydarzeń organizowanych w Polsce i zagranicą, powstał we współpracy z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowym Centrum Kultury oraz Fundacją Kocham Polskę i Corem & Studio Zakład. Głównym Partnerem projektu został PKN Orlen, partnerem wspierającym Poczta Polska.
    http://genwolnosci.pl/
    Kolejna inicjatywa edukacyjno-medialna, która przykuła moją uwagę jest kampania ,,Future You? (przyszły ty) z Wielkiej Brytanii. Hasło kampanii to: One day all this could be yours (Kiedyś to wszystko może być twoje);
    Find education. Find training. Find jobs. Find thefutureyou.org.uk (Znajdź szkołę. Znajdź szkolenie. Znajdź pracę. Znajdź thefutureyou.org.uk).
    W obecnych czasach bardzo mało uwagi poświęca się młodym ludziom, którzy przytłoczeni zmianom jakie towarzyszom im na co dzień zmuszeni są podjąć decyzję ? co zrobić ze swoim życiem. Akcja Future You ma im w tym pomóc. Akcji towarzyszy niezmiernie wymowny film, w którym młodzi Brytyjczycy leżą otoczeni sterta śmieci, bez wyraźnego sprzeciwu leżą między kawałkami kartonów, zużytymi opakowaniami i innymi odpadami. Nie ruszają się mimo że wysypisko przetrząsane jest przez wielkie kopary.
    Kampania „FutureYou” („Przyszły Ty”), skierowana jest do młodych obywateli Wielkiej Brytanii, ludzi pomiędzy 14 a 25 rokiem życia. Jak informują reklamy, dla miliona osób w tym wieku przyszłość rysuje się w ciemnych barwach ? zagubienie i bierność w chaosie bezwartościowych odpadków.
    Celem kampanii jest pomoc osobom, które odczuwają choć minimalną motywację do tego by zrobić coś ze swoją przyszłością. Za pośrednictwem strony internetowej http://www.thefutureyou.org.uk mogą wybrać odpowiedni kierunek dalszego kształcenia oraz odnaleźć się na rynku pracy. Strona jest specyficznym serwisem społecznościowym, w którym ważną rolę pełnią tzw. mentorzy. Można z nimi rozmawiać o wszystkich swoich trudnościach i wątpliwościach związanych z planowaniem przyszłości i realizowaniem swoich planów.
    Reklamy i spot kampanii, której nadawcą jest organizacja Beatbullying, został przygotowany przez agencję M&C Saatchi.

  81. Aleksandra Rybak Aleksandra Rybak napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 23:01

    Zamojskie Lato Teatralne

    Zamość to miejsce licznych imprez i wydarzeń kulturalnych związanych z teatrem, folklorem, muzyką, historią czy innymi dziedzinami sztuki. Jednym w takich przedsięwzięć jest ZLT ( Zamojskie Lato Teatralne). Organizatorem jest Zamojski Dom Kultury. W tym roku termin tego wydarzenia to 15 czerwca ? 8 lipca.
    Jest to bardzo rozpoznawalne i cenione wydarzenie artystyczne. W 2005 roku zostało uhonorowane certyfikatem Polskiej Organizacji Turystycznej dla najlepszego produktu turystycznego. Już od ponad trzydziestu lat, w tym renesansowym mieście, możemy oglądać plenerowe przedstawienia teatralne. Zarówno na przestrzeni zamojskiego Rynku Wielkiego, jak i w mrocznych, zabytkowych kazamatach.
    Jest to wspaniały czas dla wielbicieli teatru, mogą oni bowiem podziwiać występy zarówno klasycznych teatrów dramatycznych, a także grup reprezentujących nurt teatru alternatywnego.

    Jan Machulski, to z tym człowiekiem należy kojarzyć Zamojskie Lato Teatralne. To on dostrzegł w niezwykłej architekturze zamojskiego zespołu staromiejskiego naturalną scenografię pozwalającą na bliski kontakt między widzem a aktorem.

    Taka inicjatywa jest potrzebna w Zamościu. Z roku na rok przybywa ludzi, którzy chcą podziwiać to wydarzenie. Sala w Zamojskim Domu Kultury na każdym przedstawieniu wypełniona jest po brzegi, a bilety na przedstawienia rozchodzą się w bardzo szybkim tempie. Nie brakuje również ludzi oglądających plenerowe przestawienia. Latem idąc zamojską starówką, możemy natchnąć się na spektakl w zakamarkach kamienic i poczuć moc tego wydarzenia na własnej skórze.

    Tutaj link do poprzedniej edycji ZLT
    http://www.zdk.zamosc.pl/2011/teatr/6213-36-zamojskie-lato-teatralne-juz-tuz-tuz/

  82. Przyznam się szczerze, że musiałam dość długi czas szperać w Internecie, aby znaleźć inicjatywę, która nie pojawiła się już we wcześniejszych komentarzach. Niestety tak to jest,gdy się wszystko zostawia na prawie ostatnią chwilę. ;)

    Szperając, surfując i przetrząsając bądź co bądź bogate zasoby wyszukiwarki GOOGLE natrafiłam wreszcie na coś interesującego i na dodatek nie poruszonego tutaj wcześniej. Jest to mianowicie projekt EMEDUS.

    W marcu 2012 roku wystartował projekt EMEDUS o edukacji medialnej w Unii Europejskiej.

    Kilka słów na ten temat:
    http://news.media-and-learning.eu/files/Media-and-Learning_News_2012-03_PL.pdf

    Grupa siedmiu europejskich organizacji, składających się z uniwersytetów, ośrodków badawczych, instytucji rządowych i organizacji pozarządowych podjęło inicjatywę wspólnej pracy nad projektem „2012-2013 Media Literacy Education Study”, czyli w skrócie EMEDUS. Projekt ten został wybrany w ramach Europejskiego Programu „Uczenie się przez całe życie” Komisji Europejskiej-Działanie Kluczowe 1, które dotyczy analiz i badań porównawczych (http://www.llp.org.pl/).

    Ten projekt badawczy, który będzie w 75% dofinansowany z wyżej już przeze mnie wspomnianego programu „Uczenie się przez całe życie” ma na celu opracowanie analizy porównawczej na temat realizacji edukacji medialnej we wszystkich 27 krajach Unii Europejskiej. Projekt EMEDUS koncentruje się na trzech konkretnych aspektach (formalnych programach nauczania, edukacji nieformalnej i edukacji nieformalnej skierowanej do grup defaworyzowanych), a jej celem jest identyfikacja i porównanie dobrych praktyk w edukacji
    medialnej, które oddziaływają na różne czynniki (ekonomiczne, społeczne,
    kulturalne , polityczne) w państwach członkowskich.

    EMEDUS jest ukierunkowany na wzmocnienie i pomoc w realizacji zaleceń dotyczących polityki edukacyjnej w zakresie umiejętności korzystania z mediów w krajach członkowskich Unii Europejskiej, jak również w innych krajach europejskich. Innym celem projektu jest analiza materiałów edukacyjnych nauczycieli i ich umiejętności, szkoleń i poziomu wykształcenia kompetencji medialnych.

    Stowarzyszenie, które opracuje EMEDUS, składa się z:
    -European Association for Viewers’ Interest (EAVI, Bruksela- http://www.eavi.eu/), kierowanego przez Paulo Celot, Sekretarza Generalnego Organizacji;
    -Communication and Society Research Centre (CECS- http://www.comunicacao.uminho.pt/cecs/) Uniwersytetu Minho w Portugalii, prowadzonego przez Manuela Pinto;
    -The Hungarian Institute for Educational Research and Development (HIERD, Węgry- http://www.ofi.hu/), prowadzony przez György Jakab;
    -Institutio di Studi Politici Economici e Sociali (EURISPES, Włochy- http://www.eurispes.it/), kierowanego przez Marco Ricceri;
    -School of Communication and Media (SCM, Słowacja- http://www.skamba.sk/), zarządzanego przez Andreja Skolkay;
    -oraz Akademii Pedagogicznej w Krakowie za pośrednictwem Europejskiego Centrum Kształcenia Ustawicznego i Edukacji Medialnej (PUK, Polska- http://www.up.krakow.pl/main/) koordynowanego przez Barbarę Kędzierską.

    Sieć koordynowana jest przez Universitat Autónoma de Barcelona (UAB, Hiszpania), który również działa jako dyrektor naukowy projektu poprzez Gabinete de Comunicación y Educación, grupę badawczą kierowaną przez José Manuel Pérez Tornero z Wydziału Dziennikarstwa i Komunikacji.

    Pierwszy pakiet roboczy projektu – który zostanie opracowany w okresie od stycznia do lipca 2012 roku – to studium literatury i analiza głównych źródeł dokumentacji z 27 krajów członkowskich UE w zakresie edukacji medialnej. Projekt EMEDUS rozpocznie rozwój specjalistycznych pakietów prac wynikających z zebranych informacji.

    W ostatnim pakiecie roboczym, partnerzy z EMEDUS będą dążyć do zapewnienia trwałości ich pracy poprzez utworzenie obserwatorium europejskiej edukacji medialnej, które będzie miało na celu konsolidację wiedzy w repozytorium Media Literacy Education i projektów zarejestrowanych w UE. Obserwatorium European Media Education ma również na celu wspieranie umiejętności posługiwania się mediami i technologiami informacyjnymi w Europie.

    Myślę, że taki projekt/raport jest potrzebny, aby uważnie przyjrzeć się problemowi braku dostatecznej edukacji medialnej w krajach Unii Europejskiej, a co za tym idzie, poprawie tego, co potrzeba.

    Pozdrawiam,

    Aneta Szustak

  83. Paulina Kobalczyk napisał(a):
    29 maja 2012 o godz. 23:37

    Uważam, że ciekawą inicjatywą edukacyjno-medialną jest zagraniczny program National Curriculum.
    http://en.wikipedia.org/wiki/National_Curriculum_%28England,_Wales_and_Northern_Ireland%29
    Jest to rządowy program nauczania. Prezentuje etapy oraz kluczowe przedmioty, których dziecko będzie się uczyć w szkole. Dzieci w wieku 5-16 lat w państwowych lub publicznych szkołach:
    http://www.education.gov.uk/schools/teachingandlearning/curriculum
    Kształcenie w Wielkiej Brytanii jest podzielone na cztery etapy edukacyjne, tzw. key stages:
    - key stage 1 ? klasy 1-2 i obowiązuje dzieci w wieku od 5 do 7 lat;
    - key stage 2 ? klasy 3-6 i obowiązuje uczniów w wieku od 7 do 11 lat;
    - key stage 3 ? klasy 7-9 i obowiązuje uczniów w wieku od 11 do 14 lat;
    - key stage 4 ? ostatni z obowiązkowych etapów kształcenia obejmuje klasy 10-11, jest przeznaczony dla uczniów w wieku od 14. do 16. roku życia; po jego ukończeniu uczniowie mogą zdecydować się na dalsze kształcenie lub rozpoczęcie pracy zawodowej.
    Elementy związane z edukacją informacyjną i medialną są realizowane podczas zajęć ICT (Information and Communications Technology), prowadzone są one na wszystkich czterech etapach kształcenia. W ramach tego przedmiotu poruszana jest też większość zagadnień mających na celu rozwój kompetencji informacyjnych oraz medialnych, choć echa tych treści można też znaleźć w wytycznych innych przedmiotów. Wydaje się jednak, że w programie kształcenia dominuje edukacja informacyjna, której celem jest przygotowanie uczniów do korzystania z informacji dostępnych we wszelkich mediach.
    Program pokazuje jak ważne jest przygotowanie uczniów do życia w świecie dynamicznych zmian, gdzie zarówno praca jak i inne formy aktywności ulegają przemianom pod wpływem nowych mediów. Podczas zajęć ICT uczniowie dowiadują się jak korzystać z różnych mediów ? zarówno tych tradycyjnych, jak i masowych oraz elektronicznych. Istotą kształcenia w ramach omawianego przedmiotu jest przygotowanie uczniów do korzystania z informacji dostępnych we wszelkich przekazach medialnych.
    Nauczanie realizowane w ramach przedmiotu ICT, podobnie jak w przypadku innych przedmiotów ma prowadzić do zdobycia wiedzy, umiejętności i rozumienia danej dziedziny kształcenia przez uczniów o różnych predyspozycjach.

  84. Beata Cydejko Beata Cydejko napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 01:30

    Według mnie warto mówić o tym z czego sami mamy okazję skorzystać, dlatego ja napiszę o Mediatece – http://mediateka.waw.pl/
    Mediateka START – META jest to instytucja kultury dla mieszkańców Warszawy. Jej głównym celem jest udostępnianie wiedzy ze wszystkich dziedzin nauki. Materiały zapisane na różnych nośnikach są wypożyczane na miejscu jak i do domu. Medioteka posiada w swoich zbiorach : książki ? 30.710 vol. oraz multimedia ? 5.651 szt. Prenumerata czasopism obejmuje 35 tytułów. Wszystko jest na bieżące uzupełniane oraz aktualizowane. Zbiory są wzbogacane o nowe filmy, muzykę oraz gry. Nie jest to jednak tylko placówka z której możemy coś wypożyczyć, jest to także miejsce spotkań kulturalno – naukowych. Odbywają się debaty pomiędzy gośćmi Mediateki, projekcje filmów czy też spektakli teatralnych.

    Mediatekę można podzielić na dwie zasadnicze części ? Wypożyczalnię z wolnym dostępem dla Czytelników oraz Księgozbiór Naukowy, ulokowany w magazynach Mediateki. W kulturalne centrum Bielan wchodzą 3 działy:

    1. Dział Biblioteczny
    2. MultiCentrum
    3. Dział Programowy

    Dział Biblioteczny – tutaj nie tylko można wypożyczyć potrzebne materiały. Odwiedzający mogą uczestniczyć w bogatej ofercie zajęć. Najmłodsi uczestniczą w lekcjach bibliotecznych.
    Odbywają się zajęcia pod tytułem „Ciekawe dlaczego?”, które adresowane są do dzieci w wieku 7-9 lat. Celem zajęć jest przybliżenie dzieciom tematyki z dziedzin fizyki, biologii, chemii, przyrody przez eksperymenty i badania, rozwijanie wyobraźni i ciekawości czy też poznawania zjawisk przyrody.
    http://mediateka.waw.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=164&Itemid=82

    Organizowane są różnego rodzaju konkursy. Organizowane jest czytanie dla dzieci czyli ?Mediateka czyta Dzieciom? to akcja, w której głośno czytają wszyscy zatrudnieni w placówce ? od kierownictwa po pracowników gospodarczych. http://mediateka.waw.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=162&Itemid=80

    Młodzież uczestniczy w zajęciach warsztatowych. Dzięki nim umie korzystać ze źródeł informacji, wie jak je pozyskiwać oraz jak dobrze przekazać. Natomiast dorośli czytelnicy mogą brać udział w Dyskusyjnym Klubie Książki.
    Tworzona jest także Biblioteka Podwórkowa. Patronat nad projektem objęła Fundacja ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom. Inicjatywa ta pozwala dotrzeć do dzieci, które same z siebie nie udałyby się do biblioteki.
    http://mediateka.waw.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=172&Itemid=86
    Jest to też miejsce gdzie młodzi rozpoczynają swoją przygodę z multimediami. Wykorzystywane są tu nowe technologie, specjalistyczne programy i nowoczesne pomoce naukowe. W przygotowanych i odpowiednio wyposażonych modułach uczestnicy zajęć mają możliwość poszerzania wiedzy z wielu dziedzin nauki. Rozwijane są tutaj nowe talenty i zainteresowania. LogiKit pozwala najmłodszym odbiorcom zapoznać się z robotyką. Za pomocą klocków K?NEX możliwe staje się tworzenie własnych robotów. MultiMusic umożliwia tworzenie muzyki a MultiArts pozwala poznawać największe dzieła.

  85. Radosław Kołodziejski Radosław Kołodziejski napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 01:33

    Standard życia przeciętnych Polaków, zwłaszcza w dużych miastach, rośnie bez względu na rozdmuchiwane zapaści gospodarcze. Coraz więcej produktów wysokiej jakości możemy dostać nie trudząc się tak, jak było to 5 czy 10 lat temu. Z Zachodu przybyła do nas moda na konsumpcjonizm, czyli zamiłowanie do kupowania, nabywania coraz to nowych rzeczy i odrzucaniu „starych”. W takiż sam sposób postępujemy z jedzeniem. Kupujemy go najczęściej za dużo i wyrzucamy do koszów lwią jego część. W zeszłym roku Europejczycy zmarnowali 1/3 żywności, którą kupili! Kampania „Nie marnuj jedzenia. Myśl ekologicznie” ma na celu uświadomienie ludziom ich nieodpowiedzialności, ale i niewiedzy w temacie produkcji żywności. http://ulicaekologiczna.pl/zdrowy-styl-zycia/nie-marnuj-jedzenia-%E2%80%93-mysl-ekologicznie/

    Natalia Lesz, Borys Szyc, Zbigniew Zamachowski i L.U.C. Co ci wszyscy ludzie mają wspólnego ze sobą? Są przedstawicielami lub twórcami szerokopojętej kultury i sztuki. Zachęcają nas do obcowania z dziełami w sposób legalny (koncerty, kino, teatr, opera, płyty CD). Artyści przekonują, że poprzez odbiór sztuki bez kradzieży stajemy się jednocześnie jej współtwórcami. Kampania nosi tytuł „Legalna Kultura”. Spoty przedstawiające ludzi związanych ze sztuką będą się pojawiać w TVN, TVN 24, TVP 1, TVP 2, TVP Info, TVP Polonia, TVP Kultura i Polsacie aż do końca października. Akcja ma wymiar pozytywny. Wolna jest od wymuszeń i zbytecznego patosu.

    Wspomnianego wyżej pozytywnego nastroju oraz ograniczenia stylu podniosłego oczekują widzowie. Kolejnym walorem akcji „Legalna Kultura” są ludzie zajmujący się sztuką. To osoby znane, co także podnosi skuteczność kampanii. Obcowania z kulturą nigdy dość, zatem należy życzyć sobie więcej takich inicjatyw i obserwować, jak zmienia się świadomość Polaków. http://legalnakultura.pl/pl

  86. Aleksandra Kucharek Aleksandra Kucharek napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 08:27

    ” Nawet najlepsza teraźniejszość marzy o lepszej przyszłości.”

    Moją szczególną uwagę zwróciła Fundacja Media Evolution http://www.mediaevo.pl/. Jest ona młodą organizacją, bo powstała w zaledwie 2011 r. na bazie podjętej jednak wcześniej, autorskiej inicjatywy Forum dziennikarzy na rzecz edukacji medialnej. Stworzona przez ludzi mediów oraz specjalistów wielu dziedzin.
    „Celem jej jest budowanie idei społeczeństwa informacyjnego i tworzenie medialnych projektów społecznych w różnych przestrzeniach życia: w rodzinie, w systemie edukacji, w biznesie czy w życiu publicznym. ”

    Najważniejsze, to aby umieścić człowieka w centrum działania mediów. Media Evo to pierwsza w Polsce organizacja pozarządowa, która prowadzi kompleksowe i wieloetapowe projekty edukacji medialnej, wykorzystując najnowszą technologię. Jednym z ostatnio podejmowanych przez Fundację działań jest II edycja projektu edukacji medialnej Moja Szkoła jest Medialna ? Młodzi Liderzy. W ramach tego warsztatu młodzież tworzy własne produkty medialne, będące głównie reportażami promocyjnymi.

    Inne przedsięwzięcia to m.in. Business English Interactive, Klinika Sukcesu dla uczniów i Perfecta Ratio. Moją szczególną uwagę zwróciła Klinika Sukcesu Została zrealizowana z Towarzystwem Przyjaciół Dzieci oddział w Radomiu skierowana do ludzi bezrobotnych. Zakładała ona realizację 18-stu odcinków filmu dokumentalnego z warsztatów dla osób poszukujących pracy z ekspertami z różnych dziedzin. Przez 10-miesięcy wzięło w nim udział 78 osób. Psycholog, prawnicy, psychoterapeuta radzili jak dążyć do sykcesu na rynku pracy. Po obejrzeniu programu co czwarta osoba samodzielnie znalazła pracę.
    W trakcie tworzenia są jeszcze projekty: Jesteśmy przedsiębiorczy, Kurs operatora kamery telewizyjnej oraz Szkoła montażu telewizyjnego.
    Najnowszy z nich natomiast, będący obecnie w fazie konsultacji i przygotowań, to międzynarodowe działanie Young media. We are, które ma na celu przełamywanie barier kulturowych m.in. za pomocą różnorodnych narzędzi medialnych.
    Fundacja Media Evolution to bardzo dobry, duży krok ku przyszłości. Krok pozwalający choć w małym stopniu zbliżyć się do Unii Europejskiej, do której w dniu dzisiejszym nadal nam daleko.

  87. Dorota Skierkowska napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 10:15

    Edukacja poprzez media, w tym przypadku telewizję, miała miejsce już w latach 70-tych XX wieku. Odbywała się ona m.in. poprzez serię francuskich bajek dla dzieci „Było sobie życie” oraz „Był sobie człowiek”. Pomysłodawcą projektu był francuski producent, scenarzysta oraz karykaturzysta Albert Barille. Wskazywał on na to, iż dzieci są mądrzejsze niż sądzą dorośli i należy się im zaawansowana wiedza, którą należy podać w odpowiedni dla nich sposób. I tak, do dnia dzisiejszego, dzieci mogą pozyskiwać wiedzę na temat procesów biologicznych oraz historycznych. Poprzez wczesną edukację są w stanie lepiej rozumieć rzeczywistość oraz są lepiej przygotowane do zdobywania bardziej szczegółowej wiedzy, już za sprawą nauczycieli i podręczników szkolnych. Jak wiadomo małe dzieci mają dobrą pamięć, obrazy mimowolnie zapadają w pamięć. Nawet jeśli nie będą w stanie przedstawić treści zawartych w filmie to pewne skojarzenia z pewnością „w głowie” pozostaną. Postanowiłam opisać ten stary projekt, gdyż uważam, że pomimo upływu czasu, nadal cieszy się on sporą popularnością. Zaznacza również, że edukacja medialna nie jest całkowicie nowym tworem, że jej początki sięgają dziesiątek lat. Dopiero teraz działa to na tak masową skalę, jest wyszczególniane, a jego ważność dla rozwoju jest szczególnie podkreślana. W dodatku media to nie tylko Internet, radio, telewizja, ale też kino oraz książka.
    http://www.youtube.com/watch?v=PsDfr9AMLb0
    http://www.youtube.com/watch?v=AwmGcQQ7ui8

  88. Grzegorz Zawada Grzegorz Zawada napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 11:25

    Dzisiejszy świat opływa nie tylko w radość i beztroskę, ale dotyka go wiele katastrof, kryzysów i mnóstwo innych przykrości. Jedną z inicjatyw edukacyjno-medialnych, które by pomagały poszkodowanym, a czasem nawet zapobiegały przed jakimś niechcianym wydarzeniem, jest grupa InterAction(United Voice For Global Chance) ze Stanów Zjednoczonych. http://www.interaction.org/ .
    Wspierają oni międzynarodowy rozwój w celu poprawy społecznej i ekonomicznej najbiedniejszych ludzi w sposób zrównoważony. Stawiają na skuteczność tej pomocy i starają się o pomoc rządowych środowisk. Zajmują się sprawą rolnictwa oraz bezpiecznej żywności, a poprzez to starają się o zaspokojenie głodu na świecie. Zwiększają oni inwestycje darczyńców w zakresie bezpiecznej żywności i rolnictwa. Koncentrują się na niezaniedbywaniu grup takich jak kobiety i mniejszości narodowe. Przyszłość tej inicjatywy ze InterAction ma kluczowe znaczenie dla sukcesu w kształtowaniu długofalowych rozwiązań wobec chronicznego głodu i bezpiecznej żywności.
    Jak już wspominałem, dotykają oni problemu równości płci. Stawiają na poprawę statusu kobiet i dziewcząt, która jest w sercu efektywnego rozwoju. Inwestowanie w zdrowie kobiet i dziewcząt, edukacje, ich role gospodarcze i uczestnictwo w polityce okazało się sukcesem w kierunku zmniejszania ubóstwa na świecie i poprawy warunków najbiedniejszych ludzi. Inicjatywa ta ma na celu również zaangażowanie mężczyzn i chłopców do pomocy w osiąganiu równości płci i hamowaniu przemocy wobec kobiet.
    Prowadzą również działania ku zdrowiu globalnym, wspierając miejsca najbiedniejsze poprzez szeroki zakres lekarzy i adwokatów politycznych walczących dla globalnych problemów zdrowotnych. Starają się łatać luki w dostawach zdrowotnych i opracowują zalecenia dla zaspokojenia potrzeb w zakresie zdrowia i usług w celu poprawy statusu najbiedniejszych.
    Ich działalność opiera się też na pomocy humanitarnej, która działa dla ratowania życia człowieka, mająca na celu łagodzić jego cierpienia, dla zachowania jego godności bez względu na rasę, pochodzenie etniczne, religię czy przynależność polityczną.
    Uważam, że tego typu inicjatywa edukcyjno-medialna może nam wspomóc tego typu działania i zmobilizować nas do bycia nieobojętnym na ludzką niedolę i cierpienie. Pomoże nam otworzyć oczy, że każdego może dotknąć tragedia czy to z przyczyn miejsca( Afryka) , czy też niechciane zdarzenia powodujące nasze problemy(katastrofy). Możemy pomagać na różne sposoby, również w tej organizacji, poprzez własne finanse, dary materialne, bądź wolontariat.

  89. Karolina Kozakiewicz Karolina Kozakiewicz napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 11:30

    Ogólnopolska akcja edukacyjna na temat edukacji medialnej.

    Interesującą według mnie inicjatywą edukacyjno-medialną jest Olimpiada Medialna. Jest to nowatorskie przedsięwzięcie edukacyjnej Fundacji Nowe Media oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Projekt powstał w odpowiedzi na potrzebę kształcenia świadomych obywateli społeczeństwa informacyjnego, zorientowani na polepszenie jakości komunikacji społecznej w Polsce. Najlepsze Uczestniczki i Uczestnicy otrzymają indeksy Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej oraz Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, staże w czołowych mediach, sprzęt elektroniczny i oprogramowanie.
    Organizatory pragną wyłonić osoby świadomie i krytycznie odbierające media, posiadające wiedzę na temat historii ich rozwoju, rozumiejące zasady ich działania, umiejące je kreować i współtworzyć na poziomie znacznie wyższym od współczesnego przeciętnego użytkownika ? aktywnego internauty.
    Do uczestnictwa w Olimpiadzie mogą zgłaszać się gimnazjaliści i uczniowie szkół ponadgimnazjalnych.
    Zakres tematyczny pierwszej edycji Olimpiady obejmuje pięć obszarów:

    ? Transformacja mediów
    ? Sztuka informacji
    ? Odbiór i tworzenie przekazów medialnych
    ? Sztuka prezentacji i debaty
    ? Cyfryzacja telewizji w Polsce
    ? Film

    Olimpiada Medialna to bezprecedensowe przedsięwzięcie ? zarówno, jeśli idzie o tematykę i formułę. Pierwsze dwa etapy odbędą się całkowicie wirtualnie, z wykorzystaniem internetowego systemu egzaminowania. Pozwoli to na przeprowadzenie jednoczesnego testu dla co najmniej 9.000 uczestników. W drugim teście przewidziany jest udział maksymalnie 3.000 uczniów. Między tymi etapami trwać będzie akcja informacyjna i edukacyjna związana z budową społeczeństwa informacyjnego oraz rozwojem wiedzy i umiejętności z dziedziny mediów.
    Trzeci, finałowy etap Olimpiady Medialnej, będzie polegał na ocenie przez profesjonalne jury dwu prac własnych najlepszych uczestników konkursu, jednej powstałej w domu (na jej przygotowanie będą oni mieli co najmniej 2 tygodnie) i drugiej powstałej w zespole utworzonym podczas warsztatów poprzedzających Galę Finałową. W programie przewidzieliśmy też osobne zajęcia warsztatowe dla nauczycieli, którzy przybędą na finał wraz z uczniami.

    http:https://olimpiada-medialna.edu.pl/
    http://www.mediadeskpoland.eu

  90. Inicjatywą w szeroko pojętej edukacji medialnej, jest mocno zawężony program „Lekcje w kinie”. http://lekcje.info.pl, to przedsięwzięcie ma na celu zapoznawanie młodzieży polskiej z pojęciami takimi jak język filmu, dowiedzą się oni również, jakie są możliwości wykorzystywania takich środków w projekcjach audiowizualnych. takie lekcje odbywać się będą w kinach, gdzie utrwalać zdobytą wiedzę będą projekcje filmowe. Oprócz takiej przyjemnej i pożytecznej formy, nauczyciele dostaną scenariusz lekcji jakie powinny przeprowadzić już w klasach, aby uczniowie mogli bez przeszkód dalej edukować się w tym kierunku. w programie bierze udział kilku aktorów, m.in: Monika Kisła, Tomasz Ignaczak, Tomasz Korczyk, Anna Kutkowska,Dorota Abbe, Łukasz Węgrzynowski, Roch Siemianowski i Piotr Szrajber. Program zyskał wiele przychylnych opinii, zarówno urzędników MEN, Ministerstwa Edukacji, jak i zwykłych nauczycieli:
    „Program Lekcje w kinie to znakomite uzupełnienie Programu nauczania języka polskiego w szkole podstawowej Słowa jak klucze. Stanowi na wskroś nowoczesną propozycję pracy z dziełem filmowym, zgodną ze współczesną koncepcją kultury opartej w dużej mierze na obrazie. Odpowiada zainteresowaniom dzieci i młodzieży, pozwala przygotować młode pokolenie do właściwego odbioru i rozumienia tekstów kultury.
    Lekcje w kinie umożliwiają praktyczną realizację treści z zakresu edukacji kulturowo ? medialnej i dają uczestniczkom/ uczestnikom szansę przeżycia ciekawej przygody intelektualnej.” Tak o programie wypowiadała się
    Elżbieta Tomińska nauczycielka języka polskiego w szkole podstawowej.
    Program jest o tyle ciekawy, co przydatny, w dobie, gdzie obraz jest głównym środkiem przekazu, mamy możliwość kształcenia młodych osób, by i to nie zagrażało ich rzeczywistości, a pomagało ją kreować.

  91. Beata Przybułek Beata Przybułek napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 12:12

    Moim zdaniem inicjatywą edukacyjno-medialną, o której warto wspomnieć jest The Jesuit Communication Project z Kanady, stworzona w 1984 roku przez jezuickiego księdza Johna Pungente.

    http://jcp.proscenia.net/index.htm

    Jesuit Communication Project (JCP) pracuje w odpowiedzi na potrzebę, by edukować społeczeństwo w zakresie umiejętności korzystania z mediów oraz ich krytycznego odbioru, zapewniając różnorodność zasobów i usług dla nauczycieli, rodziców, grup kościelnych, rad szkolnych, studentów i innych zainteresowanych grup. Celem jest wspieranie, promowanie oraz rozwój edukacji medialnej w Kanadzie.

    JCP zapewnia warsztaty i wykłady na wiele tematów związanych z mediami. Takie warsztaty oraz wykłady odbyły się w Kanadzie, w Australii, Nowej Zelandii, Europie i USA dla szkół letnich, na konferencjach i kongresach. Projekt pomógł w organizacji dużej liczby konferencji Północnej Ameryki na temat edukacji medialnej. Projekt zapewnia także usługi doradcze dla pracowników mediów, szkół, kościołów i innych agencji społecznych na całym świecie.

    JCP posiada bibliotekę badawczą zawierającą 4000 książek i czasopism medialnych. Pliki materiałów na temat programów edukacji medialnej z całego świata oraz liczne wycinki z gazet na różne tematy medialne są również dostępne dla badaczy. Dwa razy w roku JCP wydaje Clipboard ? biuletyn na temat wydarzeń dotyczących edukacji medialnej na całym świecie.

    Na stronie internetowej JCP można odnaleźć linki do innych projektów, organizacji oraz stron o tematyce dotyczącej edukacji medialnej. Są również odnośniki do artykułów dotyczących edukacji medialnej.

    http://jcp.proscenia.net/canadian_links.htm
    http://jcp.proscenia.net/publications/index.htm

    Założyciel JCP jest również współautorem wielu nagradzanych podręczników oraz kursów internetowych dla nauczycieli, którzy będą zajmowali się nauczaniem w szkołach o edukacji medialnej.

    Moim zdaniem organizacja ta jest organizacją bardzo dobrą. Wychodzi ona na przeciw potrzebom XXI wieku i zapewnia gruntowną edukację dla ludzi w różnym wieku. Zarówno kursy internetowe jak i podręczniki są tym, co jest przydatne dla ludzi, którzy nie mają czasu być na warsztatach oraz wykładach osobiście. Ogromnym plusem organizacji jest fakt, że działa ona nie tylko w Kanadzie, ale na całym świecie.

  92. Sebastian Klauziński Seba Klauziński napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 12:25

    Wg mnie ciekawym przykładem takiej kampanii jest „KLUB PANCERNIKA KLIKA W FOTELIKACH” Jak wynika z badań, aż 50% ofiar śmiertelnych wypadków samochodowych mogłoby żyć, gdyby w chwili zderzenia miały zapięte pasy bezpieczeństwa. Kampanię tworzy Instytut Transportu Samochodowego.
    Bohaterem akcji jest pancernik Gustaw, który z billboardów, radia, telewizji i internetu przypomina dzieciom i ich rodzicom, że jazda najmłodszych w fotelikach jest gwarancją ich bezpieczeństwa. Na stronie internetowej klubpancernika.pl możemy znaleźć np. informacje o tym, jak dopasować fotelik do wieku i wagi dziecka, jak go zamontować oraz jak przekonać dziecko do korzystania z niego. Ponadto na stronie znajduje się giełda fotelików a także forum, gdzie rodzice mogą wymieniać się spostrzeżeniami dotyczącymi bezpiecznego przewożenia dzieci.
    Według mnie ta kampania jest niezwykle ważna, patrząc na stan polskiego bezpieczeństwa na drogach. Często z pośpiechu, czy roztargnienia nie zwracamy uwagi na to czy wszyscy pasażerowie mają zapięte pasy, czy dzieci są dobrze przypięte w fotelikach. Takie niedopatrzenie w chwili wypadku ktoś z najbliższych może przepłacić życiem.
    http://www.klubpancernika.pl

  93. Paweł Kurzyna Paweł Kurzyna napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 13:07

    Bardzo ciekawą inicjatywą edukacyjno- medialną jest projekt Klub Młodego Odkrywcy. Czym jest Klub Młodego Odkrywcy?
    Projekt Klubów Młodego Odkrywcy powstał w 2002 roku z inicjatywy Janusza Laski i Kłodzkiego Towarzystwa Oświatowego. Był on skierowany do uczniów i nauczycieli szkół gimnazjalnych, którzy podczas zajęć pozalekcyjnych wykonywali eksperymenty i doświadczenia naukowe poszerzając swoją wiedzę przyrodniczą. Interaktywna metoda pracy z młodzieżą miała zaszczepić wśród nich modę na eksperymentowanie, rozbudzić ciekawość, a także inspirować do samodzielnego zdobywania wiedzy. Projekt był realizowany w latach 2002-2005 przez Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe w ramach programu „Równać Szanse” Polsko -Amerykańskiej Fundacji Wolności i Fundacji Dzieci i Młodzieży. W efekcie powstało kilkadziesiąt Klubów Młodego Odkrywcy na terenie całej Polski. Po 2005 r. Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe, z uwagi na zakończenie grantu finansowego, ograniczyło zakres prac związanych z tym projektem. Po kilku latach przerwy, w 2009 roku roli koordynatora Klubów Młodego Odkrywcy podjęło się Centrum Nauki Kopernik. Od początku swojego istnienia prowadzi ono zakrojoną na szeroką skalę działalność programową, której celem jest rozbudzenie zainteresowania nauką i inspirowanie odbiorców do samodzielnego zdobywania wiedzy. Projekt Klubów Młodego Odkrywcy doskonale wpisuje się w priorytety CNK i może służyć realizacji celów strategicznych tej instytucji. Począwszy od 2010 roku, CNK prowadzi szeroko zakrojone działania zmierzające do propagowania idei Klubów i pozyskiwania nowych członków. Działania te obejmują prowadzenie serwisu społecznościowego http://www.kmo.org.pl, organizację konferencji i szkoleń dla opiekunów Klubów, wspieranie lokalnych Festiwali Młodych Odkrywców, przygotowanie konkursów dla Klubów, opracowanie metodologii KMO i stworzenie zespołu trenerów KMO.
    KMO to miejsce, gdzie każdy może zostać badaczem. Nie ocenia się tam stanu wiedzy, nie stawia ocen. Tu nikt nie popełnia błędu. Liczy się dobra zabawa i zachęcanie do weryfikowania własnych hipotez. W Klubach nie przedstawia się gotowych rozwiązań. Na własną rękę i zgodnie z własnymi zainteresowaniami klubowicze wraz z opiekunami szukają odpowiedzi na naukowe pytania. Kluby to przestrzeń dla eksperymentowania, konstruowania, dyskutowania
    i odkrywania świata na własną rękę. Zagadnienia naukowe przestają być problemem ukrytym za wzorami z podręczników, a stają się żywymi kwestiami, które można zaatakować, zgłębić i pojąć.
    Kluby Młodego Odkrywcy mogą być zakładane w szkołach, w świetlicach, domach kultury i innych placówkach oświatowych. Każdy klub musi mieć swojego, dorosłego opiekuna, który zarejestruje w serwisie jego działalność i będzie aranżował cykliczne spotkania dla klubowiczów. Spotkania klubów najczęściej odbywają się poza lekcjami szkolnymi, popołudniami lub np. w soboty. Każde z nich jest przygotowane zarówno pod względem organizacyjnym, jak i materiałowo-technicznym przez prowadzącego, z pomocą klubowiczów. Kluby Młodego Odkrywcy operują najprostszymi materiałami – łatwo dostępnymi, tanimi, z odzysku. Nasze eksperymenty nie wymagają drogiego i specjalistycznego sprzętu. Klubowicze mają więc szansę powtórzenia eksperymentu w domu, na podwórku czy wśród swoich przyjaciół.

    Centrum Nauki Kopernik na różne sposoby pokazuje, jak ciekawa i zaskakująca może być nauka. KMO jest źródłem ciekawych, sprawdzonych pomysłów na nieszablonowe zajęcia. Ogromnym plusem tej inicjatywy jest przynależność do ogólnopolskiego serwisu społecznościowego http://www.kmo.org.pl,
    w którym można znaleźć opracowane scenariusze zajęć, informacje o konkursach i projektach naukowych, nawiązać kontakt z innymi Klubami, wymienić się wynikami doświadczeń, zdjęciami
    i filmami, a także zaplanować wspólne przedsięwzięcia. Program Klubu Młodego odkrywcy umożliwia zdobywanie nagród za aktywną działalność. Przeprowadzanie eksperymentów, tworzenie własnych pomysłów na zajęcia, organizowanie festiwali nauki i dzielenie się w serwisie swoimi osiągnięciami to aktywności, które Centrum Nauki Kopernik nagradza. Dodatkowo można liczyć na wsparcie animatorów i trenerów Centrum Nauki Kopernik, którzy specjalizują się w prowadzeniu pokazów
    i warsztatów.
    Rejestracja Klubu jest prosta i bezpłatna. Wystarczy zebrać grupę chętnych, wyznaczyć opiekuna i wypełnić formularz na stronie http://www.kmo.org.pl/rejestracja.

  94. Magdalena Sawczuk napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 13:22

    Fundacja Nowe Media http://fundacjanowemedia.org
    FNM ?powstała w kwietniu 2008 r. z inicjatywy kilku osób od lat obserwujących i aktywnie uczestniczących w rozwoju mediów w Polsce. Istotą Fundacji jest teoria i praktyka uczestniczenia w mediach tak po stronie twórców, jak po stronie odbiorców. Choć jej siedziba znajduje się w Warszawie, to swoim zasięgiem obejmuje Polskę, Ukrainę i Białoruś.?
    Najbardziej popularnym projektem Fundacji jest Szkoła MAM ? szkoła z pasją, realizowany przy wsparciu finansowym MEN i obejmujący m.in. warsztaty tworzenia multimedialnych publikacji oraz podejmujący tematykę dziennikarstwa obywatelskiego, wzbogacony zajęciami z komunikacji i innych elementów warsztatu dziennikarza.
    Głównym celem konkursu Qmam Media jest inspirowanie i motywowanie zespołów redakcyjnych oraz autorów tzw. ?qmamów? do zwiększania walorów jakościowych publikacji w serwisie Młodzieżowej Akcji Multimedialnej.
    Olimpiada Medialna to przedsięwzięcie edukacyjne Fundacji oraz KRRiT. ?Projekt jest odpowiedzią na potrzebę kształcenia świadomych obywateli społeczeństwa informacyjnego i jest nakierowany na polepszenie jakości komunikacji społecznej w Polsce. Najlepsi spośród uczestników mogą liczyć na indeksy Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, staże w czołowych mediach, sprzęt elektroniczny i oprogramowanie.? Pozostałe projekty powstałe w ramach FNM to m.in.: E-lekcje.org, MAM Forum Pismaków, MAMTV.
    Cele Fundacji:
    *Popularyzacja twórczej, obywatelskiej młodzieży w mediach: bezstronnego, uczciwego odpowiedzialnego dziennikarstwa oraz krytycznego i świadomego ich odbioru;
    *Przyczynianie się do podnoszenia umiejętności społecznych młodzieży poprzez promowanie pracy zespołowej, komunikację interpersonalną i autoprezentację;
    *Podnoszenie standardów dziennikarstwa poprzez edukację i przykład jaki może dać współpraca doświadczonych dziennikarzy i twórczej młodzieży;
    *Inicjowanie i wspieranie idei rzetelnego, profesjonalnego, apolitycznego dziennikarstwa wśród młodzieży;
    *Rozwijanie dziennikarskich zainteresowań młodzieży poprzez wspieranie jej edukacji oraz zachęcanie do współtworzenia nowych mediów;
    *Propagowanie wykorzystywania nowoczesnych technologii oraz stosowania nowatorskich rozwiązań w edukacji medialnej.

  95. Agnieszka Starzyńska Agnieszka Starzyńska napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 13:50

    Inicjatywą, która szczególnie przykuła moja uwagę jest PROGRAM EDUKACJI MEDIALNEJ MEDIASTARTER.

    ?Z badań przeprowadzonych przez PBS DGA na zlecenie spółki CANAL+ Cyfrowy wynika, że co trzeci nastolatek spędza przed telewizorem ponad 3 godziny dziennie. Prawie połowa w tym czasie nie wybiera konkretnych programów, jedynie automatycznie przeskakuje z kanału na kanał. Co 4. gimnazjalista spędza od 2 do 4 i więcej godzin dziennie na słuchaniu radia, a co 15. młody Polak przez ponad 4 godziny na dobę surfuje po internecie. Za to aż 39% nastolatków przyznaje, że nie sięga po gazety codzienne. Pytani o stosunek do mediów młodzi ludzie nie szczędzą krytyki zarówno niezbyt chętnie czytywanej prasie, jak i popularnej telewizji oraz radiu. 11-, 15- i 18-latkowie twierdzą zgodnie, że informacje podawane w mediach są niepoukładane i tworzą bałagan. Większość gimnazjalistów uważa wręcz, że media w ogóle nie są im potrzebne, a reklamy często bywają ciekawsze od samych programów.?- dlatego też CANAL + cyfrowy proponuje projekt, który ma odpowiedzieć na pytania i uświadomić młodych odbiorców.

    O to kilka zagadnień programowych:

    ? rola i zadania mediów,
    ? różnice pomiędzy poszczególnymi rodzajami mediów,
    ? techniki pracy w różnych rodzajach mediów,
    ? zasięg poszczególnych mediów,
    ? koncepcja „czwartej władzy”,
    ? wpływ mediów na społeczeństwa i jednostki,
    ? rola odpowiedzialnej reklamy.

    Program MediaStarter jest skierowany do gimnazjalistów, którzy mają pogłębiać wiedzę o środkach masowego przekazu i jak w sposób świadomy i efektywny z nich korzystać.
    Materiały edukacyjne na potrzeby projektu opracowali eksperci Centrum Edukacji Obywatelskiej.

    Program posiada spis zajęć, który jest podzielony na IV części:

    1. Zrozumieć media
    2. Media wczoraj, dziś i jutro
    3. Jak pracują media
    4. Odbiorco obudź się!

    Program zawiera również slajdy, które można wyświetlić na lekcji, oraz materiały pomocnicze przeznaczone do wydrukowania i wręczenia uczniom.
    Dodatkowo płyta z programem zawiera materiały filmowe, które ilustrują tematy poruszane podczas zajęć trzecich.

    Moim zdaniem projekt doskonale wpisuje się w cele edukacji medialnej. Tematyka lekcji, to podstawowe zagadnienia, z którymi powinien się zapoznać każdy młody odbiorca mediów. Slajdy i materiały dodatkowe urozmaicają lekcję i wprowadzają zaciekawienie wśród odbiorców.

    http://www.canalpluscyfrowy.pl/mediastarter/cd/start.html

    http://www.canalpluscyfrowy.pl/pl/mediastarter/opinie

  96. Aleksandra Kulis Aleksandra Kulis napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 13:52

    ?Francja: instytucje publiczne liderem edukacji medialnej?

    Według mnie zasługującymi na uwagę inicjatywami na świecie, a konkretnie właśnie we Francji są: CIEM, APTE, R.A.P. i Casseurs de pub.

    CIEM (powstały w 2002 roku) jest jedną z najbardziej znanych i uznanych organizacji społecznych. CIEM, czyli tłumacząc dosłownie ?Międzystowarzyszeniowy Kolektyw na rzecz Dzieciństwa i Mediów (Collectif Interassociatif Enfance et Media).
    Dziwnie brzmiąca nazwa jest dla polskiego czytelnika trochę myląca, w rzeczywistości chodzi o federację stowarzyszeń (zgodnie z informacją ze strony internetowej CIEM ? jest ich około 100 tysięcy), dla których wspólnym mianownikiem jest działalność na rzecz edukacji medialnej dzieci i młodzieży. W związku z powyższym, jej grupą docelową są dzieci i ich rodzice, a także nauczyciele i władze publiczne, dla których CIEM stanowi grupę nacisku zabierającą głos w konsultacjach społecznych oraz ad hoc w imieniu dzieci i ich rodziców. Misją CIEM jest bowiem reprezentowanie dzieci i młodzieży w świecie mediów (nadawcy, autorzy, reżyserzy, producenci itp.) oraz wobec organu regulacyjnego ds. treści audiowizualnych (CSA), a także Francja: instytucje publiczne liderem edukacji medialnej [164]w zgromadzeniach parlamentarnych ? krajowym i europejskim. Do misji CIEM należy również prowadzenie dialogu między uczestnikami życia społecznego w wymiarze medialnym oraz pobudzanie badań naukowych w zakresie edukacji medialnej.
    Metody działania CIEM to:
    ? praca w sieci oraz spotkania członków w celu wypracowania kierunków działania i zadań;
    ? organizacja letnich uniwersytetów i salonów edukacyjnych;
    ? publikacje (biuletyn ?flash? oraz kwartalnik, raporty i opracowania);
    ? funkcjonowanie komitetu naukowego, w którego skład oprócz ekspertów medialnych wchodzą prawnicy, filozofowie, socjologowie, psychiatrzy i psychoanalitycy dziecięcy.

    Kolejny przykład organizacji społecznej o uznanej marce, tym razem działającej w dużej mierze w środowisku internetowym, to APTE. W dosłownym tłumaczeniu nazwa ta oznacza ?Ekrany, media i my? (Les écrans, les médias et nous). Działanie tej organizacji koncentruje się na krytycznej analizie obrazu w mediach i multimediach oraz na poradnictwie dla osób tworzących media. Jej misją jest wskazywanie, w jaki sposób media kształtują naszą percepcję rzeczywistości. Na rok 2011/2012 organizacja proponowała stacjonarne warsztaty i spotkania dla rodziców (np. na temat zrozumieć relację ?dziecko-ekran?), szkolenia dla nauczycieli oraz warsztaty otwarte. APTE prowadzi też wortal e-learningowy o nazwie MEDIAPTE (webinaria, internetowe quizy i zagadki).

    A poza tym dopełnieniem obrazu społecznych inicjatyw w zakresie szeroko pojętej edukacji medialnej (a zarazem pewnego rodzaju ciekawostką) jest fakt, iż we Francji istnieją sprofilowane, silnie ?walczące? organizacje społeczne. Ich działalność ogniskuje się na obronie praw obywateli wobec świata reklamy oraz na wyrabianiu w społeczeństwie krytycznego podejścia do reklamy.
    Dwie najbardziej znane z nich to R.A.P ? Stowarzyszenie Oporu przeciwko Agresji Reklamowej (Association Résistance ? l?Aggression Publicitaire) oraz tzw. Pogromcy reklamy (Casseurs de pub).
    Ich najbardziej spektakularne akcje to:
    ? ?Tydzień bez 100 telewizorów? ? tydzień, podczas którego zgłoszeni wolontariusze nie włączają telewizorów, a swój wolny czas spędzają na pogłębianiu życia domowego, wypoczynku i dyskusjach;
    ? ?Szkoła bez znaków towarowych? ? roczna kampania przeciwko inwazji reklamy w klasie szkolnej (aktywny sprzeciw wobec ?władzy? marek w środowisku szkolnym).

    Strony internetowe:
    CIEM ? http://www.collectifciem.org
    APTE ? http://www.apte.asso.fr
    R.A.P. ? http://antipub.org
    Casseurs de pub ? http://www.casseursdepub.org

  97. Włodzimierz Brewczyński napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 14:52

    Media zdecydowanie ułatwiają ludziom życie. Przepływ informacji dzięki telewizji, radiu czy internetowi jest niezwykle szybki. Bardzo łatwo to zauważyć chociaż by przez wrzucenie jakiegoś linku na fb czy inny komunikator społeczny. Na odpowiedź (chociażby polubienie naszego linku przez znajomego) nie trzeba długo czekać, z mojego doświadczenie nie jest to dłużej niż kilka minut. Oczywistym jest też, że tam gdzie jest człowiek może pojawić się też próba oszustwa czy wykorzystania człowieka. Jak więc korzystać z mediów (zwłaszcza z internetu) aby nie wpaść w sidła? Już sam wujek Google pomaga znaleźć na to odpowiedź. Na stronie pisma ?komputer świat? jest umieszczone 8 zasad bezpiecznego korzystania z internetu, które powinny być elementarzem każdego użytkownika sieci. http://www.komputerswiat.pl/powrot-do-szkoly/bezpieczenstwo/8-zasad-bezpiecznego-korzystania-z-internetu.aspx
    Znaną akcją jest też ?komentuj. Nie obrażaj?, ma ona na celu poprawienie poziomu na forach i portalach społecznościowych. http://www.komentujnieobrazaj.pl/
    Tego typu akcji jest mnóstwo więc warto o nich wspomnieć, jednak nie zachwycają mnie na tyle by się o nich bardziej rozpisywać. Nadal jednak brakuje naprawdę dobrych akcji uczących ludzi jak posługiwać się wszystkimi mediami.
    To co mnie zainteresowało nie jest stricte powiązane z edukowaniem o mediach ale pokazuje, że można ich używać w sposób który ma pomagać ludziom. ?Kibicuj rodzinie? to cykl akcji społecznościowych mających na celu poprawę jakości stanu polskich rodzin. Obecne działania będą powiązane z Euro 2012. Od 1 czerwca będzie możliwość zarezerwowania biletu do kina na specjalnie dobrany film opowiadający o tym jak być dobrym mężem i ojcem. Po emisji filmu odbędzie się interaktywna audycja radiowa. Następnym etapem jest multimedialny kurs internetowy dla małżonków. Do reklamowania akcji będą używane telewizja, radio, telebimy, internet, infoscreeny. Tym razem możliwość uczestniczenia w tej randce będzie aż w 60 miastach Polski. W promowanie akcji są już zaangażowani Radosław Pazura, Krzysztof Hołowczyc, Ireneusz Krosny, Jakub Błaszczykowski, Krzysztof Ziemiec oraz setki wolontariuszy.
    Cała akcja ma na celu:
    -poprawienie jakości dialogu między małżonkami oraz między nimi a dziećmi
    -wyleczenie dotychczasowych zranień
    -zapobieżenie możliwym rozwodom
    więcej informacji można znaleźć na stronie http://www.kibicujrodzinie.pl/
    a to link promujący akcję http://www.youtube.com/watch?v=4zostN1PaPw&feature=youtu.be

  98. Anna Grądzka Anna Grądzka napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 15:45

    SpesMediaGroup- Nowa struktura mediów Diecezji Łomżyńskiej

    Z uwagi na lokalny patriotyzm postanowiłam wybrać stosunkowo nowe Centrum Edukacji Medialnej SpesMediaGroup, którego statut został zatwierdzony 22.08.2011 r., a wszedł w życie niedawno, bo 1.01.2012 r.

    SpesMediaGroup obejmuje zasięgiem cały teren diecezji łomżyńskiej. Program jego działalności ma charakter społeczno-religijny, którego głównym celem jest wspieranie lokalnego Kościoła w jego misji ewangelizacyjnej, zaś formację religijną, społeczną i kulturalną realizuje w oparciu o katolicką naukę społeczną.

    W ramach struktury CEM SpesMediaGroup od 1 stycznia br. działalność rozpoczęły Radio Nadzieja 103,6 FM, tygodnik „Głos Katolicki” oraz portal Lomzynskie24.pl. Wszystko dla idei funkcjonowania centrum, która opiera się na połączeniu mediów diecezjalnych.

    Centrum Edukacji Medialnej SpesMediaGroup jest przede wszystkim ośrodkiem duszpastersko-informacyjnym Kościoła Łomżyńskiego. Jego cele to:
    1. kształtowanie środowiska poprzez szerzenie kultury chrześcijańskiej i katolickiej nauki społecznej, wykorzystując całe bogactwo tradycji i kultury Kurpi, Mazowsza i Podlasia;
    2. promowanie wszelkich pozytywnych inicjatyw społecznie integrując mieszkańców regionu;
    3. promocja aktywnego katolickiego laikatu w sferze publicznej życia społeczno-kulturalnego regionu.

    CEM jest autorem takich programów jak ?Zdrowa Rodzina? (przeciwdziałanie alkoholizmowi), należy do łomżyńskiej koalicji antynikotynowej itp.
    Należy pamiętać, że wszelkie dochody centrum przeznaczone są na działalność statutową SpesMediaGroup, działalność charytatywną, opiekuńczą oraz edukacyjną.

    link do strony CEM: http://www.spesmedia.pl/

  99. Żaneta Spadło Żaneta Spadło napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 16:13

    Według mnie ciekawą, ale też bardzo ważną i pożyteczną inicjatywą tego typu jest National Literacy Mission (NLM) w Indiach, czyli Narodowa Misja ds. Piśmienności, której celem jest walka z analfabetyzmem u dorosłych.

    OFICJALNA STRONA ORGANIZACJI: http://www.nlm.nic.in/
    FACEBOOK: https://www.facebook.com/pages/National-Literacy-Mission-Programme/133224616714364

    Indie zamieszkuje dziś ponad miliard ludzi, a problem niepiśmienności jest tam wciąż aktualny. Przez wieki dostęp do edukacji w tym rejonie ograniczony był do wybranych, najwyższych kast. Powszechnie odmawiano nauki dziewczętom, za obowiązek których uznawano pracę w domu i służbę mężowi. Niewiele zmieniło się w mentalności Hindusów po ustanowieniu demokracji, zwłaszcza w rejonach wiejskich – mimo oficjalnego zniesienia systemu kastowego i wprowadzenia równości płci, poziom analfabetyzmu jest wciąż wysoki. Swoje zrobiła też polityka rządu, który latami wspierał szkolnictwo wyższe i edukację techniczną, zaniedbując tę podstawową. Należało więc szybko to zmienić. Ale edukowanie w Indiach nie jest łatwe – kraj jest tak zróżnicowany kulturowo i etnicznie, że wprowadzane zmiany musiały być przystosowywane indywidualnie do każdej ze społeczności.

    Odpowiedzią na sytuację w kraju miał być program National Literacy Mission, wprowadzony przez rząd Indii w 1988 roku. Program działa pod przewodnictwem National Literacy Mission Authority oraz Ministerstwa ds. Zasobów Ludzkich i Rozwoju. Skierowany jest do osób w wieku 15-35 lat. Do zadań NLM należy:
    - kształcenie dorosłych w zakresie czytania, pisania i liczenia;
    - uświadamianie im, dlaczego znaleźli się w takiej sytuacji i pomaganie im w dążeniu do zmian w społeczeństwie.

    NLM duży nacisk kładzie na kształcenie kobiet (wśród nich jest więcej niepiśmiennych niż wśród mężczyzn). Organizacja ma za zadanie:
    - tworzyć kobietom odpowiednie warunki do nauki;
    - zaszczepić w nich pewność, że zmiany są możliwe, jeżeli tylko pracuje się wspólnie;
    - zwracać uwagę na fakt, że edukacja kobiet jest pierwszym warunkiem do zapewnienia im lepszej pozycji w społeczeństwie;
    - upowszechnić kształcenie podstawowe wśród dziewcząt.

    Organizacje pokroju NLM przyczyniają się do tworzenia w Indiach tzw. programu kształcenia ustawicznego, który zakłada, że nauka jest ciągłym procesem trwającym całe życie. Z tego względu, po udanych akcjach alfabetyzacji, proces nauki jest kontynuowany. Ważnym elementem jest uświadamianie społeczeństwa, że zdobyte umiejętności i wiedza pomogą im w podniesieniu standardu swojego życia.

    Program przynosi zauważalne rezultaty. Pierwszą udaną kampanię przeprowadzono w Kottayam, a później w Ernakulam (w stanie Kerala). W 2001 roku w procesie alfabetyzacji Indii uczestniczyło aż 54% kobiet. Do listopada 2002 roku program NLM objął 596 powiatów (na 600 istniejących).

  100. Maciej Lis Maciej Lis napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 16:52

    Powoli każdą sferę swojego życia przenosimy do internetu. Facebook zastępuje relacje z innymi, serwisy informacyjne dostarczają wiadomości 24 godziny na dobę, filmy można ściągać i oglądać w komputerze, robić zakupy nie wychodząc z mieszkania. Ba, nawet możemy poprzechadzać się po ulicach Londynu, Tokio, czy Buenos Aires dzięki Google Street View. Nie inaczej jest z muzyką. Ściągana, odsłuchana na prędce, bez jakiejkolwiek wymiany zdań. I właśnie tego ostataniego problematycznego aspektu dotyczy inicjatywa, pomysł twórców portalu Turntable.fm.

    Patent na powodzenie jest w gruncie rzeczy prosty. Strona umożliwia słuchanie piosenek internautom umieszczonym w kolejnych ?pokojach? serwisu. Zgromadzeni tam słuchacze mają swojego wodzireja, który dodaje piosenki do playlisty. Jeśli muzyka zyskuje poklask, zostaje przy konsolecie, jeśli nie, ustępuje miejsca kolejnemu. Co jeszcze jest istotne, to możliwość wymiany zdań między osobami znajdującymi się w pokojach. Mamy więc do czynienia z odzwzorowaniem czegoś na kształt koncertu, gdzie zgromadzeni ludzie bawią się, ale również komentują gig na bieżąco.

    Rozmowy o muzyce w dzisiejszym świecie sprowadzają się do dialogu brzmiącego: ?hej, a słyszałeś nową płytę Jacka White’a?? ?Tak, jest niezła, ale wolę dawne The White Stripes? ? Weźźź…?. Taka jest prawda. Może zasięgnięta z tej skrajnej strony, lecz faktem jest że wymiana myśli na tematy zachaczające o szerokopojętą sztukę są rzadkością. Wszystko sprowadza się do dwuzdaniowych komentarzy, będących najbardziej czczą formą wymiany zdań na jaką nas jest stać. Lecz takie serwisy jak turntable.fm idą nam na ratunek. Jest to rzecz w którą naprawdę można się głęboko ?wkręcić? jeśli jest się przynajmniej umiarkowanym fascynatem muzyki. Można wybierać odpowiednie pokoje, których zawartość pokrywałaby się z naszymi preferencjami muzycznymi, wchodzimy i rozpoczynamy integracyjny odsłuch. Dzięki takiej inicjatywie możemy poznawać nową muzykę, możemy się nią zachwycać i w tym samym czasie dzielić radość z innymi. Choć doznania których można doświadczyć są jakby za szkłem, którego nie sposób zbić, może przynieść to nam naprawdę sporo satysfakcji (szczególnie gdy to my jesteśmy didżejami, a publika nie pozwala nam zejść ze sceny).

    Projekt sam w sobie nie jest ściśle związany z edukacją medialną. Wybrałem go jednak dlatego, iż dzisiaj gdzie większość dyskusji czy to internetowych, czy tych realnych sprowadza się do kilkusłownych komantarzach, czy wysłuchaniu, nie zgodzeniu się z opinią i dalszym bezmyślnym obstawaniu przy swoim, dialog i marytoryczność wymiany zdań, z którą mamy do czynienia dzięki Turntable.fm jest właśnie tym czego potrzebujemy. Dzięki niemu uczymy się pewnej dozy pokory, otwartości. Od dobrego projektu inicjatywy edukacyjno-medialnej oczekujemy pewnej oryginalnośći, dzięki której będzie ona przyciągała do siebie coraz więcej zwolenników, która będzie propagowana w kolejnych środowiskach. Turntable.fm bez dwóch zdań posiada ten element. Czy dzisiaj ktokolwiek zaprasza do siebie kogoś, aby najzwyczajniej w świecie posłuchać muzyki i poroztkliwiać się nad nią? Owszem, są to kolejne transfery, składowych naszego zycia do sieci, jednak lepiej już uciekać w takie symulacje wspólnych odsłuchów, niż poprzestawać na bezssensownych wymianach zdań.

  101. Łukasz Urbanek Łukasz Urbanek napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 17:22

    Kampanię, która przykuła moją uwagę jest zagraniczna Kampania KICK IT OUT.
    Kick It Out powstała w kampanii z marką „Let?s Kick the Racism out the football” w 1993 roku jako organizacja w 1997 roku. Jej głównym zadaniem jest zwalczanie rasizmu na stadionach.
    Organizacja działa w futbolu, a także w sektorze edukacyjnym. Wspólnota rzuca wyzwanie dyskryminacji, zachęca wyłącznie do praktyki i pracy dla pozytywnej zmiany środowiska piłkarskiego. Kampania jest wspierana i finansowana przez różne organach, w tym organ założycielski Stowarzyszenie Zawodowych Piłkarzy (PFA), w tym Premier League i Football Association .
    Kick It Out odgrywa wiodącą rolę w Futbolu Przeciwko Rasizmowi w Europie (FARE), sieci i został wymieniony jako przykład dobrych praktyk przez Europejski organ zarządzający UEFA, światową federację FIFA, Radę Europy i Komisję Europejską. Kampania wspiera amatorskie, lokalne kluby piłkarskie, pomaga dzieciom z biednych rodzin oraz z grup mniejszościowych włączać się w sport, organizuje spotkania młodzieży ze znanymi sportowcami, uruchomiła również gorącą linię, na którą można zgłaszać rasistowskie uwagi i gesty.

    Rasizm to jedna z największych bolączek współczesnego futbolu. Występuje przede wszystkim wśród kibiców, ale także ? niestety ? sportowców i menadżerów, sędziów i trenerów. Neonazizm, szowinizm, antysemityzm i inne ideologie nienawiści niszczą nasz ukochany sport. Jak się przejawiają? We flagach z faszystowską symboliką, w antysemickich piosenkach i okrzykach, w buczeniu naśladującym odgłosy małp i rzucaniu bananami w czarnoskórych piłkarzy. Najbardziej drastyczne są jednak inspirowane ksenofobią napaści i pobicia. Tego typu zachowania trzeba zwalczać już w zarodku!

    Swoją działalnością Kampania wyszła poza granice świata piłkarskiego. Obecnie KICK IT OUT jest twórcą edukacji antydyskryminacyjnej, a także wdraża w nauczanie młodzieży programu edukacji obywatelskiej dotyczącej rasizmu. W Wielkiej Brytanii, kolebce tej kampanii, przygotowywani są nauczyciele i uczniowie do kształcenia o skutkach rasizmu na społeczeństwie lub poszczególnych osobach. Pakiet zawiera szereg pomysłów na wprowadzenie tematu rasizmu, różnorodności i integracji w klasie. Obejmuje to quizy, zajęcia czytania i pisania, zajęcia i ćwiczenia, które dotyczą roli wokół definicji i stereotypów. Nauczyciele coraz więcej szukają innowacyjnych dróg aby przekazać jak najwięcej wiadomości o problemie rasizmu dla młodego człowieka i wprowadzić edukację obywatelską do krajowego programu nauczania. Pomocni w tym projekcie są piłkarze, którzy odwiedzają szkoły i razem z uczniami rozmawiają o problemie rasizmu. W 2010 roku w czasie mistrzostw świata w RPA, stworzyła specjalny projekt szkolny o długoterminowy zainteresowaniu się kulturą RPA. KICK IT OUT stworzył i nadal stwarza wiele kampanii medialnych, które uwrażliwiają społeczeństwo na problem rasizmu. Promuje różne wyznania i kultury, próbuje zwalczać różne stereotypy na tle rasowym, a także pomaga czarnoskórym piłkarzom i nie tylko w odnajdowaniu się w społeczeństwie.
    Kampania pomaga klubom i związkom sportowym w ich działaniach antyrasistowskich. Organizuje konferencje, spotkania, wykłady, szkolenia i warsztaty. Ponadto organizuje i wspiera antyrasistowskie turnieje piłkarskie dla młodzieży oraz mecze ligowe i pokazowe pod hasłami walki z rasizmem i szowinizmem. W wyniku współpracy z mediami i ekspertami powstały setki publikacji prasowych i książkowych oraz programów telewizyjnych i radiowych o rasizmie w sporcie. Współpraca z mediami jest ważną częścią działalności Kampanii. Dzięki niej docierają do opinii publicznej w celu propagowania postaw antyrasistowskich oraz wywierania nacisku na właściwe instytucje. Dzięki pomocy mediów, powstało kilka tysięcy artykułów prasowych, audycji telewizyjnych i radiowych, filmów dokumentalnych, książek oraz prac licencjackich, magisterskich i doktorskich poświęconych zjawisku rasizmu . Wydano także wiele płyt z piosenkami na temat walki z rasizmem na stadionach oraz DVD z materiałami edukacyjnymi. Program ?R@cism-Delete? ? to działania przeciwko rasizmowi rozpowszechnionemu w Internecie. We współpracy z doświadczonymi informatykami z różnych krajów likwiduje, na podstawie zgłoszeń od internautów, strony propagujące ksenofobię i rasizm. Kampania ?Muzyka Przeciwko Rasizmowi? – przyciągnęła do niej wykonawców różnych gatunków muzycznych i za pośrednictwem ich twórczości wyszli z pozytywnym przesłaniem do setek tysięcy słuchaczy. Pod hasłem kampanii odbywają się koncerty i festiwale, zaś muzycy zamieszczają jej logo na swoich płytach.
    Idea walki z rasizmem na stadionach i poza nim to idea gry fair-play. Nie ma fair-play bez antyrasizmu i promocji wielokulturowości, tak na boisku, jak i wśród kibiców. Działalność tej kampanii pomaga otworzyć oczy społeczeństwu na problem rasizmu, który dotyka również nasz kraj.

    http://www.kickitout.org

  102. Monika Kobiołka Monika Kobiołka napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 18:47

    Centrum Myśli Jana Pawła II jest samorządową instytucją kultury m.st. Warszawy, zajmującą się badaniem, dokumentowaniem i upowszechnianiem nauczania Jana Pawła II. Zgodnie ze statutem prowadzi działalność w czterech wymiarach:

    stypendialnym (Stypendia m.st Warszawy im. Jana Pawła II)
    naukowo-edukacyjnym
    popularyzatorskim
    dokumentacyjnym.

    Zachęcam do obejrzenia krótkiej prezentacji dotyczącej Centrum Myśli Jana Pawła II:
    http://www.centrumjp2.pl/node/3902/Prezentacja

    W swoim projekcie głównie chciałabym skupić się na działalności naukowo-edukacyjnej instytucji. Do jej działań, według statutu, należą miedzy innymi:

    1) tworzenie i prezentowanie programów edukacyjnych i poznawczych,
    2) organizowanie lub współorganizowanie spotkań, odczytów, wykładów, konferencji, szkoleń, imprez masowych oraz uroczystości o charakterze naukowym, artystycznym i kulturalnym,
    3) wspieranie i uzupełnianie edukacyjnych programów szkolnych określonych w szkolnych programach nauczania dla szkół różnego szczebla,
    4) prowadzenie w ramach posiadanych warunków lokalowych domu pracy twórczej.

    Odnośnik do statutu Centrum Myśli Jana Pawła II:
    http://www.centrumjp2.pl/node/69/Statut

    Co więcej, Centrum organizuje projekty badawcze, edukacyjne, kulturalne i popularyzatorskie mające przybliżać nauczanie Jana Pawła II dzieciom i młodzieży. Na różnych poziomach stara się dotrzeć ze swoją ofertą, zarówno do uczniów szkół podstawowych, jak i studentów i doktorantów. Oto kilka z nich:

    LOGOS ZAANGAŻOWANY –

    cykl papieskich seminariów akademickich odbywających się w małych grupach, które stwarzają możliwość intensywnych i pogłębionych dyskusji koordynowanych przez tutora ? poświęcone są istotnym zagadnieniom nauki, kultury i życia społecznego, których problematyka poddawana jest gruntownej refleksji w kontekście nauczania Jana Pawła II. Spotkania dyskusyjne wzbogacone są uczestnictwem w ciekawych projektach, spotkaniami warsztatowymi oraz stażami. Celem seminariów jest stworzenie młodym ludziom przestrzeni spotkań intelektualnych, podczas których teoria spotyka się z analizą praktycznych problemów w kontekście ich wymiaru etycznego. Więcej na temat seminarium:

    http://www.centrumjp2.pl/node/4909/LOGOS_Zaangazowany_2010_2011

    PROJEKT ?LABIRYNT. WYBIERAJ DOBRZE? ?

    ma na celu zachęcić gimnazjalistów do podejmowania świadomych decyzji. Głównym zamysłem akcji jest właśnie promowanie wartości, jaką jest wybór. Kampania, skierowana do młodych ludzi w całym kraju, miała zwrócić uwagę młodzieży na kwestie odpowiedzialności, samodzielności, hierarchii wartości, które wiążą się z wyborem. Z wykorzystaniem Internetu przybliżenie przesłania Jana Pawła II, dotyczącego dokonywania wyborów i wynikających z tego konsekwencji było niewiarygodnie proste. Cała akcja była nagłośniona na Facebooku za sprawą spotu, w którym wystąpił finalista programu ?The Voice od Poland?, muzyk i wokalista ? Antek Smykiewicz. Oto on:

    http://youtu.be/jU528_mL7SM

    PROJEKT ?MOST. KAŻDY MAŁY JEST WIELKI? –

    skierowany do sześciolatków, urodzonych w roku śmierci papieża realizowany z okazji 6. rocznicy śmierci Jana Pawła II. Hasło projektu ukorzenione jest w dwóch źródłach. Pierwszym jest ?Każdy mały jest wielki?. Hasło to odwołuje do postaci Lolka, sześcioletniego Karola Wojtyły, który w przyszłości został papieżem. Każde dziecko ma w sobie coś niezwykłego, tytułową wielkość, potencjał, który warto w sobie odkryć. Warto zatem brać przykład z Karola Wojtyły, przyszłego Jana Pawła II.

    Drugim źródłem jest ?Most?. Nazwa Pontifex Maximus (budowniczy mostów) weszła do oficjalnej tytulatury papieża we wczesnych wiekach. Most jest metaforą, której używa się dla określenia porozumienia, połączenia. Most w ten sposób łączy dziecięcą codzienność z wielkością, którą każde z dzieci ma w sobie. Sam most jest metaforycznym przejściem od dziecka ? czyli na pozór anonimowej postaci ? do kogoś wielkiego, co w istocie pokazuje, że każdy mały jest wielki. Konstrukcja mostu, która skupiła wokół siebie osoby na Placu Piłsudskiego, w symboliczny sposób połączyła też pokolenia: rodziców z dziećmi.

    Dziecko, które chciało ?zbudować most? mogło uczynić to również drogą internetową. Interaktywna strona za pomocą gier wprowadza dziecko w historię życia Karola Wojtyły i przybliża jego nauczanie. Rozwiązując kolejne zadania, każde dziecko mogło samodzielnie stworzyć cegiełkę wirtualnego mostu. Do udziału w projekcie można zaprosić rodzinę, przyjaciół i znajomych. Im więcej osób weźmie w udział w zabawie, tym większy most uda się zbudować.

    Dodatkowo na stronie dostępne były konspekty z zadaniami dla nauczycieli. Dzięki temu każdy, kto nie mieszka w Warszawie, mógł włączyć się w projekt i zrealizować lekcje o Janie Pawle II dla sześciolatków. Strona daje możliwość przesłania zdjęć czy materiałów video z realizacji warsztatów w szkołach. Odnośnik do interaktywnej strony:

    http://www.most.centrumjp2.pl/

    Zachęcam również do obejrzenia filmu animowanego autorstwa Barbary Mijakowskiej i Roberta Friedricha promującego projekt:
    http://www.centrumjp2.pl/node/5126/Film_animowany

    Oprócz filmu, specjalnie z okazji 6. rocznicy obchodów śmierci Jana Pawła II, Arka Noego nagrała piosenkę ?Jeden Most?:
    http://www.centrumjp2.pl/node/5127/Piosenka

    PROJEKT ?JP2 W SZKOLE? ?

    skierowany do nauczycieli, katechetów i wychowawców. Na stronie internetowej zostały zamieszczone scenariusze lekcyjne, które stały się inspiracją także dla, szeroko rozumianego, duszpasterstwa młodzieży w parafiach. Tematem przewodnim scenariuszy lekcyjnych jest Osiem błogosławieństw, osadzonych w kontekście zbliżającej się beatyfikacji Jana Pawła II. Dla najmłodszych natomiast przygotowany został materiał o charakterze zintegrowanym, związany z animacją grup dziecięcych. Dla zainteresowanych projektem Mediateka Centrum Myśli Jana Pawła II przygotowała krótki film dokumentalny:

    http://www.centrumjp2.pl/node/3713

    PROJEKT ?STUDIA PODYPLOMOWE? ?

    realizowany przy współpracy z Instytutem Politologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Są to dwusemestralne studia z twórczości wielkiego Papieża ? ?Dziedzictwo Myśli Jana Pawła II?. Zajęcia odbywają się w piątki i soboty co dwa tygodnie w siedzibie CM Jana Pawła II. Absolwenci po uzyskaniu wymaganych zaliczeń i przedłożeniu pracy dyplomowej otrzymują świadectwo ukończenia studiów podyplomowych. Program studiów obejmuje:

    Podstawy antropologiczno – kulturowe: chrześcijaństwo i Kościół, personalizm, godność człowieka, twórczość Karola Wojtyły (teatr, poezja, proza), wiara i rozum.

    Kluczowe problemy wychowania młodzieży: pedagogika Jana Pawła II, rodzina, wolność i odpowiedzialność, ewangelia życia, sprawiedliwość społeczna, demokracja.

    Elementy teologii: Bóg Jana Pawła II, teologia ciała, nowy feminizm, tajemnica Kościoła i rymat Piotra, ekumenizm i dialog międzyreligijny.

    Polska, Europa, współczesny świat: nauczanie społeczne w latach 1978-1989, wydarzenia roku 1989, ?program? dla wolnej Polski, integracja Europy, globalizacja, feminizm, sekularyzacja i wolność religijna, konflikty we współczesnym świecie, teologia pokoju.

    Więcej o projekcie:

    http://www.centrumjp2.pl/node/4154/Opis_Projektu

  103. Marlena Nowosielska Marlena Nowosielska napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 18:26

    Ciekawą inicjatywą edukacyjno-medialną jest ogólnopolski Program DZIECKO PATRZY TY DAJESZ PRZYKŁAD dla placówek oświatowych, powstał w oparciu o metodę Gordona. Konferencja na ten temat jest organizowana pod patronatem Pani Poseł na Sejm RP Magdaleny Kochan oraz Rzecznika Praw Dziecka Pana Marka Michalaka.
    Organizatorzy : Fundacja ?Wychowanie bez porażek?, Uniwersytet Szczeciński

    Jest to pierwszy w Polsce innowacyjny program który, ma za zadanie pomóc rodzicom, ukazując im odpowiednie metody wychowawcze, a także wystrzegając ich przed błędami jakich mogą dokonać. Program nie zapomina także o nauczycielach, którym zaproponowano skuteczne metody postępowania pozwalające wzmocnić ich kompetencje w dziedzinie komunikacji z uczniem, rozwiązywania konfliktów, wprowadzania i utrzymywania dyscypliny i efektywnego wykorzystania czasu na naukę oraz umiejętności pomagania, kiedy dziecko przeżywa problem. Nazwa ?Dziecko patrzy Ty dajesz przykład? jest przesłaniem, które ma prowokować odbiorców do zastanowienia się nad tym, że aby dobrze nauczać i wychowywać, niezbędne jest dawanie dobrego przykładu.

    ,,Jak więc wynika z ostatnich badań, wielu rodzicom jak i nauczycielom często brakuje modelu postępowania oraz konkretnych umiejętności, które pomogą rozwiązać problem z dzieckiem bez uciekania się do manipulacji czy przemocy. Poznanie go pozwala skutecznie wpływać na dziecko, by zmieniło swoje zachowanie oraz zrozumieć, dlaczego zachowuje się w taki właśnie sposób. Poznając metodę Gordona można skutecznie zmieniać role rodzica i nauczyciela, ich postawy i zachowania, których obserwacja i naśladowanie przez dziecko wpłynie pozytywnie na proces jego rozwoju, dając pozytywne wzorce dla jego własnych postaw i zachowań”

    ,,Program realizowany jest w 3 etapach. Placówka, która zrealizuje 2 etapy i w swoich działaniach uwzględni rozpowszechnianie wśród rodziców i nauczycieli metody Gordona, czyli modelu wychowania i komunikowania się bez przegranych otrzyma Certyfikat Programu DZIECKO PATRZY TY DAJESZ PRZYKŁAD i patronat organizatora programu Fundacji Wychowanie Bez Porażek.”

    Uważam, że program DZIECKO PATRZY TY DAJESZ PRZYKŁAD jest bardzo przydatny, ponieważ może pozytywnie wpłynąć na kształtowanie społecznych postaw dzieci i młodzieży oraz ma możliwość upowszechnienia najnowszych metod wychowawczych opartych o nieagresywny model.

    Poniżej podaję link do strony programu:
    http://gordon.edu.pl/fundacja.html

  104. Marta Furmańczuk Marta Furmańczuk napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 18:34

    Szukając najbardziej interesującej inicjatywy edukacyjno-medialnej na to zadanie badawcze, natknęłam się na ciekawą stronę dotyczącą bezpieczeństwa na drodze: http://www.bezpieczenstwo.renault.pl/

    „Bezpieczeństwo i mobilność dla wszystkich” jest międzynarodowy program edukacyjny, skierowany dla uczniów podstawówki, którego celem jest edukowanie dzieci na rzecz bezpieczeństwa w ruchu drogowym i przyjaznej dla środowiska motoryzacji. Głównym organizatorem akcji jest koncern Renault.
    Program ten ma już 12 lat. Jest to jedna z najstarszych, największych i najpoważniejszych inicjatyw na rzecz ochrony dzieci w ruchu drogowym w Polsce.
    Początki programu sięgają 2000 roku- wtedy wystartowała pierwsza edycja programu, która swoim obszarem obejmowała Warszawę, Bydgoszcz i Kielce. Duże zainteresowanie sprawiło, że druga edycja obejmowała już całą Polskę.

    Program jest autorską inicjatywą Renault i jest on w całości finansowany przez koncern. Obecnie jest realizowany w 35 państwach na świecie i wzięło w nim już udział ponad 12 milionów dzieci. W Polsce do tej pory nauczaniem zostało objętych prawie 710 000 dzieci.

    Program składa się w Polsce z czterech uzupełniających się elementów:

    - Pakietów edukacyjnych ?Droga i Ja? ? unikatowego zestawu dydaktycznego dla uczniów i nauczyciela, składającego się z zeszytów ćwiczeń, testów, materiałów dla nauczyciela oraz plakatu edukacyjnego

    - E-learningu ? innowacyjnego programu multimedialnego dostępnego w Internecie dla dzieci, rodziców i nauczycieli

    - Konkursu „Twój pomysł, Twoja inicjatywa” ? polegającego na przemyśleniu przez dzieci problemów związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego i motoryzacją, a następnie wdrożeniu kampanii świadomościowej w szkole i jej otoczeniu

    - Szkolnych Klubów Bezpieczeństwa ? prowadzących aktywne działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w swoich miejscowościach.

    Uczestnictwo w programie jest całkowicie bezpłatne.

  105. Aleksandra Skalska napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 18:52

    Jak wiadomo, znajomość języków obcych, szczególnie języka angielskiego jest podstawą w dzisiejszych czasach. Dlatego kampania, która zwróciła moją uwagę jest Enjoy English, Enjoy Living, która miała miejsce w połowie tamtego roku. Była to kampania edukacyjna, która miała na celu popularyzacje nauki języka angielskiego wśród brytyjskiej Polonii. Co ciekawsze, była to pierwsza tego typu akcja społeczna.

    ?Life? znaczy ?życie?, ?Living? to sposób, w jaki żyjesz. Różnica nieduża, a znaczenie zupełnie inne. Nawet niewielka poprawa języka przyniesie kolosalną zmianę w jakości Twojego życia. Dlatego Enjoy English, Enjoy Living! ? to zdanie umieszczone na oficjalnej stronie kampanii ma zachęcić do nauki języka i można powiedzieć, że jest hasłem całej akcji.

    W Wielkiej Brytanii mieszka około 1,5 mln Polaków, a część z nich posługuje się językiem angielskim w stopniu niewystarczającym, słabo lub wcale. Jak wiadomo, nieznajomość języka kraju, w którym się mieszka, rodzi olbrzymie trudności w życiu osobistym, zawodowym czy biznesowym. Sprawność językowa wpływa na jakość naszego życia, dlatego też zdecydowano się zorganizować tego typu akcję i zachęcić brytyjską Polonię do nauki języka angielskiego.

    Organizatorzy Enjoy English, Enjoy Living, czyli szkoła języków obcych Edoo.pl mieli na celu pokazanie, że nauka nie musi być nudnym obowiązkiem i nie musi wyglądać zawsze w ten sam sposób ? siedzenie na niekończących się zajęciach w szkolnej ławce i wkuwanie słówek po nocach. Celem projektu było także zaciekawienie Polaków brytyjską kulturą i stylem życia, aby każdy dzień był dla nich nowym odkryciem. Kolejnym, bardzo ważnym celem było zwrócenie uwagi na problem jakim jest niewystarczająca kompetencja językowa.

    W ramach projektu zostały udostępnione liczne nieszablonowe oraz skonsultowane z lektorami nauki angielskiego materiały do nauki, w tym filmy video pozwalające na udoskonalenie umiejętności językowych, zorganizowane zostały gratisowe warsztaty językowe, konkursy edukacyjne, udostępnione banery umieszczone w serwisach internetowych pozwalające szlifować język, jak i darmowa usługa EmailWords, która miała umożliwić regularne otrzymywanie uczestnikom wiadomości e-mail z nowymi słówkami i objaśnieniami.

    Strona internetowa kampanii: http://www.edoo.pl/enjoy/?start,8

  106. Justyna Twardowska napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 19:18

    Poszukując interesującej inicjatywy edukacyjno ? medialną natrafiłam na Fundację Nowoczesna Polska.
    http://nowoczesnapolska.org.pl/

    Jest to fundacja od lat działająca na rzecz nowoczesnej edukacji. Realizują ‚cenne i potrzebne projekty promując wykorzystanie możliwości internetu do celu polepszenia jakości edukacji w Polsce’. Ich misją jest edukacja nowoczesnego społeczeństwa informacyjnego.
    Fundacja realizowała wiele projektów takich jak: Zabawnik, Historia i Media czy Wolne Okładki. Obecnie prowadzi: Wolne Lektury, Wolne Podręczniki oraz Czytamy Słuchając.

    Największym projektem fundacji jest szkolna biblioteka internetowa Wolne Lektury realizowana we współpracy z Biblioteka Narodową, pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jest to biblioteka całodobowa, a w jej zbiorach znajduje się prawie 2 tysiące utworów. Rocznie bibliotekę odwiedza ponad milion uczniów i nauczycieli.
    Innym projektem Fundacji Nowoczesna Polska jest projekt Wolne Podręczniki. Są to materiały edukacyjne przygotowane przez nauczycieli-wolontariuszy, dostępne na wolnej licencji. Dzięki temu podręczniki dostępne w formie elektronicznej są darmowe.
    Czytamy Słuchając polega na nagrywaniu audiobooków z utworów zgromadzonych w bibliotece internetowej Wolne Lektury. W większości utwory czytają znani aktorzy i reżyserowie.

    Dzięki projektom Fundacji Nowoczesna Polska każdy może mieć dostęp do materiałów edukacyjnych oraz do lektur nie wychodząc z domu. Co więcej, jest to dostęp darmowy, co stanowi dodatkowy plus. Korzyści z programu mają również osoby niewidome oraz nie potrafiące czytać dzięki audiobookom.

  107. Aleksandra Zarzycka Aleksandra Zarzycka napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 19:39

    Ciekawą inicjatywą edukacyjno- medialną jest storna http://lessonstream.org/browse-lessons/, którą założył Jamie Kaddie. Strona wcześniej znana była jako TEFLclips. Jamie Kaddie to nauczyciel, trener i prezenter, zywciężca brytyjskiej nagrody ELTons Rady —-> http://jamiekeddie.com/
    Zajmuje się ,,video story telling? wykorzystując zwykłe i proste filmiki ze strony http://www.youtuba.com, inspirując nimi studentów i uczniów. Stara się pokazać jak nowe media (szczególnie stronę youtube) można również wykorzystywać w edukacji i wprowadzić jej elementy do programu szkolnego. Przygotowuje on ciekawe zestawienia filmików, które prowokują uczniów do kreatywnych przemyśleń. ? wykorzystuje youtube w nauczaniu (edukacji), w dość przewrotny i nietypowy sposób.
    Można to wyjaśnić na pierwszym z brzegu przykładzie. Jamie Kaddie proponuje aby zwykły filmik z youtuba fragmentarycznie przedstawić uczniom. Pokazuje na początku tylko i wyłącznie jeden wycinek z filmiku- jest to zdjęcie na którym kobieta z przerażoną miną zakrywa usta.

    Prosi aby uczniowie wymyślili przyczynę takiej reakcji kobiety. Następnie pokazuje od początku cały filmik, z którego często wynika zupełnie coś innego. Stosuje również różnego rodzaju grę słów. Oto właśnie przykład wyżej opisanej sytuacji, w którym Jamie Kaddie wykorzystuje youtube?a http://lessonstream.org/2012/02/13/speechless/ .
    Jamie Keddie brał udział w TEDxWarsaw (technology, Entertainment, Design), który jest bardzo interesującą inicjatywą polegającą na wymianie własnych poglądów i idei. Każdy z uczestników ma ok. 10 min na swoją prezentacje. Oto występ Jamie Keddie?go, który opowiada o własnej inicjatywie ,,Video Story Telling? —-> http://www.youtube.com/watch?v=jSSOWWaHU_A

    Uważam, że ,,Video Story Teeling? to bardzo fajna sprawa i należy wspierać tego typu inicjatywy. Jest to ciekawe, nowe zastosowanie bardzo popularnej strony, która dosyć często wykorzystywana jest wyłącznie w bierny sposób. Myślę, że warto bliżej zapoznać się ze stroną http://lessonstream.org/browse-lessons/ oraz organizacją TEDx. :)

  108. Marlena Galińska napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 20:18

    W Polsce ludzie niewiele wiedzą na temat problemu jakim jest autyzm.

    Fundacja SYNAPSIS (http://www.synapsis.waw.pl/) powstała w 1989r. niesie pomoc dzieciom oraz dorosłym osobom dotkniętym autyzmem. Pomaga również rodzinom chorych.

    Kampania

    Najsłynniejszą kampanią fundacji jest:
    ? Autyzm- całe moje życie? czas realizacji: 1-14 stycznia 2012 roku
    Cel: Akcja informacyjna. Zapoznanie ludzi z problemem autyzmu. Pokazuje świat m.in. z perspektywy chorego.

    Początek:

    Znany aktor- Bartłomiej Topa wziął udział w popularnym programie telewizyjnym. Podczas nagrania zachowywał się nietypowo.
    Spowodowało to debatę na forach internetowych. Ludzie podejrzewali, że aktor podczas realizacji programu był pod wpływem narkotyków.

    Podejrzenia spotęgowały amatorskie filmiki wstawione na jednej ze znanych stron internetowych gdzie Topa w miejscach publicznych zachowywał się podobnie jak w telewizji.

    W ostatnim spocie aktor wyjaśnia powód swojego nietypowego zachowania.

    Cała akcja została utrzymana w tajemnicy nawet przed mediami, w których była przeprowadzana.

    http://www.youtube.com/watch?v=2vhqJrEE5_g

    Przez kilka dnia cała Polska mówiła o problemie Bartłomieja Topy a później o samym autyzmie.

    Jest to dla mnie wyjątkowa inicjatywa ponieważ mam świadomość, że ludzie w naszym kraju tak naprawdę nic wiedzą o chorych jak i o samej chorobie. Niektórzy widząc autystyczne dziecko przechodzą na drugą stronę ulicy bądź głośno komentują zachowanie ?źle wychowanego? młodzieńca. Wierze, że dzięki tej akcje zrozumieją ludzi autystycznych.

  109. Piotr Sobolewski napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 20:28

    Jedną z ciekawszych organizacji edukacyjno medialnych jest niewątpliwie akcja ‚ Cała Polska czyta dzieciom’ W dobie komputerów, smartphonów i gier pseudoedukacyjnych, inicjatywa ta stanowi dobitny symbol propagowania fantastycznej sztuki- sztuki czytania. Rodzice są dyrektorami w rozwoju swoich dzieci i dlatego od najmłodszych lat powinni oni skupić się na ich edukacji i przyjemności w czytaniu.
    Całej działalności tej fundacji przyświeca wspaniały cel- wspierania zdrowia emocjonalnego, psychicznego i moralnego dzieci. Dzięki działalności organizacji, powstają nowe inicjatywy, np. Kluby Czytających Rodzin, które organizują spotkania dla czytających, na których mogą się oni swobodnie wymieniać swoimi poglądami i czytać na głos. W ten sposób dochodzi do wymiany licznych pożytecznych refleksji, które sprzyjają rozwojowi.
    Kolejnym projektem fundacji jest akcja ‚ Tak warto żyć’. która wzmacnia mentalnie, daje wskazówki jak rozwijać swój potencjał oraz wzmacnia pewność siebie, pomaga odnaleźć się we współczesnym świecie. O tym, jak wielki wpływ ma kampania na społeczeństwo, świadczą liczby: udało się przekonać ponad 40% rodziców o wartości czytania dzieciom, zachęcono ponad 2300 przedszkoli do wprowadzenia codziennego czytania dzieciom, zainicjowano również programy ‚Czytanie zbliża’ dla zdrowych i niepełnosprawnych dzieci.
    Fundacja ‚ Cała Polska czyta Dzieciom’ w szlachetny sposób zachęca do uprawiania tej owocnej i ambitnej dyscypliny jaką jest czytanie, pomaga poszerzać horyzonty i przede wszystkim wpływa na pozytywne relacje rodzic- dziecko, wpływając na progresywną komunikację między nimi.

    STRONA FUNDACJI:
    http://www.cpcd.pl/index.php?opcode=WYBIERZ_STRONE&param1=219

  110. Aleksandra Kot napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 20:39

    Przed weekendem majowym po raz kolejny ruszyła ogólnopolska kampania społeczna pod hasłem „Piłeś ? Nie jedź!”. Majówka i zbliżające się wielkimi krokami wakacje to czas wzmożonego ruchu na drogach związany z licznymi wyjazdami i powrotami z wypoczynku. To również czas, w którym zapominamy o zdrowym rozsądku i bezpieczeństwie, wsiadając często za kierownicę pojazdu pod wpływem alkoholu.
    Kampania ma na celu edukowanie społeczeństwa i zwrócenie uwagi na ten poważny problem. Uświadomienie jakie poważne skutki może mieć jazda po spożyciu trunku zarówno dla samego kierowcy jak i jego pasażerów. Niejednokrotnie w wypadku cierpią nie tylko kierowca i jego pasażerowie, ale też przypadkowe osoby, które znalazły się w nieodpowiednim miejscu i czasie na przykład piesi.
    Na oficjalnej stronie kampanii http://www.pilesniejedz.pl/ , jak również pod tym adresem: http://www.youtube.com/watch?v=HDoq1Q1oUhQ&feature=player_embedded można obejrzeć film promujący kampanię.
    Ukazuje on grupę młodych ludzi spożywających alkohol. Po skończonej imprezie jeden z jej uczestników podejmuje ryzyko i wsiada za kierownicę pojazdu. Niestety, nie dojeżdża do zamierzonego celu. Powoduje po drodze wypadek, z którego on sam wychodzi bez szwanku. Ginie jednak młoda dziewczyna, która jechała samochodem razem z nim.
    W tak drastyczny sposób twórcy kampanii przestrzegają nas przed jazdą pod wpływem alkoholu.

  111. Magdalena Celińska Magdalena Celińska napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 21:11

    Korzystanie z mediów to chleb powszedni dzisiejszych czasów. Dorośli wiedzą na jakie niebezpieczeństwa w mediach, internecie można trafić. Jednak często kompletnie nieświadome pozostają dzieci. W temat zagłębiła się Grupa Telekomunikacji Polskiej, przygotowując akcję edukacyjną „Bezpieczne media”.
    http://www.bezpiecznemedia.tp.pl
    TP ma na celu nauczenie rodziców, w jaki sposób powinni przekazać dziecku potrzebną wiedzę związaną z najnowszymi technologiami. Dlatego wydano specjalny poradnik oraz stworzono wyżej podaną stronę internetową.
    W poradniku możemy znaleźć odpowiedzi na wiele pytań. Na przykład, jak uchronić dziecko przez niepożądanymi treściami, które niesie telewizja i internet. Można nawet dowiedzieć się o tym, w jaki sposób zapisać dziecku swój numer telefonu, żeby w razie nagłego wypadku, mogło skontaktować się z rodzicem.
    Poradnik porusza bardzo ważne aspekty związane z bezpieczeństwem mediów. Jednak gdybym miała opisać całą jego zawartość, nie skończyłabym pisać do rana :), więc po krótce, co dokładnie można w nim odnaleźć…

    Internet:
    - komputer bezpieczny w sieci
    - zanim zainstalujesz dziecku Internet
    - programy ochrony rodzicielskiej
    - poczta elektroniczna
    - spam
    - portale społecznościowe oraz fora i grupy dyskusyjne
    - czaty, komunikatory
    - blogi
    - P2P
    - chroń dane osobowe
    - użyteczne dla rodziców strony i kontakty

    Telewizja:
    - bezpieczny świat filmu i telewizji TP
    - bezpieczny program TP
    - bezpieczne wideo na życzenie
    - wskazówki i porady

    Telefon komórkowy:
    - zanim Twoje dziecko użyje telefonu komórkowego po raz pierwszy
    - najważniejsze ? reaguj
    - połączenia premium rate
    - zdjęcia i filmy
    - internet w telefonie, czaty
    - muzyka
    - zastraszanie i napastowanie przez telefon
    - rozmowy na koszt odbiorcy
    - kradzież i zagubienie telefonu
    - przesyłanie danych
    - telefon a zdrowie

    Telefon stacjonarny:
    - połączenia anonimowe
    - limit na rachunku
    - rozmowa na koszt rodzica
    - napastliwe telefony
    - automatyczne połączenie
    - fałszywe telefony alarmowe
    - informacja miejska tp

    Na końcu poradnika zamieszczono słowniczek, w którym wyjaśnione są wszystkie zagadnienia związane z bezpiecznymi mediami. Dzięki temu, rodzicom nie umknie żadna porada, a z pewnością każda będzie zrozumiała.
    Uważam, że akcja TP była świetnym pomysłem i z pewnością ułatwiła rozmowę na temat bezpieczeństwa w mediach niejednemu rodzicowi.

  112. Michał Wolszczak Michał Wolszczak napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 22:52

    ?Palę więc śmierdzę?
    31 maja, czyli w światowym dniu bez papierosa, ruszyła ogólnopolska kampania społeczno ? edukacyjna pod hasłem : ?Młodość bez papierosa? . Moim zdaniem, akcja bardzo interesująca i potrzebna . W dzisiejszych czasach palenie papierosów przez młode osoby to bardzo duży problem pojawiający się często już w szkole podstawowej. Według najnowszych badań 59 % piętnastolatków pali już papierosy. Są to dane niewątpliwie bardzo niepokojące. Młodzież już od najmłodszych lat psuje sobie zdrowie i nie widzi w tym żadnego problemu. Często uczniowie w szkołach nie zdają sobie sprawy, jakie choroby i problemy ich czekają w przyszłości, gdy palą papierosy. W kampanii społecznej ?Młodość wolna od papierosa? chodzi o edukację młodzieży w zakresie zagrożeń wynikających z czynnego i biernego palenia tytoniu oraz korzyści płynących z niepalenia. Akcja skierowana jest w głównej mierze do uczniów szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych w celu propagowania stylu życia wolnego od nałogu palenia papierosów. Według mnie takie kampanie są bardzo potrzebne. W szkołach panuje moda na palenie papierosów. Dzieci nie chcą być gorsze od swoich rówieśników, dlatego bardzo często zaczynają palić, by nie odstawać od reszty grupy. Nie zdają sobie sprawy, jak bardzo niszczą swoje zdrowie. Palenie papierosów może nieść nieodwracalne skutki w naszym organizmie. Bardzo często prowadzi to do nałogu, z którego trudno wyjść. Moim zdaniem należy przede wszystkim pokazywać korzyści, które wynikają z niepalenia. Młodzież musi widzieć, że skorzysta na tym, jeśli rzuci palenie. Nie mówię już tu nawet o korzyściach, typu brak raka płuc, ale czysto materialnych . Paczka papierosów kosztuje ponad 10 zł. Jeśli palimy jedną dziennie, to w ciągu miesiąca uzbiera się całkiem spora suma, którą moglibyśmy wydać na coś dużo bardziej przydatnego. Według mnie takie kampanie są potrzebne. Trzeba organizować je przede wszystkim w gimnazjach, gdzie palenie jest najczęściej w modzie. Kampania ?Młodość bez papierosa? jest akcją ogólnopolską , według mnie bardzo dobrze zorganizowaną. Na pewno trafi do wielu szkół.
    Poniżej znajduje się link do strony, na której znajduje się plakat kampanii. Niestety ta akcja nie posiada swojej własnej strony internetowej. Informacje na jej temat pojawiają się na stronach urzędów gmin lub na stronach szkół.

    http://www.gnioty.pl/11003

  113. Aleksandra Warda Aleksandra Warda napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 23:09

    Edukacja medialna to działania mające na celu wykształcenie u współczesnego człowieka umiejętności świadomego i krytycznego odbioru przekazów medialnych. Przedmiot ten w szkolnictwie pojawił się pierwszy raz w Wielkiej Brytanii na początku XX wieku. Do tej pory dziedzina ta najbardziej rozwinięta została między innymi w Stanach Zjednoczonych. Właśnie na tamtejszych inicjatywach edukacyjno-medialnych chciałabym się skupić. Wiele z nich powstaje przy placówkach takich jak college czy uniwersytet.

    A oto wyniki moich poszukiwań:

    THE MEDIA EDUCATION LAB

    http://mediaeducationlab.com/

    Jest to organizacja założona przez Renee Hobbs, działająca przy uniwersytecie w Rhode Island, która ma za zadanie wspierać kształcenie umiejętności korzystania z mediów poprzez prowadzenie badań i prac społecznych. Nacisk kładziony jest na praktyki stojące na przecięciu komunikacji, medioznawstwa i edukacji.

    Organizacja skupia się na zrealizowaniu dwóch celów. Są nimi:
    1) Udostępnianie usług edukacyjno-społecznych i szerokich zasobów multimedialnych programów nauczania dla nauczycieli i uczniów nadających się zarówno do szkoły, jak i na zajęcia pozaszkolne.
    2) Opracowanie i wdrożenie interdyscyplinarnego programu badawczego, który ukazywałby edukacyjny wpływ mediów i technologii i skupiałby się na możliwych do zdobycia w tej dziedzinie umiejętnościach

    The Media Education Lab oferuje warsztaty, które przynoszą wykształcenie umiejętności korzystania z mediów. Przeznaczone są dla dzieci, młodzieży, ale także dla dorosłych. Mają one wpływać na: krytyczne myślenie, komunikację, kreatywność, umiejętność współpracy uczestników. Organizacja analizuje, jak kwestie polityczne wpływają na edukację o mediach i kulturze popularnej. Dla najwybitniejszych osób biorących udział w projektach The Media Education Lab przewidywane są stypendia.

    PROJECT LOOK SHARP

    http://www.ithaca.edu/looksharp/

    Project Look Sharp to inicjatywa edukacyjno-medialna podjęta przez Ithaca College w Nowym Jorku. Ma za zadanie rozwijać i dostarczać specjalne plany zajęć, materiały medialne, prowadzić szkolenia i udzielać wsparcia dla integracji edukacji medialnej z krytycznym myśleniem na wszystkich szczeblach edukacji.

    Podstawowe cele to:
    1) promowanie edukacji medialnej
    2) wpajanie umiejętności korzystania z mediów
    3) tworzenie nowych lub zmienianie już istniejących programów dydaktycznych tak, aby zawierały omówienie zagadnień dotyczących umiejętności korzystania z mediów
    4) zwiększenie nacisku na zajęcia praktyczne dotyczące odbioru przekazów medialnych
    5) wpojenie zasad samodzielnego redagowania najprostszych przekazów medialnych

    Oto kilka tematów szkoleń organizowanych przez Project Media Look Sharp:
    ? Prawo autorskie
    ? Wiarygodność informacji zamieszczanych w Internecie
    ? Organizacje medialne
    ? Zintegrowanie umiejętności korzystania z mediów

    W Polsce edukacja medialna pojawiła się dopiero pod koniec XX wieku i nie osiągnęła jeszcze takiego stopnia rozwoju jak w Stanach Zjednoczonych. Mam jednak nadzieję, że w naszym kraju będzie powstawało coraz więcej organizacji czy projektów rozwijających u Polaków umiejętności poprawnego odbioru przekazów medialnych. Sama uczestniczyłam w takich zajęciach uczęszczając do liceum i uważam, że dzięki nim mam zupełnie inne spojrzenie na media i komunikaty przez nie przekazywane. Oceniam to jako doświadczenie, które uświadomiło mnie co do wielu niezrozumiałych przeze mnie wcześniej problemów związanych ze światem mediów.

  114. Joanna Bieniewicz Joanna Bieniewicz napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 23:13

    Moim zdaniem jedną z bardziej interesujących inicjatyw edukacyjno-medialnych jest akcja ?Dzieci w sieci?. Od stycznia 2008 roku, w ramach kampanii ?Dziecko w Sieci? prowadzone są działania poświęcone problemom, jakie dotykają najmłodszych użytkowników Internetu. Twórcą i pomysłodawcą całego przedsięwzięcia jest Fundacja Dzieci Niczyje.

    Coraz częściej dzieci bez nadzoru osób dorosłych korzystają z komputera, a co za tym idzie: surfują po Internecie. Nie zdaja sobie sprawy z zagrożeń, jakie czyhają w Sieci. Bardzo często nawiązując nowe znajomości nie mają świadomości, kto tak naprawdę siedzi po drugiej stronie monitora. Bywa, że są to ludzie bardzo sprytni i obłudni, którzy pod pretekstem nawiązania przyjaźni wyciągają różnego rodzaju informacje przydatne do późniejszego dręczenia. Stąd Fundacja Dzieci Niczyje stworzyła kampanię medialną pod hasłem ?Nigdy nie wiesz kto jest po drugiej stronie?, która porusza problem uwodzenia dzieci w sieci. W ramach kampanii od lutego do czerwca 2004 roku prezentowane były reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe oraz zewnętrzne. Do akcji włączyło się, m.in. 8 ogólnopolskich stacji telewizyjnych, 19 stacji radiowych, 33 tytuły prasowe oraz blisko 200 portali i serwisów internetowych. Reklama zewnętrzna eksponowana była w 18 największych miastach Polski. Cała akcja uświadomiła wielu Polaków o istniejącym problemie i zagrożeniu jakie niesie ze sobą bezmyślne i niekontrolowane korzystanie z Internetu przez nieletnich.

    Kolejnym problemem czyhającym na dzieci w Sieci jest cyberprzemoc rówieśnicza. Pod hasłem ?Stop Cyberprzemocy?. Cyberprzemoc dotyczy zazwyczaj dzieci i młodzieży stając się nową odmianą problemu przemocy rówieśniczej. Badania pokazują, że różnych form przemocy w sieci doświadcza co drugie dziecko w Polsce. Te tragiczne statystki pokazują jak bezsilni wobec problemu są rodzice. Dziecko, które staje się ofiarą cyberprzemocy, często czuje się osamotnione i bezradne wobec działań swoich rówieśników. Często boi się i wstydzi tego, co mu się przytrafiło. Nie potrafi sobie poradzić z nową, trudną sytuacją i silnymi emocjami, które temu towarzyszą. Fundacja Dzieci Niczyje stawia czoło tym problemom i podejmując różnego rodzaju działania stara się zniwelować jego występowanie.

    Na stronie internetowej http://www.dzieciwsieci.fdn.pl można znaleźć programy i projekty kierowane zarówno do rodziców jak i dzieci. Platforma e-learning kampanii „Dziecko w Sieci” oferuje bezpłatne kursy z zakresu bezpieczeństwa dzieci online. Narzędzie daje zaawansowane możliwości w zakresie wykorzystania go do edukacji szkolnej. Kursy mogą być również pomocą edukacyjną dla rodziców lub ofertą dla młodych internautów, którzy z własnej inicjatywy poszukują wiedzy o bezpiecznym korzystaniu z mediów elektronicznych.

  115. Daniel Strąk Daniel Strąk napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 23:32

    Wyjątkowa inicjatywa internetowa? Słowo wyjątkowość jest dzisiaj nagminnie nadużywanie, bo co właściwie oznacza termin wyjątkowy. Jedyny w swoim rodzaju, przecież każdy projekt może sobie przypisać taki przymiotnik. A powielanie tematu np. nowych najlepszych informacji nikogo już nie rusza, ponieważ tego jest na pęczki.
    Chciałbym przedstawić projekt, który nosi nazwę Lekkostronniczy, strona autorska http://www.lekkostronniczy.tv czyli taka jakby zwykła telewizja internetowa. Ano właśnie nie taka zwykła, dwaj prowadzący Karol Paciorek i Włodek Markowicz, przedstawiają w humorystyczny sposób najnowsze informacje i ciekawostki ze świata, ukazując przy tym subiektywną opinię na każdy temat, stąd właśnie nazwa lekkostronniczy. Od czego to wszystko się zaczęło.. Pierwszy odcinek ujrzał światło dzienne w lutym 2011r. Założenia były proste, od poniedziałku do piątku równo o godzinie 18 wstawiali nowy odcinek.. Od początku zdobyli uznanie widzów i dzisiaj przy 327 odcinku liczą sobie na stronie youtube ok. 50,000 widzów, co jest liczbą bardzo dużą jeśli chodzi o polską społeczność youtube. Określają się jako Rozrywkowy felieton publicystyczny, jednak kręcą podcasty czyli internetowe filmy na serwisie YT. Co interesującego jest w tym logach, czyli video blogach?
    Przekazują niby zwykłe wiadomości, jednak w taki sposób który zachęca do oglądania a nawet do samego słuchania. Jaki Panowie mają cel? Interaktywność przede wszystkim. Zorganizowali już kilka spotkań z widzami, dzięki czemu każdy może zobaczyć się z nimi, zapytać jak zacząć swoją przygodę z takim rodzajem przekazu. Kolejne założenie, to wyprodukowanie 1000 filmików.. dopiero 1/3 drogi, jednak wiadomo że na tym nie poprzestaną, ponieważ na youtube z taką ilością widzów (a liczba ciągle rośnie) można już zarabiać. Jednak jak sami autorzy wspominają, nie o zarobke tu chodzi, a właśnie o ten pozytywny przekaz i coś na zasadzie łączności z ludźmi którzy ich oglądają.
    Jest to projekt nowatorski i wyjątkowy, z tym mogę się zgodzić, ponieważ czegoś takiego w polskim Internecie znaleźć nie można. Edukacja Medialna fajnie się z tym łączy, ponieważ poruszane są również tematy edukacji, autorzy podcasty realizują również konferencje na temat sfery youtube, czy podcastowania, pomagają wypromować nowych ciekawych youtuberów.
    Inicjatywa ta jest bardzo dobra, ponieważ w dobie Internetu, zwykła telewizja odchodzi powoli do lamusa. Ludzie młodsi szukają alternatywy w Internecie, odnajdują ją właśnie w takich produkcjach.
    Po obejrzeniu pierwszego filmiku, ja już wiem, że od dzisiaj na zawsze będę już Lekko stronniczy.

  116. Magdalena Jamka Magdalena Jamka napisał(a):
    30 maja 2012 o godz. 23:38

    Uważam, że interesującą i potrzebną kampanią jest : „Stop cyberprzemocy”.
    W odpowiedzi na wysoką skalę problemu cyberprzemocy w Polsce Fundacja Dzieci Niczyje w ramach kampanii społecznej „Dziecko w Sieci” przygotowała kompleksową akcję medialną i edukacyjną „Stop cyberprzemocy”.

    Od 24 stycznia do końca marca 2008 roku w ogólnopolskich i lokalnych mediach pojawią się reklamy telewizyjne i prasowe zwracające uwagę na problem przemocy rówieśniczej z użyciem mediów elektronicznych i promujące działania Helpline.org.pl – projektu Fundacji Dzieci Niczyje oraz Fundacji Grupy TP, w ramach którego świadczona jest pomoc dzieciom w sytuacjach zagrożenia w Sieci. W ramach akcji przygotowany został również film edukacyjny, który wraz ze scenariuszami zajęć i plakatami będzie dystrybuowany w szkołach gimnazjalnych w całej Polsce.

    Głównym partnerem kampanii „Dziecko w Sieci” i współorganizatorem akcji „Stop cyberprzemocy” jest Fundacja Grupy TP.
    Akcja jest elementem programu Komisji Europejskiej „Safer Internet” realizowanego w Polsce przez Fundację Dzieci Niczyje oraz NASK.

    Wysoką skalę i wagę problemu potwierdzają coraz częstsze doniesienia medialne o tego typu zdarzeniach. Dzieci, również młodzież, często podejmują działania określane mianem cyberprzemocy nie mając świadomości możliwych konsekwencji. Tymczasem specyfika mediów elektronicznych sprawia, że intensywność i zasięg doznawanej przez ofiary krzywdy przekracza czasami ich możliwości poradzenia sobie z taką, nawet pozornie błahą, sytuacją i może prowadzić to prawdziwej tragedii.

    Zapobieganie cyberprzemocy wymaga uświadomienia najmłodszym, na czym polega ten problem i jakie może mieć konsekwencje zarówno dla ofiary jak i sprawcy. Dzieci muszą też wiedzieć jak się zachować w sytuacji doświadczania przemocy w Sieci i gdzie szukać ewentualnej pomocy.
    Dużą skalę problemu cyberprzemocy w Polsce potwierdzają badania przeprowadzone przez Gemius S.A w styczniu 2007 r. Wynika z nich, że ponad połowa młodych internautów doświadcza różnych form przemocy w Sieci. Często są to sytuacje potencjalnie niebezpieczne:
    - 21% dzieci doświadcza poniżania, ośmieszania i upokarzania;
    - 16% straszenia i szantażowana.
    - 57% osób w wieku 12-17 była przynajmniej raz obiektem zdjęć lub filmów wykonanych wbrew ich woli.
    - 14% dzieci zgłasza przypadki rozpowszechniania za pośrednictwem Internetu lub GSM kompromitujących je materiałów.

    Dlatego uważam iz ta inicjatywa medialno-edukacyjna jest bardzo potrzebna, trzeba unaocznić społeczeństwu czym jest cyberprzemoc i jakie może nieść za sobą konsekwencje. Temat kampanii jest bardzo aktualny i na pewno dzięki niej wielu ludzi dostrzeże wagę tego problemu.

    Link do strony owej inicjatywy: http://www.saferinternet.org/c/document_library/get_file?p_l_id=10527&folderId=37710&name=DLFE-1514.pdf&version=1.2

  117. Moim zdaniem interesującym projektem medialno-edukacyjnym są MediaLaby. Miałam okazję i ogromne szczęście dostać się do takiego projektu, a mianowicie uczestniczyłam z LublinLabie.
    Zabawa zaczynała się wraz z dostaniem i wpisaniem na listę. Okazało się, że jestem najmłodsza i mogę się nauczyć niesamowitych rzeczy od osób z mojej grupy. Była to grupa edukacyjna prowadzona przez Piotra Peszko. Który jest pomysłodawcą i organizatorem EduCampa oraz bloga o edukacji, którego kariera od zawsze związana jest z edukacją i szkoleniami. Aktualnie kierownik Zespołu ds. Narzędzi Szkoleniowych w Motorola Solutions. Uzależniony od książek, fan e-learningu poszukujący nowych rozwiązań dla starych problemów. Ostatnio zainteresowania rozszerzył o m-learning. Felietonista portalu Antyweb, magazynu Edukacja i Dialog, okazyjnie pisujący dla Gazety Wyborczej.
    http://2edu.pl/ – szalony człowiek, niesamowicie pozytywny, cierpiący na edukacyjne ADHD
    Warsztaty miały na celu stworzenie scenariuszy edukacyjnych dotyczących społecznych problemów współczesnego miasta. Tworzyliśmy, organizowaliśmy, wzbogacaliśmy i upiększaliśmy, a na koniec umieściliśmy to wszystko w sieci realizując założenie, że nauczyciele potrzebują wsparcia, ale nie mówienia im, co myśleć i robić.
    Ale od początku, o co chodziło:
    ?LublinLab? to unikalne przedsięwzięcie w zakresie edukacji kulturalnej realizowane przez Ośrodek ?Brama Grodzka – Teatr NN? w partnerstwie ze Szkołą Podstawową nr 14 im. Tadeusza Kościuszki w Lublinie, dzięki wsparciu finansowemu Akademii Orange.

    Podczas dwumiesięcznego „małego medialabu? uczniowie ze Szkoły Podstawowej nr 14 w Lublinie zidentyfikowali i zaproponowali rozwiązania wybranych społecznych problemów współczesnego Lublina oraz tych z obszaru dziedzictwa kulturowego. Podczas pracy z dziećmi została wykorzystana metoda medialabu – forma działania umożliwiająca wspólną pracę i uczenie się osób o umiejętnościach z różnych dziedzin. W ramach projektu uczniowie wzięli udział w kilku rodzajach warsztatów: integracja grupy z elementami twórczego rozwiązywania problemów, historia dzielnic Sławin i Sławinek, społeczeństwo obywatelskie, fotografia, dziennikarstwo, historia mówiona.
    Kontynuacją projektu było 4-dniowe spotkanie z zaproszonymi edukatorami, artystami, programistami, grafikami. Ich zadaniem było wykorzystanie materiałów stworzonych przez uczestników Minilabu i stworzenie scenariuszy edukacyjnych i internetowych aplikacji multimedialnych zmieniających Lublin.
    Kulminacja projektu to prezentacja efektów pracy małych i dużych „medialabowców” zorganizowana podczas Tygodnia Akademii Orange (między 24 maja a 1 czerwca 2012).
    Materiały uzyskane podczas całego projektu, czyli: scenariusze zajęć i aplikacje multimedialne są udostępnione na wolnych licencjach w Internecie. Dzięki temu każdy animator, edukator będzie mógł wykorzystać je w swoich działaniach.

    W ramach LublinLabu powstało 5 grup medialabowych:
    1) programistyczna, moderator: Kamil Pręciuk
    2) fotograficzna, moderator: Marek Kowalczyk
    3) video, moderator: Karolina Kryczka
    4) edukacyjna, moderator: Piotr Peszko
    5) animacja sieci, moderatorzy: Tomasz Wilewski, Łukasz Kubaszczyk (Mint Media)

    Dołączyłam do grupy edukacyjnej m.in z Grzegorzem Stunżą, który również jest maniakiem edukacji: http://www.edukatormedialny.pl/
    W naszym zespole stworzyliśmy grę edukacyjną ?Dzielnia?. Opracowaliśmy scenariusz, zasady, rozwiązania oraz zagadnienia:
    http://lublinlab.blogspot.com/
    Wszystko zostało umieszczone w sieci i można z tego dowolnie korzystać.
    Na blogu zostało umieszczone wszystko wraz z dokładnym opisem naszych działań i pomysłów: http://lublinlab.blogspot.com/
    Wzmianka o grywalizacji: http://www.edukatormedialny.pl/2012/04/lublinlab-edukacja-edu-akcja.html

    Podsumowując:
    Polecam wszystkim tego typu przedsięwzięcia. Można poznać genialnych ludzi i stworzyć coś naprawdę przydatnego, pożytecznego i umożliwiającego rozwój.
    Pozdrawiam.

  118. Agata Wojnar napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 00:24

    BEZPIECZNE DZIECI W SIECI ? SIECIAKI.PL

    Wraz ze wzrostem popularności i dostępności Internetu, wzrasta liczba zagrożeń czyhających na jego najmłodszych użytkowników. Właśnie dlatego powstał portal sieciaki.pl ? ciekawa inicjatywa edukacyjna, którą chciałabym pokrótce przedstawić.

    Serwis powstał we wrześniu 2004 roku z inicjatywy Fundacji Dzieci Niczyje. Celem akcji jest edukowanie najmłodszych (6-12 lat) Internautów w dziedzinie bezpieczeństwa w Internecie. W młodzieżowy, obrazowy i przejrzysty sposób pokazuje się dzieciom jaki bezpiecznie korzystać z sieci.

    Sieciaki.pl można podzielić na trzy zasadnicze części. Pierwsza ma za zadanie informować o zagrożeniach. Tu znajduje się m.in. Katalog Bezpiecznych Stron ? pogrupowany tematycznie zbiór interesujących i bezpiecznych witryn internetowych.
    Druga część to SiecioPlaneta ? zalogowany użytkownik może wziąć udział w grze i wykonywać zadania specjalne. Przy okazji poznaje zasady bezpiecznego korzystania z sieci.
    Dodatkowym atutem, który stanowi trzecią część portalu jest dodanie funkcji charakterystycznych dla serwisów społecznościowych. Użytkownik, po zalogowaniu się, może m.in. pisać komentarze albo dodawać znajomych.

    O atrakcyjności projektu świadczy również szeroka gama możliwości poznania zasad bezpiecznego korzystania z Internetu. Kanałów dotarcia do młodego odbiorcy jest co najmniej kilka:
    -> SiecioMisja ? poznanie przygód Drużyny Sieciaków, walczących ze złymi Sieciuchami dzieciaków, które mają superumiejętności
    -> SiecioRadio i SiecioTV ? możliwość posłuchania o zagrożeniach i o tym jak sobie z nimi radzić
    -> SiecioPlaneta ? wirtualny świat, w którym każdy zalogowany użytkownik ma specjalną misję do wykonania
    -> konkursy i quizy
    -> komiksy
    ->kreskówki.

    Myślę, że ten projekt dobrze realizuje cele edukacji medialnej. Dokładnie informuje o najpopularniejszym obecnie medium jakim jest Internet. Zarówno język jak i szata graficzna portalu dostosowane są do wymagań młodych Internautów, co stanowi o atrakcyjności tego projektu.
    Podoba mi się, że serwis jest mocno rozbudowany, bo daje dużą swobodę ?sieciakom?. Mogą wybrać taką formę zdobywania informacji, jaka najbardziej im odpowiada.

    http://www.sieciaki.pl/

  119. Jakub Gonciarski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 01:29

    Od 2009 roku funkcjonuje ciekawa kampania „Mamo, tato, wolę wodę!” zainicjowana przez grupę Żywiec Zdrój. Hasło tej kampanii można dostrzec dosłownie wszędzie. Jest reklamowane wszędzie w gazetach, na banerach , w telewizji i innych środkach masowego przekazu. Celem tej inicjatywy jest przede wszystkim proklamowanie wody jako szczególnego elementu dziecięcej diety oraz wspieranie rodziców w kształtowaniu prawidłowych nawyków żywieniowych u najmłodszych. Partnerami merytorycznymi akcji są Instytut Żywności i Żywienia oraz Instytut Matki i Dziecka, a patronem medialnym co roku jest stacja telewizyjna dla dzieci Mini Mini. Honorowym patronatem objęło natomiast w 2011 roku Ministerstwo Edukacji Narodowej.

    Co roku w ramach kampanii wysyłane są do przedszkoli w całym kraju zestawy edukacyjne wprowadzające dzieci w świat wody. Organizowane są zajęcia , których program został opracowany przez specjalistów, m.in. z zakresu żywienia, pedagogów, psychologów, a także fizyka i ekologia, natomiast dzieci mają okazję poznać zasady zdrowego odżywiania oraz dowiedzieć się więcej o właściwościach wody i jej zastosowaniu. Akcja z roku na rok przybiera na sile docierać do coraz większej ilości przedszkoli. Do tej pory główny bohater kampanii wodna sympatyczna postać Zdrojek wraz z grupą specjalistów odwiedziła blisko 170 miejscowości na terenie całej Polski, rozdając około 1500 zestawów.

    W zeszłorocznej edycji kampanii organizatorzy i partnerzy postanowili podkreślić szczególną rolę rodziców w procesie kształtowania prawidłowych nawyków żywieniowych. Jako, że przykład dobry przykład musi iść z góry to własnie Mama i Tata powinni być wzorem do naśladowania, gdyż to oni mają największy wpływ na swoje dzieci. Żywiec Zdrój podpowiada rodzicom jak poprzez zabawę oraz własne zachowanie dać dzieciom przykład i zachęcić je do wybierania wody, zamiast innych szkodliwych napojów.

    Według mnie owa inicjatywa jest bardzo słuszna i ciekawa, gdyż stawia na zdrowy tryb życia od urodzenia, pomagając dzieciom zrozumieć istotne elementy zdrowej diety oraz wspierając rodziców w realizowaniu działań kampanii. Aby dowiedzieć się więcej na temat tego programu należy wejść na oficjalną stronę : http://www.wolewode.pl/dla-rodzicow , gdzie można przeczytać wiele ciekawych artykułów, poznać metody zabawy z wodą oraz wiele innych ciekawych zagadnień na temat prawidłowego żywienia.
    Forma reklamy akcji są reklamy telewizyjne czy też filmiki np. http://www.youtube.com/watch?v=42pyjOE1bnI

  120. Aleksandra Ceglarska Aleksandra Ceglarska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 05:29

    Niezwykle istotna w komunikowaniu międzynarodowym jest znajomość innych kultur i języków obcych. Chciałabym opowiedzieć o kampanii edukacyjnej ?Enjoy English, enjoy living?, której celem jest popularyzacja języka angielskiego oraz brytyjskiej kultury wśród Polaków mieszkających w Wyspach.

    Hasło kampanii brzmi: ?Język to podstawa. Zacznij od podstaw?. Znajomość języka to klucz do budowania relacji społecznych. Znaczna część Polonii nie zna języka angielskiego lub posługuje się nim w stopniu niewystarczającym. Rodzi problemy w codziennym życiu oraz poczucie izolacji, dlatego pojawił się pomysł na zorganizowanie kampanii zachęcającej do nauki języka angielskiego i bliższego poznawania kultury Zjednoczonego Królestwa.

    Kampania została dobrze przyjęta przez Polonię, o czym świadczą liczne pozytywne komentarze na forach internetowych oraz listy wysyłane do organizatorów projektu. Patroni medialni dbają o to, aby udowodnić, że nauka może być nie tylko przyjemna, ale również pasjonująca. W mediach polonijnych ukazują się programy popularyzujące naukę języka angielskiego. Jesienią była również możliwość korzystania z bezpłatnych konsultacji językowych oraz nauki słówek za pomocą wiadomości otrzymywanych na skrzynkę mailową.

    Moim zdaniem, ?Enjoy English, enjoy living? to ciekawa inicjatywa, która realizuje cele edukacji medialnej i znakomicie promuje język angielski. Warto poznawać język angielski, ponieważ ma on charakter uniwersalny, a jego znajomość przydaje się w codziennym życiu i ułatwia komunikację z obcokrajowcami. Kultura brytyjska powinna zainteresować współczesnych młodych Polaków, a w szczególności tych, którzy zdecydowali się zamieszkać w Zjednoczonym Królestwie. Więcej informacji na temat kampanii znajduje się na stronie internetowej: http://www.edoo.pl/enjoy oraz na Facebooku.

  121. Jakub Sapieja napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 07:11

    Chciałbym przedstawić tu bardzo świeżą, bo dopiero powstającą inicjatywę edukacyjno-medialną zapowiedzianą przez Instytut Pamięci Narodowej w związku z ostatnią wypowiedzią prezydenta Baracka Obamy, w której użył sformułowania ?polskie obozy zagłady?.
    IPN oraz wszyscy Polacy od długiego czasu walczą z tym zwrotem, który jest bardzo krzywdzący i zakłamuje historię Polski. Do tej pory Instytut przygotowywał wystawy dotyczące II Wojny Światowej i starał się je pokazywać między innymi na najważniejszych uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych, ale jak pokazuje przypadek wypowiedzi prezydenta Obamy to wciąż za mało.
    Instytut Pamięci Narodowej postanowił w związku z tym otworzyć edukacyjną stronę internetową dotyczącą niemieckich obozów zagłady na terenie okupowanej Polski. Strona będzie w języku angielskim i będzie skierowana do odbiorców zachodnioeuropejskich i amerykańskich i powstanie w ciągu kilku najbliższych tygodni i będzie systematycznie rozbudowana.
    Jak mówi prezes IPN doktor Łukasz Kamiński: ?Tu nic nie trzeba więcej robić, tylko pokazywać prawdę o tej historii. I to będziemy starali się czynić. [?] Strona ta będzie po prostu przedstawiać fakty i opisywać prawdę o niemieckich obozach koncentracyjnych i obozach śmierci w okupowanej Polsce.?
    Taka inicjatywa jest Polsce bardzo potrzebna, bo główną przyczyną używania zwrotu ?polskie obozy zagłady? jest brak podstawowej wiedzy i wkomponowanie tej frazy w języki wielu państw, przez co osoby często używają jej już bezwiednie.
    IPN chce zakładając tę stronę doprowadzić do tego, żeby szukając w Internecie informacji na temat obozów zagłady trafiali na stronę, która będzie podawać prawdziwe informacje i w ten sposób uda się zwalczyć niewiedzę.
    Miejmy nadzieję, że dzięki temu portalowi nikt nie będzie już używał sformułowania ?polskie obozy zagłady?, a wszyscy mówić będą o niemieckich obozach zagłady w okupowanej Polsce.

    Strona internetowa Instytutu Pamięci Narodowej: http://www.ipn.gov.pl/

    Zapowiedź założenia witryny o niemieckich obozach zagłady: http://www.ipn.gov.pl/portal/pl/245/20223/Bedzie_strona_internetowa_IPN_o_niemieckich_obozach_zaglady.html

  122. Maciej Rafalski Maciej Rafalski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 10:20

    Chciałbym opisać bardzo interesującą, moim zdaniem, inicjatywę edukacyjno ? medialną jaką jest Fundacja Nowe Media. Jest mi ona szczególnie bliska, ponieważ swego czasu, w drugiej klasie liceum sam uczestniczyłem w tym projekcie tworząc internetową gazetkę mojej szkoły. Zaryzykowałbym nawet stwierdzenie, że to w dużej mierze dzięki spotkaniu z dziennikarzami, którzy wtedy przez dwa dni prowadzili z nami warsztaty postanowiłem związać swoją przyszłość z dziennikarstwem.
    Podczas spotkań odbywanych w ramach tego projektu starano się uświadomić nam, że najważniejszymi elementami w pracy dziennikarza są rzetelność i obiektywność oraz świadomość tego, że pracując w zawodzie dziennikarza człowiek może mieć ogromny wpływ na losy innych osób.

    Co do samej fundacji, to działa ona od kwietnia 2008 roku, a jej główne cele to m.in. propagowanie idei rzetelnego dziennikarstwa, podnoszenie jego standardów i rozwijanie zainteresowań mediami młodzieży oraz wspieranie młodych ludzi w procesie tworzenia nowych mediów. Fundacja Nowe Media realizuje kilka projektów, m.in. Szkoła MAM, MAM Forum Pismaków, WAWA w Akcji, Konkurs Qmam Media oraz Projekt Wschód. Za najciekawsze uważam dwa ostatnie.

    Konkurs Qmam Media ? projekt, w którym uczniowie tworzą gazetki szkolne. Najlepsze i najbardziej regularnie pracujące redakcje i autorzy mają szansę na otrzymywanie nagród ? redakcje nagradzane będą co miesiąc, autorzy zaś co kwartał. Raz do roku Jury Konkursu złożone z cenionych w środowisku dziennikarzy wybierze i nagrodzi trzy najlepsze redakcje, a także pięciu autorów tworzących najbardziej interesujące teksty w dziedzinach: informacja, recenzja, wywiad, reportaż, fotoreportaż.

    Projekt Wschód ? drugi bardzo interesujący projekt, który opiera się na współpracy Fundacji Nowe Media ze szkołami z Białorusi czy Ukrainy. Na Białorusi funkcjonuje np. projekt MAM Białoruś. Bardzo często też dziennikarze realizujący projekt wyjeżdżają na Ukrainę czy właśnie Białoruś by tam wymieniać swoje doświadczenia i edukować tamtejszych uczniów. Organizowane są także letnie obozy dziennikarskie a także różnego rodzaju prezentacje.

    Sam osobiście uważam Fundacje Nowe Media za niezwykle ciekawą i skuteczną inicjatywę. Jak już wspominałem, miałem okazję współpracować, co prawda niezbyt długo z dziennikarzami stanowiącymi część tej fundacji i mogę stwierdzić jedno ? z całą pewnością potrafią oni w młodych adeptach dziennikarstwa zaszczepić jeszcze większe zainteresowanie tą dziedziną, a także skutecznie zachęcić ich do dalszego rozwijania swojej pasji w przyszłości. Przekazują też wiele istotnych informacji dotyczących tej pracy, warsztaty pokazują, jak wygląda praca w redakcji ,,od kuchni??. Sądzę też, że bardzo dużą zaletą fundacji jest także jej misja ? stara się ona naprowadzić młodych ludzi na odpowiedni tor, by zawsze kierowali się wartościami, które zgodne są z etyką zawodu dziennikarza i żeby zawsze o tym pamiętali.

    Poniżej przedstawiam link do strony fundacji:
    http://fundacjanowemedia.org/

  123. Maciej Eliasz Maciej Eliasz napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 12:23

    Od najmłodszych lat jestem zagorzałym fanem piłki nożnej, dlatego postanowiłem przybliżyc wszystkim orkanizację Kick It Out. ( http://www.kickitout.org/ ) . Organizacja została powołana w 1997 roku, choc juz wczesniej bo w roku 1993 działała pod hasłem ‚Wykopmy rasizm z futbolu’. Organizacja Kick IT Out pracuje między innymi w środowisku mającym stycznośc z piłką nożną, choc takze jest propagowana w szkołach. Organizacja ta działa w wielu sferach, między innymi wspiera kampanie, które swoją działalnością obejmują profesjonalne kluby piłkarskie, propaguje tolerancję w szkolnictwie, działą także w ligach amatorskich, propaguje tolerancje szczególnie wobec Azjatów i Afroamerykanów, których w Wielkiej Brytanii jest bardzo duzo. Organizacja jest wspierana Organizacja wspierana Professional Footballers Association, FA Premier League czy Football Foundation and The Football Association. Walka z rasizmem na światowych stadionach jest bardzo trudna i ciężka. Często widuje się na stadionach sytuacje do ktorych tak na prawde nigdy nie powinno dojśc. Kiedyś będac na meczu w Polsce spotkałęm się z sytuacją kiedy w czarnoskurego piłkarza rzucano bananami i naśladowano odgłosy małpy. Absolutnie tak byc nie powinno, dlatego powstają tego typu organizacje, które mają poparcie wśród najlepszych piłkarzy świata. Czarnoskórzy profesjonalni piłkarze stanowią aż 15% wszystkich zawodników biegających po światowych boiskach. Dla niektórych jest to zdecydowanie za mało. Jakby popatrzec racjonalnie to możemy się z nimi zgodzic. Bardzo rzadkim widokiem w Wielkiej Brytanii są czarnoskórzy sędziowie, działacze, czy trenerzy. Na trybunach też bardzo rzadkim widokiem są odoby czarnoskóre. W wielu wywiadach, których udzielają znani sportowcy, można usłyszec, że w środowisku piłkarskim, w samym jego srodku również rasizm stanowi bardzo duży problem. Zawodnicy tacy jak Ashley Cole, zawodnik Chelsea. Sol Campbell, obecnie na emeryturze oraz trener Chris Hughton wychowywali się w dzielnicy która obdarza wielką nienawiścią czarnoskórych. Choc jak widac, da się zrobic kariere przełamując bariery. Cieszy widok iż w Anglii pojawia się coraz więcej ciemnoskórych zawodników jak Ashley Cole, Michael Essien, Claude Makelele, John Mikel, Didier Drogba, Paul Pogba i wielu wielu innych. Wydaje mi się, że wiekszy problem rasizmu jest poza granicami Wielkiej Brytanii, na przykład we Włoszech, gdzie kibice nie życzyli sobie aby w reprezentacji kraju grał czarnoskóry zawodnik, Mario Balotelli. Powstaly z tego powodu wielkie demonstracje, któe i tak nie przyniosly skutku, dlatego wydaje mi się, że powstawanie tego typu organizacji które są nagłasniane w mediach i trafiają w edukacje ludzi, jest bardzo potrzebne… Miejmy nadzieje, że kiedys uda się pozbyc z boisk piłkarskich rasizmu, co bez watpienia bedzie bardzo ciezkie…

  124. Krzysztof Kossowski Krzysztof Kossowski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 12:42

    Sztuka zachęcenia młodych ludzi do nauki i poznawania świata nie od dzisiaj stanowi dość duże wyzwanie. Niewielu jest miłośników nieciekawych i schematycznych lekcji szkolnych, muzeów gdzie eksponaty są daleko za barierkami i szybami stając się niedostępne dla potencjalnych zainteresowanych. Niektóre instytucje udowadniają, że taki stan rzeczy nie musi, a właściwie nie powinien się utrzymywać. Zamiast zniechęcać do nauki i rozwijania zainteresowań można w sposób interesujący, nowatorski, ale nadal niepozbawiony treści ?zapalać? młodzież do różnych aktywności. Sukces na tym polu odniosło na pewno Muzeum Powstania Warszawskiego, które otwiera głowy nie tylko młodym ludziom, pokazując, czym może być muzeum. Nie chodzi tu o interaktywną zabawę czy efektowne gadżety, a o obrazowy sposób pokazania historii, rzeczywistości tamtych lat, która przemawia do człowieka zupełnie inaczej niż fotografie albo medale ze szklanej gabloty. W ślad za Muzeum Powstania stworzono też Muzeum Fryderyka Chopina oraz Centrum Nauki Kopernik, inne placówki muzealne również zapowiadają zmiany pod kątem swojej atrakcyjności.

    W zakresie edukacji medialnej, otwarcia młodych umysłów na krytyczny odbiór wszelkich przekazów słownych, wizualnych czy muzycznych, te same narzędzia ?niekonwencjonalnej nauki? są jak najbardziej wskazane. Wśród wielu inicjatyw podejmowanych w tym zakresie, moją uwagę zwróciła działalność Narodowego Instytutu Audiowizualnego (NInA). Oprócz sztandarowej działalności Instytutu, jaką jest digitalizacja i udostępnianie zasobów polskiej kinematografii, muzyki i animacji, podjął on sporą aktywność edukacyjną. Platforma internetowa Narodowego Instytutu Audiowizualnego kieruje do uczniów i nauczycieli z podstawówek, gimnazjów, liceów ciekawą propozycję poznania mediów poprzez aktywne uczestnictwo w ich tworzeniu. Najbardziej rozbudowany wydaje się projekt Ekran 2.0., który jest internetowym pakietem 3o lekcji filmowych. Mogą go przeprowadzać nauczyciele języka polskiego czy wiedzy o kulturze. Tematyka każdej z lekcji pokazuje obrazowo kulisy filmu zarówno od strony artystycznej, jaki i technicznej. Przykładowe lekcje: ?Muzyka w filmie?, ?Adaptacja?, ?Język filmu?. Każda lekcja zawiera materiały filmowe, reprinty, schematy i wykresy, które można wykorzystywać w trakcie lekcji. Jestem przekonany, że taka forma nauki, która nadal ma formę lekcji, jest o wiele bardziej wartościowa niż brudzenie się kredą przy tablicy. Żaden, choćby najlepiej napisany podręcznik do polskiego czy wiedzy o kulturze nie zastąpi pokazania ?żywego? filmu, wyświetlenia zdjęć czy odtworzenia muzyki. To dociera do świadomości dużo mocnie i przede wszystkim wyzwala zainteresowanie, często także twórcze.

    NInA jako cel swoich działa edukacyjno-medialnych stawia sobie wyrobienie u młodych odbiorców kompetencji do obioru mediów różnego rodzaju, następnie naukę krytycznego odbioru wszystkich tych przekazów. Oprócz edukacji filmowej bardzo ciekawym pomysłem jest projekt ?Muzykoteka Szkolna? ? ogólnodostępna platforma edukacyjna mająca, najogólniej mówiąc, podnieść poziom edukacji muzycznej w Polsce. Portal jest skierowany także do młodszych, udostępniając na stronie zakładki tematyczne osobno dla dzieci i młodzieży. ?Muzykoteka Szkolna? wprowadza w świat wiedzy o muzyce w bardzo przystępny i wywołujący szczere zainteresowanie sposób. Do dyspozycji ciekawskich jest zbiór nagrań audio, biogramy artystów, informacje o instrumentach i stylach muzycznych. Na platformie znajdują się także mini gry edukacyjne (tu ukłon w stronę poprzedniego zadania badawczego), które w zabawny sposób są w stanie sprowokować młodych ludzi do kreatywnego i twórczego myślenia (np. mini-gra ?Muzorys?, która polega na rysowaniu różnymi narzędziami po pięciolinii, następnie rysunek ten można ?odtworzyć? w wersji audio).

    Jedynym problemem, jaki może dotyczyć ?Muzykoteki Szkolnej? jak i innych projektów edukacyjno-medialnych Narodowego Instytutu Audiowizualnego jest ich ?przebicie się? do szkół. Przeszkód może być kilka: hermetyczne programy nauczania, które czasowo nie pozwalają na takie ?innowacje? jak program lekcji filmowych, brak znajomości NInA wśród nauczycieli, stąd też nie ma kto pokazać uczniom tej, na pewno interesującej, oferty edukacyjnej. Formy przekazywania treści proponowane przez Instytut są według mnie koniecznością, jeśli chodzi o sprowokowanie ludzi do myślenia, tworzenia czy oceniania mediów. Myślę, że warto z całej siły dążyćdo popularyzacji tego typu edukacji, bo jest to dużo bardziej efektywna metoda w dzisiejszych czasach.

    http://www.nina.gov.pl/edukacja/edukacja-medialna
    http://www.muzykotekaszkolna.pl/

  125. Bartek Karlicki napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 13:48

    Moją uwagę przykuła inicjatywa ?Filmoteka szkolna?(http://www.filmotekaszkolna.pl/). Jest to przedsięwzięcie Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, mające na celu włączenie do podstawy programowej w szkołach wiedzy o filmie.
    Sądzę, iż jest to niezwykle istotna sprawa biorąc pod uwagę, jak silne piętno na naszej kulturze, odcisnęła ta dziedzina sztuki. Faktem jest, iż film w szkołach traktowany jest po ?macoszemu?. Literatura, muzyka( chociaż ta w znacznie mniejszym stopniu) mają swoje miejsce w podstawie programowej. Zazwyczaj jest tak, że uczniowie oglądają jedynie ekranizację jakiejś lektury, jako dodatek do regularnych zajęć i to często jedynie fragmentami. Istotne jest to aby szkoła dawała podstawy wrażliwości artystycznej dla uczniów i żeby było to prowadzone w ciekawy, pozbawiony balastu obowiązku, sposób. Obecnie coraz bardziej kładzie się nacisk na przedmioty matematyczne, gdyż wzrasta zapotrzebowanie na ludzi znających się na czymś ?konkretnym?. Zapomina się jednak, iż bez kultury cywilizacja nie byłaby cywilizacją, a jedynie machiną pozbawioną wrażliwości. Tymczasem coraz częściej jest tak, iż kończąc szkołę uczeń cieszy się, że już nie będzie musiał ze sztuką obcować. Bo nauczyciele uczą sztuki ale nie uczą rozumienia jej. Wiele osób (wiem to z autopsji) dopiero po zakończeniu swojej edukacji wraca do pewnych pozycji i zaczyna je doceniać. Nie każdy jednak ma na tyle samozaparcia żeby tego spróbować lub już wbił sobie do głowy, że sztuka jest nudna. Dlatego warto wprowadzić taki projekt jak ?wiedza o filmie w szkołach? w życie, jednak nie na takich zasadach jak naucza się innych dziedzin sztuki, bo nie tędy droga. Warto poświęcić uwagę nie tylko polskim klasykom, gdyż w obecnych czasach globalnej wioski na kształt społeczeństwa maja również wpływ filmy zagraniczne. I nie trzeba przerobić na siłę wszystkich pozycji, tylko choćby kilka w taki sposób, żeby uczeń całą resztę odkrył dla siebie sam.

  126. Magdalena Wiśniewska Magdalena Wiśniewska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 15:15

    Szukając ciekawej inicjatywy edukacyjnej, brałam pod uwagę jej faktyczną przydatność i czy np. jako studentka chciałbym z niej skorzystać i dowiedzieć się czegoś więcej na ten temat. „Buszując” w internecie znalazłam bardzo interesujące i moim zdanie nowatorskie przedsięwzięcie podejmujące temat pieniądza, polityki monetarnej oraz działania banków centralnych.

    Wiele banków centralnych świata realizuje projekty związane z edukacją ekonomiczną. Są to działania bardzo różnorodne ze względu zarówno na wykorzystywane narzędzia edukacyjne, jak i grupy docelowe, do których
    poszczególne działania są kierowane.Warto zatem przybliżyć tę działalność – na początek inicjatywy edukacyjne prowadzone przez dwa banki centralne.

    1)Bank Centralny Anglii (Bank of England)

    Jak podkreślają w raportach rocznych władze Banku Anglii, polityka monetarna osiąga najlepsze rezultaty wtedy, gdy cały proces jest przejrzysty, a wyznaczone cele zyskują zrozumienie i poparcie opinii publicznej. Prowadzone są następujące projekty edukacyjne:
    Muzeum Banku Anglii. Z myślą o różnych grupach wiekowych przygotowywany jest program wystaw w muzeum Banku
    Anglii. Dużą popularnością wśród zwiedzających cieszyła się akcja zorganizowana w roku 2004, polegająca na zwiedzaniu muzeum w towarzystwie aktorów wcielających się w role Florence Nightingale, Charlesa Dickensa, Księcia Wellingtona oraz Isaaca Newtona, których wizerunki widnieją na banknotach.

    Inną atrakcją jest film na temat działalności banku centralnego przygotowany na potrzeby studentów przez Bank Anglii. Materiał ten jest
    wykorzystywany podczas specjalnych, połączonych z dyskusją, prezentacji w sali kinowej banku. Z myślą o edukowaniu społeczeństwa w Banku Anglii stworzono specjalny wydział odpowiedzialny za kontakty z opinią publiczną, którego jednym z zadań jest udzielanie studentom i wykładowcom informacji na temat bieżącej działalności banku centralnego.

    Działalność edukacyjna Banku Anglii to nie tylko bezpośrednie partycypowanie w projektach edukacyjnych. Niezwykle ważną sprawą jest też wspieranie społeczności lokalnych oraz działań edukacyjnych prowadzonych przez niezależne ośrodki. Każdego roku Bank Anglii przeznacza na te cele setki tysięcy funtów brytyjskich.

    2) Niemiecki Bank Federalny (Deutsche Bundesbank)

    Niemiecki Bank Centralny mocno angażuje się w edukację młodzieży szkolnej, przygotowując dla niej wartościowy program nauczania na temat pieniądza i polityki monetarnej. Program dla gimnazjów realizowany jest pod hasłem Unser Geld- czyli Nasz pieniądz, a program dla szkół średnich pod tytułem Geld & Geldpolitik – Pieniądz i polityka monetarna. Program zawiera podstawowe informacje na temat historii pieniądza, jego roli w gospodarce, polityki monetarnej, euro i Unii Monetarnej, a także praktyczne porady (np. jak założyć konto w banku) oraz scenariusze zajęć dla uczniów i wskazówki dla nauczyciela (dla nauczycieli przygotowano osobny podręcznik).

    Oprócz tej inicjatywy, Bundesbank uruchomił także program euro-grants adresowany do studentów ekonomii z innych krajów UE, którzy chcieliby studiować na Uniwersytecie we Frankfurcie i poszerzyć wiedzę na temat integracji gospodarczej i monetarnej Europy. Funkcjonujące przy Bundesbanku Muzeum Pieniądza ma charakter interaktywnego centrum edukacyjnego. Muzeum mieści się w jednym budynku razem z Biblioteką Naukową i rocznie gości około 30 tysięcy zwiedzających. Muzeum to nie tylko sale wystawowe z monetami i banknotami, ale również kilkanaście gier interaktywnych. Zwiedzający może np. pełnić funkcje prezesa banku centralnego i decydować o wysokości stóp procentowych. Podejmowane decyzje skutkują zmianami w gospodarce – rośnie lub spada inflacja lub
    bezrobocie, przyspiesza lub zwalnia gospodarka państwa. Zwiedzający mogą korzystać z pomocy lektora, który objaśnia (w jęz. niemieckim lub angielskim) pojęcia ekonomiczne lub prezentowane procesy ekonomiczne.

    Jak można zauważyć, w krajach wysoko rozwiniętych, takich jak Anglia czy Niemcy, edukacja ekonomiczna społeczeństwa jest ważnym zadaniem, w którym częściowo partycypują banki centralne. Podobnie dzieje się w innych państwach, nie tylko europejskich.

    Myślę, że inicjatywy edukacyjne obejmujące tematy ekonomiczne, są bardzo przydatne społeczeństwom, gdyż mnóstwo osób wypowiada się na temat działalności banków, polityki monetarnej oraz innych aspektów związanych ściśle z pieniądzem, nie mając o tym bladego pojęcia. Znajomość podstaw lub później szczegółowych zagadnień pozwoli ludziom spojrzeć z innej perspektywy na szeroko pojętą ekonomię. Zarówno pozwoli na aktywniejsze uczestniczenie w dyskusjach na różnych arenach i swobodne operowanie słownictwem z tym związanym.

    Więcej na ten temat: http://www.stiftung-geld-und-waehrung.de/index.htm

  127. Adam Kowalski Adam Kowalski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 16:00

    Inicjatywą edukacyjno-medialną, która wzbudziła we mnie szczególne zainteresowanie jest Ogólnopolski program edukacji medialnej ?Lekcje w kinie? Program ten polega na cyklu wydarzeń edukacyjnych, które są skierowane do uczniów polskich szkół o wszystkich poziomach. Mogą wziąć w nim udział zarówno szkolnictwo podstawowe, gimnazjalne jak i ponagimnazjalne. Każde kino uczestniczące w projekcie realizowało będzie multimedialne zajęcia edukacyjne połączone z projekcjami filmowymi. Czas zajęć zostanie poświęcony na poznanie zagadnień z zakresu języku filmu, a także możliwości wykorzystania poszczególnych środków wyrazu. Będzie do w szczególności ich znaczenie, jak również to jakie spełniają funkcje w tekstach kultury audiowizualnej. W zrozumieniu sensu z całą pewnością pomoże prezentacja wybranych wzorów filmowych.

    Następstwem w realizacji projektu będzie przeprowadzenie przez pedagogów zajęć w szkołach. W pomocy do realizacji zajęć dostana od organizatorów materiały naukowe, które zawierać będą między innymi precyzyjne scenariusze lekcji. Dzięki nim uczniowie jeszcze bardzie zagłębią się w omawiane wcześniej zagadnienia.

    Według mnie ukazany medialny program edukacyjny należy do bardzo ciekawych. Jednym z argumentów przemawiających za tą tezą jest to, iż jest kierowany nie tylko do uczniów wielu rodzaju szkół, ale dodatkowo do nauczycieli. Dzięki swojej wielorakości może nauczyć czegoś wielu nauczycieli, nie tylko przedmiotów humanistycznych. Nie zapominajmy, też o tym że kultura filmowa w dzisiejszych czasach budzi ogromne zainteresowanie przede wszystkim wśród dorastającej młodzieży. Wiedza zdobyta w taki sposób może zostać dużo szybciej i łatwiej utrwalona, poprzez jej atrakcyjność oraz innowacyjność. Wiadomości zdobyte na zajęciach pomogą uczestnikom na dalszy rozwój twórczego myślenia, które obecnie jest bardzo pomocną cechą. Taki program daje początek edukacji filmoznawczej, z której nawet najmłodsi uczniowie są w stanie wyciągnąć coś pozytywnego.

    Poziomy tegorocznych lekcji:
    - Szkoła podstawowa, klasy 0-3
    - Szkoła podstawowa, klasy 4-6
    - Gimnazjum
    - Szkoła ponadgimnazjalna

    Strona internetowa programu:
    http://lekcje.info.pl/

  128. Jakub Krupa napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 16:00

    Jedną z inicjatyw medialnych, jakie mnie zainteresowały jest fundacja ?nowoczesna Polska? (http://www.nowoczesna polska.org.pl./). Jej głównym przedsięwzięciem jest działanie na rzecz nowoczesnej edukacji, w tym realizacja projektów promujących wykorzystanie możliwości Internetu do celu polepszenia jakości edukacji w Polsce. Fundacja angażuje się również w kształtowanie polityki edukacyjnej w Polsce oraz w realizację darmowego dostępu do lektur szkolnych, podręczników i innych materiałów edukacyjnych poprzez Internet. Organizacja zrealizowała już takie projekty, jak:
    - ?Wolne Lektury?,
    - ?Cyfrowa Przyszłość?,
    - ?Wolne Podręczniki?,
    - ?Historia i Media?,
    - ?Zabawnik?,
    - ?Kultura Remiksu?,
    - ?Wolne Okładki?,
    - ?Czytamy Słuchając?,
    - ?Remiksujemy Bibliotekę?.
    Uważam, że takie fundacje mają bardzo duże znaczenie, biorąc pod uwagę fakt, iż Internet i inne technologie mają coraz większy wpływ na edukację. Należy również pamiętać o tym, że przed problemem pt. ?edukacja a Internet? stoimy dopiero od niedawna, dlatego liczba tego typu organizacji jest niewielka. A szkoda, bo ich realizacje mogą bardzo dużo wnieść do wygodniejszego szkolnictwa. Należy mieć nadzieję, że liczba fundacji zajmujących się tą dziedziną będzie wciąż wzrastać; można powiedzieć, że dla zwykłych ludzi stanowiłyby ?okno? na problem edukacji i Internetu.

  129. Katarzyna Jankowska Katarzyna Jankowska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 16:08

    Ciekawym projektem edukacyjno-medialnym jest kampania ?Kupuj odpowiedzialnie drewno i papier? realizowana przez Polską Zieloną Sieć (zielonasiec.pl). Związek Stowarzyszeń Polska Zielona Sieć zrzesza organizacje ekologiczne działające w największych miastach Polski.

    Kampania ?Kupuj odpowiedzialnie drewno i papier? rozpoczęła się w 2011 roku i jest kampanią edukacyjno ? medialną skierowaną głównie do uczniów i nauczycieli szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych oraz do producentów i konsumentów przemysłu drzewno ? papierniczego. Kampania jest częścią większego projektu pod hasłem ?Kupuj odpowiedzialnie?. ?Kupuj odpowiedzialnie? to program na rzecz zrównoważonej konsumpcji i produkcji. Celem akcji dotyczącej drzewa i papieru jest wzrost świadomości ekologicznej młodych Polaków oraz uświadomienie im możliwości wpływu na politykę ekologiczną państwa. W trakcie kampanii emitowane są radiowe spoty reklamowe. Oprócz spotów radiowych, w Internecie można równie zobaczyć krótkie filmiki promujące akcję. W ramach projektu zostały przygotowane multimedialne pakiety edukacyjne dla nauczycieli, które pomogą wdrożyć temat odpowiedzialnej gospodarki leśnej na lekcjach. Zajęciom towarzyszą wystawy multimedialne i wymiany międzynarodowe.

    Uważam, że taka kampania jest bardzo dobrym pomysłem. Pakiety uświadamiają uczniom problem , a akcja w mediach może dociera do szerokiej rzeszy odbiorców i nie daje zapomnieć uczniom o omawianych wcześniej sytuacjach. Poprzez multimedialne projekty uczniowie poznają technikę, dzięki kampanii reklamowej dotykają mediów, a poruszany problem dostarcza im wiedzy, uczy ich. Projekt ?Kupuj odpowiedzialnie drzewo i papier? jest bardzo ciekawą akcją eudkacyjno ? medialną i oby było w Polsce więcej takich akcji.

  130. Kinga Młynarska Kinga Młynarska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 16:20

    Zbierając materiały do tego zadania chciałam przede wszystkim znaleźć inicjatywę medialno-edukacyjną do której sama chciałabym się przyłączyć, przez uczestnictwo lub jej tworzenie. Zdecydowałam się, że przedstawię coś oryginalnego, kreatywnego, w co zaangażowani są ludzie w naszym wieku. Trafiłam na stronę inicjatywy eMSA:

    http://sites.google.com/site/emsasobotka/najbliszewydarzenia

    Póki co, działania w jej ramach prowadzone są na terenie Wrocławia, ale dzięki ich skali i rozmachowi na pewno rozprzestrzenią się w innych miastach.

    Tak autorzy projektu napisali o swojej działalności:
    ?eMSA Inicjatywa Edukacyjna to grupa pasjonatów, mobilna szkoła edukacji poza formalnej, badania i wywiady terenowe, diagnozy, placemaking (tworzenie Miejsc przez duże M, czyli aktywizacja i animacja społeczna i przestrzenna), warsztaty projektowe, konferencje, seminaria, organizacja imprez osiedlowych lub innych. To także idea, metoda, program edukacyjny, wolontariat itd. ? wymiarów istnienia eMSA jest wiele, może być ich jeszcze więcej).?
    To, co ważne i czym można zmobilizować ludzi do działania jest aktywność na świeżym powietrzu. W okresie wiosenno-letnim grupa ta, koncentruje swoje działania na aktywizacji społeczeństwa przez wystawy, gry uliczne, prezentacje i pokazy. Mają one najczęściej miejsce na skwerach, w parkach, czy na wrocławskim Starym Mieście.
    Tematy, które realizują młodzi wrocławianie to m.in.
    -edukacja
    -antropologia kultury
    -przestrzeń publiczna
    -architektura
    -krajobraz
    -uniwersalny dizajn
    -up-cycling

    Szczególnie zainteresowały mnie działania związane z przestrzenią publiczną. Od kiedy mieszkam w Warszawie szybko zauważyłam braki stolicy w tym zakresie. Wcześniej myślałam, że wszystko jest tu zrobione najlepiej jak tylko może być, ale jak się szybko przekonałam, nie miałam racji- jest tu dużo rzeczy które należy ulepszyć.
    Myślę że pomysłem z Wrocławia, który szybko można wprowadzić na grunt warszawski jest inicjatywa dotycząca np. miejskich ławek. Nie jest to może zawrotny i dynamiczny projekt- jednak tak prozaiczne rzeczy potrafią najbardziej uprzykrzyć życie.
    Każdemu z nas z pewnością zdarzyło się na coś czekać- na pociąg, lub spóźniającą się koleżankę. W czasie, gdy nie mamy czym się zająć chcielibyśmy spokojnie przycupnąć na ławce. Jednak jak się to czasami zdarza wszystkie miejsca jak na złość są zajęte, albo wolimy siedzieć w samotności z dala od innych, bo przecież gdzieś się spieszymy, jesteśmy na coś źli.

    Oto co eMSA proponuje zrobić w tej sprawie:
    http://sites.google.com/site/emsasobotka/przestrzen-publiczna/lawkaod-spoleczna

    W miejsce tzw. ławki ?OD-SPOŁECZNEJ? ważniejsze jest, aby w ich miejsce lokowano te ?DO-SPOŁECZNE?:).
    Pomysł ten wychodzi naprzeciw postępującej atomizacji społeczeństwa. Takie mamy czasy w których nie interesują nas nie tylko kontakty z innymi ludźmi, ale nawet rodzinne, a leżący w parku człowiek to dla nas potencjalny alkoholik- czas to zmienić. Nie chodzi o to, aby nadmiernie skracać dystans,( niektórych może to onieśmielać), ale by przestrzeń publiczna dawała nam możliwość, poznania innych, interesujących osób, czy zwykłej wymiany zdań dotyczących spraw codziennych. Ławka ?DO-SPOŁECZNA? daje nam taką możliwość, pozwala na swobodną wymianę zdań, kontakt z innymi ludźmi, dzięki któremu się rozwijamy. Nie jesteśmy skazani na słuchawki w uszach, czy bezmyślne pykanie w klawiaturę komórki- wykorzystujmy pozornie stracony czas na rozwijanie znajomości i nawiązywanie relacji- to z pewnością przyniesie nam więcej korzyści.
    Często nie przywiązujemy do tego wagi, ale jako ludzie jesteśmy zwierzętami stadnymi, w pojedynkę jeszcze nikt nie wygrał- dlatego działajmy razem, dogadujmy się, a wtedy mamy szanse na sukces:).

    Jest to jedno z wielu zadań jakich podejmują się działacze eMSY, wśród innych można wymienić np.:
    CITYING. LIKE IT. Jest to filozofia siedzenia gdzie się da i gdzie jest dobrze. CITYING to idea takiego projektowania architektury, aby budynki zawierały „w sobie” miejsca do siedzenia. Przestrzeń publiczna, rozumiana jako to, co „między budynkami”, to miejsce budowania sieci relacji społecznych, której psychologicznym wymiarem jest tzw. kapitał społeczny.

    Ten film z kolei przedstawia projekt, który został zrealizowany w jednej z miejskich podstawówek . Dotyczy bardzo aktualnego problemu- bezpieczeństwa dzieci w Internecie:
    http://www.youtube.com/watch?v=ZmOQyFLgCQ4

    Inicjatywa wrocławian ma swoje odzwierciedlenie w lokalnych mediach. Urząd miasta stara się promować pomysły młodych ludzi poprzez regularne relacje z organizowanych wydarzeń, artykuły w prasie na ten temat oraz dotacje finansowe. Dzięki temu przyciąga ona nowych zwolenników, sponsorów i ciągle zdobywa popularność.

    Więcej o eMSA:
    http://issuu.com/emsa.relacje
    http://www.youtube.com/user/eMSArelacje
    Po zapoznaniu się z profilem tej organizacji, szybko można zobaczyć, jak dobrze wpasowała się w lokalne potrzeby i jak dużą rolę odgrywa w edukacji medialnej.

  131. Rafał Kacprzak Rafał Kacprzak napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 17:14

    Ku mojemu zaskoczeniu, gdy szukałem paru inicjatyw związanych z tematyką edukacyjno-medialną, natknąłem sie na bardzo duzą ilość takich właśnie grup i organizacji. Ciężko było wybrac te najciekawsze wśród tylu mniejszych i wiekszych, publicznych, pozarządowych, nieinstytucjonalnych oraz komercyjnych inicjatyw. Postaram się jednak powiedzieć pare słów o kilku wybranych które moim zdaniem są jak najbardziej udaną, trafną i potrzebną inicjatywą.

    1. Fundacja Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa( http://www.interklasa.pl/ )
    Interkl@sa to kolejny ogólnopolski program powstały na rzecz społeczeństwa informacyjnego, który od 1998 r. wspiera wyposażanie szkół w sprzęt komputerowy, rozpowszechnia dostęp do Internetu, organizuje szkolenia i warsztaty dla nauczycieli oraz promuje zastosowanie nowoczesnych technologii w edukacji.
    Od 2001 r. w ramach tego programu prowadzony jest portal edukacyjny http://www.interklasa.pl, który powstał we współpracy z Polsko?Amerykańską Fundacją Wolności i Poznańskim Centrum Superkomputerowo?Sieciowym.
    W roku 2002 r. doszło do połączenia portalu Interklasa.pl z portalem Eduseek, dzięki czemu, wraz z zasobami Eduseek, Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa stał się największą wówczas internetową platformą edukacyjną w Polsce.
    Na http://www.interklasa.pl znajdują się liczne pomoce multimedialne, scenariusze zajęć, porady, testy egzaminacyjne, animacje edukacyjne, materiały filmowe i prezentacje. Do dyspozycji użytkowników oddano również: wirtualną klasę (narzędzie wspomagające zdalne nauczanie), forum, blogi, czat, elektroniczny biuletyn informacyjny, a także umożliwiono publikację szkolnych stron internetowych na serwerze Interkl@sa.pl.
    W styczniu 2010 r. powstała Fundacja Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa, której główne cele dotyczą cyfryzacji oświaty, walki z wykluczeniem społecznym, w tym również cyfrowym oraz wyrównywanie szans edukacyjnych dzieci i młodzieży z obszarów wiejsko?miejskich.
    Jednym z organizowanych przez fundację przedsięwzięć był zlecony w 2011 r., przez MEN projekt Kompetencja medialna kluczem do sukcesu młodego pokolenia w społeczeństwie wiedzy. Miał on na celu promocję e-learningu jako oryginalnej i ciekawej formy nauczania oraz rozwijanie kompetencji społecznych uczniów, a w szczególności kompetencji komunikacyjnych. Uwzględniał również usprawnienie umiejętności krytycznego korzystania z mediów, obiektywnego wartościowania ich zasobów (ze szczególnym uwzględnieniem Internetu), a co za tym idzie, podniesienie poziomu świadomości na temat możliwości wykorzystania nowych mediów w pracy szkolnej oraz pozaszkolnej (zdobywanie wiedzy, rozwój zainteresowań, talentów). W szkoleniach wzięło udział ok. 100 nauczycieli-liderów, których zadaniem jest transfer wiedzy do uczniów.

    2. Koalicja Otwartej Edukacji ( http://koed.org.pl/ )
    KOED jest podpisanym w listopadzie 2008 r. w Warszawie porozumieniem organizacji pozarządowych oraz instytucji edukacyjnych, naukowych i kulturalnych. Jej założycielami są: Fundacja Nowoczesna Polska, Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich, Stowarzyszenie Wikimedia Polska oraz Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszawskiego.
    KOED organizuje konferencje, seminaria i warsztaty, które mają na celu wzmocnienie współpracy pomiędzy organizacjami zaangażowanymi w otwarte projekty i tworzenie otwartych zasobów edukacyjnych. Koalicja lobbuje również na szczeblu rządowym poprzez szereg działań w kierunku uświadomienia i przekonania władz, że otwarta edukacja i otwarte zasoby edukacyjne są wartą wsparcia wspólną korzyścią.

    3. Edukator Medialny ( http://www.edukatormedialny.pl/ )
    Edukator Medialny to z kolei, blog Grzegorza D. Stunży, będącego pracownikiem Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Gdańskiego i mającego bogate doświadczenie warsztatowe, redakcyjne i dziennikarskie.
    Na blogu pojawiają się teksty na temat edukacyjnego zastosowania mediów, refleksje nad przemianami szkoły oraz kultury, a także możliwościami wymiany wiedzy. Intencją autora jest tworzenie przestrzeni teoretycznego eksperymentowania i opisywania podejmowanych działań praktycznych w celu wypracowania możliwych modeli prowadzenia edukacji medialnej w powiązaniu z działaniem w innych obszarach edukacji.

  132. Monika Niewiarowska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 17:38

    Zastanawiając się nad tematem przypomniałam sobie swoją naukę do matury. Oprócz książek, ćwiczeń i zajęć dodatkowych korzystałam z internetowego kursu przygotowawczego PWN.

    http://www.akademiapwn.pl/moja_kariera/

    Oczywiście wiedziałam wcześniej, że jest mnóstwo kursów internetowych, ale ten mnie zaskoczył. Niby nikt mnie do niczego nie zmuszał, a jednak cała formuła serwera motywowała do nauki. Trzeba zarejestrować się do odpowiedniej klasy, poziomu oraz na przedmioty maturalne. Dostajemy swoje kalendarium i co dwa tygodnie partię materiału do nauki. Co prawda trzeba zainwestować w odpowiednie repetytorium, ale nie jest to duży kłopot. Dalej po upływie dwóch tygodni piszemy internetowy test, który automatycznie jest sprawdzany.

    Wszystko jest bardzo sprawnie zorganizowane, wiec na sprawdzenie długo czekać nie trzeba. Kilka sekund i można przeanalizować popełnione błędy. Ciekawy i niewątpliwie pomocny wariant nauki.

  133. Martyna Markowska Martyna Markowska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 19:32

    Według mnie najbardziej interesującą inicjatywą edukacyjno-medialną jest MEDIA EVOLUTION. http://www.mediaevo.pl/ Na początek może kilka słów dotyczących owej organizacji.
    „Media Evolution? to organizacja pozarządowa stworzona przez ludzi mediów oraz specjalistów wielu dziedzin. Celem jej jest budowanie idei społeczeństwa informacyjnego i tworzenie medialnych projektów społecznych w różnych przestrzeniach życia: w rodzinie, w systemie edukacji, w biznesie czy w życiu publicznym.
    Każdy z tych obszarów wymaga konkretnych rozwiązań, które pomogą umieścić w centrum działania mediów człowieka i jego potrzeby rozwoju. Fundacja ?Media Evolution? jest odpowiedzią na potrzeby Polski, która musi dorównać standardom życia społecznego Europy Zachodniej.

    MediaEVO jest inicjatorem kilku projektów edukacyjnych http://www.mediaevo.pl/projekty.html , m.in. serii projektów ?20 kroków?, w skład której wchodzą: Edukacja Medialna, Edukacja Prawna, Będę Przedsiębiorcą, Świadomy obywatel UE.

    ?Edukacja Medialna. 20 Kroków? to działanie składające się z 20 zajęć, których zadaniem jest budowanie kompetencji medialnej uczniów i nauczycieli lub animatorów. Wszystkie zajęcia są precyzyjnie zaprojektowane przez ekspertów.Głównym celem programu jest budowanie społeczeństwa informacyjnego, nauka krytycznego myślenia w odbiorze mediów ale też kształtowanie cech interpersonalnych młodych ludzi, które będą miały kluczowy wpływ na ich rozwój i świadome wejście w dorosłe życie.
    Tematy ?kroków? w programie:
    1. Kim jestem?
    2. Krytyczne myślenie
    3. Autoprezentacja
    4. Informacja
    5. Informacja a opinia
    6. Siła stereotypu w mediach
    7. Różnorodność mediów w Polsce
    8. Reklama w służbie sprzedaży
    9. Internet. Szanse i zagrożenia
    10. Koncentracja rynku mediów
    11. Gatunki dziennikarskie
    12. Obywatel a media
    13. Społeczności lokalne i ich media
    14. Promocja wartości w mediach
    15. Interwencja dziennikarska
    16. Tabloid. Kto rządzi tłumem?
    17. Organizacje pozarządowe w mediach
    18. Cechy lidera
    19. Rynek medialny
    20. Lokowanie produktu
    Ideą programu jest zapoznanie uczestników z elementarnymi zagadnieniami dotyczącymi mediów, społeczeństwa obywatelskiego i aktywności społecznej. Tylko zrozumienie funkcjonowania mediów a także otoczenia społecznego pozwala na rozwój i pełne korzystanie z praw obywatelskich.
    Twórcy aplikacji postawili na pracę w grupie, kreatywność uczestników a także zadania indywidualne i włączenie do projektu członków rodzin uczestników.
    http://www.mediaevo.pl/edukacja-medialna-20-krokow/projekty-edukacja.html

  134. Daria Wąsiewska Daria Wąsiewska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 20:07

    W moim rodzinnym mieście wprowadzany jest program ISEMOA, który ma pomóc poprawić mobilność w mieście. Organizowane są cykliczne spotkania, na które mogą przybywać przedstawiciele różnych społeczności oraz mieszkańcy z problemami dotyczącymi poruszania się po mieście. Miały one za zadanie poszerzyć świadomość mieszkańców miasta i uwrażliwić na problemy przede wszystkim niepełnosprawnych. Media lokalne także zaangażowały się w akcje. Ogłaszają terminy spotkań i publikują relacje z nich. Oto przykładowa relacja z inauguracyjnego mitingu (która opisuje także cała akcję):

    ?Miasto bez barier?
    Gmina chce pomóc niepełnosprawnym w poruszaniu się po mieście. Trwają prace nad wdrożeniem unijnego projektu.
    W poniedziałek 6 lutego 2012r. odbyło się spotkanie w Urzędzie Miasta w ramach projektu ISEMOA i Instytutu Transportu Samochodowego. 1/3 populacji Europy jest ograniczona możliwościami poruszania się w mieście. Projekt ten ma pomóc w usunięciu barier mobilności i poprawić dostępność usług. Drugim zadaniem jest oszczędność energii w transporcie oraz uwrażliwienie mieszkańców na problemy osóc przede wszystkim niepełnosprawnych. Program obejmuje kilkanaście krajów Europy. Rozpoczął się w maju 2010r. i ma trwać do maja 2013r. Projekt jest współfinansowany przez Komisję Europejską i skierowany jest na pomoc osobom czasowo lub trwale niepełnosprawnym, z problemami porozumiewania się, osobom starszym i dla kobiet z wózkami dziecięcymi. Podczas tego spotkania zostały określone fazy rozwoju projektu. Każdy z członków dostał do wypełnienia ankietę, która zawierała bardzo szczegółowe pytania dotyczące mobilności w mieście. Niektóre z nich zaskoczyły nawet samych urzędników, którzy na co dzień mają do czynienia z setkami dokumentów i ustaw. Rozwinęła się również dyskusja na temat podziemnego przejścia przy torach kolejowych. Dowiedzieliśmy się, że na ten projekt miasto nie miało większego wpływu. Mogło jedynie apelować i wyrażać swoje zdanie, które jednak nie musiało być wzięte pod uwagę. Zjazdu dla wózków na schodach być nie może, gdyż schody są zbyt strome. Wszelkie uwagi do projektu przejścia podziemnego finansowanego z budżetu PKP będzie można zgłaszać dopiero po upłynięciu terminu gwarancji. Przedstawiono również kilka pomysłów na ułatwienie komunikacji osobom na wózkach inwalidzkich. Mianowicie, aby na rozkładzie oznaczyć kursy, które są obsługiwane przez autobusy niskopodłogowe oraz by wisiały one na wysokości wzroku osoby siedzącej na wózku. Na spotkaniu był obecny przedstawiciel PKS-u i bacznie przysłuchiwał się wszelkim uwagom. Za pomoc osobom niepełnosprawnym został także pochwalony Urząd Miasta, gdyż w budynku nie ma windy i urzędnicy są zobowiązani do schodzenia na parter ze wszelkimi dokumentami. Nigdy nie było z tym problemu. Dodatkowo Straż Miejska transportuje osoby niepełnosprawne do lekarzy czy urzędów. To dobre sygnały. Oby było ich więcej. Następne spotkanie w tej sprawie odbędzie się w połowie marca. Przedstawione zostaną na nim wyniki ankiet i wspólnie będziemy tworzyć nowe pomysły na ułatwienie przemieszczania się po ulicach naszego miasta. Miejmy nadzieję, że projekt zostanie wdrożony jak najszybciej, a poruszanie się po mieście nie będzie już torem przeszkód.
    Daria Wąsiewska
    Artykuł ukazał się w ?Mazowiecki Gońcu Lokalnym?.

  135. Jagoda Domańska Jagoda Domańska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 20:31

    Jedną z interesujących, a także w ostatnich dniach bardzo popularnych jest inicjatywa o niepisaniu smsów podczas prowadzenia samochodu. Jedną z amerykańskich organizacji która zajmuje się przestrzeganiem kierowców jest Distracted Driving Foundation. Założycielami byli Mike Robinson oraz Jeff Haley. Walczą oni z problemem, który moim zdaniem jest w dzisiejszych czasach bardzo poważny, a ludzie nie zdają sobie sprawy jakie konsekwencje może przynieść pisanie smsa podczas prowadzenia samochodu. DDF proponuje, aby telefony komórkowe były wyposażone w czujniki ruchu, ktore nie pozwolą na pisanie smsa. Głównym ich hasłem jest „sprawić by technologia była dla nas bezpieczeniejsza” Zainspirowani zostali przez Marie Stewart, która była świadkiem wypadku spowodowanego przez kierowce, który pisał smsa.

    W telewizji i internecie pojawia się ostatnio co raz wiecej takiego typu akcji. W popularnym amerykańskim programie „Extreme makeover”, pokazane było życie rodziny, któa straciła córkę, gdyż ta pisała smsa prowadząc samochów, od tamtej pory jeżdżą po szkołach wyczulając młodzież na skutki takich zachowań.

    Problemem tym w ostatnich czasach zainteresował się także słynny amerykański Dr. Oz, który prowadzi swój własny program telewizyjny. Zaprosił rodzinę która straciła matkę w wypadku, którym była ofiarą z winy innego kierowcy piszącego smsa. Goście prowadzącego testowali specjalny symulator do jazdy samochodem, pisząć smsa i nikt nie był w stanie przejechać całej trasy bez wypadku. Ponad to podali do wiadomości widzów badania, które ukazywały, że podczas pisania smsa nasz mózg jest wstanie reagować na wydarzenia na drodze tylko w 30 procentach.

    Akcja „nie pisz smsów gdy prowadzisz” rozwija się co raz szybciej w Stanach czy też w Anglii, jednak w Polsce jeszcze tego problemu nie porusza się zbyt głośno. Uważam, że jest to istotna sprawa, żeby wyczulić kierowców na przestrzeganie zeby nie pisali smsów podczas prowadzenia pojazdu. Najwyższa pora, by rząd wprowadził wysokie kary, a ludzie uświadomili sobie jakie konsekwencje może przynieść ich zachowanie. Polecam obejrzeć, krótki filmik pokazujący co może się stać w takiej sytuacji. (link poniżej)

    Żyjemy w czasach, w których ludzie nie umieją się obejść bez telefonów komórkowych, powoduje to co raz wiecej wypadków samochodowych spowodowanych wlasnie przez kierowców używających telefonu komórkowego podczas jazdy. Osobiście chciałabym aby taka akcja była bardziej nagłośniona, bo przez ludzką głupote i to jak opanowała nas technologia, giną inni, niewinni ludzie.

    http://www.wykop.pl/link/224216/nie-pisz-sms-ow-gdy-prowadzisz-auto/ (filmik)
    http://www.ddfn.org/about-us/ (organizacja DDF)
    http://www.aolnews.com/2011/01/31/remember-alex-brown-foundation-5-facts-about-texting-while-driv/ (Alex Brown Foundation)

  136. Michał Skolimowski Michał Skolimowski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 20:33

    Inicjatywy medialne podejmowane są w Polsce przez organizacje i instytucje wszystkich typów. Zarówno rządowych, jak i pozarządowych.
    Bez wątpienia jednym najbardziej medialnych przedsięwzięć mających na celu szeroko pojęte dobro najmłodszych jest akcja ?Kocham. Nie biję?. Głównymi adresatami tej akcji są przede wszystkim dzieci i młodzież doznające w swoim życiu przemocy. Akcja ma na celu przede wszystkim przeciwdziałanie przemocy w rodzinie, zwiększenie społecznego zaangażowania w sprawy związane z przemocą domową i poszerzenie poziomu wiedzy obywateli na ten temat. ?Kocham. Nie biję? wpisuje się w Rządowy program ograniczania przestępczości i aspołecznych zachowań. Przyjęta formuła kampanii to spoty informacyjne umieszczane na billboardach, reklamy w prasie, radio i telewizji, a także zaangażowanie znanych osobistości, przedstawicieli świata kultury do promowania haseł kampanii. W spotach reklamowych mogliśmy zobaczyć m.in. siatkarza Piotra Gruszkę i aktora Tomasza Karolaka.
    Działania akcji to m.in. telefon zaufania dla ofiar dotkniętych przemocą, a także procedury dotyczące reakcji Policji na zgłoszenia przez infolinię. Kampania wpisana jest w katalog przedsięwzięć realizowanych w ramach Rządowego Programu ? Razem Bezpieczniej?.

    Strona akcji:
    http://www.kochamniebije.pl
    Spoty reklamowe:
    http://www.youtube.com/watch?v=–PZK7Ptiag
    http://www.youtube.com/watch?v=of_c2R6IMEo

    Ciekawymi inicjatywami mogą również pochwalić się Niemcy, którzy mają na swoim koncie wiele akcji niosących pomoc najmłodszym i najbardziej potrzebującym. Jedną z najbardziej znanych na całym świecie niemieckich organizacji jest ?Ein Herz für Kinder?, która została założona przez Axela Springera w 1978. Na samym początku zajmowała się tylko bezpieczeństwem najmłodszych na drogach. W 1980 roku poszerzyli swoje horyzonty i zaczęli wspierać finansowo najbardziej potrzebujące przedszkola, szkoły i szpitale. Dzięki współpracy z wieloma klinikami, organizacja zaczęła zajmować niesieniem pomocy dla dzieci trzeciego świata.
    Od 2000 roku do dziś, raz w roku organizowana jest gala, która ma na celu zebranie jak największej ilości pieniędzy dla potrzebujących. Wydarzenie transmitowane jest przez stację ZDF. W akcji bierze udział wiele gwiazd a gospodarzem programu jest Thomas Gottschalk.
    Główne cele organizacji to: walka o bezpieczeństwo dzieci w ruchu drogowym, walka z problemami wychowawczymi, walka o wyspecjalizowaną opiekę nad potrzebującymi dziećmi, oraz walka z zanieczyszczeniem powietrza. Pieniądze zbierane są po przez wysyłanie smsów i przelewy.

    Strona akcji:
    http://www.ein-herz-fuer-kinder.de
    Fragment gali:
    http://www.youtube.com/watch?v=EqUx-4dDduo

    Kolejną niemiecką inicjatywą wartą uwagi jest projekt ?Kenn dein Limit?. Odpowiedzialny jest za niego Związek Prywatnych Ubezpieczeń Zdrowotnych, który co roku wspomaga sumą wielkości ok. 10mln Euro Federalne Centrum Oświaty Zdrowotnej. Głównym celem projektu jest zapobieganie nadużywania alkoholu. Akcja cieszy się niezwykłą popularnością, a spot reklamowy doceniony został na festiwalu filmowym ?WorldFest 2010? w Houston (Texas) i wygrał festiwal ?Intermedia – globe Grand Award? w Hamburgu.

    Strona akcji:
    https://www.kenn-dein-limit.info/
    Spot reklamowy:
    http://www.youtube.com/watch?v=YDZM25Z5564

  137. Karol Jałtuszewski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 20:39

    Bardzo ciekawą inicjatywą edukacyjną i charytatywną, która trafia do odbiorców za pomocą nowoczesnych środków przekazu jest Teenage Cancer Trust. Jest to brytyjska organizacja, założona w 1997 roku, zajmująca się zbiórką pieniędzy dla dzieci i młodzieży zmagających się z chorobami nowotworowymi oraz szerzeniem wiedzy na temat tychże chorób. Teenage Cancert Trust to jednak organizacja wyjątkowa za sprawą osób, które się w nią angażują oraz sposobu w jaki dociera do ludzi. TCT organizuje doroczne koncerty w słynnej londyńskiej Royal Albert Hall, gdzie występują czołowe brytyjskie grupy rockowe. Najbardziej znane nazwiska mocno zaangażowane w TCT to Roger Daltrey, Pete Townshend (obaj z The Who), bracia Liam i Noel Gallagherowie (Oasis), Ron Wood (The Rolling Stones), Chris Martin (Coldplay) czy Paul Weller (The Jam). Koncerty w ramach TCT transmitowane są przez BBC oraz za pomocą internetu. Zyski ze sprzedaży biletów oraz z ogranizowanej w ich trakcie zbiórki pieniędzy, przekazywane są na cele fundacji. Poza gwiazdami muzyki rockowej, w TCT angażuje się również wielu światowej klasy piłkarzy, jak choćby Frank Lampard, Cesc Fabregas czy Gael Clichy.

    http://www.teenagecancertrust.org/

  138. Monika Olszewska Monika Olszewska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 20:45

    Osobiście z inicjatyw edukacyjno medialnych polecam strony do nauki języków obcych. Jedną z nich jest eTutor. Jest to pierwszy w Polsce, kompletny kurs języka angielskiego online. Posiada 220 interaktywnych lekcji od zupełnych podstaw do zaawansowanych zagadnień. Kurs umożliwia ćwiczenie wszystkich kompetencji językowych, w tym czytania, rozumienia ze słuchu, pisania i mówienia. Metoda eTutor wykorzystuje najnowsze osiągnięcia w dziedzinie e-learningu. Kurs został zaprojektowany specjalnie na potrzeby internetu. Dzięki temu możesz uczyć się z każdego miejsca na świecie, nie marnując czasu na dojazdy. Można samemu wybierać godziny i miejsce na naukę. Metoda eTutor podobno pomogła tysiącom osób nauczyć się angielskiego w naturalny i przyjemny sposób. Strona ma ciekawa szate graficzną oraz róznego rodzaju, ciekawe zadania. Ta strona jest korzystna z wielu względów min. :
    Precyzyjne dopasowanie poziomu lekcji ma ogromne znaczenie dla skuteczności nauki.
    Nauka słów za pomocą zdjęć ułatwia nam zapamietywanie nowych wyrazów. W programie wykorzystane zostały tysiące kolorowych zdjęć i dziesiątki tysięcy nagrań, aby ułatwić zapamiętywanie nowych wyrazów.
    Wszystkie słowa w ramach kursu eTutor zostały zilustrowane nagraniami native speakerów. Można ćwiczyć angielską wymowę, porównując swoje wypowiedzi z nagraniami lektora. Trener wymowy eTutor pomaga poprawić akcent, dzięki czemu uczy mówić płynnie i bez błędów.
    System powtórek inteligentnie przewiduje, jak długo będziesz pamiętał poszczególne słówka i przypomina Ci je w odpowiednim momencie.
    W kursie wykorzystane zostały na szeroką skalę filmy wideo, które dotychczas zarezerwowane były dla kursów multimedialnych dostępnych na płytach CD.
    Kurs zawiera setki godzin nagrań MP3 – od pełnych dialogów i tekstów, poprzez nagrania przykładowych zdań, aż do nagrań wszystkich pojedynczych słów i zwrotów.
    Co jest bardzo ważne w tym kursie można samemu zdecydować jak szybko chcesz się uczyć. Możesz gonić rekordzistów, którzy spędzają na eTutor po kilka godzin dziennie, lub spokojnie opanowywać materiał, poświęcając na przykład godzinę tygodniowo.Wybór należy do nas.
    Kurs ten odróżnia od innych obecność lektorów i doswiadczonych nauczycieli, którzy sprawdzaja wszystkie napisane przez nas prace i nagrania.
    Jak dla mnie jest to bardzo dobry sposób na naukę języka angielskiego.

    Podaję stronę internetową do kursu:
    http://www.etutor.pl/

  139. Piotr Adamski Piotr Adamski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 21:06

    Wielkim problem w naszych czasach jest współ kooperacja ze środowiskiem naturalnym. Ludzie coraz mniej uwagi przykładają temu co ich otacza, nie dbają o środowisko naturalne i przez to sami skazują gatunek ludzki na coraz większe zagrożenia.

    W tym zadaniu badawczym chciałbym przedstawić wspaniałą kampanię organizacji pozarządowej WWF w Polsce (World Wide Fund for Nature), czyli Światowego Funduszu na Rzecz Przyrody. Kampania nosi nazwę: ?SOS dla świata?. Celem kampanii jest uświadomienie polakom jak ważna jest dla nas wszystkich dbałość o środowisko naturalne, czyli propagowanie postaw proekologicznych wśród Polaków. Jeśli postawy te będą utrzymywane w Polsce i będziemy się starali, może to dać wiele dobrego.

    Na jesieni zeszłego roku, został wyemitowany pierwszy odcinek programu na antenie telewizji TVN, jako jeden z kanałów promocji kampanii WWF. Program emitowano w odcinkach, w których występowało wiele gwiazd. Każdy odcinek dotyczył innego problemu na świecie, i był kręcony w różnych miejscach. W programie telewizyjnym występuje 12 gwiazd, które spełniają rolę ambasadorów kampanii WWF. Kampania ekologiczna WWF również utworzyła specjalną stronę internetową ( a właściwie wortal), który został utworzony 11.092011r.

    Moim zdaniem kampania ta, jest wyjątkowa nie tylko ze względu na swoją skalę, i zaangażowanie wielu osób, ale także z tego powodu, iż tłumaczy i mówi o sprawach które nas otaczają, a za bardzo nie jesteśmy ich świadomi.

    Sama kampania porusza sześć tematów ekologicznych problemów globalnych:
    - Deficyt wody pitnej
    - Problem elektro ? śmieci
    – Zmiany klimatu
    - Wylesianie
    - Nielegalny handel ginącymi gatunkami
    - Niewystarczający recykling i niewłaściwa utylizacja odpadów

    Podsumowując: Aktywność tej kampanii jest niezwykle ważna. Nie tylko dla samej Polski, ale i całego świata. Dzięki niej, wiemy co należy zmienić, a co poprawić. Dzięki takiej inicjatywie jak ta, ludzie może zaczną w końcu dostrzegać, że nie żyją sami w świecie, a to co ich otacza to miejsce w którym będą żyły ich dzieci, wnuki, prawnuki, i dalsze pokolenia. Dlatego trzeba dać im przyszłość, w świecie w którym będzie dało się normalnie żyć. Żyć w zgodzie z naturą. Dlatego dbajmy o środowisko, bo to w końcu my mamy na nie największy wpływ.

    Kampania jest dofinansowywana przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko.
    Pod spodem zamieszczam kilka przydatnych linków. Pierwszy z nich to oficjalna strona internetowa SOS, następne 2 to filmy na you tube, ukazujące jak mniej więcej wygląda kampania i program w TV. W 4 linku zawarte są filmy na gł. Stronie SOS. Ostatnim z nich jest, oficjalna strona kampanii ?SOS dla świata?, na facebooku.

    http://sos.wwf.pl/
    http://www.youtube.com/watch?v=kU6MJIiMwbU
    http://www.youtube.com/watch?v=Kc8OTD8Ebqs
    http://sos.wwf.pl/filmy
    https://www.facebook.com/SOSdlaswiata

  140. Martyna Kleczaj Martyna Kleczaj napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 21:15

    Jedną z moich ulubionych dotychczas, chociaż już trochę przebrzmiałą inicjatywą edukacyjną jest akcja ?Cała Polska Czyta Dzieciom?. Miałam wątpliwości czy jest ona również medialna, jednak po głębszej analizie doszłam do wniosku, że można ją pod taką ?podciągnąć?. Przez te kilka lat od kiedy Fundacja ABCXXI wpadła na pomysł zorganizowania tej akcji, cały projekt uległ modernizacji. Możemy znaleźć na stronie internetowej http://www.cpcd.pl/ krótkie audiobooki dla dzieci, gdzie czytają bajki znani aktorzy, jest to na swój sposób medialne podejście do problemu. Uważam, że takie akcje są bardzo potrzebne. Sama wychowana byłam na czytaniu bajek, nie usnęłam dopóki mama chociaż przez pare minut nie poczytała mi przed snem. Później sama zaczęłam sięgać po książki, nikt mnie do tego nie zmuszał. W dzisiejszych czasach brakuje ludzi, którzy czytają dla przyjemności. Dlatego tak ważne jest, aby zaczynać od najmłodszych lat. Projekt ten jest kierowany głównie do rodziców, ale również i do starszego rodzeństwa czy dziadków. To na nich spoczywa w dużym procencie odpowiedzialność jakie dziecko będzie w przyszłości, czym będzie się interesować i jaką drogę wybierze. Dzieci trzeba mobilizować do pracy. Uważam, że słuchanie bajek to właśnie w jakiś sposób namawianie ich do samodzielnego myślenia, pobudzenia ich wyobraźni, a co więcej w bajkach zawsze wygrywa dobro ? to napawa dzieci optymizmem. Dzięki temu są bardziej pogodne i odważniej podchodzą do życia.
    Fundacja, która organizuje ten projekt ma mnóstwo ciekawych pomysłów na wdrażanie go w życie. Jednym z ciekawszych rozwiązań według mnie było rozpoczęcie współpracy na szeroką skalę z zakładami karnymi w całym kraju, obejmującą tworzenie kącików czytelniczych w salach widzeń oraz przeprowadzanie szkoleń dla więźniów i służby więziennej. Co więcej do zasług tej fundacji należy również zorganizowanie ponad 100 konferencji edukacyjnych oraz wiele warsztatów w całym kraju dla rodziców, nauczycieli, dziennikarzy, psychologów, policji, księży, polityków. W 2008 i 2009 r. we współpracy z Wyższą Szkołą Psychologii Społecznej w Warszawie przeprowadzono Studia podyplomowe dla nauczycieli pod nazwą „Czytanie jako metoda rozwoju i edukacji”.
    Ich działalność osiąga spore wyniki, dlatego Fundacja ABCXXI za ten projekt dostała wiele nagród – Grand Prix na Festiwalu Komunikacji Społecznej, Medal „Gloria Artis” Ministra Kultury, Nagrodę honorową Pro Publico Bono, nagrodę międzynarodową IBBI-Asahi Reading Promotion Award, Nagrodę Guliwera, Nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek
    i inne.
    Bardzo mocno trzymam kciuki za ?Cała Polska Czyta Dzieciom?. Jestem wielką fanką czytania, wiem jaka to przyjemność i jak pomaga w rozwoju słownictwa i wyobraźni, dlatego bardzo zależy mi na tym, aby ta cudowna forma rozrywki nie zanikła, a trzeba zaczynać od najmłodszych lat. Mam nadzieję również, że inicjatywa ta dotrze do jak największego grona rodziców i opiekunów. Może ułatwi to dzisiejsza technologia? Na przykład coraz bardziej popularne audiobooki lub inne formy edukacji medialnej.

  141. Katarzyna Łukawska Katarzyna Łukawska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 21:35

    Moim zdaniem ważną i przyciągającą uwagę inicjatywą edukacyjno-medialną jest kampania społeczna Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z 2010r. – ?Nie krzywdź, a nie będziesz krzywdzony?. Jest to Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie i ma walczyć z przemocą wobec osób starszych i niepełnosprawnych.

    Kampania Ministerstwa nawiązuje do Ustawy z dnia 10 czerwca 2010 r. (o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw), która 1 sierpnia 2010 roku weszła w życie. Nowelizacja wprowadziła nowe środki mające służyć poprawie skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Wśród nich m.in. zapewnienie bezpłatnego badania lekarskiego w celu ustalenia przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie oraz wydania zaświadczenia lekarskiego w tym przedmiocie i zapewnienie osobie dotkniętej przemocą w rodzinie, która nie ma tytułu prawnego do zajmowanego wspólnie ze sprawcą przemocy lokalu, pomocy w uzyskaniu mieszkania. Wprowadzono również zmiany m.in. w kodeksie postępowania karnego poprzez wprowadzenie podstawy zatrzymania osoby podejrzanej, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, a zachodzi obawa, że ponownie popełni przestępstwo z użyciem przemocy wobec tej osoby, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa grozi.

    Uważam, że film wyprodukowany przez TVN (http://www.youtube.com/watch?v=tTUiBRFw48E) jest bardzo przemawiający i trafia do każdego kto go obejrzy. Myślę też, że wielu osobom zapadł w pamięć. Przedstawia on sytuacje, w których krzywdzi się osoby starsze i niepełnosprawne. Na samym początku młoda dziewczyna okrada śpiącą staruszkę z pieniędzy wciśniętych w książkę, potem grupka młodzieży naśmiewa się ze schorowanego, starszego pana, następnie facet ok 35 roku życia krzyczy najprawdopodobniej na swojego ojca. Wszyscy ci ludzie, którzy krzywdzą na koniec przedstawianych sytuacji sami zamieniają się w starszych ludzi. W ten sposób nie tylko robi nam się szkoda tych starszych ludzi, których się krzywdzi, ale również zwracamy uwagę na to, że my również kiedyś się zestarzejemy i nie chcielibyśmy być tak traktowani.

    Myślę, że to bardzo trafiony i udany film. Takich kampanii powinno być jeszcze więcej i to filmy tego typu powinny zajmować znaczną część bloku reklamowego.

  142. Bartosz Boruciak Bartosz Boruciak napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 21:36

    Ciekawą propozycją jest blog: http://www.edukatormedialny.pl/

    „Edukator Medialny” został założony, żeby promować wyjście poza wąskie ramy myślenia o mediach i edukacji. Dlatego od zawsze na blogu pojawiały się teksty, które przedstawiały niestandardowe podejście do edukacyjnego zastosowania mediów Znajdziecie tu refleksje nad przemianami szkoły, możliwością jej zastąpienia z wykorzystaniem nowych mediów lub zmiany instytucji dzięki zastosowaniu nowych technologii oraz przez jak najdalej posuniętą rezygnację z techno-nowości w szkolnej przestrzeni. Nie zabraknie zastanawiania się nad przemianami kultury, możliwościami kolektywnego uczenia się i wymiany wiedzy powodowanymi rozwijaniem narzędzi komunikowania. Od czasu do czasu pojawi się również przebieg i owoce praktycznych działań ze studentami lub w ramach prowadzenia różnorodnych warsztatów medialnych.

    Docelowo blog jest tylko jednym z działań, jakie mają być realizowane pod hasłem „Edukatora Medialnego”, a sama strona będzie przestrzenią teoretycznego eksperymentowania i opisywania podejmowanych działań praktycznych w celu wypracowania możliwych modeli prowadzenia edukacji medialnej w powiązaniu z działaniem w innych obszarach edukacji.

    Myślę, ze nie jeden student podąży śladami autorów tego bloga

    20 minut dziennie, codziennie czyli Cała Polska Czyta Dzieciom
    http://www.calapolskaczytadzieciom.pl/

    Fundacja „ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom” została założona w grudniu 1998 r. przez Irenę Koźmińską, która pełni w niej funkcję prezesa. Celem Fundacji jest wspieranie zdrowia
    emocjonalnego – psychicznego, umysłowego oraz moralnego- dzieci
    i młodzieży poprzez działania oświatowe,edukacyjne, organizacyjne, promocyjne i lobbingowe.

    Obok kampanii społecznej ?Cała Polska czyta dzieciom? do prowadzonych projektów należą:

    konferencje edukacyjne „Jak kochać dziecko?”, warsztaty
    z nauczania wartości,
    wydanie kolekcji 23 książek „Cala Polska czyta dzieciom”,
    współpraca z Zakładem Karnym w Grudziądzu,
    Konkurs Literacki im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży
    oraz Generacje-Kreacje.
    Kampania czytania jest też znana za granicą, a w Czechach w 2007 roku powstał na licencji program „Celé Česko čte dětem”, nad którym patronat objął Vaclav Havel.

    Bardzo ciekawe portale zagraniczne:
    - http://www.kijkwijzer.nl/
    - http://www.isfe-eu.org/.

  143. Aleksandra Dacko napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 21:52

    Każdy Polak na pewno kojarzy ten tekst :?Pij mleko! Będziesz wielki? . Od 2003 roku, hasło tej reklamy jest wyświetlane zarówno w telewizji, w spotach radiowych, na różnych powierzchniach reklamowych np. w szkołach, na uczelniach w miejscach pracy na tramwajach i w gazetach oraz na facebooku http://www.facebook.com/Pij.mleko.Bedziesz.wielki.
    W tej szeroko zakrojonej akcji społecznej wsparcia bezpłatnie udzielają media, domy mediowe, realizatorzy kampanii oraz oczywiście znane ?twarze? ? autorytety dla dzieci tj: Kayah, Bogusław Linda, Jagna Marczułajtis http://www.youtube.com/watch?v=JqnL2wuzIaY, Krzysztof Hołowczyc http://www.youtube.com/watch?v=IltS5yO8cNs . Agnieszka Radwańska http://tv.wirtualnemedia.pl/film/pij-mleko-bedziesz-wielki-reklama-z-agnieszka-radwanska a także osobistości ze świata bajek – Shrek. Wielki, czyli zdrowy, silny, odnoszący sukcesy, wybitny. Aby zachęcić dzieci do picia mleka i spożywania napojów mlecznych nie można stosować standardowych ?rodzicielskich? argumentów. Twórcy kampanii chcieli sprawić, aby mleko stało się modne, kojarzyło się z byciem sławnym i na czasie. Dlatego też, kampania opiera się na prostym i chwytliwym pomyśle wykorzystania wizerunku gwiazd. Wykorzystanie sław to zabieg prosty, ale skuteczny ? ci bohaterowie dziecięcej wyobraźni sprawiają, że ich cechy przenoszone są na odbiór promowanego produktu. Dodatkowo dobrano ich tak, aby kampania przemawiała także do rodziców ? to przecież oni mają dawać mleko swoim dzieciom. Także hasło kampanii miało zapadać w pamięć dzięki jasnemu komunikatowi ? ?Pij mleko! Będziesz wielki? ? wielki i zdrowy jak gwiazdy. Śmiało więc można powiedzieć o edukacji poprzez zabawę.
    Owa kampania w szybkim czasie rozprzestrzeniła się na całą Polskę. A jak to się wszystko zaczęło i dlaczego akurat mleko? Otóż, wszystko za sprawą Międzynarodowego Stowarzyszenia Reklamy. Międzynarodowe Stowarzyszenie Reklamy, prowadzące projekt Marketing dla Przyszłości działa w czterech najważniejszych obszarach: promocja zdrowia, przedsiębiorczość, edukacja w zakresie znajomości języków oraz ochrona środowiska. Kampania ?Pij mleko! Będziesz wielki? wpisuje się w pierwszy z celów statutowych programu, a powstała w odpowiedzi na ogromny społeczny problem, jakim jest osteoporoza oraz spadek spożycia mleka przez najmłodszych. W jego zdefiniowaniu pomógł Instytut Żywności i Żywienia. Z badań przeprowadzonych przez Instytut wynika, że dzieci w Polsce spożywają zaledwie połowę zalecanej dziennej normy wapnia niezbędnego do prawidłowej budowy kości. To prosta droga do osteoporozy w dorosłym wieku. Mleko jako rozwiązanie tego problemu wybrano nie tylko ze względu na zawartość wapnia, ale także powszechną dostępność ? dzięki temu zalecenia kampanii mogą stosować także dzieci z rodzin niezamożnych i na wsiach, gdzie jest to produkt łatwo dostępny i tani.
    Za kreację i realizację kampanii odpowiedzialna jest agencja Communication Unlimited, która od początku współpracuje przy tym projekcie.

  144. Bartłomiej Pobocha Bartłomiej Pobocha napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 22:01

    Unwatchable jest niezależną kampanią wyprodukowaną przez wielu ludzi angażowanych w sprawy Konga oraz fundację Save Congo. Kampanię tę, można z pewnością potraktować jako inicjatywę edukacyjno medialną. Oprócz tego, że jej twórcy mają zamiar realnie wpłynąć na okrutną sytuację jaka ma miejsce w Kongo, uczą wrażliwości, pokazują, że trzeba protestować. Nie wolno przejść obojętnie obok ludzkiej krzywdy pomimo tego, że jest oddalona od nas o setki, a nawet tysiące kilometrów. Możliwość zetknięcia się z nią miałem na początku tego roku. Pierwszym spot jaki pojawił się na stronie http://www.unwatchable.cc/ był spot, który miał za zadanie w brutalny, bezpośredni i obiektywny sposób pokazać sytuacje jaka ma miejsce w Kongo. http://www.unwatchable.cc/thefilm/ lub http://www.youtube.com/watch?v=fIePzz_CEuQ
    Autorzy chcieli przedstawić ogromnie ważny problem. Chodzi tu o minerały krwi – termin ten odnosi się do minerałów wydobywanych w zajętych przez rebeliantów terytoriach lub w strefach wojennych. Są one sprzedawane, a przychód z nich jest wykorzystywany do finansowania rebelii, inwazji armii i działań wojennych. Od 1998 roku, cztery minerały wydobywane w Demokratycznej Republice Konga (DRK) są wykorzystywane do finansowania wojny, która do tej pory pochłonął ponad 5,4 mln ludzi. Tymi minerałami są cyna, tantal, wolfram (3TS) i złoto. Przemysł elektroniczny jest głównym odbiorcą tych metali. Są one wykorzystywane w produkcji telefonów komórkowych, laptopów, odtwarzaczy iPod oraz wielu innych urządzeń elektronicznych. Światowe ceny każdego z tych metali stale rosną, co powoduje, że coraz więcej zbrojnych grup chce wejść w posiadanie kopalni w Kongo. Film stworzony przez Unwatchable jest oparty na prawdziwych wydarzeniach. Jego akcja została przeniesiona z Kongo do Wielkiej Brytanii by bezpośrednio trafić do Europejczyków, by zapytać ich: Co byłoby gdyby takie wydarzenia miały miejsce u was, też bylibyście obojętni?.
    Celem kampanii jest zwrócenie uwagi na sytuację mieszkańców tego Afrykańskiego państwa, którzy umierają, tylko dlatego, że ich współplemieńcy chcą wzbogacić się na tym, że my bez opamiętania kupujemy telefony komórkowe, komputery, odtwarzacze muzyczne i inne elektroniczne gadżety, w coraz bogatszych, nowocześniejszych i piękniejszych wersjach. Na tle wszystkich światowych kampanii ma ona niesamowity, wstrząsający wyraz. Ukazuje nowy sposób tworzenia inicjatyw edukacyjno – medialnych. Bezpośrednich i brutalnych w swoim przekazie, ale uwrażliwiających i bazujących na uczuciach. Uczących między innymi wrażliwości na ludzką krzywdę i braku obojętności na otaczające nas zło. Warto o tym mówić.

  145. http://www.tworczosc.org.pl/component/content/article/7-projekty/18-od-0-do-100.html

    Opiszę projekt , w którym brałem udział. Nosił on tytuł ?Od 0 do 100? i był edukacyjnym projektem literacko-fotograficzno-filmowym, którego celem była integracja międzypokoleniowa ? starość w literaturze, fotografii i filmie. Projekt był częścią programu Unii Europejskiej ?Młodzież w działaniu?.
    Projekt był realizowany równolegle w Warszawie i Gdańsku, gdzie odbył się jego finał.

    Pierwszą częścią projektu była starość w literaturze. Badaliśmy, jak przedstawiany jest ten okres w mniej i bardziej znanych dziełach literackich, omawiając go z zaproszoną polonistką. Czytaliśmy opisy fizycznych i psychicznych zmian, jakie zachodzą w człowieku wraz z upływem lat. Zwieńczeniem tej części projektu była praca, którą pisaliśmy na ten temat. W dzisiejszych czasach starość się zdewalualizowała. Promuje się młodość, wraz z rozwojem technologicznym coraz częściej to młodzi uczą starszych. Udało nam się jednak udowodnić, że warto korzystać z doświadczeń starszych pokoleń, niż odkrywać koło po raz kolejny.
    ?W każdym starym człowieku tkwi młody człowiek i dziwi się, co się stało? ? Terry Pratchett.

    Częścią drugą projektu były warsztaty fotograficzne. Zaczęło się od teoretycznego przygotowania. Obserwowaliśmy ujęcie tematu u profesjonalistów, następnie otrzymaliśmy gruntowne podstawy fotografii od zaproszonej Pani fotografik. Naszym zadaniem było ruszyć w miasto i sportretować starsze pokolenia w przestrzeni publicznej. Było to również okazją do wielu rozmów, poznania ciekawych historii ludzi, których portretowaliśmy. Okazało się, że fizyczne zmiany stanowią dla starych ludzi źródło kompleksów na temat własnego wyglądu i nie było łatwo namówić ich do współpracy. Zakończeniem tego dnia warsztatów było wspólne oglądanie zdjęć i fachowa ich ocena przez profesjonalistkę. Stały się one ostatecznie elementem wystawy na finale projektu w Gdańsku.

    Ostatnią częścią projektu były warsztaty filmowe. Dostaliśmy kamery i ruszyliśmy rozmawiać ze starszym pokoleniem w różne miejsca stolicy. Stało się to źródłem interesujących i często wzruszających historii. Starszym bohaterom, jak sami stwierdzili, bardzo przydała się możliwość uzewnętrznienia swoich przemyśleń. Najtrudniejszym zadaniem był montaż. Film, który wspólnie stworzyliśmy, zaprezentowaliśmy grupie z Gdańska i zgromadzonym na wystawie gościom.

    Podsumowując, przedstawiona przeze mnie inicjatywa nauczyła nas jak praktycznie posługiwać się środkami literacko-foto-filmowymi, czyli innymi słowami medialnymi w ukazywaniu różnych tematów, a także realizowaniu projektów w ramach unijnego programu ?Młodzież w działaniu?, w związku z czym wpisuje się w cele społecznej edukacji medialnej.

  146. Kajetan Łodej napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 22:27

    Polska Olimpiada Medialna – ciekawa inicjatywa, która od kilku lat pozwala rozwijać się i współzawodniczyć rzeszom młodych ludzi poruszających się w medialnej pajęczynie. Większość uczniów czy studentów na pytanie o znajomość mediów zdecydowanie zapewni o swoich umiejętnościach. Jednak czy tak na prawdę w pełni wykorzystują możliwości internetu? Czy potrafią analizować i czerpać to co najlepsze z transmisji telewizyjnych? Organizatorzy Olimpiady starają się pokazać, że tym obszarze zawsze można czuć się pewniej i wiedzieć więcej.

    Rywalizacja rozkłada się na kilka etapów z finałami w Warszawie. Początkowe przeprowadzane są w formie testów. Są one, jak łatwo zgadnąć, przeprowadzane przez internet, co pozwala jak najwięszkej liczbnie osób, wziąć udział w wydarzeniu. W tym miejscu robi się interesująco. Sam motyw edukacji medialnej jest traktowany bardzo szeroko. Zaczynając od historii mediów, powstania telefonu, radioodbiornika czy oczywiście telewizji. Kontynuując szlifowaniem sztuki oratorskiej, a kończąc na wiedzy typowo dziennikarskiej, pozwalającej analizować teksty prasowe i wyciągać z nich właściwe wnioski.

    Niebagatelną motywacją mogą być również liczne nagrody. Najbardzie wartościowy wydaje się być indeks na studia w SWPS wraz z rocznym czesnym. Z nagród rzeczowych można liczyć na laptopy, tablety, aparaty cyfrowe. Ludzie o mniej materialistycznych pragnieniach, zaspokoją swoje potrzeby poprzez poszerzenie horyzontów, nowe doświadczenia, ciekawe znajomości. Każdy znajdzie coś dla siebie. Polska Olimpiada Medialna z roku na rok zdobywa coraz większe rzesze zwolenników, potwierdzając jedynie swoje zalety i przydatność w polskich realiach.

  147. Filip Orłowski Filip Orłowski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 22:50

    WNUKI W SIECI
    23 stycznia 2012 roku Fundacja Kidprotect.pl zainicjowała akcję ?Wnuki w sieci?. Tematem poruszanym przez fundacje jest świadome i bezpieczne przeglądanie witryn internetowych przez dzieci . Adresowana jest do naszych babć i dziadków, którzy podczas opieki nad najmłodszymi, mogą przy okazji zwrócić ich uwagę na czyhające w sieci pułapki, podstępy i niebezpieczeństwa.

    Partnerami kampanii są Surfsafe.pl, NK.pl, UPC Polska i MMJ.pl. Patronat honorowy nad kampanią objął Rzecznik Praw Dziecka, Pan Marek Michalak.

    Kampania została też wpisana do rządowego programu przeciwdziałania przestępczości i zachowaniom aspołecznym ?Razem bezpieczniej?.

    Razem bezpieczniej? to program, którego celem jest promowanie bezpiecznych i prospołecznych zachowań, walka z przestępczością pospolitą w internecie oraz ograniczanie patologii .

    W kampanii wzięło udział wielu celebrytów:
    ? Jerzy Trela,
    ? Dorota Zawadzka
    ? Stanisław Mikulski
    ? Kazimiera Utrata
    ? Andrzej Rybiński
    ? Maciej Wisławski

    ?Kiedy rodzice idą do pracy, to często właśnie babcie i dziadkowie zajmują się dziećmi. Uznaliśmy więc, że warto właśnie im zwrócić uwagę na problem bezpieczeństwa dzieci w internecie? ? mówi Jakub Śpiewak, Prezes Fundacji Kidprotect.pl, organizatora kampanii.

    W ramach kampanii przygotowano spoty telewizyjne, reklamy radiowe i prasowe, a także stronę internetową http://www.wnukiwsieci.pl, na której można znaleźć materiały edukacyjne.

    http://www.youtube.com/watch?v=MiSNvxNPDa4 – Wnuki w sieci wywiad z Dorotą Zawadzką

    http://www.youtube.com/watch?v=gqk9uEoaQ00 Wnuki w sieci – spot Jerzy Trela

    http://www.youtube.com/watch?v=Ly21xgTttm0 Wnuki w sieci – spot Maciej Wisławski

    Udostępniono bezpłatną linię telefoniczną ? 801 123 400.

  148. Karolina Radyńska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 22:57

    „Uzbrojony maluch”

    „Jest niemoralne, że dorośli chcą by dzieci walczyły w ich wojnach. Nie ma żadnego wytłumaczenia, żadnego przekonywującego powodu, by dzieci wyposażać w broń”, to zdanie wypowiedział Arcybiskup Desmond M. Tutu.
    Nie sposób się z nim nie zgodzić i nie sposób nie zgodzić się z COALITION TO STOP THE USE OF CHILD SOLDIERS.
    Warto zatem odwiedzić stronę: http://www.child-soldiers.org/get_involved/donate by zdać sobie sprawę z powagi sytuacji.
    Małe dzieci są wykorzystywane do walki. Muszą brać udział w wojnie, strzelają, zabijają. Potrafią zabić swoich przyjaciół za nieposłuszeństwo. Są łatwym obiektem do manipulacji i tanimi w utrzymaniu żołnierzami. Bez wątpienia są bardziej ekonomiczni aniżeli dorośli. Maluchom wystarczy pożywienie, nie dostają pieniędzy. Dziesięcioletnie dzieci biegają z bronią, strzelają, są bezwzględni. Bywają szpiegami, ludzkimi tarczami i żywymi pociskami. Z armii nie mogą się wydostać. Każda próba ucieczki grozi śmiercią. Armia zapewnia pożywienie, ubranie. Dzieci często są wykorzystywane seksualnie. Bycie małoletnim żołnierzem dla niektórych jest dramatem, dla innych bywa okazją do pomszczenia śmierci rodziny.
    Dzieci zwykle osierocone, trafiają do armii, kiedy stają się nieprzydatne, wojna dobiega końca, lądują na ulice. szczęśliwe, skrzywione, stają w obliczu brutalnej rzeczywistości po raz kolejny. Bez perspektyw i środków do życia.
    Dlatego właśnie ONZ i różne organizacje pozarządowe starają się by nie dochodziło do rekrutacji małoletnich do wojska. W roku 1998 roku powstała COALITION TO STOP THE USE OF CHILD SOLDIERS. Powołało ją kilka organizacji pozarządowych (np. Amnesty International).
    Koalicja próbuje dotrzeć do młodych. Można „polubić” ją na facebook’u. Dzięki temu łatwiej śledzić wszelkie poczynania. Sporadycznie kampanie pojawiają się w prasie, w mediach. Najważniejsze jednak, że organizatorzy uświadamiają powagę sytuacji, szczególnie beztrosko żyjącej młodzieży.

  149. Kornelia Nowicka Kornelia Nowicka napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 22:58

    Wild Web Woods czyli Dziki las internetu

    Myślę, że spełniająca wszystkie Pańskie wymagania (ciekawa,edukacyjna, a zarazem międzynarodowa!) inicjatywa eukacyjno-medialna to gra dla dzieci „Dziki las internetu”. Jest ona częścią, elementem całej kampanii rady Europy – „Budowanie Europy dla dzieci i z dziećmi”,która zakłada poinformowanie odbiorców o prawach dzieci oraz ich ochronę przed każdą formą przemocy. Fundamentem gry jest „Podręcznik obsługi Internetu” Rady Europy, który jest źródłem wielu istotnych wskazówek dla rodziców i nauczycieli. Gra „Dziki las internetu” skierowana jest głównie do najmłodszych-początkujących użytkowników internetu, choć w pełni ośmielę się nazwać go grą familijną. Uczy,oswaja dzieci z nowoodkrytym,wirtualnym światem.
    Edukacja poprzez zabawę? Tak,”Dziki las internetu” ma na celu poinformowanie miluśińskich o wszelakich formach wirtualnych niebezpieczeństw. Najmłodsi odkrywają zasady panujące w cyberprzestrzeni,właśnie poprzez granie w nią. Pierwszy etap uczy dzieci odpowiedniego podłączenia komputera do gniazdek oraz kabla sieciowego. Tłumaczy czym jest modem i monitor, po odpowiednim teoretycznym przygotowaniu czas na ekscytującą podróż w głąb Internetu.
    Celem graczy jest dotarcie do „e-miasta”,jednak po drodze pokonać muszą groźne i nieprzewidywalne internetowe lasy-poszczególne etapy. Grafika mimo swojej prostoty, wielobarwności jest przyjazna dla oczu dziecka,a postaci sprawiają wrażenie sympatycznych przewodników po leśnym runie. W@b,mały pajączek chwyta na początku pociechę swą wirtualną ręką, daje mu rady i wskazówki, pomaga zbliżać się do mety.
    Projekt ma zasięg ogólnoświatowy-gra została przetłumaczona na 13 języków-także najmłodsi Polacy mogą spróbować swych sił w „Dzikim lesie internetu”. Zabawa przeznaczona jest dla dzieci w wieku od 7 do 10 lat. Po przejściu poszczególnych etapów, okazuje się, że nie taki dziki i straszny jest las internetowy! Maluchy swobownie potrafią poruszać się w sieci. Co najważniejsze w grze mowa nie tylko o walorach sieci lecz także o wszelakich czychających na nie niebezpieczeństwach!
    Wydawcą tej formy „dekalogu internetu” jest oczywiście Rada Europy.
    Gra jest także rekomendowana przez stronę internetową http://www.dzieckowinternecie.com.pl ,której treści skierowane są do rodziców, których dzieci raczkują w Sieci.
    Wydanie gry zawdzięczać możemy Finlandii i Monako,ponieważ rządy tych państw wsparły pomysłodawców finansowo. Gra jest oczywiście darmowa, jedynym wymogiem jest oczywiście dostęp do Internetu.

    Link do gry:

    http://www.wildwebwoods.org/popup_langSelection.php

  150. Karina Czapla Karina Czapla napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:03

    Mój wywód będzie o BIUSTACH. I żeby rozwiać wszelkie wątpliwości to nie jest prowokacja, ani tym bardziej żart. Chciałabym poruszyć temat kobiecych biustów, a ściślej mówiąc tak zwanego braffitingu. Pojęcie to może być obce dla niektórych (zwłaszcza mężczyzn, choć kobiety również często nie mają rozpoznają tego terminu). Otóż jest to potocznie zwana ?stanikomania?, czyli odpowiedni dobór biustonosza. Znów brzmi płytko i banalnie? Co ciekawego, a tym bardziej edukacyjnego może być w temacie biustonosza? Nawet nie macie pojęcia drogie Panie (jak i również Panowie) jak bardzo ta wiedza może zmienić Wasze życie?

    Znaczna część kobiecych kompleksów dotyczy biustu, coraz więcej takich kobiet decyduje się na drogie i czasem bardzo niebezpieczne operacje plastyczne, tylko po to, by dorównać okładkowym pięknościom czy modelkom z katalogów bielizny. Kult piękna ciała przyćmiewa prawdziwe wartości? I nie mówię tutaj o dbaniu o siebie i swoją sylwetkę, co akurat jest dobrym nawykiem (oczywiście z rozsądkiem). Gorzej jak chcemy zmienić coś, na co wpływu nie mamy i korzystamy ze sztucznych, drogich, często szkodliwych metod. A wszystko tylko po to by móc powiedzieć światu JESTEM PĘKNA. Niestety świat Ci nie uwierzy, bo jeśli się sama piękna nie czujesz i chcesz coś zmieniać, to oszukujesz siebie i innych?

    Piszę to nie dla tego, żeby uświadomić Was, że to zła droga myślenia? Każdy to wie i ten temat nie jest obcy naszemu społeczeństwu.
    A co jeśli mogę stać się wróżką, która w maksymalnie 15 minut powiększy przynajmniej o 2 biusty kobiet, które tylko przeczytają ten tekst? Moce nadprzyrodzone? Niestety takich wpływów nie mam (a w zasadzie całe szczęście). To siła BRAFFITINGU.

    Większość Polek deklaruje rozmiar swojego biustonosza jako 75B, maksymalnie 75C. Jak ktoś ma D, to znaczy, że Pamela Anderson, a jeśli E to matka karmiąca piersią sześcioraczki.
    Ja osobiście mam 65 DD!!! I tutaj znów uprzedzam? nie ma czym się chwalić. Widzieliście kiedykolwiek na naszych wykładach dziewczynę z biustem zbliżonym do powyższych przykładów? Szczerze wątpię. Podejrzewam, że bardzo duża ilość dziewczyn takowe rozmiary posiada, ale o tym kompletnie nie wiedzą.
    Gdyby problem dotyczył tylko natury estetycznej, to rzeczywiście, są rzeczy ważniejsze. Z tym, że problem tkwi w czym innym? Źle dobrany biustonosz (najczęściej za mały w miseczkach a za duży w obwodzie) może prowadzić do zniekształceń, które są jednym z czynników RAKA PIERSI. Jest to niewątpliwie bezpośredni wpływ na nasze zdrowie.
    W Polsce do niedawna temat braffitingu był mało znany, następnie odebrany jako kolejna wymyślna usługa, która nikomu nie potrzebna, tylko zaśmieca rynek.
    Nie tak dawno w obieg trafiło hasło ?OSTANIKUJMY DOBRZE POLKI!? Nastąpiło to między innymi po zamieszczonym w ?Twoim Stylu? artykule ?Pełną piersią?, który porusza problem źle dobranego biustonosza na zdrowie kobiet, a w szczególności Amazonek, czyli kobiet po mastektomii. W artykule można dowiedzieć się o sposobach dobrego doboru bielizny i prośby o branie udział w darmowych warsztatach na ten temat, które prowadzi ekspertka braffitingu Katarzyna Sałata, powiązana z profesjonalną marką FREYA, która jako jedna z nielicznych na polskim rynku posiada szeroki wybór rozmiarówki. W zwyczajnych standardowych polskich sklepach ta numeracja mieści się w przedziale od A do D. Tutaj można zobaczyć artykuły na ten temat:

    http://brastyle.pl/Freya-mowi-o-brafittingu-dla-Amazonek-w-pazdziernikowym-wydaniu-Twojego-Stylu-675.html

    http://www.nowiny24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20111215/MAGAZYNDOMOWY/42605441

    Oprócz tego działa również forum Lobby Biuściastych, gdzie można zasięgnąć opinii i pomocy w odpowiednim mierzeniu swoich obwodów, a przy tym pomóc sobie i ?oddychać pełną piersią?.
    Link do forum:

    http://forum.gazeta.pl/forum/f,32203,Lobby_Biusciastych_.html

    Oczywiście oprócz aspektów zdrowotnych istnieją również aspekty estetyczne, których ominąć nie możemy , ponieważ dobre samopoczucie niewymiernie wpływa na nasze zdrowie jak i relacje z innymi ludźmi. Większa ilość akceptujących siebie kobiet oznacza spokój dla facetów (przepraszam za kolokwializm), którzy nie mogą już słuchać o wyimaginowanych kompleksach swoich żon/dziewczyn/sióstr/koleżanek itp. Wszyscy są zadowoleni, mniej znerwicowani, zdrowsi? No może oprócz chirurgów plastycznych i zwolenników sztuczności.

    A więc kobietki ? do dzieła. Tutaj możecie znaleźć kalkulator, wystarczy się odpowiednio zmierzyć? Panom nie radzę, możecie popaść w kompleksy z powodu Waszego wyniku?

    http://www.atlastravel.nazwa.pl/mariska/index.php?pod=70&w=86

    Jeśli ktoś jeszcze nie wie? odpowiednio dobrany biustonosz poprawia wygląd biustu oraz co najważniejsze, nasze zdrowie.

    Zapraszam kobiety do obejrzenia filmików instruktażowych na YouTube:
    http://swiat-zmyslow.blogerki.pl/2009/10/22/brafitting-w-praktyce-historia-k_cehf.html

    http://swiat-zmyslow.blogerki.pl/2010/04/15/z-32-70-c-do-28-60-ff-bardzo-ci_ahfge.html

    Edukacja medialna o biustonoszach i biustach? Myślę, że bardzo ważna i pouczająca. Teraz niech każda i każdy z nas dzieli się choćby kroplą tej wiedzy, a możemy zdziałać dużo dobrego.

  151. Karolina Maliszewska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:03

    Wszyscy dookoła mówią o problemie, jakim jest ujemny przyrost naturalny, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Problem jest powszechnie znany, powody i skutki takiej sytuacji również. Ale zastanówmy się – nie chodzi tylkoo ilośc, ale i jakośc. Szukając ciekawej inicjatywy edukacyjno-medialnej natknęłam się na Fundację Fastryga. Już po raz 10. fundacja rzeprowadza kampanię społeczną dotyczącą FAS – „Zero alkoholu w ciązy”. Inicjatywa ważna i potrzebna, bo staje w obronie istotek, które same bronić się nie potrafią. Ale do rzeczy. Czym jest FAS? jest to płodowy zespół alkoholowy, występujący u dzieci, których matki podczas ciąży spożywały alkohol. I nie chodzi tu tylko o osoby, które piły nałogowo. Jeżeli mówi o czymś tak wartościowym jak ludzkie życie nie ma miejsca na konwenanse. podczas ciązy nie ma czegoś takiego, jak „bezpieczna ilość alkoholu” tym bardziej, że jest to używka, z której jesteśmy w stanie na kilka miesięcy zrezygnować. Dlaczego to takie ważne? Alkohol dostający się do płodu przez łożysko matki źle wpływa zwłaszca na mózg dziecka. Dzieci z zespołem FAS najczęściej cieprią na problemy związane właśnie z tym narządem, jak również na choroby psychiczne, zaburzenia zachowania i współżycia społecznego. W czasch, gdy tak wiele par, rodzin stara się o dziecko, czeka na taki dar, nie możemy świadomie przyzwalać na niszczenie życia i zdrowia dzieci. Więcej informacji zarówno na temat kampanii, jak i wiedzy o FAS na stronie – http://fas.edu.pl/ oraz na http://www.youtube.com/watch?v=H1JZViiQpqc

  152. Kornelia Szkop Kornelia Szkop napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:04

    W dobie komputerów i wszechobecnej cyfryzacji czynność czytania zanika. Nasz polski naród powoli zapomina co to są książki. Jako humanistkę i zwolenniczkę słowa pisanego bardzo mnie to boli. Może to trochę wyolbrzymienie ale niedługo ludzie nie będą wiedzieli kim był Zbyszko z Bogdańca, a w ich mózgach utkwi tylko obraz screenów z gier i emotikonów z komunikatorów oraz portali społecznościowych. Jeśli rodzic po powrocie z pracy gra na Play Station albo ogląda ulubiony serial to nie ma nic dziwnego w tym, że dzieci spędzają coraz więcej czasu same przed monitorem. Jako dorośli ludzie nie zastanawiamy się nad tym w jak dużej mierze nasze zachowanie jest związane z tym jacy są nasi rodzice.

    Ponad dziesięć lat powstała organizacja „Cała Polska czyta dzieciom”. Popularność tej akcji, promowanie przez media i znane osoby przyczynia się powoli do powszechności i czytanie staje się „modne”. Wspomnę o jednym fakcie z życia prywatnego, mianowicie, siostra mojej mamy zaczęła czytać książki przed snem swojemu kilkuletniemu synkowi, bo nie miała o czym rozmawiać z rodzicami podopiecznych przedszkola. Zatem, jeśli wpoimy naszym pociechom, że czytanie książek wcale nie musi być nudne, najmłodsi na pewno w przyszłości nam podziękują. Podczas czytania, wyobraźnia nawet trzylatka prężnie się rozwija i pobudza szare komórki do myślenia.

    Pozwolę sobie teraz na kilka słów o samej organizacji. Organizatorką akcji była Irena Koźmińska. Przyczyniła się w dużej mierze w przyłączenia wielu szkół do akcji. Wszyscy wiemy, że im większa powszechność tym większe szanse na sukces. Zamiast leżakowania w przedszkolach wprowadzono głośne czytanie. Dzieci dzięki temu będą lepiej rozumiały teksty oraz wspomoże to ich koncentrację.

    Rodzice mądrze postąpią jeśli czytanie książek najmłodszym będzie odpowiadało ograniczeniem ich wolnego czasu spędzanego dotychczas na surfowaniu w internecie tudzież graniu w gry. Od wertowania kolejnych kartek ulubionych powieści wzrok nie popsuje nam się tak szybko jak od szklanych ekranów.

  153. Łukasz Kłosiński Łukasz Kłosiński napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:12

    Przez dłuższy czas zabierałem się do wykonania tego zadania, jednak nie mogłem zdecydować się którą inicjatywę edukacyjną najchętniej bym opisał w swoim komentarzu. Po wielu przemyśleniach, wydaje mi się, że najlepiej będzie jeżeli opiszę akcję: ?Cała Polska Czyta Dzieciom?. Powiem szczerze, że akcja oprócz tego, że jest bardzo pomysłowa, jest i również szlachetna. Cała akcja wystartowała w roku 2001, a rozpoczęła i prowadzi ją fundacja: ABCXXI, która przez reklamy w prasie, telewizji, radiu naciska na rodziców, dziadków, starsze rodzeństwo, aby czytali małym domownikom książki, przynajmniej 20 minut dziennie- a najlepiej przed snem. Oprócz walki o ?czytanie? fundacja przypomina o ciągłej kontroli dziecka: w jakie gry gra? Jakie filmy w telewizji ogląda? Oraz ile czasu poświęca na naukę…

    W dzisiejszych czasach- komputerów, smartphonów, tabletów coraz trudniej jest sięgać po książkę, a tym bardziej sięgać po książkę aby poczytać komuś. Bardzo często rodzice zapominają jak ważne jest czytanie dzieciom książek, przecież one same sobie ich nie przeczytają, bo zwyczajnie nie umieją jeszcze czytać. Czytanie dzieciom książek rozwija i pobudza ich wyobraźnię.

    Link do strony cała Polska czyta dzieciom: http://www.calapolskaczytadzieciom.pl/

  154. Małgorzata Tkaczyk Małgorzata Tkaczyk napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:14

    Internetowe fora aż kipią od werbalnej agresji. Na co dzień kulturalni ludzie w internecie zmieniają się w tryskające sarkazmem bestie wymierzające cyfrowy lincz. Wszystko to z powodu pozornej anonimowości, która daje złudzenie bezkarności. Naprzeciw temu zjawisku w 2009r. wyszła inicjatywa edukacyjno- medialna:

    INTERNET BEZ CH@MSTWA

    Akcja kieruje się do młodzieży gimnazjalnej w celu podniesienia poziomu ich wypowiedzi w internecie. Inicjatywę wsparli w głównej mierze polscy blogerzy.

    Jest to również odpowiedź na medialną dyskusję na temat kultury w sieci, którą zainicjował Jacek Żakowski na łamach Gazety Wyborczej artykułem Chamstwo hula w internecie.

    Magda Kosakowska z agencji Wilde Open, pomysłodawcy projektu tak komentuje całą akcję-Internauci przetwarzając, komentując i tworząc własne treści kształtują Internet, a demokratyczny charakter jest jego podstawowym atutem. Dlatego bezzasadne wydają się próby odgórnej kontroli upowszechnianych treści (?) Warto jednak działać w przeciwnym kierunku- wspierać dbałość o kulturę języka i poziom wypowiedzi. To właśnie chęć wyróżnienia tego, co pozytywne w polskiej sieci stała się inspiracją dla akcji.

    Cały projekt opiera się na następujących tezach:

    Myślę, CO piszę – wypowiadam się tylko wtedy, gdy mam coś do powiedzenia.

    Myślę, DO KOGO piszę – traktuję innych jak ludzi, bo są ludźmi – nie obrażam, nie wyśmiewam i nie zdradzam ich tajemnic. Osoby publiczne są także ludźmi i zasługują na szacunek. Nie traktuję Internetu, jako narzędzia do odwetu i załatwiania prywatnych porachunków.

    Myślę, Z KIM rozmawiam – nie wdaję się w pyskówki, z tymi, którzy za pomocą chamstwa i wulgaryzmów próbują zamienić dyskusję w awanturę. Zgłaszam naruszenia zasad wypowiedzi, gdy się z nimi spotykam.

    Myślę, JAK pisać – dbam o polski język i poziom dyskusji. Staram się przestrzegać zasad ortografii i poprawności gramatycznej.

    Myślę DWA razy – bo nic nie zostanie zapomniane. Bezkarność i anonimowość w Internecie jest złudna. Pamiętam, że współtworzę świat, w którym żyję.

    Dodatkowo na stronie akcji znajduje się buton i userbar do pobrania w celu zamieszczenia na swojej stronie internetowej.

    http://internetbezchamstwa.pl/

    Tylko, czy kultury nie powinniśmy byli nauczyć się w domu, jeszcze zanim zaczęliśmy korzystać z internetu?

  155. Jan Przemyłski napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:16

    Inicjatywami edukacyjno-medialnymi wartymi uwagi, moim zdaniem, są projekty na rzecz przeciwdziałaniu AIDS. Na świecie jak i w Polsce jest wiele organizacji które zajmują się tym problemem. Przykładem inicjatywy w Polsce może być: Kampania społeczna „Nie dostaniesz mnie!”, której celem było uświadamianie ludzi, że AIDS/HIV to poważny problem i może dotknąć każdego. Znane twarze ze świata show biznesu takie jak Małgorzata Socha, Aleksandra Kwaśniewska, Kuba Wesołowski i Mateusz Damięcki promowały używanie prezerwatyw a także wykonywanie badań profilaktycznych. Były prowadzone zajęcia edukacyjne wśród dzieci i młodzieży. W telewizji mogliśmy zobaczyć również krótkie spoty dotyczące walki i ochrony przed wirusem. Więcej o kampanii możemy przeczytać tutaj: http://www.pozytywniwteczy.pl/pl,12,0,0,104,0,Kampania_spoleczna_Nie_dostaniesz_mnie,0,index.html?1306570664
    Inny/m przykładem może być kampania ?Staying Alive? autorstwa znanej stacji telewizyjnej dla młodzieży MTV, która od 1998 roku skutecznie wspiera młodych ludzi w walce z wirusem HIV. Zawsze w światowy dzień walki z AIDS (1 grudnia) stacje VH1 oraz MTV emitują programy dokumentalne, mające na celu uświadomienie swoim widzom skalę problemu. ?Staying Alive: 48fest? – bo tak dokładnie nazywa się program, w którym kamery MTV podążają śladami grupy nastoletnich uczestników konferencji poświęconej tematyce AIDS, która w zeszłym roku odbyła się w Toronto. MTV poprosiło ich również o stworzenie krótkiego filmu, poruszającego tematykę HIV i AIDS, który pomógłby zwrócić uwagę młodzieży na całym świecie na szeroki zasięg problemu oraz związane z nim zagrożenia. Mieli na to zaledwie 48 godzin. Rezultaty ich starań można było zobaczyć właśnie w „Staying Alive: 48fest”. Trzydziestominutowy program, który MTV Polska wyemitowała pierwszego grudnia o godzinie 20:00, poprowadziła gwiazda pop Nelly Furtado, a gościnnie wystąpili w nim Justin Timberlake oraz Alicia Keys.
    Stacja MTV co chwila emituje również krótkie spoty dotyczące walki z wirusem, który jest istotnym problemem naszych czasów.

  156. Kamil Król Kamil Król napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:17

    Moim zdaniem najciekawsza inicjatywa edukacyjno-medialna to Rock in Minsk Fest (na której jestem obecny każdego roku).

    ?Rock In Mińsk Fest? to cykliczna impreza muzyczna w Mińsku Mazowieckim, której organizatorem jest Stowarzyszenie Niezależna Inicjatywa Kulturalna. W tym roku odbędzie się już szósta edycja. Co roku festiwal cieszy się wielką popularnością zarówno wśród zespołów startujących w konkursie jak i wśród lokalnej publiczności. RIMFEST to impreza plenerowa, wpisująca się w Festiwal 4M ? Mińsk Mazowiecki Miasto Muzyki.

    W ramach festiwalu odbywa się otwarty konkurs dla zespołów z terenu całego kraju, nie mających podpisanego kontraktu płytowego. Na przeglądzie wystąpi 5 zespołów wybranych na podstawie wcześniejszych eliminacji, polegających na selekcji nadesłanego materiału z nagranymi utworami. Po zakończeniu występu wszystkich zespołów zakwalifikowanych do udziału w przeglądzie, wystąpią gwiazdy wieczoru.

    Organizator zapewnia nagrody finansowe oraz rzeczowe, które przyznaje Jury. W zeszłym roku pula nagród wynosiła ponad 5.000 zł.
    Przypomnijmy ? podczas dotychczasowych edycji Festiwalu, gościliśmy takie zespoły jak: HappySad, 2TM2,3, LIPALI oraz Acid Drinkers, Voo Voo, Kim Nowak. Zgłoszenia do konkursowej części festiwalu rokrocznie przysyła kilkaset zespołów z całego kraju.

    Jurorami Rimfestu byli: Olaf Deriglasoff, Robert Brylewski, Adam Wolski, Paweł Kostrzewa, Małgorzata Halber, Marek Wiernik, Piotr „Makak” Szarłacki oraz wielu innych dziennikarzy i muzyków.

    Tegoroczny Festiwal odbył się 26 maja 2012 roku (sobota) na dziedzińcu przed Pałacem Dernałowiczów w Mińsku Mazowieckim (plac przed MDK).

    Strona internetowa: http://www.festiwal4m.pl.

  157. Iza Adamczyk Iza Adamczyk napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:29

    Dzień Bezpiecznego Internetu (DBI) obchodzony jest z inicjatywy Komisji Europejskiej od 2004 roku i ma na celu inicjowanie i propagowanie działań na rzecz bezpiecznego dostępu dzieci i młodzieży do zasobów internetowych. W Polsce Dzień Bezpiecznego Internetu od 2005 roku organizowany jest przez Fundację Dzieci Niczyje oraz Naukową i Akademicką Sieć Komputerową (NASK) ? realizatorów unijnego programu ?Safer Internet?. Głównym partnerem DBI 2012 jest Fundacja Orange.
    W tym roku patronat honorowy objęła Minister Edukacji ? Krystyna Szumilas oraz Rzecznik Praw Dziecka ? Marek Michalak. Hasło Dnia Bezpiecznego Internetu 2012 brzmi : Wspólnie odkrywamy cyfrowy świat bezpiecznie !
    Z okazji tegorocznego Dnia Bezpiecznego Internetu powstały 2 projekty:
    1) Dla małych dzieci i ich rodziców http://www.necio.pl. Na stronie jest umieszczony apel do rodziców aby ci edukowali swoje dzieci jak należy korzystać z Internetu : http://www.necio.pl/dla-rodzicow . Na stronie możemy także znaleźć wskazówki i materiały dla nauczycieli z podstawowymi informacjami na temat tego jak edukować maluchów w zakresie mediów: http://www.necio.pl/dla-nauczycieli .
    2) Drugi projekt skierowany jest do młodzieży. Jest to kampania ?Dbaj o Fejs?. Promuje ona bezpieczne zachowania młodzieży na portalach typu facebook czy też nk. http://www.wirtualnemedia.pl/artykul/dbaj-o-fejs-fejsmen-uczy-bezpieczenstwa-w-social-media-wideo

    Partnerem DBI jest także Microsoft, firma przygotowuje pakiety naukowe do edukacji medialnej dla dzieci i dorosłych w całej Polsce.

  158. Sylwia Bałazy napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:30

    Dzień Bez Papierosa (ang. World No Tobacco Day) – święto obchodzone 31 maja.

    Z powodu skutków nałogu na świecie co 6 sekund umiera 1 osoba. Papierosy pali niemal co trzeci Polak, a blisko 14 proc. jedenastolatków w Polsce wie już, czym jest nikotyna. Połowa palaczy umrze między 35 a 60 rokiem życia. Przerażające? Właśnie dzisiaj obchodzimy Światowy Dzień bez Tytoniu!

    Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ustanowiła dzień 7 kwietnia Światowym Dniem bez Papierosa w 1987 roku (rezolucja WHA40.38). Rok później rezolucją WHA42.19 przeniosła święto na 31 maja.
    Co roku z okazji święta w Polsce odbywają się festyny antynikotynowe.
    W trzeci czwartek listopada obchodzony jest również Światowy Dzień Rzucania Palenia, z inicjatywy amerykańskiego dziennikarza Lynna Smitha w 1974 roku, zatwierdzony przez Amerykańskie Towarzystwo Walki z Rakiem. Akcja przyjęła się w wielu krajach na świecie, w tym w Polsce (od 1991).
    Polska należy do krajów o największej konsumpcji tytoniu na świecie – ponad 10 mln osób wypala rocznie około 90 mld sztuk papierosów. A jak jeśli chodzi o ten niechlubny nałóg wypadamy na tle naszych sąsiadów? Z badań przeprowadzonych przez CBOS na Węgrzech, Słowacji, w Czechach i Polsce wynika, że najwięcej palaczy jest wśród Węgrów, bo aż 36 proc., a najmniej wśród Słowaków – 24 proc. W Polsce papierosy pali co trzecia osoba – 36 proc.
    Z badań wynika, że Węgrzy wyprzedzają też pozostałe państwa, jeśli chodzi o odsetek regularnych palaczy. Aż 91 proc. Węgrów palących papierosy deklaruje, że pali regularnie. Wśród polskich palaczy jest również stosunkowo niewielu palących okazjonalnie (14 proc.), nieco więcej wśród słowackich (18 proc.)
    Badania pokazały także, że przeciętnemu palaczowi z tych krajów wystarczy od 11 do 20 papierosów dziennie. Nieco inaczej jest w Czechach, gdzie dużo większa grupa niż w pozostałych krajach wypala nie więcej niż połowę paczki dziennie.
    Na świecie papierosy pali 1,3 mld osób. Połowa ludzi, którzy palili tytoń całe życie umiera wskutek tego nałogu, z czego połowa to osoby w wieku średnim – miedzy 35 a 69 rokiem życia.
    Uważam, że umieranie na własne życzenie jest nie szanowaniem życia i trzeba uświadamiać to szczególnie dzieciom w wieku gimnazjalnym, gdyż są one najbardziej podatne na otoczenie środowiska w jakim przebywają.

  159. Magdalena Grzymała Magdalena Grzymała napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:35

    Za bardzo interesujący uważam projekt ?Kafeteria edukacyjna dla licealistów ? Akademia Edukacji Menedżerskiej?.
    Jest to projekt skierowany do uczniów z całej Polski. Obejmuje on 50 różnych wydarzeń edukacyjnych w ramach 5 bloków tematycznych i 14 form edukacyjnych.
    Projekt dofinansowany jest ze środków Narodowego Banku Polskiego.

    Głównym celem projektu jest rozwijanie kluczowych kompetencji uczniów szkół ponadgimnazjalnych w zakresie przedsiębiorczości oraz nowoczesnych technologii. Jest to możliwe dzięki specjalnie skonstruowanej ofercie programowej obejmującej wydarzenia edukacyjne z różnorodnych obszarów tematycznych z zakresu ekonomii i zarządzania, oraz zastosowaniu narzędzi doboru ścieżki edukacyjnej, adekwatnej do indywidualnych zainteresowań licealistów.

    Zajęcia prowadzone są w formie wykładów e-learningowych, forów, czatów, zajęć w Second Life, a także filmów edukacyjnych kończących się z dyskusją online. Uczeń może również wziąć udział w wieloetapowych konkursach oceniających jego aktywność społeczno-ekonomiczną (np. w szkole czy w organizacjach pozarządowych) oraz ma do wyboru aż sześć sesji doradztwa biznesowego z ekspertami SGH.

    Każdy licealista, wybierając indywidualnie swój program edukacji w Kafeterii, może ? poprzez zaliczenie wybranych zestawów zajęć ? uzyskać specjalny dyplom z danej ścieżki kształcenia. Na najaktywniejszych uczestników zajęć czekają dyplomy z wyróżnieniem, zatytułowane „Profesjonalny Menedżer”.

    Jeszcze w tamtym roku sama brałam udział w opisanym projekcie. Z mojej rodzinnej miejscowości jeździłam aż do stolicy (3h pociągiem!), gdyż uważałam wykłady na SGH za bardzo interesujące. Zdobywałam na nich niezbędną wiedzę z zakresu ekonomii, marketingu i zarządzania. W miarę aktywności i poprawności moich odpowiedzi udzielanych na koniec każdych zajęć wygrywałam książki o zbieżnej tematyce.

    Dzięki temu teoretyczną wiedzę mogłam skonfrontować praktycznie także podczas wykonywania odpowiednich zadań, mając przy okazji ogromną radość z wygranej i samozadowolenie.

  160. Aneta Lewkowicz Aneta Lewkowicz napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:50

    - ?Dzień dobry, poproszę dwie paczki czipsów za złotówkę? – to chyba najczęściej wyrzekana przez nas formuła kupna-sprzedaży w pierwszej dekadzie życia. Grubsze sprawunki, jak zabawki czy ubrania robili rodzice ku naszej uciesze lub nie (zacny Czytelniku, sięgnij pamięcią do wojny o czapkę z pomponami czy ciepłe kalesonki). W okresie letnim kieszonkowe wzrastało o zawrotną sumę złotych dziesięciu, bo nasze małe organizmy musiały się wychładzać lodami kilka razy dziennie; tak czy owak, system funkcjonował i wszyscy byli zadowoleni, na czele z panią w warzywniaku.

    Dziś, kiedy centra rozrywkowe żyją w symbiotycznym związku z galeriami handlowymi, a odpalany niby to w celach edukacyjnych Internet kusi rozlicznymi portalami aukcyjnymi, słodycze z osiedlowego sklepiku mogą okazać się niewystarczającymi generatorami szczęścia. Chęć posiadania ogarnia i dużych i tych mniejszych. Warto tak dopasować zachcianki do funduszy, żeby nie pójść z torbami, ?być? deklasowało ?mieć?, a spece od marketingu i reklamy nie grali nam na nosie.

    Projekt ?Moje konsumenckie ABC? ma na celu uświadomienie najmłodszym, że są konsumentami i co z tego wynika. Do głównych założeń należy: zaznajomienie z prawami, jakie przysługują młodym konsumentom, wzmocnienie asertywnych postaw dzieci i młodzieży wobec reklam oraz wyrobienie krytycznego stosunku do praktyk marketingowych i technik sprzedaży.

    Na stronie http://www.konsumenckieabc.pl/ możemy znaleźć całą masę przydatnych informacji poczynając od tego, dlaczego warto brać paragon, przez zasady zakupów w sklepach internetowych w kraju i za granicą, a na pozycjonowaniu towarów w sklepie kończąc. Informacje te są zamieszone w formie krótkich historyjek, przez co łatwiej jest je zrozumieć i zapamiętać.

    Można pokusić się o stwierdzenie, że po kliknięciu w link z adresem strony wyświetli się istne vademecum Młodego Nabywcy towarów i usług. To, co dla nas, dorosłych jest oczywiste i nie wymaga zastanawiania (np. nigdy nie kupilibyśmy otwartego jogurtu), dla dziecka może być oczywiste mniej. A wiadomości na stronie uwzględniają wszelkie możliwe pytania o proces zakupu. Dowiadujemy się o znaczeniu znaków towarowych na produktach, znajdziemy odpowiedz czy osławione oznaczniki E na żywności są szkodliwe czy nie – a co za tym idzie, czy warto kupować produkty, które maja je w swoim składzie – albo czy możemy zwrócić podręcznik do księgarni, jeśli kupiliśmy niewłaściwy.

    Oprócz informacji na temat praw konsumenckich można zagrać w gry edukacyjne, pomalować kolorowanki, rozwiązać testy, quizy, przejrzeć komiksy. Mi szczególnie spodobała się gra ?Sklep?, która polega na wyborze najlepszych produktów spośród dostępnych na półce ? podejmujemy decyzję: cena kosztem jakości, czy odwrotnie. A może zloty środek? Oto link to tej zabawy http://www.konsumenckieabc.pl/index.php/gry/84-sklep.html

    Na stronie znajdziemy także publikacje PDF, w tym broszurę ?Etyka w biznesie? kierowaną do studentów oraz filmy edukacyjne, które można wyświetlać np. w szkole na godzinie wychowawczej.

    Kampania ?Moje konsumenckie ABC? jest finansowana ze środków Unii Europejskiej oraz Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

  161. Agata Gadomska napisał(a):
    31 maja 2012 o godz. 23:57

    Uważam, że najbardziej interesującą inicjatywą edukacyjno – medialną na to zadanie byłby przykład strony internetowej http://www.bezpiecenstwo.renault.pl .

    Jest to strona dotycząca bezpieczeństwa na drodze. Zorganizowany międzynarodowy program edukacyjny, skierowany dla uczniów podstawówki, którego celem jest edukowanie dzieci na rzecz bezpieczeństwa w ruchu drogowym i przyjaznej dla środowiska motoryzacji. Głównym organizatorem akcji jest koncern Renault.
    Program ten ma już 12 lat. Jest to jedna z najstarszych, największych i najpoważniejszych inicjatyw na rzecz ochrony dzieci w ruchu drogowym w Polsce.
    Początki programu sięgają 2000 roku- wtedy wystartowała pierwsza edycja programu, która swoim obszarem obejmowała Warszawę, Bydgoszcz i Kielce. Duże zainteresowanie sprawiło, że druga edycja obejmowała już całą Polskę.

    Program ten, toautorska inicjatywa Renault i jest on w całości finansowany przez koncern. Obecnie jest realizowany w 35 państwach na świecie i wzięło w nim już udział ponad 12 milionów dzieci. W Polsce do tej pory nauczaniem zostało objętych prawie 710 000 dzieci.

    Program składa się w Polsce z czterech uzupełniających się elementów:

    - Pakietów edukacyjnych ?Droga i Ja? ? unikatowego zestawu dydaktycznego dla uczniów i nauczyciela, składającego się z zeszytów ćwiczeń, testów, materiałów dla nauczyciela oraz plakatu edukacyjnego

    - E-learningu ? innowacyjnego programu multimedialnego dostępnego w Internecie dla dzieci, rodziców i nauczycieli

    - Konkursu ?Twój pomysł, Twoja inicjatywa? ? polegającego na przemyśleniu przez dzieci problemów związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego i motoryzacją, a następnie wdrożeniu kampanii świadomościowej w szkole i jej otoczeniu

    - Szkolnych Klubów Bezpieczeństwa ? prowadzących aktywne działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w swoich miejscowościach.

    Uczestnictwo w programie jest całkowicie bezpłatne.

  162. Krystian Hala Krystian Hala napisał(a):
    1 czerwca 2012 o godz. 00:03

    „Wnuki w sieci” kampania społeczna wspierająca bezpieczne obcowanie dzieci z internetem, co w dzisiejszych czasach staje się coraz większym problemem, ilość podnografii, pedofilii, nagości i agresjii w internecie rośnie z każdą chwilą. Kampania ta, skierowana do babć i dziadkow, co czyni ją nowatorska i kontrowersyjną, co na pewno znaczaco wpłynęło na jej rozgłos i roprzestrzenienie się w kraju. Cytując: „Internet to wspaniały wynalazek i nasze wnuki go uwielbiają, ale czy są w nim bezpieczne? Możemy o to zadbać, nawet jeśli nie znamy się na komputerach. Rozmawiajmy z naszymi wnukami o tym, co robią w sieci, wychowujmy je, poprośmy, by pokazały nam swój wirtualny świat. Komputer nie gryzie.” Kampania ta jest czymś innym, czymś, co dotychczas nie miało możliwości zaistnieć w naszym kraju. Właśnie to, według mnie czyni ją naprawdę interesującą i godną nadmienienia. Wszelkich informacji można zasięgnąć pod poniższymi linkami, a istoty i znaczenia takiej kampanii, nie tylko w naszym kraju, ale i na całym świecie nie trzeba tłumaczyć.

    http://www.oswiata.abc.com.pl/czytaj/-/artykul/kampania-spoleczna-wspierajaca-bezpieczenstwo-dzieci-w-internecie

    http://wnukiwsieci.pl/

  163. Patrycja Olszewska napisał(a):
    1 czerwca 2012 o godz. 00:45

    Media w Polsce, powszechnie określane mianem ?czwartej władzy?, mają ogromny wpływ na odbiorców. Otaczają nas ze wszystkich stron, towarzyszą na każdym kroku. Telewizja, radio, Internet czy też prasa, są źródłem podstawowych informacji dla każdego z nas i mają znaczący wpływ na nasz światopogląd. Nic dziwnego więc, że jest to idealne narzędzie dla wszelkich kampanii reklamowych, informacyjnych. Mimo, że media w dzisiejszych czasach służą przede wszystkim rozrywce, pojawiają się także kampanie mające na celu edukację odbiorcy. Jednym z takich wydarzeń jest z pewnością projekt , który powstał dzięki współpracy Bibliocreatio i biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego, czyli ?Czytaj! Zobacz więcej?. W projekcie biorą także udział znani aktorzy, piosenkarze a także ludzie kultury i sztuki min. Michał Żebrowski, Joanna Brodzik , Dorota Wellman.
    Uczestnicy kampanii oraz jej twórcy w zabawny, przewrotny sposób próbują zachęcić Polaków do czytania książek. Znane są nam różne kampanie mające na celu zachęcenie coraz większej grupy osób do czytania, niektóre z nich twierdzą, że czytanie jest po prostu modne , inne natomiast, że jest to dobra zabawa, ale co się stanie, jeśli po prostu zabronimy czytać ?! Czy wówczas stanie się ono łatwe i przyjemne? Takim sposobem posługują się twórcy kampanii ?Czytaj! Zobacz więcej?, którzy za pomocą manipulacji próbują obalić stereotypy dotyczące Polaków i przekonać nas, że czytanie książek jest najlepszym sposobem na rozwój i poszerzenie swojej wyobraźni.
    http://www.youtube.com/watch?v=CatLpOUHwmE